σκόρπιες σκέψεις...

για τον δικό μας Δημήτρη

όπως κάθε μέρα, έτσι και σήμερα πήγα με τον μικρό την καθιερωμένη μας βόλτα στο δάσος, στους λόφους της πόλης. όμορφη ηλιόλουστη μέρα. Αργότερα οδηγηθήκαμε στην παραλιούλα πίσω από το λιμάνι, να συναντήσουμε την μεγάλη κόρη με την εγγονή μου. Τι ωραία που είναι, τρέξαμε στα βότσαλα, παίξαμε με την μικρή, ο Φιλέας, ως συνήθως, δεν σταμάτησε να ‘μαλώνει’ με την θάλασσα, καθαρή ατμόσφαιρα, θαυμάσια χρώματα, ζεστούλα, ένα δροσερό όμως ακόμη αεράκι δεν μου επέτρεψε ακόμη να βγάλω τον σκούφο. Όλα ειδυλλιακά; Κι όμως, όσο μεγαλύτερη η απόλαυση, τόσο γρηγορότερα το μυαλό και η ψυχή να τρέχουν στον Κουφοντίνα που υποφέρει εξ αιτίας της εκδικητικότητας μιας βρώμικης εξουσίας, της δίψας για αίμα ενός όχι ευκαταφρόνητου μέρους του ‘λαού’, και της παθητικότητας του υπολοίπου! Βάλτε και την ανυπαρξία της »αριστεράς» που έχει αφήσει μόνα τα καθάρματα να αλωνίζουν μουγκρίζοντας χαιρέκακα. Και τότε μου ήρθαν στο μυαλό οι γερόντοι.

Φτάνει λοιπόν με τα λόγια. Το ακούω αφιερώνοντας το στον δικό μας Δημήτρη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s