αυτονομία, autonomia

12 φεβρουαρίου 1980: η εκτέλεση του Bachelet και η αντίδραση της Αυτονομίας

12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2017 | IN STORIA DI CLASSE. ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ12 febbraio 1980: l’uccisione di Bachelet e la reazione dell’Autonomia

Η εκτέλεση του καθηγητή Bachelet έλαβε χώρα μπροστά στην αίθουσα όπου μόλις είχε τελειώσει το μάθημά του στο διοικητικό δίκαιο. Αμέσως μετά το καθημερινό μάθημα, ο Bachelet σταμάτησε για να συνομιλήσει έξω από την αίθουσα με την βοηθό του, Rosy Bindi. εκείνη τη στιγμή το ταξιαρχίτικο κομάντο τον χτύπησε με οκτώ σφαίρες 32 Winchester. Ο καθηγητής έπεσε, για να χτυπηθεί άλλες πέντε φορές. Σε αυτό το σημείο, οι δύο BR, εκμεταλλευόμενοι τον γενικό πανικό που δημιουργήθηκε μετά την ψευδή ανακοίνωση της παρουσίας μιας βόμβας, εξαφανίστηκαν παρά τη περιφρούρηση που διεξάγονταν εκείνη την ημέρα στο Πανεπιστήμιο, με την ευκαιρία μιας στρογγυλής τραπέζης για την τρομοκρατία. Οι Annalaura Braghetti και Bruno Seghetti κατηγορήθηκαν για τη δολοφονία και καταδικάστηκαν σε ισόβια κάθειρξη.

Στις 12 φεβρουαρίου, εκμεταλλευόμενος την ευκαιρία που αντιπροσωπεύει η τρομοκρατική επίθεση, ο Λουτσιάνο Λάμα επέστρεψε στη la Sapienza με τη συνοδεία της αστυνομίας, ακριβώς τρία χρόνια μετά την 17η φεβρουαρίου, που σηματοδότησε μια θεμελιώδη ημερομηνία για την ανάπτυξη του Κινήματος του 77 και για την αναγνώριση της Εργατικής Αυτονομίας ως αποφασιστικής πολιτικής δύναμης μέσα στο Πανεπιστήμιο. Το άμεσο αποτέλεσμα ήταν ολόκληρο το πανεπιστήμιο να βρίσκεται υπό πολιορκία με θωρακισμένα οχήματα και την απαγωγή χιλιάδων φοιτητών, μερικοί από τους οποίους υποβλήθηκαν σε έλεγχο εγγράφων. Το επεισόδιο πυροδότησε, σωστάν την άμεση αντίδραση των Αυτόνομων Εργατικών Επιτροπών της Via dei Volsci, με μια ανακοίνωση στην οποία εκφράστηκαν όλες οι αμφιβολίες σχετικά με την «ρεβιζιονιστική υποκειμενικότητα» των Ερυθρών Ταξιαρχών. Αυτό που διαπιστώθηκε ήταν η τύφλωση με την οποία οι Br, ενισχυμένες από μια νομιμοποίηση που δημιουργήθηκε με την προπαγάνδα των όπλων, δημιούργησαν έναν ταξικό ρεβιζιονισμό που είχε ως στόχο, όπως το PCI, να αφαιρέσει κάθε χώρο στην επαναστατική αντιπαράθεση προς το καθεστώς του Κινήματος, υποβιβάζοντάς το σε ένα απλό ρόλο παθητικού θεατή προς εργαλειοποίηση και υποταγή. Το σοσιαλδημοκρατικό σχέδιο προς το οποίο φαινόταν να ρίχνονται με ορμή και οι δύο πολιτικές δυνάμεις, κάποια μέσω της λίγο πολύ αποκτηθείσας νομιμοποίησης του ένοπλου αγώνα, κάποια άλλη μέσα από ζοφερούς ελιγμούς εξουσίας, άφηναν ακάλυπτα διάφορα ζητήματα μέσα στο πλαίσιο των κοινωνικών εντάσεων και των πραγματικών αναγκών των προλετάριων, αφήνοντας το χέρι ελεύθερο στην κατασταλτική δράση της Κυβέρνησης και των Χριστιανοδημοκρατών, ικανών μόνο να εκδίδουν ειδικούς νόμους, να διαχέουν την εκμετάλλευση των εργαζομένων τάξεων και να αυξάνουν την δυσφορία μέσω της συνεχούς Κρατικής τρομοκρατίας.

Η επιστροφή του Lama σήμαινε όχι μόνο την αδικαιολόγητη επιστροφή ενός εχθρού του Κινήματος, αλλά αντιπροσώπευε για το Pci-Kκι την πολυαναμενόμενη ευκαιρία για την αποκατάσταση μιας ηθικής και πολιτιστικής ηγεμονίας, χαρακτηριστική της αόριστης «αριστερής» σκέψης που είναι τόσο αγαπητή στο κόμμα. Έτσι, το Πανεπιστήμιο άνοιγε τις πόρτες σε μια ακόμη Κρατική παντομίμα, «με τους διάφορους Pertini στην πρώτη γραμμή, με τους κουκουίδες ντυμένους με αντιτρομοκρατική φόρμα, όλοι εξειδικευμένοι σε κηδείες», με τις ίδιες θωρακισμένες δημοκρατικές μεθόδους που ανήκαν στη χριστιανοδημοκρατία – DC. Γι’ αυτό, παρακολουθούσαμε, αφενός, την κωμωδία ενός Κομμουνιστικού Κόμματος που «για να φτάσει στην κυβέρνηση, εξαπολύεται ενάντια στους επαναστάτες, επικροτεί και χειροκροτεί την κυβέρνηση Cossiga και τα bliz του Dalla Chiesa», ενώ από την άλλη ένας «ένοπλος ρεβιζιονισμός, που υποκειμενικά, προσθέτοντας τη μια επάνω στην άλλη τις δραστηριότητες της απλής προπαγάνδας με τα όπλα, πιστεύει ότι εγκαινίασε τον ταξικό πόλεμο, αλλά στην πραγματικότητα βγαίνει προς τα έξω μόνο τρομοκρατία. Και η τρομοκρατία, είναι σήμερα, όπως έχει ήδη διαπιστωθεί σε άλλες ιστορικές περιπτώσεις, εντελώς καθυστερημένη σε σχέση με το επίπεδο της σύγκρουσης που βρίσκεται σε εξέλιξη, όντως όσο περισσότερο απομακρύνεται από αυτήν, τόσο περισσότερο αποτελεί εμπόδιο και άρνηση για την ανάπτυξη ενός νέου κύκλου αγώνων».

https://www.infoaut.org/storia-di-classe/12-febbraio-1980-luccisione-di-bachelet-e-la-reazione-dellautonomia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s