αυτονομία, autonomia

4 μαρτίου 1973: εθνική συνέλευση της Εργατικής Αυτονομίας

04 MAΡΤΙΟΥ 2017 | IN STORIA DI CLASSE. ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Στις 3 και 4 μαρτίου 1973, η πρώτη εθνική συνάντηση των «μορφών της οργανωμένης εργατικής Αυτονομίας» πραγματοποιήθηκε στη Μπολόνια στο στέκι Serantini, στην οποία παρευρέθηκαν περισσότεροι από 400 εκπρόσωποι από μεγάλα και μεσαία εργοστάσια και τις κυριότερες δημόσιες υπηρεσίες. Σε αυτή τη συνδιάσκεψη, η οποία πραγματοποιήθηκε μετά από μια συγκέντρωση στη Φλωρεντία και τις επακόλουθες οργανωτικές-πολιτικές συναθροίσεις, πήραν μέρος η Αυτόνομη Συνέλευση της Alfa Romeo, της Pirelli, η Επιτροπής αγώνα της Sit-Siemens στο Μιλάνο, η Αυτόνομη Συνέλευση του Porto Marghera, η Εργατική Επιτροπή της Fiat-Rivalta του Τορίνου, η Πολιτικής Κολεκτίβα της ENEL και η Κολεκτίβα Εργαζέμενοι και φοιτητές της Πολυκλινικής της Ρώμης, οι Εργατικές Επιτροπές της Φλωρεντίας και της Μπολόνια, η USCL της Νάπολης, οι Κόκκινες Λίγκες των αγροτών της Isola Capo Rizzuto και Crotone.
4 marzo 1973: assemblea nazionale dell’Autonomia Operaia

Θεμελιώδες, προσπαθώντας να συνοψίσουμε τα κύρια ζητήματα που αναπτύχθηκαν κατά τη διάρκεια της συνέλευσης, είναι το έγγραφο σύγκλησης της συνέλευσης της Μπολόνια, καρπός της συλλογικής εργασίας ενός έτους συναντήσεων. Η εισαγωγική έκθεση παρουσιάστηκε από τον Vincenzo Miliucci, της πολιτικής Επιτροπής Enel. Η εισαγωγή ξεκινά από μια ανάλυση των αγώνων του ’68 -’69, υπογραμμίζοντας πώς «Είναι από το ’68 που η μαζική άρνηση των εργατών να δεχτούν την εργασία ως πεδίο μάχης, απορρίπτοντάς την και τέρμα, παίρνει το όνομα της αυτονομίας[…]. Το ιταλικό παραγωγικό σύστημα που βασίζεται στην εξαγωγική αγορά, με χαμηλό κόστος εργασίας, μπαίνει σε κρίση: εισέρχεται σε κρίση η πολιτική των μεταρρυθμίσεων, δηλαδή, με αυτόν τον νέο τρόπο σχεδιασμού της αυξήσεως των μισθών σύμφωνα με τους δείκτες παραγωγικότητας και ανακατανέμοντας μέρους τους σε κοινωνικά αγαθά». Η φάση της διαρθρωτικής κρίσης η οποία βρίσκεται σε εξέλιξη αναλύεται στη συνέχεια, εστιάζοντας στην ανάγκη αναδιάρθρωσης από πλευράς κεφαλαίου και στην αντίδραση των συνδικαλιστικών οργανώσεων σε αυτή την αναγκαιότητα: «Η πολιτική της CGIL – CISL – UIL φροντίζει, φορτώνεται αυτή την ανάγκη με τον «νέο τρόπο εργασίας» του οποίου το κεντρικό στοιχείο είναι η φωνή «ενιαίας ταξινόμησης» της σύμβασης μεταλλουργών. Σημαίνει εντατικοποίηση της εκμετάλλευσης σε νέες μορφές και η νέα μορφή είναι η ευελιξία που αποκαλείται «κινητικότητα» ή «ανασύνθεση των φάσεων». Η απάντηση σε αυτήν την πολιτική συνδικάτων, λέγεται, είναι η σύσταση επιτροπών εργαζομένων σε κάθε εργοστάσιο, «Η ισχυρότερη ώθηση ενάντια στη συνδικαλιστική «γραμμή» την χτίζουμε ακριβώς στο έδαφος της εναλλακτικής οργάνωσης του μαζικού κινήματος, ως προϋπόθεση για μια αποτελεσματική άρνηση της «αξιολόγησης σύμφωνα με την απόδοση». χωρίς την οργάνωση της αυτονομίας, ακόμη και η κριτική της απόδοσης στο συνδικάτο περιορίζεται σε έναν στείρο ηθικισμό, σε μια κενή τακτική που απορροφάται αμέσως από το θεσμικό όργανο. Τρεις τάσεις εντοπίζονται σύμφωνα με τις οποίες πρέπει να αναπτυχθεί η εργατική αυτονομία: «α) τον αντι-καπιταλιστικό και αντιπαραγωγικιστικό χαρακτήρα, δηλαδή, επίθεση στη δομή της εργασίας, των στόχων που θέτει το κίνημα · β) το μη νομικίστικο έδαφος, αλλά συνδεδεμένο με τις ανάγκες του αγώνα που απαιτούν τους στόχους που θέτουμε για τον εαυτό μας, εξαρτάται μόνο από την επίγνωση της σχέσης δύναμης μας-της ισορροπίας δυνάμεων. γ) συνεχής ανάπτυξη της ικανότητας για αυτοδιαχείριση της σύγκρουσης, σε όλες τις πτυχές της, που διεξάγεται απευθείας από τις ίδιες τις εκμεταλλευόμενες μάζες». Η πρόθεση είναι να περιγραφτούν τα οργανωτικά χαρακτηριστικά της εργατικής αυτονομίας, και οι στόχοι που πρέπει να δώσει η ίδια στον εαυτό της: «Αν η ανάλυση αυτής της μακροπρόθεσμης κρίσης θέλει να υπογραμμίσει το ανέφικτο μιας αμυντικής γραμμής. Ο μόνος πιθανός τρόπος είναι αυτός της επίθεσης. Η πορεία καλύπτεται τώρα μόνο με βάση ένα συνειδητό επαναστατικό σχέδιο: οι καιροί της σύγκρουσης δεν επιταχύνουν, αλλά τα επίπεδά της ακονίζονται και το χάσμα διευρύνεται, εμπλέκοντας το Κράτος όλο και πιο άμεσα και ευρέως. Το εργαλείο που πρέπει να χτιστεί είναι η οργάνωση της εργατικής αυτονομίας, δηλαδή το ίδιο το επαναστατικό σχέδιο. Η κρίση, με τα ίδια της τα χαρακτηριστικά, έχει θέσει ξανά τον πολιτικό κόμβο των μισθών και της απασχόλησης στο επίκεντρο: το πρόβλημα δεν είναι να το επιλύσουμε ξανά στο σύνθημα ψωμί και εργασία. […] Το απλό σύνθημα της υπεράσπισης των μισθών είναι ανεπαρκές, αμυντικό, συνδέεται με το μέσο επίπεδο συνείδησης των εργαζομένων, εσωτερικό προς την συνδικαλιστική οργάνωση, όπως ακριβώς η υπεράσπιση της εργασίας είναι εσωτερική στη συνδικαλιστική στρατηγική της αναζήτησης εργασίας, της παραγωγικής ανάκαμψης, ενίσχυσης του καπιταλιστικού κύκλου, εξόδου από την κρίση. Όταν θέτουμε στους εαυτούς μας το πολιτικό καθήκον του «ξεπεράσματος της κρίσης», όταν σκοπεύουμε να βγούμε από την κρίση με την κρίση, δηλαδή να την σπρώξουμε προς την ρήξη, γνωρίζουμε καλά ότι το έδαφος που βοηθάμε να στερεωθεί είναι αυτό της ύφεσης και ξέρουμε επίσης πώς σε αυτό το έδαφος, το βασικό έδαφος που πρέπει να λογαριαστούμε είναι η μαζική ανεργία. Εν τω μεταξύ, το να σπάσουμε το διώνυμο ψωμί-εργασία σημαίνει να κατανοήσουμε την αδυναμία υπεράσπισης της απασχόλησης μέσω μιας πολιτικής μεταρρυθμίσεων, απλώνοντας το χέρι στο κεφάλαιο για να θέσουμε σε κίνηση τους τροχούς του: με αυτή την έννοια, πρώτα απ’ όλα θα έχουμε να κάνουμε, για μεγάλο χρονικό διάστημα, με την ρεφορμιστική πολιτική. […] Ο καθορισμός των μισθών ως κεντρικός στόχος της αυτονομίας και η ανασύνθεση της τάξης δεν σημαίνει την απόρριψη του εδάφους στο οποίο έχουμε μέχρι τώρα περπατήσει, αλλά το να πάμε πέρα: το εργοστάσιο, οι μισθοί ως επίθεση στην οργάνωση της εργασίας στο εργοστάσιο (προσόντα), ο μισθός ως μια επίθεση στο φόρτο εργασίας (ρυθμός, τεμάχια, υπερωρίες), οι ίσοι μισθοί δεν είναι ένα διαφορετικό επίπεδο.» Τέλος, το έγγραφο τελειώνει επαναλαμβάνοντας την κεντρικότητα μιας συζήτησης για την εξουσία: «Η εργατική πολιτική οργάνωση δεν υπάρχει χωρίς επίγνωση της αυτονομίας και αυτή δεν μπορεί να δοθεί χωρίς την επίγνωση του προβλήματος της εξουσίας, εάν δεν μπορέσουμε να ανακατασκευάσουμε την συνειδητοποίηση της εξουσίας μέσα στην τάξη, δεν θα ήμαστε σε θέση να πάρουμε το δρόμο προς την εναλλακτική της εξουσίας και ο αγώνας θα σταματήσει, θα παραμείνει στάσιμος ξανά μέσα στα σχήματα μιας αμιγώς διεκδικητικής συνείδησης». Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η συνέλευση παρουσιάζονταν στο «Potere Operaio της Δευτέρας», που κυκλοφόρησε τον φεβρουάριο: «Αυτό που συζητείται είναι ένα σχέδιο συγκεντρωτισμού των οργανωμένων μορφών της εργατικής αυτονομίας. […] που να επιβεβαιώνει την ομοιογένεια της οργανωμένης εργατικής αυτονομίας γύρω από το πρόγραμμα εγγυημένων μισθών, ξεκινώντας από την πρακτική των αναγκών ως άσκηση της προλεταριακής δημοκρατίας, και να αντιπροσωπεύει ένα σημείο αναφοράς για το ταξικό κίνημα που απορρίπτει τον εκβιασμό της κρίσης, τη δημοκρατία που βασίζεται στο καθεστώς εργασίας.[…]» Η συνέλευση τελείωσε με την έγκριση μιας τελικής πρότασης που ανέφερε ότι «η συνάντηση εργασίας και επαλήθευσης επιβεβαίωσε ότι η ανάπτυξη της εργατικής αυτονομίας περνά μέσα από την αντίθεση της καπιταλιστικής οργάνωσης της εργασίας, μέσω της άρνησης της κινητικότητας, της ευελιξίας, της νοσηρότητας, του αγώνα κατά των απολύσεων, των 36 ωρών και του εγγυημένου μισθού, επίσης, ως πρόγραμμα κοινωνικής επανοικειοποίησης και ανασύνθεσης στην επικράτεια μεταξύ εργοστασίου, σχολείου και γειτονιάς. Η γέννηση μιας εθνικής επιτροπής καθιερώνεται (αποτελούμενη από δύο συντρόφους ο καθένας για τις καταστάσεις του Τορίνου, του Μιλάνου, της Μαργκέρα, της Ρώμης και της Νάπολης) με καθήκοντα: τη διασφάλιση της συνέχειας στη διαδικασία οικοδόμησης της εργατικής αυτονομίας, εύρεση χρηματοδότησης, παρότρυνση προς την αμοιβαία βοήθεια, εξάσκηση της αυτοάμυνας, προετοιμασία εθνικών πρωτοβουλιών · μεταξύ των εργαλείων: η γέννηση ενός περιοδικού δελτίου με τίτλο «Δελτίο των αυτόνομων εργατικών οργανισμών» (θα εκδοθούν 2 νούμερα)

https://www.infoaut.org/storia-di-classe/4-marzo-1973-assemblea-nazionale-dellautonomia-operaia

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s