αυτονομία, autonomia

Σαμποτάζ κι εργατικοί αγώνες

16/09/2013 Attualità e LotteStorie Επικαιρότητα κι αγώνες, Ιστορίες

Άρθρο στην εφημερίδα Il Manifesto της κυριακής 15 σεπτεμρίου 2013

Ένας επίσημος ιστορικός, που πληρώνεται για να μεταφέρει την ιστορία, ο οποίος παραμελεί τα γεγονότα προς όφελος της θέσης του, διαπράττει αδίκημα αρνούμενος να επιτελέσει ένα από τα καθήκοντα του. Προσδιορίζοντας αυτό, δεν είμαι ιστορικός αλλά έχω το πλεονέκτημα να έχω καλή μνήμη.
Τη δεκαετία του ’70, ήμουν μέρος μιας επαναστατικής οργάνωσης που ονομάζονταν Lotta Continua, η οποία έκανε παρέμβαση ενεργή στους αγώνες του εργοστασίου, υπό την καθοδήγηση διανοουμένων και εργατών. Γεννήθηκε και διακλαδίστηκε στα βιομηχανικά συγκροτήματα του Βορρά.

Μερικές στροφές πολιτικών τραγουδιών της εποχής: «Να σαμποτάρουμε την παραγωγή, δεν υπάρχει άλλη λύση» (Canzoniere del Potere Operaio di Pisa-Συλλογή κειμένων τραγουδιών της Εργατικής Εξουσίας της Πίζα). «Σκέψου λίγο, σκέψου λίγο: βίδωσε δύο μπουλόνια και όχι το τρίτο».
Στα εργαστήρια των εργοστασίων εκείνων των ετών άρχισαν να ασκούνται σαμποτάζ της παραγωγής γεγονός που ενίσχυσε τεράστια τη διαπραγματευτική δύναμη των εργατών: το άλμα του αμαξώματος, η απεργία αγριόγατας.
Το άλμα του αμαξώματος ήταν μια λειτουργία συναρμολόγησης ενός μεμονωμένου κομματιού που δεν πραγματοποιούνταν κατά τη μεταφορά στο σταθμό εργασίας. Έκανε να τρελαίνονται τα τμήματα επεξεργασίας κατάντη.
Απεργία άγριας γάτας: χωρίς προειδοποίηση διέκοπταν για κάποιο διάστημα και τυχαία τις εργασίες μικρών μονάδων, τινάζοντας στον αέρα ολόκληρη τη γραμμή παραγωγής ανάντη και κατάντη. Ήταν μορφές πάλης που κόστιζαν λίγο τους εργάτες και πολύ στα αφεντικά.
Ήμουν εργάτης σε εκείνα τα υπόστεγα, είδα, έδρασα. Από εκείνες τις διακοπές ξεκινούσαν οι εσωτερικές πορείες μέσα στο εργοστάσιο οι οποίες πήγαιναν να μπλοκάρουν τα τμήματα που συνέχιζαν να λειτουργούν. Η φασαρία των εργαστηρίων πνίγονταν από τον εκκωφαντικό θόρυβο μιας πορείας εργατών που διογκώνονταν σε χείμαρρο καταλήγοντας σε μια αυθόρμητη συνέλευση. Έτσι οι εργάτες έπαιρναν το λόγο και δεν τον επέστρεφαν.
Τα μεγάλα εργοστάσια της γραμμής συναρμολόγησης ήταν αποτελεσματικά αλλά εύθραυστα απέναντι σε αυτές τις νέες μορφές πάλης. Αυτή η διαδεδομένη πρακτική ήταν ένα δεδηλωμένο σαμποτάζ της παραγωγής και προκάλεσε το μεγάλο κύμα εργατικών αγώνων μαζικών και νικηφόρων των χρόνων ’70. Έτσι συνέβη στην Ιταλία η ισχυρότερη δεκαετία εξαργύρωσης-χειραφέτησης της βιομηχανικής εργατικής δύναμης σε ολόκληρη τη δύση. Αυτοί οι μαζικοί συμπαγείς αγώνες όσον αφορά την ποσότητα παρήγαγαν ευνοϊκές συμβάσεις εργασίας, επιβάλλοντας αυξήσεις στη βασική αμοιβή ίσες για όλους, αποκατάσταση ανθυγιεινών εργασιακών περιβαλλόντων όπως τα τμήματα βαψίματος.
Πρόσφατα απεργίες αγριόγατας καλέστηκαν και ασκήθηκαν από τα μεταλμηχανικά συνδικάτα των εργοστασίων Indesit του Melano και Albacina.
Μια μικρή ανάμνηση σαν μάρτυρας είναι αρκετή για να βάλει τη λέξη σαμποτάζ στην πιο σίγουρη παράδοση του εργατικού αγώνα.
Ένας ιστορικός που αφήνει τον εαυτό του να το αγνοήσει είναι ένας αποστάτης του επαγγέλματός του.

Erri De Luca

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s