αυτονομία, autonomia

10 Φεβρουαρίου 1977: μια πέμπτη του ’77 στη Ρώμη

10 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2000 | IN STORIA DI CLASSE. ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Την Πέμπτη 10 φεβρουαρίου 1977, περίπου τριάντα χιλιάδες σπουδαστές στη Ρώμη συμμετέχουν στη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της πόλης από τα κινήματα νεολαίας των αριστερών κομμάτων (Fgci, Fgr, Φεβρουάριος ’74, Youth Aclista), το PDUP και την AO . Η αστυνομία φοράει ένα νέο αλεξίσφαιρο σκάφανδρο 9 κιλών και ένα κράνος ενάμισι κιλού. Στη Ρώμη, το απόγευμα, μια αντιφασιστική περιφρούρηση πραγματοποιείται μπροστά από το ινστιτούτο Fermi, ενάντια στο συλλαλητήριο του φασίστα Almirante στο Monte Mario. Μερικοί φασίστες από τα γραφεία της οδού Assarotti πυροβολούν ενάντια στους αριστερούς αγωνιστές κάτω από τα μάτια της αστυνομίας που επιβλέπει την φασιστική έδρα. Γύρω στις 5.30 μ.μ., μερικές εκατοντάδες νέοι επιτίθενται στα κεντρικά γραφεία του Msi στην οδό Assarotti, στο Monte Mario. Και η αστυνομία πυροβολεί και μερικοί νέοι τραυματίζονται. Μπροστά στο Ινστιτούτο Fermi, μια γυναίκα τραυματίζεται στη γνάθο από πυροβολισμό. Ένας στρατευμένος στο Msi, σαραντάρης, τραυματίζεται επίσης στο πόδι. Διακόσιοι κάλυκες από πιστόλια βρέθηκαν στον τόπο. Μια άλλη ομάδα επιτίθεται στην έδρα της Λίγκας λαϊκής αναγέννησης, στην οδό Bonacossa. Στις 7 μ.μ., στην οδό Ojetti, περίπου τριάντα αριστεροί αγωνιστές σπάζουν τις βιτρίνες του σούπερ μάρκετ Standa, ενώ στην οδό Collalto Sabino καταστρέφεται η αποθήκη «Electrolux» από τις Προλεταριακές Περιπολίες. Το απόγευμα, στη Ρώμη, μετά από ένα πάρτι μέσα στο Πανεπιστήμιο, διεξάγεται μια «δίκη» / αντιπαράθεση με τους δημοσιογράφους των εφημερίδων Paese Sera, Corriere della Sera και L’Unità στη Σχολή Γραμμάτων, κατηγορούμενων για συκοφαντία των αγώνων των φοιτητών. Περισσότερο στοχευμένος είναι ο χρονογράφος της l’Unità Duccio Trombadori (PCI-ΚΚΙ) ο οποίος στην ερώτηση: «Ποιες είναι οι γιάφκες που θέλετε να κλείσετε;», απάντησε: «Εκτός από τις φασιστικές γιάφκες εκείνα τα κέντρα που τοποθετούνται στο έδαφος της προβοκάτσιας και χρησιμοποιούνται από δυνάμεις ξένες στο Εργατικό Κίνημα»

Αποτέλεσμα εικόνας για tano d amico

Τελικά ο Trombadori θα εκδιωχθεί κακήν κακώς από το Πανεπιστήμιο.

Εκτός από τον Duccio Trombadori, ο Ugo Pecchioli, επικεφαλής του PCI για τα προβλήματα του Κράτους, διακρίθηκε τις προηγούμενες ημέρες έχοντας δηλώσει. Βρισκόμαστε μπροστά σε ένοπλες τραμπούκικες ομάδες που προσπαθούν να δώσουν ζωή σε μια νέα φάση της στρατηγικής της έντασης. Το raid των φασιστών στο Πανεπιστήμιο και η βιαιότητες των προβοκατόρων λεγόμενων «αυτόνομων» είναι δύο πρόσωπα της ίδιας πραγματικότητας. Σε αυτές τις δηλώσεις και σε άλλες που έγιναν στην εφημερίδα του κόμματος l’Unità, οι »αυτόνομοι» απαντούν με την ακόλουθη επιστολή.

Ανοιχτή επιστολή προς τον γερουσιαστή Ugo Pecchioli του ΚΚΙ, σε απάντηση στη δική του δήλωση τύπου για τα γεγονότα στη Ρώμη.

Γερουσιαστή Πεκιόλι, κατ’ αρχήν βάζεις τους φασίστες δολοφόνους και τους συντρόφους που αποκαλείς «λεγόμενους αυτόνομους» στο ίδιο επίπεδο. Στο επίπεδο της καθαρής και απλής αλήθειας, καθώς αυτή αναμφίβολα συμπίπτει με την πολιτική, κοινωνική και ιστορική αλήθεια, αυτό που δηλώνεις είναι είναι μια ατιμία και ένα αποκλίνον ψεύδους. Δεύτερον ζητάς το κλείσιμο των πολιτικών γραφείων αυτών των συντρόφων. Αυτό το αίτημα δεν είναι νέο για εμάς, δεδομένου ότι ήταν ο Rauti και ο Almirante που το προώθησαν πρώτοι, ακολουθούμενοι από τους διάφορους υπουργούς αστυνομίας των χριστιανοδημοκρατών. Όσον αφορά το θεσμικό κλείσιμο των μαύρων γιαφκών, το πρόβλημα δεν τίθεται καν, τόσο επειδή είναι απίθανο, όσο επειδή να κλείσουν μια γιάφκα για να ανοίξουν αμέσως μιαν άλλη δεν είναι πρόβλημα για τους φασίστες, και επειδή η πολιτική των σφαγών του αντιδραστικού τραμπουκισμού δεν χρειάζεται επίσημα γραφεία. Τα γραφεία που διαθέτουν σήμερα είναι γι’ αυτούς κάτι επί πλέον που τους έχει χαρίσει το δημοκρατικό κράτος ως ανταμοιβή για το ανεξίτηλο σήμα τους ως υπαλλήλων των αφεντικών. Μόνο ο μαχητικός αντιφασισμός, ο πραγματικός αγώνας, η άμεση μαζική δράση εναντίον των φασιστών έδειξε, χθες όπως σήμερα, η μόνη που μπορεί να συντρίψει την αντίδραση, τις πολιτικές, κοινωνικές, εκλογικές συμμαχίες της και μέσα στο Κράτος. Πράγματι, είναι ακριβώς από την πολιτική κληρονομιά και ζωής που μας άφησε ο παρτιζάνικος αγώνας που πηγάζει για το εργατικό και επαναστατικό κίνημα η δύναμη και η δέσμευση, αδιάκοπη και από την οποία δεν μπορούμε να ξεφύγουμε, τη μαχητική αντιφασιστική δράση. Τα γεγονότα είναι εξάλλου κάτω από τα μάτια όλων. Οι φασίστες στο Πανεπιστήμιο δεν προκάλεσαν απλώς μια σοβαρή πρόκληση-προβοκάτσια: οργάνωσαν μια πραγματική σειρά δολοφονιών. Μόλις μια εβδομάδα νωρίτερα, εκτός από τις προπαρασκευαστικές, προκλητικές επιδρομές, είχαν ξεράσει φωτιά με πιστόλια και τουφέκια μέσα στο ισόγειο δωμάτιο του αριστερού σπουδαστή της αριστεράς Riccardo Boso, ενώ κοιμόταν την ίδια σωματική, πολιτική και οργανωτική ζωή των συντρόφων ενάντια στην οποίαν οι φασίστες θέλουν να επιτεθούν. Μετέφερε αυτά τα γεγονότα στην ευρύτερη και πιο αρθρωτή κλίμακα της μαύρης στρατηγικής που βγήκε από το τελευταίο συνέδριο του Msi και θα έχεις την εικόνα της κατάστασης. Ο αντιφασισμός φτιαγμένος με κομμάτια χαρτιού, με ανακοινώσεις, με συνελεύσεις αγανάκτησης, δεν σταμάτησε ποτέ, ούτε θα σταματήσει ποτέ το δολοφονικό χέρι των φασιστών κακοποιών. Από την άλλη πλευρά, αυτός ο στα λόγια αντιφασισμός είναι εκείνος που έφερε και συνεχίζει να φέρνει νερό στο μύλο ενός άλλου τύπου αντιφασισμού: του θεσμικού, ο οποίος όλα αυτά τα χρόνια έχει χρησιμεύσει μόνο για να καλύψει και να τροφοδοτήσει τις σφαγές και δολοφονίες, και έπειτα να ριχθεί με ακρίβεια ενάντια στο εργατικό κίνημα. Και ερχόμαστε εδώ, Γερουσιαστή Pecchioli, στην επαναλαμβανόμενη διαπλοκή μεταξύ δολοφονικής δράσης των φασιστών και ειδικών σωμάτων του Κράτους. Μεταξύ των ομάδων φαντασμάτων που οργάνωσε ο Santillo (του οποίου τη θέση επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής, εσείς του PCI έχετε εν πολύς συμφωνήσει, καθορίσει) έχουν πραγματοποιήσει και πάλι εκείνες τις συμπεριφορές που θυμίζουν τις δολοφονίες των Varalli, Zibecchi, Boschi και πολλών άλλων, ή την υπόθεση του τάγματος άμεσης επέμβασης της Πάντοβα. Οι φωτογραφίες των εφημερίδων, τα αυτόματα που ανεμίζουν μόστρα ενάντια στο πλήθος, οι κλωτσιές στον τραυματισμένο σπουδαστή, τα πιστόλια να τον σημαδεύουν πεσμένο στο έδαφος (πολλοί λένε ότι συνέχισαν να πυροβολούν σχεδόν πλάι του), οι ξυλοδαρμοί εναντίον μαρτύρων , μιλούν μια γλώσσα που όλοι μπορούν να καταλάβουν, τις οποίες οι συκοφαντίες σας δεν μπορούν να σβήσουν. Στο ανακοινωθέν της Ρωμαϊκής Ομοσπονδίας του PCI λέτε πως πρέπει να εφαρμοστεί «αυστηρά το νόμος» και δεν έχετε καν το θάρρος να πείτε ότι είναι ο νόμος Reale. Μετά από αυτό έχετε σίγουρα τo βραβείο των πρωταθλητών της δημοκρατίας, δεδομένου ότι αυτή η δημοκρατία συμπίπτει ακριβώς με το νόμο Reale και με όλα τα άλλα ειδικά, ελευθεροκτόνα, εγκληματικά μέτρα που η εκτελεστική αρχή προτίθεται να υιοθετήσει σε ένα καθεστώς συμβιβασμού. Μιζέρια και μολύβι εναντίον των εργαζομένων, ειδικοί νόμοι, καθεστώς παρανομίας, φυλακές και συνοπτικές εκτελέσεις εναντίον των επαναστατών: το τρέχον καθεστώς είναι ίσως νέο, το σύστημα είναι σίγουρα το ίδιο. Ας είναι ξεκάθαρο, γερουσιαστή Pecchioli, ότι δεν θα αποδεχτούμε οι άνθρωποι «να συνειδητοποιήσουν με πικρία» αυτήν την πραγματικότητα: η πολιτική μάχη μας είναι στην πραγματικότητα των μαζών και μεταξύ των μαζών, και ξεπηδά από τις ανάγκες τους. Όλοι οι αγώνες μας για αυτο-μειώσεις, για σπίτι, στα νοσοκομεία, μεταξύ των νέων, των γυναικών, των φοιτητών, που ανταποκρίθηκαν άμεσα στις πολιτικές και ζωτικές ανάγκες των εργαζομένων, επιβεβαιώνουν αυτό παρά τις συκοφαντία σας. Εσύ να δεις καλύτερα, γερουσιαστή, να μην καταλήξεις όπως οι διάφοροι Bilak και Hindra, φιλοσοβιετικά μέλη της ηγεσίας του Τσεχοσλοβακικού ΚΚ, που το 68 χειροκροτούσαν μέσα στα τεθωρακισμένα και κατά την διάρκεια και των εκκαθαρίσεων ενώ ο λαός βρίσκονταν στην πλατεία και οι διάφοροι Dubcek και Svoboda στη φυλακή. Θα επαναληφθεί η ιστορία με τη μορφή τραγωδίας ή φάρσας;

COMITATI AUTONOMI OPERAI ΑΥΤΟΝΟΜΕΣ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ. Αυτή η επιστολή δόθηκε στον τύπο στις 3-2-77 και σχολιάστηκε-επικρίθηκε από τις ειδήσεις GR1 και GR2 αντίστοιχα στις 7.00 και 7.30 στις 4 Φεβρουαρίου 77.

Σήμερα, μετά από πάνω από δέκα ημέρες, είδαμε ανελέητες επιθέσεις στο φοιτητικό κίνημα στην L’Unità, στην ικανότητά του να τα βάλει με τους σοσιαλδημοκράτες του PCI και τις ομάδες τους που έστειλαν για να σπάσουν τις καταλήψεις στις σχολές, σήμερα την παραμονή της έλευσης του Λάμα για να αποκαταστήσει την τάξη και την (κοινωνική) ειρήνη, ο αντιδραστικός Ugo (εθνικός) Pecchioli, ο νέος υπουργός της αστυνομίας εφορμά με ασυνήθιστη επιθετική κακία εναντίον των κομμουνιστών της «via dei Volsci», μόνων που είναι υπεύθυνοι, σύμφωνα με τον ίδιο, για την παράλυση του Πανεπιστημίου, του Policlinico, «…που επιτίθενται στρατιωτικά στους εργαζομένους των δημοκρατικών κομμάτων, ειδικά του δικού μας» (του PCI). Τόση χάρη δεν είχαμε δει ποτέ! Γνωρίζαμε ότι ήμασταν ένα ισχυρό κίνημα, καλά οργανωμένο, πολιτικά προετοιμασμένο, το οποίο καθιστά τη διαλεκτική (και όχι τα δόγματα και την αλαζονεία του ισχυρότερου) το κύριο όπλο του. και σήμερα γνωρίζουμε επίσης μέσω του στόματος του παντοδύναμου μα εθνικού Ugo, ότι είμαστε ο παντοδύναμος εχθρός του εθνικού Ugo, ότι είμαστε ο πολιτικός εχθρός n.1 για το PCI. Είναι αλήθεια. Είναι αλήθεια ότι το PCI δεν έχει τη στρατηγική. η πτώση της κυβέρνησης Andreotti θα το ξεγύμνωνε, πρέπει επομένως να καταστείλει κάθε κίνημα που τίθεται εναντίον του, πρέπει να ποινικοποιήσει και να θυσιάσει την εργατική τάξη που μέχρι σήμερα του έδωσε την ψήφο της.

Σύντροφοι, εργαζόμενοι, φοιτητές,

τι πρέπει να κλείσει; Η «γιάφκα» της Via dei Volsci, όπου οργανώνονται οι προλετάριοι για να πολεμήσουν ενάντια στην εκμετάλλευση για τις δικές τους ταξικές ανάγκες, ή τη «γιάφκα» της Via delle Botteghe Oscure [όπου εδρεύουν τα πανιταλικά γραφεία του Κκι], όπου αποφασίζεται σήμερα το ξεπούλημα και η επίθεση στους εργατικούς αγώνες κατά της αναδιάρθρωσης, ενάντια στους αγώνες για αυτο-μείωση, για στέγαση, ενάντια σε γυναίκες, νέους, σπουδαστές;

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΑΣ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΣΥΜΒΙΒΑΣΤΗ, ΑΦΗΝΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΤΑΞΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ!!

https://www.infoaut.org/storia-di-classe/10-febbraio-1977-un-giovedi-del-77-a-roma

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s