διεθνισμός, internazionalismo

NIΚΑΡΑΓΟΥΑ: Ο CARLOS FONSECA ΣΚΟΤΩΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

David Lifodi

Στις 8 νοεμβρίου 1976, στο τέλος μιας περιπετειώδους ζωής και πάντα στην πρώτη γραμμή, ο ιδρυτής του Frente Sandinista de Liberación Nacional πέφτει θύμα ενέδρας από τη σομοζιστική δικτατορία.

του David Lifodi

Ο Carlos Fonseca Amador, ένας από τους κύριους ιδρυτές του Frente Sandinista de Liberación Nacional (μαζί με τους Tomás Borge Martínez, Santos López και Silvio Mayorga), έπεσε στη μάχη, στην περιοχή της Zinica, από τα χέρια των σομοζιστών, στις 8 νοεμβρίου 1976.

Ο Fonseca έπεσε θύμα ενέδρας μαζί με άλλους αντάρτες του Fsln, μεταξύ των οποίων οι Benito Carvajal και Crescencio Aguilar. Λέγεται ότι όταν ένας στρατιωτικός της σομοζιστικής εθνικής Φρουράς ανακοίνωσε τα νέα του θανάτου του στους σαντινίστας φυλακισμένους από το καθεστώς, ο Tomás Borge απάντησε: Carlos Fonseca es de los muertos que nunca mueren, είναι από τους νεκρούς που δεν πεθαίνουν.

Γεννημένος στη Matagalpa στις 23 ιουνίου 1936, ο Fonseca αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την απελευθέρωση της Νικαράγουα από τον Σομοζισμό. Στο πανεπιστήμιο, ως φοιτητής νομικής, άρχισε να μαθαίνει για τον μαρξισμό και ήδη στην ηλικία των 20, το 1956, έπεσε για πρώτη φορά στα χέρια της αστυνομίας του Anastasio Somoza García, δολοφόνου του Augusto Cesar Sandino το 1934.

Το 1961 έδωσε ζωή στο Movimiento Nueva Nicaragua μαζί με μερικούς από τους μελλοντικούς ιδρυτές του Frente Sandinista, όπως ο Silvio Mayorga και ο Tomás Borge και, πάντα μαζί τους, έθεσε τα θεμέλια για την πρώτη αντάρτικη φωτιά-foco guerrillero εναντίον του σομοζισμού το 1959. Ακριβώς κατά τη διάρκεια μιας συνάντησης του Movimiento Nueva Νικαράγουα, ο Carlos Fonseca πρότεινε να δώσουν ζωή στο Frente Sandinista de Liberación Nacional ως αντάρτικη οργάνωση.

Τα ιδανικά που ζωντάνευαν την ψυχή του Fonseca εκείνη την εποχή ήταν εκείνα για τα οποία, ακόμη και σήμερα, παλεύουν τα κοινωνικά κινήματα σε όλη τη Λατινική Αμερική: καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων, αναδιανομή του πλούτου, δικαίωμα στη γη. Δυστυχώς, ο ιδρυτής του Frente Sandinista δεν μπόρεσε να δει τη χώρα του ελεύθερη, ούτε τη θριαμβευτική είσοδο των συντρόφων του στη Managua που εκείνα τα χρόνια μετέτρεψαν τη Νικαράγουα σε ελπίδα για ολόκληρη την ήπειρο της Λατινικής Αμερικής και όχι μόνο, αλλά σίγουρα η συμβολή του ήταν του υψηλότατου επιπέδου.

Αδύνατο να μιλήσουμε λεπτομερώς για την περιπετειώδη ζωή του Fonseca. Αρχικά είχε πλησιάσει, στα νιάτα του, την Unión Nacional de Acción Popular, πριν κυριαρχήσουν σε αυτήν τα δεξιά ιδεώδη, και στη συνέχεια είχε συμβάλει, μαζί με άλλους σύγχρονους του, να δώσει ζωή στο Partido Renovación Nacional, αλλά και σε αυτή την περίπτωση, παρέμεινε απογοητευμένος από τους ηγέτες του κόμματος, καθώς στην επαναστατική τους γλώσσα δεν ακολούθησε μια άλλο τόσο συνεπής συμπεριφορά.

Πωλητής στο δρόμο της εφημερίδας Unidad del Partido Socialista Nicaragüense, το 1955 ο Fonseca έγινε μέλος του Partido Socialista, αλλά πάνω απ’ όλα, ως φοιτητής νομικής, μαζί με τους αχώριστους Silvio Mayorga και Tomás Borge ίδρυσε ένα μαρξιστικό κύτταρο αφιερωμένο στη διανομή φοιτητικών εφημερίδων και άλλων «ανατρεπτικών αναγνωσμάτων» όπως παραδέχτηκε ο ίδιος ο Tomás Borge.

Αφού ταξίδεψε στη Μόσχα και σε άλλες χώρες της Κεντρικής Αμερικής, ο Fonseca προσπαθεί να οργανώσει τους νέους νικαραγουανούς ιδρύοντας την Juventud Democrática Nicaragüense (JDN), η οποία αρχίζει να αντιπροσωπεύει ένα πρόβλημα για τη δικτατορία των σομοζιστών, τόσο πολύ ώστε να βρεθεί ξανά πίσω στις φυλακές του καθεστώτος πριν απελαθεί στη Γουατεμάλα.

Από εκεί πηγαίνει στην Ονδούρα για να συμμετάσχει στην αντάρτικη φάλαγγα Rigoberto López Pérez, η οποία σχεδόν εξαλείφεται και ο ίδιος ο Fonseca, τραυματισμένος στον πνεύμονα από μια σφαίρα, διακινδυνεύει τη ζωή του, αλλά ούτε αυτό αρκεί για να τον κάνει να απαρνηθεί τα ιδανικά για κοινωνική δικαιοσύνη.

Το 1960, όταν επέστρεψε στη Νικαράγουα, ο Fonseca μπαίνει και βγαίνει από τις φυλακές των σομοζιστών αρκετές φορές και στη Γουατεμάλα γνωρίζει τον Luis Augusto Turcios Lima, μελλοντικό διοικητή των Fuerzas Armadas Revolucionarias – Far. Με την ευκαιρία μιας από τις αναρίθμητες παραμονές του στη φυλακή, στις 8 ιουνίου 1964 γράφει την περίφημη Desde la cárcel yo acuso la dictadura-Από τη φυλακή κατηγορώ τη δικτατορία και, απαντώντας στην κυβέρνηση που αποφασίζει να τον κρατήσει φυλακισμένο για άλλους 6 μήνες, γράφει την Esta es la verdad-Αυτή είναι η αλήθεια, στην οποία απορρίπτει τις κατηγορίες του σοζοζισμού.

Ακούραστος οργανωτής και κοινωνικός αγκιτάτορας ο Carlos Fonseca συνεχίζει το πολιτικό του έργο, μαζί με τα άλλα μέλη του Frente, στη Μανάγκουα και στα βουνά, μέχρι τη δημιουργία των πρώτων αντάρτικων βάσεων.

Ο Carlos Fonseca έχει πλέον μετατραπεί στον αναζητούμενο νούμερο ένα της σομοζιστικής εθνικής Φρουράς που, το 1973, ανακοινώνει πρόωρα το θάνατό του, που αμέσως διαψεύδεται.

Ανακηρυγμένος εθνικός ήρωας το 1980, ο Fonseca εξακολουθεί να αντιπροσωπεύει ένα σύμβολο αγώνα και ένα παράδειγμα για ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, αλλά ποιος ξέρει τι θα σκέφτονταν, αν ήταν ακόμη ζωντανός, για τον τρέχοντα ορτεγκισμό;

taggato con Carlos FonsecaDavid LifodiFrente Sandinista de Liberación NacionalLuis Augusto Turcios LimaMovimiento Nueva NicaraguaNicaraguasandinismoSantos LópezSilvio MayorgasomozismoTomás Borge Martínez

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s