ιστορία, storia

12 οκτωβρίου 1984: ο Ira επιτίθεται στην Θάτσερ. 12 ottobre 1984: l’Ira attacca Margareth Thatcher

Αέναη κίνηση

Δευτέρα 12 Oκτωβρίου 2015 06:43

12 oκτωβρίου 1984: ο Ira επιτίθεται στην Margareth Thatcher

 Στις 12 oκτωβρίου 1984 στις 2.50 del το πρωί (τοπική ώρα) εκρήγνυται μια βόμβα στο Grand Hotel di Brighton, όπου ελάμβανε χώρα το ετήσιο συνέδριο του sta svolgendo il 12 ottobre συντηρητικού κόμματος.

50 kg εκρηκτικού πυροδοτούνται στους τελευταίους ορόφους του ξενοδοχείου καταστρέφουν σχεδόν ολοσχερώς  το κτίριο.

Στο συνέδριο ήταν παρούσα σχεδόν η ολότητα των συντηρητικών βουλευτών και ολόκληρη η κυβέρνηση  Thatcher, συμπεριλαμβανομένης της πρωθυπουργού. Την επόμενη μέρα θα πραγματοποιούνταν η καταληκτική ημέρα.

η Margaret Thatcher, στόχος της δράσης, παραμένει αλώβητη, η έκρηξη καταστρέφει τελείως το μπάνιο του διαμερίσματός της στο εσωτερικό του hotel.

Ο τελικός απολογισμός της έκρηξης είναι  5 νεκροί, ανάμεσα στους οποίους ο συντηρητικός κοινοβουλευτικός Anthony Berry, και πάνω από 35 τραυματίες, μεταξύ των οποίων ο υπουργός Βιομηχανίας, Norman Tebbit, που από πολλούς θεωρούνταν εκείνη την στιγμή ο πιο πιθανός διάδοχος της Thatcher.

Με το…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 309 επιπλέον λέξεις

ιστορία, storia

»9 οκτωβρίου 1967. Τσε Γκεβάρα» του Χοσέ Σαραμάγκο – “9 ottobre 1967. Che Guevara” di José Saramago

Αέναη κίνηση

Δημοσιεύτηκε: 9 oκτωβρίου 2016 in Ricordo, Riflessioni,
Tag:Buco1996, Che Guevara, contropiano.org

986737-che-guevara-wallpapers-pack-by-ohayoubaka-11-07-15.png

Δεν έχει σημασία ποια εικόνα. Οποιαδήποτε, σοβαρή, χαμογελώντας, με το όπλο στο χέρι του, με ή χωρίς τον Φιντέλ, ομιλώντας στα Ηνωμένα Έθνη, ή νεκρός, με γυμνό τον θώρακα και τα μάτια μισάνοιχτα, όπως αν από την άλλη πλευρά της ζωής εξακολουθούσε να θέλει να συνοδεύσει το μέλλον του κόσμου που αναγκάστηκε να αφήσει, σαν να μη παραιτούνταν να αγνοήσει για πάντα τα μονοπάτια των αμέτρητων πλασμάτων που έπρεπε ακόμα να γεννηθούν. Σε κάθε μία από αυτές τις εικόνες θα μπορούσαμε να στοχαστούμε επί μακρόν, με τρόπο λυρικό ή δραματικό, με την πεζή αντικειμενικότητα του ιστορικού ή απλά σαν αυτόν που είναι έτοιμος να μιλήσει για τον φίλο που κάποιος ανακαλύπτει ότι έχασε διότι δεν είχε την ευκαιρία να γνωρίσει …

Στην δυστυχισμένη και φιμωμένη Πορτογαλία του Salazar και του Μαρσέλο Καετάνο έφτασε μια…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 617 επιπλέον λέξεις

ιστορία, storia

Γυναίκες και ένοπλος αγώνας στην Ιταλία – Donne e lotta armata in Italia (1970-1985)

Donne e lotta armata in Italia (1970-1985)

«L’ombra rosa del conflitto armato: tra narrativa storica e biografica» »Η ροζ σκιά της ένοπλης σύγκρουσης: ανάμεσα στην ιστορική και την βιογραφική αφήγηση»

Το βιβλίο αυτό περιγράφει το κοινωνικοπολιτιστικό και πολιτικό υπόβαθρο-background ορισμένων γυναικών που στρατεύτηκαν και αγωνίστηκαν στις Ερυθρές Ταξιαρχίες-Brigate Rosse και στην Πρώτη Γραμμή-Prima Linea. Επανασυνθέτει τους ρόλους, τα καθήκοντα και τις λειτουργίες των μαχητριών στις δύο ένοπλες ομάδες και αντικατοπτρίζει τη σχέση μεταξύ γυναικών και πολιτικής βίας. Αποκαθιστά επίσης και χτίζει ξανά τους τρόπους με τους οποίους τερματίζουν τον αγώνα και την κινηματική τους εμπειρία, και αναπτύσσουν το πως στη συνέχεια εκ νέου επεξεργάστηκαν τις επιλογές τους εκ των υστέρων. Στα προαναφερθέντα ζητήματα, που αφορούσαν ορισμένες στρατευμένες στις δύο εξτρεμιστικές αριστερές ομάδες, προστέθηκε η ανασυγκρότηση του κοινωνικοπολιτιστικού και πολιτικού υπόβαθρου της Francesca Mambro και ο ρόλος της στην ομάδα της άκρας δεξιάς των Επαναστατικών Ένοπλων Πυρήνων – Nuclei Armati Rivoluzionari. Η έρευνα διεξήχθη με τη βοήθεια πρωτίστως άμεσων πηγών και αναπτύχθηκε σε δύο φάσεις: την ανάγνωση και την ανάλυση των αυτοβιογραφιών που έγραψαν μερικές γυναίκες μέλη των Ερυθρών Ταξιαρχιών και αυτοβιογραφικές ή βιογραφικές διατριβές γραμμένες από άλλες πρώην αγωνίστριες στην επαναστατική αριστερά, τη συλλογή δεδομένων μέσω άμεσων συνεντεύξεων με κάποιες πρώην στρατευμένες γυναίκες και μέσω μιας αναζήτησης αρχείων. Οι ιδιαιτερότητες της μελέτης συνίστανται στην επιλογή της άποψης των συμμετεχουσών γυναικών και στην έγκαιρη, διαρκώς διασταυρούμενη ανάλυση της γλώσσας που χρησιμοποιούν οι πρώην μαχήτριες σε αυτοβιογραφίες, συνεντεύξεις και μαρτυρίες που με την πάροδο του χρόνου έχουν γράψει και κυκλοφορήσει και οι οποίες αποτελούν πηγή ενδιαφέροντος για τους τρόπους με τους οποίους, συχνά μετά από χρόνια, έχουν λειτουργήσει σαν ένας απολογισμός για τη ζωή τους.

http://www.deriveapprodi.org/2017/05/donne-e-violenza-politica-in-italia/