αυτονομία, autonomia

Νεανικό προλεταριάτο ενάντια στη μητρόπολη, ζ

Ενώ οι οργανωμένοι αυτόνομοι συζητούσαν έντονα επάνω στις πολιτικές γραμμές και την ταξική ανασύνθεση, οι Κύκλοι του Νεανικού Προλεταριάτου εξαπέλυσαν «το τελεσίγραφο στη μητρόπολη»: είτε το κόκκινο δημαρχείο
του Μιλάνου θα δεχτεί τα αιτήματά τους για αυτομείωση και κατάληψη των
άδειων κτιρίων ή θα έδιναν ζωή, στις 7 δεκεμβρίου, στο μποϊκοτάζ των εγκαινίων της λυρικής σεζόν του Teatro della Scala, μιας παραδοσιακής εκδήλωσης

41 P. Pozzi, Insurrezione…,Εξέγερση, cit.
42 «Agire collettivo e autonomo nella fase attuale, Συλλογική και αυτόνομη δράση στην παρούσα φάση», Rosso, 13 de marzo, μαρτίου de 1976.

168 Un comunismo más fuerte que la metrópoli

της μιλανέζικης αστικής τάξης. Το μανιφέστο που ήταν κολλημένο σε όλους τους τοίχους
της πόλης έδειχνε έναν τόμαχοκ να χτυπά απειλητικά πάνω στην
πλατεία του θεάτρου: ο κύβος είχε ριχτεί.
Η οργανωμένη αυτονομία, σε αντίθεση με τις άλλες ομάδες που μέχρι
τότε είχαν φλερτάρει με τους Κύκλους, συμμετείχε απρόθυμα και
με λίγη πίστη σε αυτό το ραντεβού, που αντίθετα για τους νεαρούς προλετάριους είχε τα χαρακτηριστικά μιας θεμελιώδους δέσμευσης. Κι αυτό
γιατί ήταν ξεκάθαρο ότι δεν επρόκειτο να είναι μια επανάληψη της διαμαρτυρίας που έγινε στη Σκάλα το 1968, όταν πέταξαν
αθώα αυγά ενάντια στα γούνινα παλτά της μπουρζουαζίας.
Στην εφημερίδα των Κύκλων, Βιόλα-Viola, γράφτηκε μια ανακοίνωση
πολέμου:

Στις 7 δεκεμβρίου στο Μιλάνο είναι του Sant’Ambrogio, η γιορτή του πολιούχου της
πόλης: η μιλανέζικη αστική τάξη εγκαινιάζει αυτή την ημέρα με την πρεμιέρα στην
Scala μια νέα χρονιά εκμετάλλευσης και κυριαρχίας, επιδεικνύοντας
τον πλούτου της, τα προνόμια της […] Η πρεμιέρα της Σκάλα σήμερα είναι ένα
πολιτικό συμβάν
. Το νεανικό προλεταριάτο στέκει, μαζί με τις
γυναίκες, σε πυροκροτητή και πολιτιστική πρωτοπορία της έκρηξης των
τρεχουσών ισορροπιών δυνάμεων μεταξύ των τάξεων, αλλά υπάρχει κάτι περισσότερο από το 1968. Η λογική της θυσίας είναι η αστική λογική που λέει:
ζυμαρικά για τους προλετάριους, για τους αστούς, χαβιάρι. Εμείς διεκδικούμε
το δικαίωμα στο χαβιάρι: επειδή είμαστε αλαζονικοί (ίσως επειδή αυτό είναι
χαρακτηριστικό των νέων)
[…] Ακόμη και με μια δημοτική κυβέρνηση
της αριστεράς, η μπουρζουαζία του Μιλάνου συνέχισε να έχει το προνόμιο της πρεμιέρας, και γι’ αυτό εμείς θα κινητοποιηθούμε για να αποτρέψουμε
τους αστούς να εισέλθουν στη Σκάλα. Αν δεν πετύχουμε την αυτομείωση,
θα αυτομειώσουμε τους θεατές
.

Το βραδάκι της 7ης δεκεμβρίου, το κέντρο του Μιλάνου βρίσκεται εντελώς στρατιωτικοποιημένο, και ακόμα κι έτσι, έως και τρεις διαδηλώσεις κατευθύνονται προς τη Σκάλα:
τη μια, περισσότερο από καθοδηγούμενη, υπερασπίζονται αυτοί του Rosso, μια άλλη
αυτοί του il Manifesto και οι μαρξιστές-λενινιστές, και την τρίτη αυτοί από την διάσημη
ομάδα περιφρούρησης του Casoretto, μιας μπάντας γειτονιάς που προερχόταν από
τους αντιφασιστικούς αγώνες των αρχών της δεκαετίας του ’70. Ήταν μια καταστροφή:
τα περισσότερα παιδιά δεν ήταν προετοιμασμένα για μια μάχη
στο πεδίο. Οι δύο πρώτες διαδηλώσεις διασκορπίζονται γρήγορα
μετά από μια σειρά απελπισμένων αντιπαραθέσεων, έτσι η αστυνομία μπορεί να επικεντρωθεί στην τρίτη, αφήνοντας στους συμμετέχοντες

Separ/acción, desubjetivización y «dictadura de las necesidades» 169

καμία δυνατότητα διαφυγής. Οι σύντροφοι ρίχνουν δεκάδες κοκτέιλ
μολότοφ για να ανοίξει μια διέξοδος, αλλά μερικοί γλιστρούν μέσα στην
καιόμενη βενζίνη, άλλοι βλέπουν να πέφτουν εμπρηστικά μπουκάλια με χημικό πυροκροτητή στα πόδια τους καθώς τρέχουν. Υπήρχαν αρκετοί τραυματίες
με σοβαρά εγκαύματα, δεκάδες συλλήψεις και εκατοντάδες κρατούμενοι. Ήταν
ένα σκληρό μάθημα που κανείς δεν ξέχασε και εκείνη η 7η δεκεμβρίου έβαλε τέλος
στην ιστορία των μιλανέζικων Κύκλων, των οποίων οι αγωνιστές πέρασαν να σχηματίσουν
μέρος των διαφορετικών κολεκτίβων της αυτονομίας ή εξαφανίστηκαν μέσα στις
ομίχλες της ηρωίνης.

Αλλά ακόμα κι έτσι, έμεινε η εντύπωση ότι αν η οργανωμένη αυτονομία πίστευε πραγματικά στους κύκλους, τα πράγματα μέσα
στο Μιλάνο θα μπορούσαν να είχαν πάει διαφορετικά και ίσως όχι όπως τόσο μοιραία
συνέβησαν. Πρέπει επίσης να ειπωθεί ότι από την άλλη πλευρά, στις τάξεις της
αστικής τάξης, η επίθεση στη Σκάλα έκανε τεράστια εντύπωση και η εφημερίδα της,
η Corriere della sera, αντιλήφθηκε ότι βρισκόταν μπροστά
σε κάτι πολύ διαφορετικό από το ’68, κάτι που έπρεπε να φοβάται επειδή δεν το γνώριζε και ήταν τερατώδες. Έτσι σκέπασαν με έναν τρόπο πλήρως
παραποιημένο την εικόνα των jacquerie, ξεκινώντας την αντιπαράθεση
ανάμεσα σε ένα θετικό ’68, πηγή νεωτερικότητας, και ένα ’77 που θεωρείται annus horribilis, τρομερή χρονιά, πηγή όλων των κακών, εικόνα που έκανε μεγάλη επιτυχία μέσα στην
ψευδοϊστοριογραφία που εμφανίστηκε τα επόμενα χρόνια:

«Το Μιλάνο
γνωρίζει την εμφάνιση μιας μορφής αστικής jacquerie, εξέγερσης στείρας, χωρίς στόχους, όπως οι ξεσηκωμοί της υπαίθρου των περασμένων αιώνων […]
οι πρωταγωνιστές αυτής της jacquerie είναι πολύ διαφορετικοί και στέκονται πολύ μακριά
της διαμαρτυρίας του ’68
. Ούτε η πολιτική, ούτε το νομικό σύστημα, ούτε οι στόχοι,
ούτε οι στρατηγικές δράσης τους ενδιαφέρουν. Όπως οι μικροσκοπικές ομάδες των αγροτών στη γαλλική ύπαιθρο καίνε το κάστρο, έτσι και αυτοί
φωνάζουν «να πάρουμε την πόλη», που λάμπει, που έχει τα μεγαλεία της και τις δικές της
αντιφάσεις
. Το ένστικτο και το αίσθημα της απογοήτευσης
μπορεί να οδηγήσει στη δράση, όμως σε αυτήν την περίπτωση επιλέγουν κάποιους στόχους
και μια λάθος στρατηγική. στέκονται έξω από όλα: τα κόμματα, τις
μικρές ομάδες, από τις ίδιες τις περιφέρειες από τις οποίες προέρχονται
».43

Η αστική διανόηση αποτυπώνει ξεκάθαρα κάποια χαρακτηριστικά της
εξεγερτικής φαινομενολογίας που παρουσιάστηκε μπροστά στα μάτια της, αλλά δεν μπόρεσε
να διαισθανθεί σε αυτήν μια «στρατηγική», δεδομένου ότι τελικά ήταν
έξω από τις όποιες συντεταγμένες της πολιτικής μπορούσε να είναι για αυτούς
κατανοητή και ανακτήσιμη.
43 Editorial del miércoles 8 de diciembre de 1976 -Συντακτικό άρθρο της τετάρτης 8 δεκεμβρίου 1976.

170 Un comunismo más fuerte que la metrópoli

Η χρονιά κλείνει, τον δεκέμβριο, με μια ακόμη εντυπωσιακή σειρά δράσεων.
Απλώς για να πάρετε μια ιδέα: στην Πάντοβα, ένα κομάντο ένοπλων αυτόνομων κόβουν στη μέση έναν δρόμο, βάζοντας φωτιά σε αυτοκίνητα και λάστιχα για να επιτρέψουν
σε άλλη ομάδα να απαλλοτριώσει ένα σούπερ μάρκετ. στο Τορίνο και στο Μιλάνο, η Prima Linea πραγματοποιεί δύο ενέργειες κατά των εργοδοτικών ενώσεων και κατά
γραφείων της DC. στη Φλωρεντία οι Reparti Comunisti di Combattimento
πυροδoτούν βόμβες σε έξι κτηματομεσιτικά γραφεία. στη Ρώμη
αυτόνομες ομάδες ανατινάζουν δεκαπέντε τηλεφωνικούς θαλάμους ως
διαμαρτυρία για την αύξηση των τιμολογίων· στο Μιλάνο επιτίθενται με κοκτέιλ
μολότοφ σε ένα κατάστημα που σχετίζεται με την οργάνωση της μαύρης εργασίας.

Οι ρωμαϊκοί νεανικοί Κύκλοι αποχαιρέτησαν την τελευταία ημέρα του
χρόνου με αυτό τον τρόπο: «Δεν θα μείνουμε στους «καταυλισμούς» μας!! Αυτή τη φορά η
Παλιά Νύχτα θα είναι μια νύχτα γιορτής και πολέμου! Γιορτής γιατί έχουμε ανάγκη
να είμαστε μαζί, να νιώθουμε τη ζεστασιά μας, να συναντήσουμε συλλογικά την επιθυμία να
παλεύουμε να αλλάξουμε τον εαυτό μας και τον κόσμο, για να νικήσουμε την
απελπισία και να οργανώσουμε το όνειρο. Πολέμου γιατί δεν είμαστε
πρόθυμοι να θυσιάσουμε τη ζωή μας, τη φαντασία μας, για τα αφεντικά.
Και θέλουμε να το φωνάξουμε μέσα στο μυαλό τους, με όλη μας την απόγνωση, με όλη μας τη χαρά της ζωής!
».

συνεχίζεται

 #free_Michailidis 

Click to access TS-HIS16_Autonomia.pdf

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s