ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ταυτότητα και εξουσία

Η πνιγμένη επανάσταση
– του José Geraldo Couto –

Judas and the Black Messiah, Ο Ιούδας και ο Μαύρος Μεσσίας του Shaka King, είναι ένα ιστορικό-πολιτικό δράμα του οποίου το εύρος υπερβαίνει το συγκεκριμένο πραγματικό επεισόδιο που αντιμετωπίζει η ταινία: την ιστορία που βλέπει ένα κατάσκοπο του FBI να διεισδύει στις τάξεις των Μαύρων Πανθήρων, και τη συμβολή του στη δολοφονία του νεαρού ηγέτη Fred Hampton. Ο εν λόγω πράκτορας είναι ο νεαρός Bill O’Neal (LaKeith Stanfield), ένας μαύρος μικροκλέφτης του Σικάγο που χρησιμοποιεί ένα ψεύτικο σήμα για να προσποιείται ότι είναι του FBI, ώστε να εξαπατά τους ανθρώπους κλέβοντας το αυτοκίνητό τους. Παγιδευμένος στο δικό του μοτίβο, καταλήγει πραγματικά να γίνει ένα εργαλείο του FBI που διεισδύει για να ελέγχει τον τοπικό πυρήνα των Μαύρων Πανθήρων, τον οποίο οδηγεί ο λαμπρός και χαρισματικός Fred Hampton (ένας Daniel Kaluuya, βραβευμένος με το Όσκαρ για τον Καλύτερο Ηθοποιό μη πρωταγωνιστή). Η λεπτομέρεια του ψεύτικου σήματος γίνεται σχεδόν μια μετωνυμία σε εκείνο που είναι το κεντρικό θέμα της ταινίας, καθώς συμπυκνώνει τις δύο κεντρικές ιδέες της: Ταυτότητα και Δύναμη-Εξουσία.
Ο αστυνομικός που ανακρίνει τον Μπιλ, και που καταλήγει να τον κατατάξει ώστε να τον κάνει να διεισδύσει, δείχνει αμέσως την σχετική του περιέργεια: γιατί τα ψεύτικα διαπιστευτήρια;!; «Επειδή ένας μαύρος μπορεί να έχει και ένα πιστόλι, αλλά αυτός που έχει διαπιστευτήρια μπορεί να επιδείξει όλη τη δύναμη του αμερικανικού στρατού«, απαντά το κλεφτρόνι. Μέσω της ψευδούς ταυτότητάς του ως αστυνομικού, ο Μπιλ ληστεύει τους μαύρους, όπως ο ίδιος, των προαστίων κατηγορώντας τους ότι κλέβουν τα αυτοκίνητά τους.

Τα εγκλήματα του νόμου
Αυτό που επιβεβαιώνεται μετά, είναι μια αντιστροφή: αν ο Μπιλ παρουσίαζε πρώτα ένα ψεύτικο σήμα – ως ψευδή διαπιστευτήρια – για να παρουσιαστεί ως πράκτορας του νόμου, στη συνέχεια περνά να υπηρετεί κρυφά τον «Νόμο», αναμειγνυόμενος με τους στρατευμένους του μαύρου κινήματος, για να μπορεί να κατασκοπεύει. Είναι σε αυτή την ειρωνεία που βρίσκεται το μεγαλύτερο μέρος της πολιτικής έννοιας της ταινίας. Πράγματι, από εκείνη τη στιγμή δεν θα είναι λίγα τα εγκλήματα στα οποία θα γίνουμε μάρτυρες, που διαπράττονται από τους εκπροσώπους του FBI με εντολέα τον J. Edgar Hoover (έναν αγνώριστο Martin Sheen), στο όνομα της υπεράσπισης του νόμου και της τάξης. Η υπεράσπιση της τάξης – φαίνεται να ισχυρίζεται η ταινία – είναι πάντα η υπεράσπιση μιας συγκεκριμένης τάξης. Αλλά αν αυτό είναι το υποκείμενο πολιτικό θέμα, στην πραγματικότητα η προσοχή δεν μπορεί παρά να επικεντρωθεί στο κεντρικό θέμα, το οποίο είναι εκείνο του προσωπικού δράματος του διεισδυτή Bill O’Neal, ο οποίος εμφανίζεται ήδη από την πρώτη σκηνή σε μια συνέντευξη που παραχώρησε στην τηλεοπτική σειρά ντοκιμαντέρ «Eyes on the prize, η Ματιά στο βραβείο«, στην οποία μιλά για τον ρόλο του στα γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του ηγέτη Hampton.
Λιγάκι όπως συμβαίνει με τον μαύρο αστυνομικό στην ταινία του Spike Lee-Σπάικ Λι BlacKkKlansman, του οποίου η φυλετική συνείδηση ​​ξυπνά όταν αναμιγνύεται με τους στρατευμένους του κινήματος των πολιτικών δικαιωμάτων, και ο Μπιλ παραπαίει φανερά όταν ακούει τις επικές ομιλίες του Φρεμπ Χάμπτον, και όταν παρακολουθεί το παθιασμένο έργο βάσης των Πανθήρων, που περιλαμβάνει σχολεία, γηροκομεία και κλινικές για τους σε μειονεκτική θέση μαύρους πληθυσμούς. Σε κάποιο σημείο, δεν είναι πλέον δυνατό να καταλάβουμε από ποια πλευρά κρέμονται τα συναισθήματά του και, πάνω απ’ όλα, η πίστη του. Κρίνοντας από την ταινία, οι αρχές φοβόταν ότι ο Fred Hampton – τότε μόλις 20 ετών – θα μπορούσε να γίνει ένας ηγέτης του διαμετρήματος του Malcolm X ή του Stokely Carmichael. Αυτό που τους τρόμαζε, πέρα από κάθε τι άλλο, ήταν η προσπάθεια – την οποία έκανε ο Χάμπτον – να ενοποιήσει στον αγώνα για τη χειραφέτηση ολόκληρη την κοινότητα των φτωχών στο Σικάγο, συμπεριλαμβανομένων συμμοριών ναρκωτικών, θρησκευτικών ομάδων, λατίνων εκμεταλλευόμενων, ακόμη και ανέργων λευκών.

Αστυνομικό θρίλερ
Καλά αγκυροβολημένος σε αυτά τα σταθερά θεμέλια – ένα πραγματικό ιστορικό γεγονός, ένας συγκεκριμένος πολιτικός άξονας, το εσωτερικό δράμα του πρωταγωνιστή – ο Shaka King κατασκευάζει μια συγκλονιστική αφήγηση αστυνομικού θρίλερ, βοηθούμενος από το γεγονός ότι οποιαδήποτε ιστορία διπλού παιχνιδιού (είτε πρόκειται για έναν διεθνή κατάσκοπο ή για έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας) εγγυάται την αγωνία σε κάθε βήμα, μαζί με την εξερεύνηση των ψυχολογικών και ηθικών ορίων του συγκεκριμένου ατόμου.
Αλλά ακόμα περισσότερο από ό, τι κάνει ο Spike Lee του BlacKkKlansman, είναι ο Martin Scorsese του «The Departed» που διασχίζει πολύ καλά αυτό το μεταβαλλόμενο έδαφος». Στο «Judas and the Black Messiah» υπάρχει ένα είδος ισορροπίας μεταξύ της φυλετικής-πολιτικής προσέγγισης του πρώτου και της ικανότητας του δεύτερου να οδηγεί την αφηγηματική ένταση και την αυξανόμενη βία. Ένα από τα χαρακτηριστικά του σκηνοθέτη Shaka King είναι ότι δεν περιορίζεται στην άποψη του πρωταγωνιστή, και κάνοντας αυτό αποφεύγει διάφορες στιγμές στη ζωή του, αφήνοντας έτσι μια ολόκληρη σειρά σκιών αβεβαιότητας γύρω του. Στο τέλος, παραμένει ένας ανεξιχνίαστος πυρήνας. Ποιος, τελικά, είναι ο Bill O’Neal; Τι σκέφτονταν; Και τι ένιωθε;
Ο πραγματικός William O’Neal πέθανε σε ηλικία 40 ετών, λίγους μήνες μετά τη συνέντευξη για τη σειρά «Eyes on the prize«. Διέσχισε το δρόμο σε μια πολυσύχναστη λεωφόρο και παρασύρθηκε από αυτοκίνητο. Απ’ ότι φαίνεται, αυτοκτονία. Σύμφωνα με τον θείο που μόλις είχε επισκεφτεί, ο ανιψιός «βασανίζονταν από ενοχές».
Ένα τελευταίο σχόλιο για τον νικητή των Όσκαρ Daniel Kaluuya, ο οποίος είναι επίσης ο πρωταγωνιστής του «Get Out» του Jordan Peele (2017), είναι τώρα μερικά χρόνια μεγαλύτερος και αρκετά κιλά βαρύτερος. Με τα μεγάλα μάτια του, την επιβλητική φωνή και την αγέρωχη φυσική παρουσία, μας θυμίζει μερικές φορές τον Zé Pequeno (Leandro Firmino) από την Πόλη του Θεού (2002) των Fernando Meirelles και Kátia Lund. Αλλά ένα Zé Pequeno με μια κατεύθυνση, ένα στόχο, και έναν λόγο για να πολεμά.

– José Geraldo Couto – Δημοσιεύτηκε στις 20/5/2021 στο Blog do Cinema do Instituto Moreira Salles – 

πηγή: OutrasPalavras

https://francosenia.blogspot.com/2021/06/identita-potere.html

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s