διεθνισμός, internazionalismo

Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗMAΤΩΝ ΣΤΗΝ HTTA ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

ciuoti

του Gianluca Cicinelli.

Μετά την παρουσίαση του νέου βιβλίου του Sandro Portelli και ένα βίντεο σχετικά με την ψήφο των ιθαγενών

  
Είναι απίστευτη η περιφρόνηση για τα κινήματα αγώνα που εκφράζουν ορισμένοι «επαναστάτες» που υποστηρίζουν τη θέση ότι ο Τραμπ και ο Μπάιντεν είναι δύο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Φυσικά, είναι πάντα πιο αξιοπρεπές για την διανόηση να θεωρεί έναν δισεκατομμυριούχο απατεώνα, ρατσιστή και φασίστα καθώς και υπερφιλελεύθερο («δεν έκανε πολέμους» ακούγεται λίγο σαν το δικό μας «έκανε και καλά πράγματα») ως υπερασπιστή του λαού ενάντια στη νέα παγκόσμια τάξη-new order. Αλλά εξακολουθεί να είναι μια θέση που πρέπει να καταπολεμηθεί από εκείνους που θεωρούν την πολιτική ως μια μάχη για τη βελτίωση της ζωής των λιγότερο εύπορων τάξεων. Κυρίως επειδή βασίζεται σε μια ψευδή αναπαράσταση της πραγματικότητας.
Από την οικονομική κρίση του 2008 οι κάτοικοι των ηνωμένων πολιτειών ανακάλυψαν εκ νέου τη δύναμη της διαμαρτυρίας, τη στιγμή της ρήξης με τις καθωσπρέπει συμβάσεις για να κάνουν τις φωνές τους να ακουστούν. Πρέπει να θυμίσουμε, στους σοσιαλκομμουνιστές για τον Τραμπ, ότι ο ιππότης του αγώνα ενάντια στη νέα τάξη είχε υποσχεθεί, μεταξύ άλλων, να αναγκάσει τους μουσουλμάνους να εγγραφούν, να καταργήσει τον νόμο περί υγειονομικής περίθαλψης του Ομπάμα που βοηθά περίπου 20 εκατομμύρια ανθρώπους να αποκτήσουν μια ασφάλιση υγείας, να μειώσει (αργότερα το έκανε) τους φόρους για τις επιχειρήσεις από το 35 σε 21%… καθώς επίσης και να κατηγορηθεί για βιασμό από δεκατρείς γυναίκες. Να μη μιλήσουμε για το μίσος που εξαπλώθηκε σε όλη τη Χώρα. Για αυτούς τους λόγους, ήδη στις 10 νοεμβρίου 2016, την επομένη της εκλογής του Τραμπ, άρχισαν οι πορείες διαμαρτυρίας στις New York, Chicago, Seattle, Oakland, Boston, Portland, Philadelphia, Richmond, Dallas, Atlanta, St.Paul, Pittsburgh και πολλές άλλες πόλεις των ΗΠΑ. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι, αυθόρμητες και μη οργανωμένες διαμαρτυρίες πολέμησαν αμέσως τον Τραμπ για την ποδοπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων (https://www.rollingstone.com/…/why-anti-trump-protests-mat…/). Στις 21 ιανουαρίου 2017 εκατομμύρια άνθρωποι εντάχθηκαν στη Γυναικεία Πορεία-Women’s March ενάντια στον Τραμπ.
Η Washington Post μας λέει (https://www.washingtonpost.com/…/one-year-after-the-womens…/) ότι από εκείνη την ημέρα έως τις 31 δεκεμβρίου του ίδιου έτους υπήρξαν 8700 διαδηλώσεις εναντίον του Trump στις ΗΠΑ.
Γενικά και τοπικά ζητήματα που έχουν δει τους πολίτες να βαδίζουν όχι μόνο ενάντια στη διοίκηση του αντιδραστικού δισεκατομμυριούχου αλλά και ενάντια στους ηγέτες των Δημοκρατικών που προσπαθούσαν να αναισθητοποιήσουν τις διαδηλώσεις-διαμαρτυρίες.

Τον αποκλεισμός αεροδρομίων ενάντια στην πρόταση του Τραμπ για την αποτροπή της μετανάστευσης προς τις Ηπα, την Πορεία για την Επιστήμη, la Marcia per la Scienza, la Marcia per la Verità, le Marce dell’Orgoglio Lgbtq- την Πορεία για την Αλήθεια, τις Πορείες Υπερηφάνειας Lgbtg, πορείες και διαδηλώσεις για την προστασία της Πράξης περί Προσιτής Φροντίδας (*), συγκεντρώσεις ενάντια στη βία των υπερμάχων της λευκής ανωτερότητας στο Charlottesville, πρωτοβουλίες κατά του φορολογικού νόμου των ρεπουμπλικάνων που ευνοεί τους πλούσιους.
Ο υψηλότερος αριθμός διαδηλώσεων κατά του Τραμπ συγκεντρώθηκε στο Τέξας (401), την Πενσυλβάνια, 387 και τη Φλόριντα (379). Αυτές είναι οι πολιτείες όπου ο Τραμπ είχε κερδίσει τις εκλογές δύο χρόνια νωρίτερα με χαμηλωμένα τα χέρια. Ακόμα και στην Αλάσκα υπήρξαν 96 κινητοποιήσεις εναντίον του Trump μόνο το 2017. Κάθε διαδήλωση και δημόσια εκδήλωση υπέρ του Τραμπ έχει δει και τους αντιπάλους του στους δρόμους. Στο ρατσιστικό και αντισημιτικό συλλαλητήριο των υπερασπιστών της λευκής ανωτερότητας Unite the Right στο Charlottesville στις 12 αυγούστου 2017, όπου οι Ku Klux Kan κατέβηκαν για να υποστηρίξουν τον «υπερασπιστή του λαού ενάντια στη νέα τάξη», οι αντιφασίστες ήταν διπλάσιοι των υπερασπιστών της λευκής ανωτερότητας: η απογοήτευση των «δεξιών» κορυφώθηκε με την επιδρομή ενός SUV εναντίον του αντιρατσιστικού πλήθους με αποτέλεσμα έναν θάνατο και είκοσι τραυματίες.
Υπάρχει ένα πριν από και μετά το Charlottesville στην ιστορία των ΗΠΑ τα τελευταία τρία χρόνια. Από εκεί η ανοδική κούρσα του τραμπισμού φρενάρει και αρχίζει η παραβολή προς τα κάτω. Τον επόμενο χρόνο οι υποστηρικτές του Unite the Right μετέφεραν τον τόπο της συνάντησής τους στην Ουάσινγκτον, βρισκόμενοι τριάντα – 30 μετρημένα άτομα – ενώ οι ακτιβιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν τουλάχιστον τρεις χιλιάδες (https://www.wsj.com/…/a-year-after-charlottesville-the-alt-…). Στην Καλιφόρνια στο Σαν Φρανσίσκο, τα κεντρικά γραφεία της Uber πολιορκήθηκαν αρκετές φορές το 2017, καθώς ο διευθύνων σύμβουλός της ήταν σύμβουλος του Trump. Μετά την Πορεία των Γυναικών-la Women’s March της 21ης ιανουαρίου 2017, στην οποία συμμετείχαν 5 εκατομμύρια άνθρωποι στις Ηπα, στις 29 απριλίου ήταν η σειρά του Λαϊκού Κλιματικού Μαρτίου-People’s Climate March, που διοργανώθηκε από είκοσι πέντε διαφορετικές ενώσεις που είδε εκατομμύρια άτομα να συμμετέχουν σε διάφορες πόλεις. Είναι πολύ ενδιαφέρον να σημειωθεί ότι χωρίς αυτά τα εκατομμύρια ανθρώπων σε κίνηση το Δημοκρατικό κόμμα θα είχε νικηθεί, ακόμη και θεσμικά, ενώ αναγκάστηκε να κατευθυνθεί σε θέσεις πιο ανοιχτά ριζοσπαστικές.
Ο Howard Dean, πρώην πρόεδρος του κόμματος, εξήγησε ότι οι δημοκρατικοί είτε αγκάλιαζαν τις προτεραιότητες «του δρόμου» είτε διακινδύνευαν τον θάνατο. Όχι μόνο στους δρόμους όμως. Στις Ηπα υπάρχουν οι συναντήσεις στο Δημαρχείο- i Town hall meetings, συναντήσεις των τοπικών και εθνικών πολιτικών με τους ψηφοφόρους για να ακούσουν τα αιτήματά τους, φιλοξενούμενοι στα δημαρχεία. Οι ρεπουμπλικάνοι από τα μέσα του 2017 αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις περισσότερες από αυτές τις συνελεύσεις για να αποφύγουν τις διαμαρτυρίες, οι οποίες εν τω μεταξύ είχαν συγκολλήσει φιλελεύθερες και προοδευτικές ομάδες πολύ διαφορετικές μεταξύ τους ακόμη και λόγω εθνικότητας, όπως συνέβη στο Σικάγο μεταξύ του Black Youth Project 100 που συνεργάζεται με την Mijente, μια ομάδα υπέρ των πολιτικών δικαιωμάτων των λατινοαμερικανών, για την υπεράσπιση της μετανάστευσης (https://www.nytimes.com/…/poli…/protesters-resist-trump.html). Μια έγχρωμη σημείωση: μόνο την τρίτη εβδομάδα του ιανουαρίου 2017, οι αμερικανοί των Ηπα ξόδεψαν 4,1 εκατομμύρια δολάρια για gadget αντι-Trump.

Έπειτα, υπάρχει η κινητοποίηση στο Μίσιγκαν, η οποία πηγάζει από την ανυπακοή ορισμένων τοπικών δημοκρατικών ηγετών προς το κόμμα τους, όπου στο Φλιντ το νερό μολύνθηκε με μόλυβδο λόγω μιας κακής και διεφθαρμένης επιλογής του τότε ρεπουμπλικανικού κυβερνήτη Rick Snyder. Οι άνθρωποι πέθαιναν, πολλά παιδιά θα παραμείνουν με μόνιμα γνωστικά ελλείμματα και οι αρχές, με την συνένοχη σιωπή των δημοκρατικών, προσπάθησαν να κρύψουν τα αποτελέσματα των αναλύσεων στο νερό και επί των πολιτών. Οι δημοκρατικοί συγκλονίστηκαν και παρασύρθηκαν από τις αυθόρμητες πρωτοβουλίες διαμαρτυρίας και τελικά αναγκάστηκαν να τις υποστηρίξουν.
Στη συνέχεια, υπάρχουν χιλιάδες άγριες απεργίες, έξω από τις παραδοσιακές, και συμπαιγνίας, συνδικαλιστικές οργανώσεις, για τις οποίες υπάρχουν λίγα ίχνη στην mainstream κυκλοφορία των πληροφοριών αλλά οι οποίες υπήρξαν αγκάθι στο πλευρό του Τραμπ και των δημοκρατικών. Σε αυτό το ενδιαφέρον ebook της Felice Mometti, «From Occupy Wall Street to Black Lives Matter, κινήματα, απεργίες, πολιτικές»(https://www.connessioniprecarie.org/…/Mometti_Da-Occupy-Wal…) υπενθυμίζεται ότι η ψήφος των εργατών το 2016 πήγε στον Τραμπ επειδή ήταν αντίθετος με τις διάφορες εμπορικές συνθήκες, από τη Ttip έως την TPP έως τη Nafta, που από το 2000 έως το 2016 έκαναν χιλιάδες θέσεις εργασίας να εξαφανιστούν στις Ηπα. Τέσσερα χρόνια αργότερα κατέστη αντιθέτως σαφές ότι η εχθρότητα του Τραμπ στις διεθνείς συνθήκες, τα εμπορικά κλεισίματα, οι υψηλοί τελωνειακοί δασμοί κατά της Ευρώπης και της Κίνας, ήταν μια στρατηγική που είχε τις μεγάλες επιχειρήσεις ως τον μοναδικό ευεργετούμενο, με περαιτέρω απώλειες θέσεων εργασίας στις μικρές παραγωγικές μονάδες που προσπάθησαν να ξεφύγουν από τον εκβιασμό της μείωσης των μισθών και των δικαιωμάτων

Υπάρχει η περίπτωση του αγώνα των Sioux Lakota ενάντια στον αγωγό πετρελαίου που μολύνει τα υδροφόρα στρώματα των εδαφών τους, ο οποίος σταδιακά έχει αναλάβει την πολιτική αξία της γενικής διαμαρτυρίας. Ακριβώς όπως έχει αναλάβει γενική αξία η εκστρατεία, που ξεκίνησε μεταξύ των εργαζομένων των φαστ φουντ, για τον καθορισμό του κατώτατου μισθού στα 15 δολάρια.
Υπήρχαν επίσης αγώνες που ξεκίνησαν πολύ πριν από την εποχή του Τραμπ που συνεχίστηκαν με μεγαλύτερη ένταση υπό την προεδρία του, ξεκινώντας από τα κινήματα των πολιτών, όχι γνώμης, ενάντια στο fracking, που ανάγκασαν τον Μπάιντεν να μιλήσει αποφασιστικά κατά της πρακτικής της υδραυλικής θραύσης της γης τουλάχιστον στις ομοσπονδιακές περιοχές υπό τη δικαιοδοσία του Προέδρου (https://www.washingtonexaminer.com/…/yes-joe-biden-absolute…) μετά από μια αποφασιστική στάση του Bernie Sanders ενάντια στην εδαφική καταστροφή λόγω τoυ fraking με την οποία πίεσε τον Μπάιντεν.
Εν ολίγοις αυτοί είναι οι αγώνες των πολιτών που από το 2016 έως το 2020 «ανάγκασαν» το Δημοκρατικό Κόμμα να στρίψει ελαφρώς προς τα αριστερά, σίγουρα όχι από πεποίθηση. Και εδώ δεν μιλάμε για το κίνημα της κλιματικής αλλαγής που θα γίνει ένας ουσιαστικός κόμβος της μελλοντικής οικονομίας εάν αναπτυχθεί πραγματικά η Πράσινη Νέα Συμφωνία-Green New Deal που προωθείται από τους Δημοκρατικούς και τον Μπάιντεν. ένα κίνημα που υπήρχε πριν από τον Τραμπ και σίγουρα δεν έχει καμία πρόθεση να σταματήσει.
Δεν έχουμε μιλήσει για την Πανδημία, ένα είδος σύγκρουσης όπου το διακύβευμα δεν είναι ένα ιδανικό, αλλά υπάρχει η ζωή των ανθρώπων στη μέση. και όταν πρέπει να σώσεις το τομάρι σου δεν δίνεις σημασία, δεν υπακούς στο κόμμα σου για ιδεολογικούς λόγους. Οι πολίτες κατάλαβαν ότι η παραμέληση για την ανθρώπινη ζωή των άλλων, η γενική περιφρόνηση για τα ανθρώπινα όντα που ο Τραμπ είχε μέχρι τώρα κατευθύνει προς ορισμένες κατηγορίες, ήταν η απόλυτη αδιαφορία του Τραμπ για οποιαδήποτε άλλη ζωή εκτός από τη δική του. Θα είχαν κάνει οι δημοκρατικοί καλύτερα ή χειρότερα; Το γεγονός είναι ότι κυβερνούσε ο Τραμπ και πλήρωσε το τίμημα.
Δεν έχουμε μιλήσει εδώ για τους Black Lives Matters που εξέφρασαν τη δύναμή τους με δυναμικές μαζικές διαδηλώσεις. Κινήματα μερικές φορές εξωτερικά και μερικές φορές με ένα πόδι στο Δημοκρατικό Κόμμα χωρίς τα οποία δεν θα είχε φτάσει η νίκη του Μπάιντεν. Σίγουρα περισσότερο εναντίον του Τραμπ από ότι για τον Μπάιντεν, αλλά το γεγονός είναι ότι χωρίς τη συμβολή εκατομμυρίων ανθρώπων όχι άμεσα πολιτικοποιημένων, πολιτών που οργανώθηκαν στις περιοχές με βάση μια πρωταρχική ανάγκη (υγείας και χρήματος, ζωής στην περίπτωση των αφροαμερικανών) σήμερα ο κόσμος θα ήταν ένα πολύ πιο επικίνδυνο μέρος με τον Τραμπ να είναι ακόμα στην ηγεσία.
Για αυτόν τον λόγο, είναι πραγματικά φαινόμενο πνευματικής δειλίας και άγνοιας να υποστηρίζουμε ότι ο Μπάιντεν και ο Τραμπ ήταν το ίδιο. Χωρίς τα κινήματα των κοινωνικών συγκρούσεων η ιδέα μιας κοινωνίας σε πόλεμο θα είχε νικήσει στις κάλπες και τώρα, αυτό είναι το πραγματικό κεντρικό σημείο, το αληθινό πρόβλημα είναι να αναγκαστούν οι δημοκρατικοί να τηρήσουν τις υποσχέσεις που τους επέτρεψαν να πάρουν πίσω τον Λευκό Οίκο ώστε να μην τον χαρίσουν σε τέσσερις χρόνια σε έναν άλλο ταξικό ρατσιστή. Θα ήταν πολύ ωραίο αν είχαμε άλλη τόση ζωτικότητα στα αριστερά εδώ στα μέρη μας ώστε να αναγκάσουμε τους «ιταλούς Δημοκρατικούς» να ωθήσουν τους εαυτούς τους σε θέσεις σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εργασίας, αλλά για να το κάνουμε αυτό θα έπρεπε να κάνουμε πολιτική. [το ίδιο ισχύει για εμάς τους έλληνες, παρατήρηση του μεταφραστή]

(*) Ο Affordable Care Act είναι ο νόμος για τη μεταρρύθμιση της υγείας, που θεσπίστηκε τον μάρτιο του 2010, γνωστός ως «Obamacare». Δημιουργήθηκε για να περιορίσει τη συνεχή αύξηση των δαπανών υγειονομικής περίθαλψης στις Ηπα και να μειώσει το μεγάλο τμήμα του πληθυσμού των ηνωμένων πολιτειών χωρίς ιατρική ασφάλιση.

ΤΟ ΝΕΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ALESSANDRO PORTELLI
Παρουσίαση του «Το γόνατο στο λαιμό. Η Αμερική, ο ρατσισμός, η βία μεταξύ του παρόντος, ιστορία και εικόνες» (Donzelli εκδότης)

«Υπάρχει κάτι μυθολογικό στην εικόνα του αστυνομικού με το γόνατό του φυτεμένο στο λαιμό του Τζορτζ Φλόιντ: ο Άγιος Γεώργιος που ποδοπατά τον ηττημένο δράκο, η αγνότερη θεότητα που συντρίβει το φίδι, ο λευκός κυνηγός επί ενός ελέφαντα που σκοτώθηκε στο σαφάρι. Είναι μορφές της νίκης της αρετής επάνω στο θηρίο, του πολιτισμού επάνω στον άγριο κόσμο… Και του λευκού επί του μαύρου. Αλλά σε αυτήν την εικόνα το νόημα ανατρέπεται: το ζώο είναι εκείνο που βρίσκεται από επάνω και ποδοπατά, και το ποδοπατημένο θύμα είναι αυτό που επικαλείται το πιο ανθρώπινο και ταυτόχρονα το πιο συμβολικό δικαίωμα: την αναπνοή».

Η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ, αφροαμερικανού που σκοτώθηκε από έναν λευκό αστυνομικό κατά τη σύλληψή του στις 25 μαΐου 2020 στη Μινεάπολη, αποκάλυψε τη συνύπαρξη αντιφάσεων και αδικιών της εποχής μας. Όχι μόνο οι αφροαμερικάνοι αδελφοί και αδερφές του βγήκαν στους δρόμους, αλλά και λευκοί, ισπανόφωνοι, άνδρες και γυναίκες, ειδικά νεαροί άνδρες, που αισθάνονται το θανάσιμο γόνατο των αυξανόμενων ανισοτήτων στο λαιμό τους. Η εντυπωσιακή και αδιάκοπη ακολουθία άγριας κρατικής βίας από την αστυνομία εναντίον των αφροαμερικανών συνεχίζει να συνοδεύει, ως ανησυχητικό υπόβαθρο, την προεκλογική εκστρατεία για την προεδρία των ΗΠΑ, και οι εικόνες των ταραχών βρίσκονται τώρα όλο και περισσότερο κάτω από τα μάτια των ευρωπαίων πολιτών που δεν μπορούν να το πιστέψουν. Σε αυτό το βιβλίο ο Alessandro Portelli, με την ικανότητά του να συνδυάζει ιστορική αφήγηση και λογοτεχνικές, συμβολικές και μουσικές εικόνες με εξαιρετική ροή, επαναπροσδιορίζει τα γεγονότα που οδήγησαν σε εκείνη τη σκηνή, από τις εξεγέρσεις που την ακολούθησαν μέχρι τα γεγονότα που την προετοίμασαν την τελευταία δεκαετία, στη μνήμη ορισμένων μεγάλων εξεγέρσεων στην αφροαμερικανική ιστορία, δείχνοντας πώς αυτός ο θάνατος είναι το τελευταίο επεισόδιο μιας ιστορίας αιώνων, που επί μακρόν αποσιωπήθηκε μέχρι τα θύματα να επιβάλουν την παρουσία τους, τη φωνή τους, τα σώματα τους. Αλλά δεν λείπουν αναφορές στην ιταλική πραγματικότητα διότι η κρατική βία επηρεάζει κι εμάς, απλώς σκεφτείτε τις υποθέσεις Cucchi και Aldrovandi, καθώς και τις εικόνες της εξουσίας όλων των εποχών που διαμορφώνονται στα αγάλματα των νότιων στρατηγών στις Ηπα όπως, στη χώρα μας, στα φασιστικά μνημεία, είναι προφανώς σιωπηλές μαρτυρίες για ένα άθλιο παρελθόν ρατσισμού, υποδούλωσης και κυριαρχιών. Η λεγόμενη «εικονοκλαστική μανία» που μαίνεται επάνω στα μάρμαρα μιλάει για μια πραγματικότητα στην οποία κάποιος μαίνεται επί των σωμάτων και όχι επάνω στα μάρμαρα: «η καταστροφή τόσων υπέροχων νέων, αληθινών και ασύγκριτων πολυχρωματικών αγαλμάτων», είναι και αυτή ένας βανδαλισμός, για να μιλήσουμε μαζί με τον Proust. Εκείνες οι εικόνες συνεχίζουν να γιορτάζουν και να βάζουν μπροστά στα μάτια μας μια ιστορία που εμφανίζεται κάθε φορά που η αστυνομία σκοτώνει ή πυροβολεί έναν μαύρο άνδρα στην πλάτη σαν να μην είχε συμβεί τίποτα. Ακολουθούν εδώ τα λόγια του Huckleberry Finn που παραθέτει ο Portelli στο άνοιγμα του βιβλίου: «Έπαθε κάποιος κάτι;». «Όχι κυρία, ένας νέγρος είναι νεκρός.» Διότι ακόμη και για τη σημερινή κοινή λογική οι ζωές των μαύρων έχουν μικρή αξία, ή καθόλου.

To περιοδικό TEPEE αναφέρει

Οι Biden και Harris κέρδισαν και χάρη στις ψήφους των ιθαγενών, ειδικά στην Αριζόνα… λεπτομέρειες στο “TEPEE” που πρόκειται να βγει. Για να μάθετε περισσότερα: soconasincomindios.it
Εν τω μεταξύ κοιτάξτε αυτό το όμορφο video
https://twitter.com/i/status/1321588304433815553

ciuoti

ciuoti

taggato con Affordable Care ActAlessandro PortelliBernie SandersBlack lives matterBlack Youth Project 100CharlottesvilleevidenzaFelice MomettiFlintfrakingGeorge Floydgianluca cicinelliHoward DeanKu Klux KanMarce dell’Orgoglio LgbtqMarcia per la ScienzaMarcia per la VeritàMijenteminimo salarialemonumentimovimentinativi americaniOccupy Wall StreetPeople’s Climate MarchRazzismiRespiroRick SnyderSioux Lakotasuprematisti bianchisupremazia biancaTepee (rivista)Town hall meetingsUberUnite the RightWomen’s March

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s