ιστορία, storia

Ο πόλεμος αλλάζει

14 Aπριλίου 2021/Eric Salerno

image_pdf
image_print

Ο Blinken ανακοινώνει το τέλος της μακρύτερης σύγκρουσης στην ιστορία των Ηπα για τον Σεπτέμβριο / Έντεκα 2021. Με την απόσυρση των τελευταίων 2000 στιβαλιών από το έδαφος του Αφγανιστάν, ολοκληρώνονται είκοσι χρόνια πολέμου που έχουν κοστίσει περισσότερους από 100.000 θανάτους αμάχων και κάποιες χιλιάδες μαχητές μόνο στην αφγανική σύγκρουση. Όπου έχουν χρησιμοποιηθεί εκτενώς εκείνοι οι επαγγελματίες στρατιώτες που ανήκουν σε εταιρείες που παρέχουν υπηρεσίες, επίσης και πάνω απ’ όλα πολεμικές (αλλά και υλικοτεχνικές) σε κάθε περίπτωση σύγκρουσης: οι «εργολάβοι», “contractor”, αυτοί οι »μισθωτοί’, που πληρώνονται ανοικτά για παράνομους και εγκληματικούς σκοπούς ακολουθούν κανόνες εμπλοκής που καθορίζονται στις συμβάσεις – όλα αυτά έχουν εξηγηθεί με ακρίβεια από τον Stefano Ruzza στο βίντεο που παρεμβάλλεται στο άρθρο – συνάπτονται και με κυβερνήσεις, οι οποίες δεν μπορούν να αντέξουν τα «έξοδα» ενός πολέμου ή να εμφανίζονται ως εισβολείς. «Ο πόλεμος αλλάζει» είναι ο τίτλος αυτής της θαυμάσιας συνεισφοράς του Eric Salerno, ο οποίος περιγράφει τον κόσμο αυτών των επαγγελματιών στρατιωτών ξεκινώντας από τη συνέντευξή του πριν από εξήντα χρόνια με έναν τυχοδιώκτη γερμανό στρατιώτη, που συμμετείχε στην αποικιακή επιχείρηση εναντίον του Κονγκό του Lumumba… και έτσι εξανεμίζεται η αμφιβολία ότι ο μετασχηματισμός της μορφής με την οποία παρουσιάζεται ο «Πόλεμος» είναι πραγματικός. Ο λόγος ξεδιπλώνεται έπειτα σε όλο τον κόσμο και σε κάθε πόλεμο που έχει λιγότερο ή περισσότερο κηρυχθεί, ενώ παράλληλα ρέουν ιστορίες και μορφές ανησυχητικές του παρελθόντος, όπως η ιστορία της συνάντησης πριν 50 χρόνια του Roman Gary με έναν πρώην πράκτορα της Oas, τρελαμένου, στο κρησφύγετό του στο Τζιμπουτί. Και τότε η αμφιβολία για το πόσο έχει αλλάξει ο πόλεμος γίνεται βεβαιότητα σε αυτό το πλάνο που παρακολουθούμε το οποίο είναι άξιο ενός Ermanno Olmi και του δικού του Το επάγγελμα των όπλων Il mestiere delle armi… που ποτέ δεν αλλάζει παρά το πώς μεταβάλλεται η ιδέα του πολέμου.


Μισθοφόροι, λεγεωνάριοι, εργολάβοι και… drones

Η αλήθεια για τον θάνατο του Lumumba

«I am a mercenary coming from the Congo. I want to tell you how Lumumba was killed»-»Είμαι ένας μισθοφόρος που έρχεται από το Κονγκό. Θέλω να σου πω πως σκοτώθηκε ο Λουμούμπα». Με αυτό τον τρόπο ο Gerd Arnim Katz – το δηλωμένο όνομά του – παρουσιάστηκε στο συντακτικό προσωπικό της εφημερίδας «Paese Sera» ένα πρωί τον φεβρουάριο του 1961. Άκουσα την ιστορία του (εν μέρει αληθινή και εν μέρει φανταστική) και η αριστερή ρωμαϊκή εφημερίδα βγήκε με έναν πλήρη τίτλο στην πρώτη σελίδα σχετικά με τον θάνατο του ηγέτη της Αφρικής, που δολοφονήθηκε με εντολή της Cia. Ο Katz ήταν ένα μικρότερο πιόνι σε ένα πεδίο μάχης τόσο μεγάλο όσο επιστρέφει να είναι η σημερινή Αφρική.

"Paese Sera" - 23 e 24 febbraio 1961

Συνέντευξη στον Gerd Arnim Katz, μάρτυρα της δολοφονίας του Patrice Lumumba στα γραφεία της “Paese Sera”

Σίγουρα δεν ήταν ένας κάποιος Mike Hoare, ο πιο διάσημος από τους μισθοφόρους του εικοστού αιώνα, ο οποίος το 1964 είχε από τον Moise Ciombe, πρόεδρο του αυτοαποκαλούμενου κράτους της Katanga, μιας επαρχίας του Κονγκό, αναλάβει το έργο καταστολής της εξέγερσης των Simba, ενός λαϊκού στρατού απελευθέρωσης μαοϊκής έμπνευσης που είχε καταφέρει να κατακτήσει τη σημαντική πόλη του Stanleyville, παίρνοντας ομήρους πάνω από 1500 ευρωπαίους πολίτες. Και πολύ λιγότερο θα μπορούσε να συγκριθεί αυτός ο μισθοφόρος που έφτασε στη ρωμαϊκή εφημερίδα με τον Rolf Steiner, πρώην λεγεωνάριο, πρώην μισθοφόρο ηγέτη στη Biafra, που προσλήφθηκε ως στρατιωτικός σύμβουλος από τους χριστιανούς αντάρτες Anya Nya που συμμετείχαν με τη βοήθεια της ισραηλινής Μοσάντ στον αποσχιστικό πόλεμο στο νότιο Σουδάν και κατέληξε στη φυλακή μετά από μακρά δίκη στο Χαρτούμ.

Λεγεωνάριοι που τρελάθηκαν από το απαράδεκτο τέλος της αποικιακής αυτοκρατορίας…

Ο Katz ήταν, ωστόσο, ο πρώτος από πολλούς στρατιώτες τυχοδιώκτες που συνάντησα στις περιηγήσεις μου στην Αφρική και αλλού όπου σήμερα, στη μαύρη ήπειρο όπως και στον υπόλοιπο κόσμο, ο πόλεμος παίρνει νέες μορφές και απασχολεί νέους-παλιούς παίκτες. Οι μισθοφόροι ονομάζονται εργολάβοι-contractors (ακούγεται καλύτερα), αλλά είναι συχνά οι ίδιοι όπως πάντα. Οι χειριστές ντρόουν ονομάζονται πιλότοι ακόμα κι αν κάθονται για ώρες μπροστά σε μια οθόνη πολύ μακριά από το πεδίο της μάχης. Οι πεζικάριοι του εγγύς μέλλοντος είναι εξελιγμένα ρομπότ όπως αυτά για τα οποία διάβαζα μικρός στις ιστορίες επιστημονικής φαντασίας του Isaac Asimov ή του Ray Bradbury. Ο πόλεμος αλλάζει. «Προς το καλύτερο!» ισχυρίζονται εκείνοι που επένδυσαν στο νέο πρόσωπο του στρατιωτικού-βιομηχανικού συμπλέγματος military-industrial complex, όπως η βιομηχανία όπλων ή, ας πούμε, η πολεμική βιομηχανία όπως χαρακτηρίστηκε από τον στρατηγό μετέπειτα πρόεδρο των Ηπα, Eisenhower. «Προς το χειρότερο!» υποστηρίζουν αυτοί που δυσκολεύονται να σκεφτούν ένα ρομπότ ή έναν πιλότο της νέας γενιάς, πολύ περισσότερο τον διευθύνοντα σύμβουλο μιας εταιρείας, που προσφέρει ένοπλο εργατικό δυναμικό σαν να ήταν οικονόμοι, φροντιστές ή σεξουαλικοί εργαζόμενοι, συρόμενους στον πάγκο των κατηγορουμένων εγκλημάτων πολέμου.

Η αγορά εργασίας στη διάθεση της οποίας είχε τεθεί εκείνος ο Katz με τον οποίο μίλησα πριν από εξήντα χρόνια ήταν πολύ διαφορετική από αυτήν που προσφέρει ο κόσμος σήμερα. Εκείνη την εποχή, πολλοί διαταραγμένοι, προβληματικοί ή κυνηγημένοι σαν αυτόν έβρισκαν χώρο στην παλιά γαλλική Λεγεώνα των ξένων, ένα είδος στρατού παράλληλο με τον επίσημο στο Παρίσι, του οποίου οι άνδρες υπόκεινται στους ίδιους κανόνες συμπεριφοράς, αλλά, όπως φαίνεται στις περιπέτειες του στο Βιετνάμ ή την Αλγερία, πολύ πιο ελαστικούς, για να το θέσω ήπια, στην αντιμετώπιση του εχθρού.

Imaginez le drapeau tricolore sortant de ce nulle part. Un autre traîne sans vie au-dessus dune tour de guet que je reconnais immédiatement: cest celle des postes isolés en territoire viet. Une cabane de pierres entassées et autour Eh bien, oui: des sacs de sable contre les balles et une mitrailleuse qui pointe

Vous ne me croyez pas. Tant mieux. Je garderai mieux pour moi cette pierre qui brille de tous les éclats dune belle et pure folie Un homme vit là-dedans depuis six ans: lex capitaine Machonnard. Je dix ex: privé de son grade pour son action dans lOas. Devenu fou: cest ainsi quon appelle ceux qui ne peuvent se faire à la réalité. Un an dinternement. Un Homme pur qui le temps sest arrêté et ne se remettra plus jamais en marche : vous comprendrez dans un istant

Le capitaine sort une bouteille de champagne de sa serviette.

– Pour célébrer la victoire de Dien Bien Phu

[…]

Car, vous lignorez peut-être, mais Machonnard vous le dira : lIndochine et lAlgerie sont toujours françaises, le général Salan est président de la République, dans tout lAfrique  française les enfants noirs continuent à apprendre en chœur les premières lignes dIsaac et Malet «Nos ancêtres les Gaulois avaient de longues moustaches blondes…»

(Roman Gary, Les Trésors de la mer Rouge, Gallimard-Folio, Paris, 1971)

Τίτλος

… και τα ενσαρκωμένα εγκλήματα σε μια φιγούρα μισθοφόρου

Rolf Steiner

Πορτρέτο ενός μισθοφόρου που πραγματοποιήθηκε από τον Eric Salerno στις 21 αυγούστου 1971 για την εφημερίδα “Il Messaggero”

Οι νέες συντροφιές στην περιπέτεια

Σήμερα, η διεθνής νομοθεσία κάνει διάκριση μεταξύ μισθοφόρων – όλων παρανόμων – και εργολάβων, δηλαδή υπαλλήλων των πολλών ιδιωτικών ή ημικρατικών εταιρειών που λειτουργούν μεταπηδώντας από τη μια σύγκρουση στην άλλη. Σίγουρα το πιο εντυπωσιακό παράδειγμα χρονολογείται από τις πιο καυτές στιγμές των πολέμων στο Ιράκ και το Αφγανιστάν όταν οι ΗΠΑ απασχολούσαν πάνω από 260.000 από αυτούς τους εργολάβους, κυρίως πρώην στρατιωτικούς ή πρώην αστυνομικούς. Ήταν συχνά περισσότεροι από τους στρατιωτικούς με αστέρια και λωρίδες που αναπτύχθηκαν στα δύο μέτωπα. Τα καθήκοντά τους κυμαίνονταν από την οικοδόμηση βάσεων και στρατοπέδων προσφύγων έως την υπηρεσία καντίνας και τη συντήρηση όπλων, από την ασφάλεια των εγκαταστάσεων έως εκείνη των διπλωματών. Και επίσης στην ανάκριση κρατουμένων που δεν διεξάγονταν πάντα σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις για τη μεταχείριση των αιχμαλώτων πολέμου.

Τα δύο μέτωπα, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, εξακολουθούν να είναι ζωτικής σημασίας για τη στρατιωτική βιομηχανία (ακόμη και ως έδαφος δοκιμών-testing ground για όπλα και συστήματα) και και τους αμερικανούς εργολάβους στους οποίους έχουν προσυεθεί πολλοί άλλοι. Η διάσημη – ή διαβόητη – Blackwater που ιδρύθηκε το 1997 από τον Erik Prince, πρώην Navy Seal με μεγάλη οικογενειακή περιουσία αναγκάστηκε να αλλάξει το όνομά της το 2011 μετά από πολλά σκάνδαλα που αφορούσαν τα πεπραγμένα, επιχειρησιακά της, και τουλάχιστον μία δίκη. Το πιο εντυπωσιακό περιστατικό χρονολογείται στην 16η σεπτεμβρίου 2007 16 settembre 2007 όταν στη Βαγδάτη 17 ιρακινοί, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον 14 πολιτών, σκοτώθηκαν από τη φωτιά των contractors της ιδιωτικής στρατιωτικής εταιρείας: Η Blackwater ονομάζεται πλέον Academi. Και είναι πάντα η πρώτη σε σημασία μιας μακράς λίστας.Erik Prince

Στρατιωτικές δυνάμεις προς ενοικίαση: Erik Prince, ιδρυτής της Blackwater-Academi

Από την άλλη πλευρά αυτού που ήταν το σιδηρούν παραπέτασμα στα χρόνια της αντιπαράθεσης Ηπα-Εσσδ, την ανταγωνίζεται η μυστηριώδης Ομάδα Wagner-Wagner Group, μια παραστρατιωτική οργάνωση που σύμφωνα με ορισμένους θα αναφέρεται στο υπουργείο άμυνας της Μόσχας. Επισήμως, από όσα μπορούμε να καταλάβουμε, ανήκει σε έναν επιχειρηματία (Yevgeny Prigozhin) με δεσμούς με τον ρώσο πρόεδρο Πούτιν. Αν και σε (σχετική) απόσταση, αυτοί της Ακαδημίας και της Βάγκνερ συγκρούονται-φθείρονται στη μεγάλη, περίπλοκη, σκακιέρα του πολέμου στη Συρία, της οποίας ο πληθυσμός, εξάλλου, έχει γίνει μια μεγάλη δεξαμενή στρατολόγησης για μισθοφόρους. Ο ρωσικός ιδιωτικός όμιλος τους χρησιμοποιεί τόσο σε έμμεσες συγκρούσεις, όχι μόνο στη Συρία, αλλά και στον πόλεμο στο Donbass στην Ουκρανία και στη Λιβύη. Και σύμφωνα με πολλές πηγές και στο Σουδάν, την κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Ζιμπάμπουε, την Αγκόλα, τη Μαδαγασκάρη, τη Γουινέα, τη Γουινέα Μπισσάου, τη Μοζαμβίκη και ίσως στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό.

Sudan 1971

Ρώσοι μισθοφόροι στην σουδανική σύγκρουση του 1971 σε ένα άρθρο του Eric Salerno για την «Il Messaggero» της 21ης ​​ιουνίου 1971

Ένας άλλος στρατός μισθοφόρων (κυρίως αλλά όχι μόνο σύριοι) είναι αυτός που δημιουργήθηκε από την Τουρκία ως μέρος των ηγεμονικών της σχεδίων. Τουλάχιστον τέσσερις χιλιάδες βρίσκονται στη Λιβύη και άλλοι χρησιμοποιήθηκαν από την Άγκυρα για να υποστηρίξουν το Αζερμπαϊτζάν στη σύγκρουση με τους αρμένιους στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ. Αυτοί είναι οι μεγάλοι παίκτες αλλά όχι οι μόνοι. Τα Εμιράτα χρησιμοποίησαν μισθοφόρους προερχόμενους από την Κολομβία (εκπαιδευμένους από τις Ηπα) και ορισμένα αφρικανικά κράτη για τον πόλεμο στο πλευρό της σαουδικής Αραβίας στην Υεμένη. Αφγανοί πρόσφυγες χρησιμοποιήθηκαν από το Ιράν στη Συρία στο πλευρό του Άσαντ. Ο ίδιος ο Καντάφι στρατολογούσε μισθοφόρους στις αφρικανικές χώρες νότια της Λιβύης.Mercenari subsahariani di Gheddafi

Ο Gheddafi στρατολογούσε μισθοφόρους σε περιοχές της υποσαχάριας Αφρικής.

Ιδιωτικές πολιτοφυλακές, επομένως, πολιτοφυλακές στην υπηρεσία των κρατών που προσπαθούν να κρύψουν την επίσημη συμμετοχή τους σε συγκρούσεις ή να μειώσουν-να αποκρύψουν τον οικονομικό αντίκτυπο ή ως προς το ανθρώπινο κόστος των επιχειρήσεων που επιθυμούν οι αντίστοιχες κυβερνήσεις. Αλλά εκτός από αυτές τις σκέψεις σχετικά με τη νομιμότητα των εργολάβων σε σχέση με τις διεθνείς συμβάσεις, αναρωτιέται κανείς τι θα κάνουν αυτοί οι μισθοφόροι όταν δεν θα τους χρειάζονται πλέον οι πελάτες τους. Πού θα πάνε να δουλέψουν; Για ποιόν;

Νέα πολεμικά προϊόντα και νέα σάρκα για κανόνια

Όταν η πολεμική βιομηχανία θα καταφέρει να βγάλει τα νέα της προϊόντα εκείνοι οι μισθοφόροι που τους εκμεταλλεύονται και αποστέλλονται στη σφαγή δεν θα χρειάζονται πλέον. Στα σημερινά πεδία μάχης πειραματίζονται οι στρατοί του μέλλοντος. Ηνωμένες Πολιτείες, Ρωσία και Ισραήλ βρίσκονται στην πρώτη γραμμή στην ανάπτυξη των Θανατηφόρων Αυτόνομων Συστημάτων Όπλων (Laws) που θα επιτρέψουν στους ανθρώπους να απομακρυνθούν από το πεδίο της μάχης. Πρόσφατα ένας από τους υπεύθυνους του υπουργείου Άμυνας του Λονδίνου είπε ότι είναι πεπεισμένος ότι μέσα σε λίγα χρόνια το μεγαλύτερο μέρος των ενόπλων δυνάμεων της χώρας του θα εκπροσωπηθεί από ρομπότ πεζικού που θα μπορούσαν να σκοτώσουν με βάση την τεχνητή νοημοσύνη τους. Υπάρχει μια συζήτηση για αυτονομία – με όλα αυτά που συνεπάγεται και από νομική άποψη – ανώτερη από εκείνη των ήδη λειτουργικών ντρόουνς αυτοκτονίας, όπως το Ισραηλινό Harop που χρησιμοποιήθηκε από το Αζερμπαϊτζάν το οποίο άρπαξαν ενώ κατέστρεφε μια ρωσική αντιπυραυλική συστοιχία στην Αρμενία.Harop Drone

Το Ισραηλινό drone αυτοκτονίας Harop χρησιμοποιείται σε κάθε σενάριο πολέμου

Και εδώ αξίζει να επιστρέψουμε στους εργολάβους, στο πόσο μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τις ενέργειές τους και τον έλεγχο των αυτόνομων μέσων. Σήμερα, η διατήρηση μιας περιπολίας ένοπλων ντρόουνς Predator και Reaper των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων σε δράση για 24 ώρες απαιτεί την «παρουσία» 350 ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους είναι υπάλληλοι των ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών. Η νομοθεσία που θεσπίστηκε για τη ρύθμιση της συμπεριφοράς των εργολάβων Ηπα θεωρείται από πολλούς ειδικούς του διεθνούς δικαίου ανεπαρκής.

Σε άλλες χώρες που χρησιμοποιούν πολιτικό προσωπικό (όχι απαραίτητα πολίτες αυτών των χωρών) για στρατιωτικές επιχειρήσεις, το ζήτημα είναι ακόμη πιο περίπλοκο και αμφιλεγόμενο. Και μας φέρνει αντιμέτωπους με το μέλλον, εκείνο στο οποίο θα ήθελαν να αναθέσουν σε έναν αλγόριθμο το καθήκον να ψάχνει, να εντοπίζει και να σκοτώνει τον σωστό στόχο (ανθρώπινο ή μη) σε ένα περίπλοκο πεδίο μάχης παρουσία μη μαχόμενων πολιτών. «Μην ακούτε αυτούς που εγγυώνται ότι αυτά τα όπλα θα είναι έξυπνα armi saranno intelligenti», το ανήσυχο σχόλιο του Noel Sharkey, προέδρου της διεθνούς Επιτροπής ελέγχου των ρομποτικών όπλων. Άλλοι σαν αυτόν τονίζουν ότι όλες αυτές οι νέες τεχνολογίες υπόκεινται σε πειρατεία-hacking και επομένως μπορούν να ξεφύγουν από τον έλεγχο του πελάτη. Μια προσπάθεια μελέτης του φαινομένου και δημιουργίας μιας σειράς κανόνων χρήσης έγινε από τον Sipri (2020). «Υπάρχουν νομικές, ηθικές και επιχειρησιακές επιταγές για τον ανθρώπινο έλεγχο της χρήσης της δύναμης και, ως εκ τούτου, στα αυτόνομα συστήματα όπλων», διαβάζουμε στα συμπεράσματα των Ορίων για την Αυτονομία στα Συστήματα Όπλων. Προσδιορισμός Πρακτικών Στοιχείων του Ανθρώπινου Ελέγχου Limits on Autonomy in Weapon Systems. Identifying Practical Elements of Human Control.

Όλα αυτά όσον αφορά τον κόσμο, ας πούμε, των Εθνών που είναι πρόθυμα να αναλάβουν τις ευθύνες τους σε περιόδους πολέμου. Λίγοι, μέχρι στιγμής, θέλησαν να ερευνήσουν το ολοένα και πιο ρευστό βασίλειο των αντιπαραθέσεων-συγκρούσεων δι’
αντιπροσώπου και των στρατών μισθοφόρων. Για να μην αναφέρουμε για τον παράλληλο κόσμο του οργανωμένου εγκλήματος, ο οποίος σήμερα ακόμη περισσότερο από χθες βασίζεται στην τεράστια ελεύθερη αγορά τόσο συμβατικών όσο και μελλοντικών όπλων. Τα ισραηλινά ντρόουνς έχουν αναφερθεί τόσο στα χέρια της μεξικανικής αστυνομίας όσο και στη διάθεση των μεγάλων καρτέλ διακινητών ναρκωτικών (μεταφορά κοκαΐνης και άλλων). Και οι ίδιοι οργανισμοί-οργανώσεις αντιμετωπίζουν συχνά ο ένας τον άλλον χάρη στις υπηρεσίες ιδιωτικών εταιρειών (πολλές από τις ισραηλινές που σχηματίστηκαν από πρώην ένοπλες δυνάμεις και μυστικές υπηρεσίες βρίσκονται υπό διερεύνηση στο Τελ Αβίβ) με επικεφαλής εμπειρογνώμονες στον κόσμο της κυβερνητικής και της τεχνητής Νοημοσύνης.

Paramilitari in Mexico

https://ogzero.org/la-guerra-cambia-o-no/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s