σύγχρονα κινήματα, movimenti contemporanei

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΧΑΡΗ ΜΑΝΤΖΟΥΡΙΔΗ, ΤΡΙΤΗ 22/02/2022 ΣΤΙΣ 18:00 ΣΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ

ΤΡΙΤΗ 22/02/2022 ΣΤΙΣ 18:00ΣΤΟ ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΣΤΕΚΙ ΚΑΒΑΛΑΣ
– Ενημέρωση και συζήτηση για την υπόθεση του Χ. Μαντζουρίδη. Θα υπάρξει τηλεφωνική επικοινωνία με τον σύντροφο από τις φυλακές Κορυδαλλού.- DNA: Μεθόδευση της κρατικής καταστολής, όπλο κατασκευής διώξεων.- Εγκλεισμός και ψυχική υγεία: συζήτηση με την προτωβουλία Ψ.Ενάντια στις κρατικές μεθοδεύσεις,Αδιαπραγμάτευτα στο πλευρό των πολιτικών κρατούμενων,Άμεση απελευθέρωση του συντρόφου Χάρη Μαντζουρίδη.(Η εκδήλωση θα ξεκινήσει αυστηρώς στις 18:00).https://anarxikoikavalas.squat.gr/archives/6987


Υπόθεση Χάρη ΜαντζουρίδηΣτις 13/10/21, ο σύντροφος Χάρης Μαντζουρίδης, απήχθη βίαια από αστυνομικούς, μπροστά στα μάτια της συντρόφου του και του παιδιού τους και οδηγήθηκε με την πρόφαση της «προσαγωγής» στη ΓΑΔΑ.Εκεί, του αποσπάται εντελώς παράτυπα γενετικό υλικό και σκηνοθετείται το αδίκημα της «απείθειας» με σκοπό την κράτησή του με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Την επόμενη μέρα εκδίδεται τελικά ένταλμα σύλληψης του συντρόφου για ληστεία σε βάρος χρηματαποστολής τον Φεβρουάριο του 2018 και η αστυνομία εμφανίζει ένα «ορφανό» δείγμα DNA που βρέθηκε σε έναν γεμιστήρα κοντά στο σημείο της ληστείας, προσπαθώντας να το ταυτίσει με γενετικό υλικό του συντρόφου. Στην συνέχεια, η αστυνομία επικαλείται και πάλι «ανώνυμο τηλεφώνημα» που δήθεν υπέδειξε τον Χάρη Μαντζουρίδη ως δράστη της ληστείας και επικίνδυνο ένοπλο τρομοκράτη.Έτσι, ο σύντροφος προφυλακίζεται και οδηγείται στις φυλακές Κορυδαλλού με μια δικογραφία κομμένη και ραμμένη κατά το δοκούν από την αστυνομία, που στήθηκε για να τον προφυλακίσει και να τον εξαντλήσει σωματικά και ηθικά. Από τις μέρες της σύλληψης του συντρόφου Χάρη μέχρι και σήμερα, σε βάρος του εκτυλίσσεται ένα συνεχές κρατικό έγκλημα. Η βία, σωματική και ψυχολογική, που ασκήθηκε στον σύντροφο Χάρη από την πρώτη στιγμή, καθώς και το βαρύ και έωλο κατηγορητήριο που στήθηκε εναντίον του, έφεραν την ψυχική του κατάσταση στα όριά της.Ήδη από την πρώτη στιγμή που ο σύντροφος πέρασε την πόρτα των φυλακών Κορυδαλλού, ο κλονισμός αυτός επέφερε μια πρώτη κρίση πανικού που είχε ως συνέπεια τον σοβαρό τραυματισμό του στο κεφάλι. Η εξέλιξη αυτή ανάγκασε τη φυλακή να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο Αττικόν όπου του παρήχθη η απαραίτητη φροντίδα, με την ψυχική του όμως υγεία να επιδεινώνεται συνεχώς και την σωματική του ακεραιότητα να βρίσκεται διαρκώς σε άμεσο κίνδυνο. Η επιδείνωση αυτή οδήγησε στην απόφαση για μεταφορά στο ψυχιατρικό νοσοκομείο στο Δαφνί όπου νοσηλευόταν ασφυκτικά φρουρούμενος. Ακόμα κι εκεί, η πίεση υπήρξε αφόρητη εναντίον του Χάρη αλλά και των γιατρών που τον είχαν αναλάβει και ασχολούνταν με υπευθυνότητα με την κατάσταση της υγείας του. Η επιθυμία των αρχών για άμεση μεταγωγή του στη φυλακή οδηγεί εκ νέου σε επιδείνωση της υγείας του συντρόφου και έντασης του κινδύνου για τη ζωή του. Την ίδια στιγμή, η φρουρά πιέζει διαρκώς τον σύντροφο, με στέρηση επισκεπτηρίων, απαγόρευση επικοινωνίας, απαγόρευση εξόδου από το θάλαμο, υποτιμητικά σχόλια και τραμπουκισμούς.Δύο μήνες μετά από τη νοσηλεία του συντρόφου με βαριά φαρμακευτική αγωγή στο ΨΝΑ, η εκδικητικότητα του κράτους απέναντι στον Χάρη, εκδικητικότητα που οφείλεται στην πολύχρονη παρουσία και συμμετοχή του στο αναρχικό κίνημα, ξεπέρασε κάθε όριο. Στις 15/12/21, ο σύντροφος έλαβε κλήση από το συμβούλιο των Φυλακών Κορυδαλλού, κατηγορούμενος για τα πειθαρχικά παραπτώματα της ψευδούς απόπειρας αυτοκτονίας, του ψευδούς αυτοτραυματισμού και της απόπειρας απόδρασης στις 19 /10/2021. Για τη απόπειρα απόδρασης αθωώθηκε, ενώ καταδικάστηκε για αυτοτραυματισμό με σκοπό την επίτευξη ευεργετήματος (δηλαδή ότι αυτοτραυματίστηκε στον Κορυδαλλό για να νοσηλευτεί στη συνέχεια στο ψυχιατρείο και να αποφύγει τη φυλακή). Του επιβλήθηκε πειθαρχική ποινή 15 βαθμών. Οι βαθμοί ποινής λαμβάνονται υπόψη για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς του για την υπό όρους απόλυση, για τη χορήγηση άδειας κτλ. Μετά την κοινοποίηση της απόφασης στον σύντροφο, έχει το δικαίωμα εντός 5 ημερών να προσφύγει στο δικαστήριο.Στις 24/12/21 ο σύντροφος Χάρης Μαντζουρίδης πήρε εξιτήριο από το ΨΝΑ στο Δαφνί και μεταφέρθηκε στο Ψυχιατρείο Κρατουμένων στις φυλακές Κορυδαλλού. Άμεσα μπήκε σε «καραντίνα», όπου και παρέμεινε για 20 μέρες, καθώς νόσησε από κόβιντ, υπό άθλιες συνθήκες νοσηλείας, γεγονός που αποτυπώνει και τις γενικότερες συνθήκες κράτησης στις φυλακές εν μέσω πανδημίας. Σπασμένα παράθυρα, στρώματα ξεσκισμένα, σπασμένα γυαλιά στο πάτωμα, αίματα και περιττώματα, άθλιο φαγητό πετιέται από όλους τους κρατούμενους, ελάχιστη δυνατότητα επικοινωνίας με τους κοντινούς.Στη συνέχεια, ο σύντροφος μεταφέρθηκε σε κελί πτέρυγας του ΨΚΚ. Πρόκειται για ένα περιβάλλον από ακατάλληλο μέχρι απάνθρωπο, με τους υπεράριθμους κρατούμενους να ασφυκτιούν στοιβαγμένοι, με τεράστιες ελλείψεις νοσηλευτικού προσωπικού, ιατρικού, φαρμακευτικού και άλλου εξοπλισμού, καθώς και ανύπαρκτες συνθήκες φροντίδας, καθαριότητας και θέρμανσης. Μια συνθήκη η οποία έχει επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο στον καιρό της πανδημίας, με την πλήρη εγκατάλειψη του εγκλείστου πληθυσμού.Όσον αφορά την εξέλιξη της αίτησης αποφυλάκισης του Χάρη Μαντζουρίδη που έχει κατατεθεί εδώ και σχεδόν ένα μήνα, τόσο η εισαγγελική πρόταση όσο και η απόφαση του ανακριτή ήταν απορριπτικές.2. ΣυγκυρίαΟ Χάρης Μαντζουρίδης διώχθηκε, φυλακίστηκε και υπόκειται για τρεις μήνες έναν εκδικητικό κρατικό βασανισμό, επειδή είναι αναρχικός. Επειδή για πολλά χρόνια συμμετείχε ενεργά στις γραμμές του αντιεξουσιαστικού χώρου . Ο Χάρης, όπως και δεκάδες άλλες αγωνίστριες, δέχεται στο σώμα του το σκληρότερο πρόσωπο της καταστολής, γιατί το κράτος, πολεμώντας τον «εσωτερικό εχθρό», έχει εδώ και δεκαετίες θωρακιστεί νομικά απέναντι σε ό,τι αμφισβητεί την μονοκρατορία του και έχει εξοπλιστεί σε κάθε επίπεδο στην κατεύθυνση της αντιεξέγερσης. Το ελληνικό κράτος συνεχίζει το κατασταλτικό σχέδιο της «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής, που έχει βάλει σε εφαρμογή εδώ και τουλάχιστον δυο δεκαετίες, ενώ την ίδια ώρα το διευρύνει και το βαθαίνει πολιτικά και ιδεολογικά . Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είναι αυτή που ‒μετά το οριστικό, για τα ελληνικά δεδομένα, ιστορικό ξεγύμνωμα της ρεφορμιστικής αριστεράς και τις συνέπειες που αυτό επέφερε σε ένα μεγάλο κομμάτι του κοινωνικού «συλλογικού ασυνείδητου»‒ επιχειρεί να γυρίσει σελίδα στην πολιτική εγχώρια ιστορία. Επιχειρεί να κόψει οριστικά το νήμα της εγχώριας επαναστατικής παράδοσης, να τη λοιδορήσει, να την αποκόψει από τα ιστορικά και – χτισμένα επί δεκαετίες‒ κοινωνικά θεμέλιά της. Να ρίξει στο σκοτάδι την επαναστατική μνήμη, να διαστρεβλώσει και να απονοηματοδοτήσει την κινηματική ιστορία.Στην αιχμή αυτής της λυσσαλέας επίθεσης βρίσκεται η ένταση της επίθεσης απέναντι στα κομμάτια του ριζοσπαστικού κινήματος, που από θέση αρχής αμφισβητούν την κρατική κυριαρχία, την ίδια την αναγκαιότητα της ύπαρξης του κράτους και παλεύουν με κάθε μέσο για την αποσάθρωση και την τελική καταστροφή του. Η ένταση της επίθεσης απέναντι στον αναρχικό χώρο είναι η αποτύπωση της πρόθεσης κράτους και κεφαλαίου να τελειώνουν με τις αγωνιστικές παραδόσεις, με όλες τις μορφές αντικρατικής και αντικαπιταλιστικής πάλης, να τελειώνουν με τον «εσωτερικό εχθρό». Πέρα από τη βαθιά ιδεολογικοπολιτική τομή για την οποία λυσσαλέα παλεύουν, καταστρώνουν, παράλληλα και πολυεπίπεδα, το σχέδιο της οριστικής – όπως την ονειρεύονται‒ υλικής και ιδεολογικής νίκης επί του εγχώριου ανταγωνιστικού κινήματος. Η όξυνση της καταστολής, η ολοένα και πιο διευρυμένη «αντιτρομοκρατική» νομοθεσία, οι δρακόντειοι ποινικοί κώδικες, οι νέες φυλακές υψίστης ασφαλείας για πολιτικούς και απείθαρχους κρατούμενουςν και κρατούμενες, η επιχειρούμενη απαγόρευση των κινητοποιήσεων, ακόμα και η ποινικοποίηση του δημοσίου πολιτικού λόγου, είναι οι υλικές αποτυπώσεις αυτής της πολιτικής απόφασης και αυτής της στρατηγικής επιλογής.Η περίοδος της πανδημίας ανέδειξε με τον εναργέστερο τρόπο το βάρβαρο σκοτάδι του κυρίαρχου κρατικού/καπιταλιστικού συμπλέγματος της κυριαρχίας. Η ίδια η υπερένταση της παραγωγής, η υπερανάπτυξη, η καταστροφή του περιβάλλοντος που αυτή επιφέρει, η βιομηχανική παραγωγή κρέατος, η υπερσυσσώρευση πληθυσμών σε γιγαντιαίες μητροπόλεις, η απόλυτη εξαθλίωση του συντριπτικά μεγαλύτερου μέρους του παγκόσμιου πληθυσμού, οι ολοένα και πιο βαθιές ταξικές ανισότητες εντός του «ανεπτυγμένου κόσμου» και η φτωχεια στο εσωτερικό του είναι, μεταξύ πολλών άλλων, κάποιες από τις αιτίες της εμφάνισης τέτοιου είδους και τέτοιας έκτασης φαινομένων. Ως «απάντηση» (και) σε αυτή τη βάρβαρη συνθήκη των εκατομμυρίων θανάτων, που ήρθαν να προστεθούν στους εκατομμύρια θανάτους από τους πολέμους, από την αναγκαστική μετανάστευση, την ανέχεια, τη μη πρόσβαση σε νερό, τροφή, στέγαση και ιατρική περίθαλψη, οι κρατικές πολιτικές πρόβαλλαν την καταστολή, το θόλωμα της μεγάλης εικόνας. Τα κράτη επιχειρούν (και δυστυχώς σε μεγάλο βαθμό φαίνεται πως το πετυχαίνουν) να αποκρύψουν τις ρίζες, τις βαθιές αιτίες των παγκόσμιων ζητημάτων και να εγκλωβίσουν τους καταπιεσμένους και τις καταπιεσμένες στον κυρίαρχο λόγο γύρω από αυτά. Για τον αναρχικό χώρο, είναι η ίδια η «φύση» του κράτους και του καπιταλιστικού τρόπου οργάνωσης της οικονομίας που γεννούν την ανισότητα, την αδικία, την αρρώστια και τον θάνατο, την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος.Το ελληνικό κράτος, εναρμονισμένο με αυτή την παγκόσμια στρατηγική του κεφαλαίου, άφησε το ήδη διαλυμένο σύστημα υγείας να καταρρακωθεί κι άλλο, δεν παρείχε καμία υγειονομική προστασία στο σύνολο της κοινωνικής βάσης, αλλά πολύ περισσότερο στους τόπους όπου βρίσκονται οι αόρατοι αυτού του κόσμου, στα κέντρα κράτησης προσφύγων, στα ψυχιατρεία, στις φυλακές. Το ελληνικό κράτος –και εντός μιας περιόδου πανδημιας με ταξικά προσδιορισμένο αντίκτυπο‒ όξυνε τις ταξικές ανισότητες, άφησε, όπως προστάζει η «φύση» του, τα φτωχά στρώματα αβοήθητα να ψυχορραγούν σε διαλυμένα νοσοκομεία, να εργάζονται και να μετακινούνται χωρίς κανένα μέτρο προστασίας. Την ίδια ώρα, άρπαξε από τα μαλλιά την ευκαιρία για να περάσει την πολυεπίπεδη και υπέρ των αφεντικών νομοθεσία που σχεδίαζε, να επιτείνει την πολιτική ελέγχου, επιτήρησης και εξέλιξης της στρατηγικής της αντιεξεγερσης που μεθοδικά ξεδιπλώνει επί δεκαετίες. Η επίθεση στον κόσμο του αγώνα, στις δομές και τους ανθρώπους του αντιεξουσιαστικού χώρου δεν διεκόπη ούτε μια στιγμή, αντιθέτως εντάθηκε. Στην περίπτωση του συντρόφου Χάρη Μαντζουριδη, αποτυπώθηκε η ρητή δέσμευση του πρώην υπουργού ΠΡΟΠΟ Μ. Χρυσοχοΐδη πως καμία υπόθεση «τρομοκρατίας» δεν πρόκειται να ξεφύγει από το κατασταλτικό μικροσκόπιο. Πως όλες οι ανοιχτές υποθέσεις θα ξαναέρθουν στο φως και θα επανεξεταστούν μεθοδικά. Η δίωξη σε βάρος του Χάρη, όπως και οι διώξεις συντρόφων και συντροφισσών για υποθέσεις που πολλές από αυτές αναφέρονται σε γεγονότα ακόμα και προ δεκαπενταετίας είναι το αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής απόφασης και έχουν ως στόχο τη δημιουργία κλίματος φόβου και οπισθοχώρησης ανάμεσα στους αγωνιστές και τις αγωνίστριες που διώκονται. Το γενετικό υλικό και η ευρεία και πολλές φορές αντιεπιστημονική χρήση του στα δικαστήρια φαίνεται πως θα είναι ένα από τα εκσυγχρονισμένα όπλα στη φαρέτρα της κρατικής καταστολής.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s