διεθνισμός, internazionalismo

ΟΙ ΑΝΔΕΙΣ ΣΕ ΕΞΕΓΕΡΣΗ

David Lifodi

Στην Κολομβία, η αντίσταση συνεχίζεται παρά την κρατική καταστολή που προκαλεί νέες εξαφανίσεις, θανάτους και τραυματισμούς κάθε μέρα. Στη Χιλή, οι εκλογές της 15ης και 16ης μαΐου έδειξαν ότι μπορεί να νικηθεί ο πινοσετισμός Στο Περού, πριν από την προεδρική ψηφοφορία της 6 ιουνίου, η ολιγαρχία τρέμει για τις δημοσκοπήσεις που απονέμουν τη νίκη στον αγροτικό δάσκαλο Pedro Castillo.

του David Lifodi (*)

                                                             Foto: https://www.telesurtv.net/

Ο άνεμος της επανάστασης, αν και με διαφορετικούς τρόπους, φυσάει στην Κολομβία, τη Χιλή και το Περού μαζί με τους φόβους των νεοφιλελεύθερων ελίτ και των κατασταλτικών μηχανισμών τους.

Στην Κολομβία, η ισχυρή παρουσία ενός κοινωνικού κινήματος ήδη παρόντος τουλάχιστον από το φθινόπωρο του 2019, από τις 28 απριλίου που μας πέρασε προκάλεσε κάτι παραπάνω από μια απλή απεργία, αλλά μια διακοπή όλων των δραστηριοτήτων αορίστου χρόνου που ανάγκασε τον Duque* να πρέπει να λογαριαστεί με εκείνους τους λαϊκούς τομείς που περιφρονεί τόσο πολύ. Ο ουριμπιστής πρόεδρος, πολύ μακριά από την αναζήτηση τουλάχιστον του διαλόγου, εξαπέλυσε μια βίαιη αστυνομική καταστολή εναντίον των κοινωνικών οργανώσεων (συνδικάτα, φοιτητές, αυτόχθονες) σε πολύ υψηλή τιμή, που χαρακτηρίζεται από νεκρούς, τραυματίες και εξαφανισμένους-desaparecidos σε ολόκληρη τη χώρα.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο για τις Συγκρούσεις του Ινστιτούτου Μελετών για την Ανάπτυξη και την Ειρήνη-Observatorio de Conflictividades del Instituto de Estudios para el Desarrollo y la Paz (INDEPAZ), έως και μερικές ημέρες νωρίτερα έχουν μετρηθεί 49 άτομα που σκοτώθηκαν από παραστρατιωτικούς, αστυνομικούς και την Κινητή Ομάδα ενάντια στις Ταραχές-Escuadrón Móvil Antidisturbios (ESMAD), καθώς και 1388 συλλήψεις, 165 τραυματίστηκαν από χτυπήματα πυροβόλου όπλου, 22 περιπτώσεις σεξουαλικής βίας και 955 επεισόδια βίας εναντίον εκείνων που είχαν βγει στους δρόμους από την αστυνομία της Κολομβίας, αποφασισμένες να συντρίψουν την αντίσταση των ομάδων λαϊκής άμυνας-grupos de defensa popular που γεννήθηκαν αυθόρμητα στις πόλεις του Cali, Bogotá, Barranquilla, Bucaramanga και Popayán, μεταξύ άλλων.

Στη Χιλή, οι εκλογές της 15ης και 16ης Μαΐου ξάφνιασαν τις λατινοαμερικανικές δεξιές και τις ίδιες τις ηνωμένες Πολιτείες. Πρώτον, εκλέχτηκαν 17 εκπρόσωποι αυτόχθονων λαών, των Mapuche-Μαπούτσε συμπεριλαμβανομένων, από τους 155 αντιπροσώπους που θα εργαστούν για ένα νέο Σύνταγμα. 37 ήταν οι εκλογείς της δεξιάς, 28 εκείνοι του κομμουνιστικού Κόμματος και 25 οι σοσιαλιστές μέσα σε ένα πλαίσιο στο οποίο οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι που εκλέχθηκαν στα αριστερά κόμματα είχαν μεγάλη επιτυχία. Η στρατευμένη φεμινίστρια Irací Hassler, 31 ετών, θα είναι η πρώτη γυναίκα του χιλιανού κομμουνιστικού Κόμματος που θα κυβερνήσει την πρωτεύουσα Σαντιάγο της Χιλής αφού νίκησε στις κάλπες τον δεξιότατο Felipe Alessandri, γνωστό για τη μισογυνία του. Ο πολιτικός σεισμός στη χιλιανή δεξιά, λόγω της ταυτόχρονης εκλογής δημάρχων, δημοτικών συμβούλων, κυβερνητών και στελεχών της συντακτικής συνέλευσης αντιπροσώπευσε ένα σοβαρό πλήγμα στην πολιτική κάστα, όπως αποδεικνύεται και από τις νίκες του περιβαλλοντικού ακτιβιστή Rodrigo Mundaca και του Jorge Sharp στη Valparaíso.

Στο Περού, ο μαρξιστής αγροτικός δάσκαλος Pedro Castillo, σύμφωνα με δημοσκοπήσεις, φαίνεται να έχει ένα πλεονέκτημα τουλάχιστον δέκα εκατοστιαίων μονάδων έναντι της Keiko Fujimori, κόρης του Alberto «el Chino Fujimori», που καταδικάστηκε σε 25 χρόνια για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Εκτός από τις έντονα συντηρητικές θέσεις σχετικά με τα δικαιώματα των πολιτών, ο Καστίγιο πρέπει να προσέχει τις δεξιές ψεύτικες ειδήσεις-fake news, από τον Mario Vargas Llosa, ο οποίος προβάλλει ένα αποκαλυπτικό σενάριο σε περίπτωση νίκης του, και την ίδια την Keiko Fujimori, στην οποία δεν άρεσε τη παρουσία του Avelino Guillén στο προσωπικό του αντιπάλου της, καθώς είναι ο δικαστής στον οποίο οφείλεται η ποινή του πατέρα της Alberto.

Έχοντας γίνει εχθρός του κατεστημένου, dell’estabilishment παρά την θέληση του, ο Καστίγιο θα έχει εναντίον του όχι μόνο την περουβιανή ολιγαρχία, αλλά και την ενοχλητική παρουσία των ηνωμένων Πολιτειών, οι οποίες θα κάνουν τα πάντα για να αποτρέψουν τη νίκη του.

Αυτό που συμβαίνει στις τρεις χώρες των Άνδεων δεν είναι το αποτέλεσμα της τύχης, αλλά αντιπροσωπεύει μια διαδικασία που προέρχεται από τον θυμό που εκκολάπτονταν εδώ και χρόνια εναντίον του ουριμπισμού και του πινοσετισμού, που ποτέ δεν εξαφανίστηκαν εντελώς στην Κολομβία και τη Χιλή, και από τη συντριπτική εξουσία της terrateniente ολιγαρχίας στο Περού, των γαιοκτημόνων δηλαδή.

Η πιο ανησυχητική κατάσταση παραμένει επί του παρόντος η κολομβιανή. Η Esmad, [Mobile Anti-Disturbances Squadron or Escuadrón Móvil Antidisturbios (ESMAD), is a Colombian National Police riot control unit] και η εθνική αστυνομία καταστέλλουν ανελέητα. Είναι αδύνατο να αναφερθούν όλα τα επεισόδια στα οποία άτομα που συμμετείχαν στην επ’ αόριστον απεργία σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή συνελήφθησαν, αλλά έχει προκαλέσει μεγάλη εντύπωση η χρήση των χώρων της αλυσίδας μεγάλης διανομής Éxito ως κέντρου καταστολής και βασανιστηρίων υπό την σημαία των χειρότερων πρακτικών της κρατικής τρομοκρατίας.

Μόνο κατά την περίοδο 28 απριλίου – 7 μαΐου, η Unidad de Búsqueda-Ένωση Αναζητήσεων κατήγγειλε την εξαφάνιση 379 ανθρώπων, εκ των οποίων 206 στην πόλη Cali. Επιπλέον, τα πτώματα μερικών νέων που συνελήφθησαν από την αστυνομία στις 28 του περασμένου απριλίου βρέθηκαν στον ποταμό Cauca, κοινή μοίρα και της δασκάλας και συνδικαλίστριας Beatriz Moreno Mosquera, στο σώμα της οποίας τα σημάδια βασανιστηρίων είναι εμφανή.

Colombia llora, Colombia sufre, pero no se rinde, σίγουρα, η Κολομβία κλαίει, η Κολομβία υποφέρει, αλλά δεν τα παρατάει, αλλά εκείνος ο λαός που διαμαρτύρεται για τη φορολογική μεταρρύθμιση, το ξεπούλημα της χώρας σε πολυεθνικές και απαιτεί τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητώντας απλώς αξιοπρεπείς συνθήκες ζωής συνεχίζει να διώκεται και να σκοτώνεται από το ίδιο του το Κράτος.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η φωτιά στις Άνδεις δύσκολα θα σβήσει, αλλά την επόμενη 6η Ιουνίου στο Περού και μέσα στο 2022 στην Κολομβία το αποτέλεσμα στις κάλπες θα μπορούσε να αλλάξει την πορεία της ιστορίας.

*Ιβάν Ντούκε Μάρκες είναι Κολομβιανός δικηγόρος και πολιτικός, Πρόεδρος της Κολομβίας από τις 7 Αυγούστου 2018

(*) Πηγή: Peacelink

David Lifodi

David Lifodi

Γεννήθηκα στη Σιένα και το πραγματικό μου επάγγελμα είναι στο Πανεπιστήμιο της Σιένα. Στο «ανεπίσημο» έργο μου συνεργάζομαι με τον ιστότοπο http://www.peacelink.it, με το blog La Bottega del Barbieri και κάθε τόσο και δημοσιεύω άρθρα σε άλλους ιστότοπους και περιοδικά σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον συνδικαλισμό, την πολιτική και την ιστορία της λατινικής Αμερικής, το ζήτημα των γηγενών και το αγροτικό, την οικολογία.

taggato con AndeBeatriz Moreno MosqueraCileColombiaDavid LifodidesaparecidosDuqueEsmadIndepazIrací HasslerKeiko FujimoriMario Vargas LlosaPartito Comunista cilenoPeacelinkPedro CastilloPerùrepressione

https://www.labottegadelbarbieri.org/le-ande-in-rivolta/

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s