Uncategorized

Πως μπορώ να σε συγχωρήσω;

Αγαπητοί σύντροφοι

έχουμε πει και γράψει πολλά για εκείνα τα χρόνια τα παλιά, όταν νεαρό παλικαράκι βρέθηκα μέσα σε αυτή την κόκκινη λαίλαπα που παραλίγο να σκορπίσει στο πέρασμα της την καθεκυστικία τάξη, την τότε κατάσταση πραγμάτων στην γείτονα χώρα. Σήμερα, τριγυρνώντας με τον σκυλαράκο στο δάσος, έπιασα τον εαυτό μου να σιγοσφυρίζει κάποιες νότες. Ανατρίχιασα σκεπτόμενος ποια ήταν τα τραγούδια των οργανωμένων ομάδων του ανατρεπτικού ανταγωνιστικού κινήματος εκείνη την περίοδο. Σας στέλνω λοιπόν τους στίχους των ύμνων των δυο σπουδαιοτέρων οργανώσεων της επαναστατικής αριστεράς, τραγουδισμένων από χιλιάδες νέους στους δρόμους και τις πλατείες όπως και στα σπίτια της ιταλικής επικράτειας. Με τέτοιους στίχους γαλουχήθηκαν χιλιάδες στρατευμένοι στον αγώνα άνθρωποι οι οποίοι στη συνέχεια στελέχωσαν το κίνημα της αυτονομίας, με α μικρό και Α κεφαλαίο. Τα περισσότερα λοιπόν λόγια είναι περιττά, μια ακόμη συνεισφορά του Michele για τους συντρόφους του σήμερα…

Lotta continua:

‘Είμαστε εργάτες, σύντροφοι, εργάτες γης και άνθρωποι των γειτονιών είμαστε φοιτητές, βοσκοί της Σαρδηνίας, χωρισμένοι μέχρι χθες! Αγώνας! Μακροπρόθεσμος αγώνας, λαϊκός ένοπλος αγώνας: συνεχής αγώνας θα είναι! Το μόνο που μας μένει είναι αυτή η ζωή μας, οπότε σύντροφοι ας την χρησιμοποιήσουμε μαζί πριν τελειώσει! Αγώνας! Μακροπρόθεσμος αγώνας … Ένας σκληρός αγώνας χωρίς φόβο για την επανάσταση δεν μπορεί να υπάρξει η πραγματική ειρήνη όσο θα ζει ένα αφεντικό! Αγώνας! Μακροχρόνια πάλη …’

Potere Operaio:

»Η εργατική τάξη, σύντροφοι, είναι στην επίθεση, το Κράτος και τα αφεντικά δεν μπορούν να την σταματήσουν, καθόλου εργάτες σκυμμένοι να δουλεύουν αλλά όλοι είμαστε ενωμένοι έτοιμοι να αγωνιστούμε. Όχι στη μισθωτή εργασία, ενότητα όλων των εργατών. Ο κομμουνισμός είναι το πρόγραμμά μας, με το Κόμμα θα κερδίσουμε την εξουσία. Κράτος και αφεντικά, προσέξτε, γεννιέται το Κόμμα της εξέγερσης, εργατική Εξουσία και επανάσταση, κόκκινες σημαίες και κομμουνισμός θα είναι. Κανείς ή όλοι, ή όλα ή τίποτα, και μόνο μαζί πρέπει να πολεμήσουμε, τα τουφέκια ή οι αλυσίδες: αυτή είναι η επιλογή που μας μένει να κάνουμε. Σύντροφοι, εμπρός για το Κόμμα, ενάντια στο Κράτος ένοπλος αγώνας θα είναι, με την κατάκτηση όλης της εξουσίας θα είναι η δικτατορία των εργατών. Κράτος και αφεντικά … Οι προλετάριοι είναι έτοιμοι στον αγώνα, ψωμί και δουλειά δεν θέλουνε πλέον, δεν υπάρχει τίποτα να χάσουμε παρά τις αλυσίδες και υπάρχει ένας ολόκληρος κόσμος για να κερδίσουμε. Δρόμο απ’ τις γραμμές παραγωγής, ας πάρουμε το τουφέκι, δύναμη σύντροφοι εμπρός, στον εμφύλιο πόλεμο! Agnelli, Pirelli, Restivo, Colombo, όχι πλέον λόγια, αλλά βροχή από μολύβι! Κράτος και αφεντικά … Κράτος και αφεντικά, δώστε προσοχή γεννιέται το Κόμμα της εξέγερσης, ζήτω το Κόμμα και επανάσταση, κόκκινες σημαίες και κομμουνισμός θα είναι!»

και ακόμη δυο από τα τραγούδια που ακούγαμε, στίχος απίστευτος, θα τον μεταφράσω τις μέρες που έρχονται…., αν έχετε κάποιον ιταλομαθή εκεί κοντά ζητήστε τα φώτα του…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s