μα τι χαρακτήρας!, grandezza carattere !

Χρόνης Μίσσιος

Κοινωνικό Καφενείο

“Παρέες, ρε, μπορείς να κάνεις παρέες; Φιλία. Έρωτα! Κάντε έρωτα, αγαπηθείτε κάντε τις παρέες σας, σκεφτείτε, αναπτύξτε την κριτική σας σκέψη.”

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.046 επιπλέον λέξεις

μουσικη

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΑΣ

Μας το πρότεινε ο γιος μας … συγκινηθήκαμε … 

lyrics : 

φιλοι μου χαθηκανε,και μονος συντροφος το σκοτος,η σκεψη ότι κάποτε ονειρευτήκαμε
θα το έχει η μοιρα τους μου το πανε οι σκιες
και οι επιλογες στις γειτονιες είναι λίγες για τις δραχμες
που πουλάνε θάνατο.
Δεν αδικώ προσωπικά
εγω δεν έχω φίλους
που να διαθέτουν εξοχικό
και είμαι μόνος
μόνος στην πλατεία
νιώθω φόβο για το μέλλον
Μέχρι τώρα είδαι πόνο μόνο φόβο μόνο όσο βαστάει
η φωνή μου,οσο ξέρω πως πονάνε για μένα οι άνθρωποι μου
και θέλω πίσω τις παλιές καλές στιγμές
τον παππού μου να χαμογελάει για ακόμη μια φορά
Τις φοβίες να ναι μαζί ξανα
τον Νικο έξω απ τα κάγκελα
αναθεμα μόνο όνειρα,ανεκπλήρωτα
για πάπλωμα σε αυτούς κοιμηθηκανε νωρίς
και ‘γω στο χάραμα να μονάχος στην πολη των mc’s
Αναπολώ,τρέχει,δικαιολογώ το κλαμα μου ως συμπαρασταση στον ουρανο
[….]τώρα ο Δημήτρης είναι σκοπιά στο στρατο,πούλησε το κινητο για την δόση
του-νιώθεις?
κ εγω ακομα ψαχνω να βρω αγαπη
[…]Καθημερινα ψαχνουμε άκρη να σηκώσουμε κεφάλι να κάνουμε
τα όνειρα μας αληθινα μια γενια που δεν έμαθε λέξεις όπως χαρα,
ειλικρινα η επιβιωση μαθαίνετε στα στενα ειλικρινα..και δεν μιλάω προσωπικα.

Κλείνω τα μάτια μου ανάβω το τσιγάρο τελικα
το τελευταιο χαλαλι και ας μην πέσουν λεφτα
νιωθω πως γερασα και ας είμαι ακόμη 19
μετρώ αναρίθμητες κοπέλες που μου παίξαν πουστιά
αν δώσω ονόματα θα βάζουν τραμπούκους να απειλούν
εγώ κουράστηκα νομίζω πως και αυτές θα κουραστούν

κι όμως η λεξη αγαπη έχει παρεξηγηθει σε μια πόλη που
ανταλλάζεται ψυχη για το χαρτι
εχω νιώσει και έχω δει να συλλαμβάνουν από καρφωτή
τον κολλητό ου και τη μάνα του να αυτοκτονεί
πες το κόμπλεξ δεν έζησα καλά δεν χαμογέλαγα συχνά
από τα 13 μου χρόνια είμαι στη δουλειά
δεν έδωσα ποτέ σκληρά κι ας ζω σκληρά
και δεν μιλώ προσωπικά
μες τα σκατα επιπλέει μια ολοκληρη γενια
θαψανε όνειρα απο μικρα παιδια που καναν πλανα
για το πως θα υποδεχτούνε την χαρα
εχω πρόβλημα και κόλλημα και μόνιμα θα κράζω
το κράτος των μπάτσων όπως και να χει θα αυθαδιάζω
από ψυχής πετραλωνίτης εκ γενετής αλήτης
εκ γενετής γαμιέται κάθε ασφαλίτης
Γιατι ο Γιώργος είχει όνειρα,ο Ηλίας είχε όνειρα,
ο Μο είχε όνειρα,ο Χρήστος είχε όνειρα,ο Billy είχε όνειρα,
η Ελένη είχε όνειρα
εγώ είχα όνειρα
εσυ είχες όνειρα
τα ονοματα δεν λενε κατι
μα καπου το προβλημα
πιάνει όλο τον χάρτη
[…]
-παίζαμε μπάλα μαζι
είχες όνειρα όπως και εγω
και μας τα σκοτωσαν
το κρατος,οι μπατσοι,η πρεζα,η αναγκη για χρήμα,
δεν εχει ποιος πολύ η ποιος λιγο
ειλικρινά..μας τα σκοτώσανε.

ιστορία, storia

Ιταλικά Cayenne ( από που προέρχεται η βία της Γένοβα 2001 )

ανατρεπτική τέχνη

Το λουλούδι της σφαγής ( shura no hana )

Ιαπωνία . Γυναίκες Σαμουράϊ . Πιο γνωστή η Oichi , η τυφλή Σαμουράϊ που στα τέλη της δεκαετίας του ’60 άφησε άναυδο το κοινό μέσα από τις τέσσερις αιματοβαμμένες ταινίες της . Αμέσως μετά , αρχές του ’70 ήρθε η Lady Snowblood να παραδώσει μαθήματα σφαγής , εκδίκησης και λυρισμού . Εμπνευσμένος από αυτό  30 χρόνια μετά ο Quentin Tarantino σκηνοθετεί το Kill Bill vol.1 vol.2 .

Lady Snowblood , director Toshiya Fujita , starring Meiko Kaji Ko Nishimura  , Toshio Kurosawa , Masaaki Daimon , Myoko Akaza . 1973 . ( a must watch movie )

born in prison on a day that snow began to fall…

 

 

 » Εν γένει η κοινωνία των σαμουράι ήταν ανδροκρατούμενη, αλλά τα ιστορικά αρχεία αναφέρουν ότι τα θηλυκά μέλη στις πατριές των σαμουράι επεδείκνυαν συχνά μαχητικό πνεύμα, ενώ η φροντίδα τους για θέματα τιμής και καθήκοντος μπορούσε να παραβληθεί με αυτή των ανδρών. Οι γυναίκες εκπαιδεύονταν στις τέχνες της μάχης και με την πάροδο του χρόνου γίνονταν επιδέξιες στη χρήση της ναγκινάτα λόγχης. Ιστορίες για θαρραλέες και αφοσιωμένες σαμουράι γυναίκες αφθονούν στο επικό έργο Χάικε Μονογκατάρι. Κύρια μορφή ανάμεσά τους είναι η Τομόε Γκοζέν, η σύζυγος του Μιναμότο Γιοσινάκα, αλλά στην ίδια περίοδο υπάρχουν και πολλές άλλες ηρωικές σαμουράι γυναίκες, ανάμεσα στις οποίες περιλαμβάνεται η Χότζο Μασάκο, η σύζυγος του Μιναμότο Γιοριτόμο, η οποία μετά το θάνατο του συζύγου της έγινε βουδίστρια μοναχή –μια κοινή μοίρα για τις χήρες των σαμουράι. Η Μασάκο έπαιξε σημαντικό ρόλο στην πολιτική σκηνή κατά τα πρώτα χρόνια της αντιβασιλείας των Χότζο.

Από τη νέα θέση της ως βουδίστρια μοναχή υποστήριξε με επιτυχημένο τρόπο την ανάδειξη της τάξης των σαμουράι μέσα στο σογκουνάτο. Τούτες οι ιστορίες αντανακλούν τη σχετικά ισχυρή θέση των γυναικών στη σαμουράι κοινωνία εκείνης της εποχής. Οι νόμοι που κυβερνούσαν την αυλή του σόγκουν στις αρχές του 13ου αιώνα, επέτρεπαν ίσα δικαιώματα των γυναικών σε κληρονομικά θέματα και το δικαίωμα της κατοχής και διαχείρισης περιουσίας. Επί πλέον οι γυναίκες των σαμουράι είχαν μεγάλη θέση στη διαχείριση της οικίας τους. Ήταν υπεύθυνες για οικονομικά θέματα, για το υπηρετικό προσωπικό και αναλάμβαναν την υπεράσπιση του οίκου σε καιρό πολέμου. Επίσης, ήταν υπεύθυνες για την ανατροφή των παιδιών τους στις ιδέες των σαμουράι, για την περιφρόνηση του θανάτου και την αδιαμφισβήτητη υπακοή στον άρχοντά τους. Στους αιώνες που ακολούθησαν οι κόρες των οικογενειών έγιναν πιόνια στην αγορά του γάμου. Η ταυτόχρονη επίδραση του Νεοκομφουκιανισμού συνέτεινε στη μείωση της θέσης των γυναικών σαμουράι. Το ιδανικό της ατρόμητης αφιέρωσης αντικαταστάθηκε σταδιακά από την παθητική, ήσυχη υπακοή. Κατά το 17ο αιώνα πολλοί σαμουράι θεωρούσαν πως ενώ οι γυναίκες είναι απαραίτητες για να φέρουν παιδιά, δε θεωρούνταν κατάλληλες για σύντροφοι των πολεμιστών στη μάχη. Τούτο είχε ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ομοφυλοφιλικών τάσεων ανάμεσα στους πολεμιστές με τη μορφή μυητικής τελετουργίας των πρεσβύτερων προς τους νεότερους (μια παράδοση που ονομάζεται σούντο – 衆道 ).

Παρά την επανειλημμένη απαγόρευση, δεν ήταν λίγοι οι σαμουράι που διατηρούσαν στενές σχέσεις με άνδρες. Το 1687 ο Ιχάρα Σαϊκάκου δημοσίευσε το περίφημο βιβλίο του «Νανσόκου οκαγκάμι», που σημαίνει «Ο Μεγάλος Καθρέπτης της Ανδρικής Αγάπης» και είχε ως θέμα του τις ομοφυλοφιλικές δραστηριότητες ανάμεσα στους σαμουράι. «Η γυναίκα είναι ένα πλάσμα εντελώς ασήμαντο», έγραφε, «αλλά η ειλικρινής παιδεραστική αγάπη είναι η μοναδική αγάπη». Ωστόσο, όλοι περίμεναν από τις γυναίκες να δείχνουν περιφρόνηση στο θάνατο, όταν επρόκειτο για θέματα υπεράσπισης της τιμής του οίκου τους. Η θυσία της τιμής της γυναίκας για χάρη του συζύγου της ήταν κοινό θέμα στο ιαπωνικό δράμα. Η αυταπάρνηση ήταν επιτακτική για τις γυναίκες και παρέμεινε έτσι ακόμη και στα τέλη του 19ου αιώνα, παρά το γεγονός ότι οι δυτικές ιδέες για το θέμα έγιναν ιδιαίτερα δημοφιλείς.

Γράφοντας το βιβλίο του Μπουσίντο, η ψυχή της Ιαπωνίας, ο Ινάζο Νιτόμπε αφιέρωσε ένα κεφάλαιο στην εκπαίδευση και τη θέση των γυναικών στην κοινωνία των σαμουράι, στο οποίο υπογραμμίζει τον κατώτερο ρόλο τους. Στην ανοδική κλίμακα της υπηρεσίας πρώτη στη βάση στέκει η γυναίκα που θυσιάζει τον εαυτό της για τον άνδρα. Ο άνδρας με τη σειρά του θυσιάζει τον εαυτό του για τον άρχοντα, ώστε να υπακούει τον Ουρανό. Ωστόσο, το μαχητικό πνεύμα των θηλυκών σαμουράι έβρισκε διέξοδο σε αρκετές περιπτώσεις. Η μαχητική τους γενναιότητα φάνηκε ιδιαίτερα κατά την εξέγερση Σατσούμα, το 1877. Οι γυναίκες του Καγκοσίμα πολέμησαν ενάντια στον αυτοκρατορικό στρατό. Το 1868 οι μάχες ανάμεσα στους υποστηρικτές του σογκουνάτου και τους υποστηρικτές της αυτοκρατορικής παλινόρθωσης έδωσαν άλλο ένα παράδειγμα της γυναικείας μαχητικότητας. Οι σαμουράι της πατριάς Αϊζού, υποστηρικτές του σογκουνάτου, έμειναν να υπερασπιστούν το φρούριό τους στο Κάστρο Γακαμάτσου. Περικυκλωμένοι από ένα στρατό 20.000 ανδρών οι 3.000 Αϊζού κινητοποίησαν οποιονδήποτε μπορούσε να χρησιμοποιήσει όπλο. Μια ομάδα 20 γυναικών σχημάτισε μια μονάδα που πολεμούσε στην πρώτη γραμμή. Η Νακάνο Τακέκο, πολύ καλά εκπαιδευμένη στη χρήση του ναγκινάτα, φέρεται ότι όρμησε κατά τη διάρκεια της μάχης στις εχθρικές γραμμές και πετσόκοψε αρκετούς άνδρες, πριν την πυροβολήσουν στο στήθος. Για να αποφύγει την ατίμωση της αιχμαλωσίας, είπε στην αδελφή της Γιούκο να την αποκεφαλίσει και να πάρει το κεφάλι της σπίτι. Προς τιμήν της χτίστηκε μνημείο στο ναό Χοκάι, στο Αϊζού Μπανγκεμάτσι, της επαρχίας Φουκισίμα. » wiki