σκόρπιες σκέψεις...

ζούμε στο θέατρο του παραλόγου

διαβάζω πως ξεκινούν οι δίκες-ενστάσεις ενάντια στις παράλογες αυξήσεις-ρήτρες αναπροσαρμογής των εταιρειών ενέργειας, άμεση εντονότατη επίθεση στο επίπεδο διαβίωσης του μέσου κατοίκου της Χώρας μας. Με αυτή την αφορμή λοιπόν, θα καταθέσω κάποιες σκέψεις, προσπαθώντας να αποφύγω να τεθούν ατάκτως ερριμμένες. Από που προέκυψαν αυτές οι αυξήσεις; από το ότι συρθήκαμε σε ένα πόλεμο για… Continue reading ζούμε στο θέατρο του παραλόγου

σκόρπιες σκέψεις...

ζει ο άνθρωπος χωρίς αυταπάτες;

Γράφει ο Αθανάσιος στην Ανώτατη Σχολή Κακών Τεχνών πως: ΕΑΝ τα βάλουμε κάτω και δούμε το πλήθος των αυταπατών που μας καθορίζει, που μας καταδυναστεύει, θα τρομάξουμε. Γιατί όμως να μην τρομάξουμε; Είναι αυταπάτη να νομίζουμε ότι θα εξοβελίσουμε τον τρόμο. ‘Ηρθε η εποχή που ο δυτικός πολιτισμός, ο δυτικός άνθρωπος, θα συνειδητοποιήσει το πλήθος… Continue reading ζει ο άνθρωπος χωρίς αυταπάτες;

σκόρπιες σκέψεις...

Περί δαιμονίων ο λόγος

έχουμε λοιπόν ξεπέσει οριστικά ως κοινωνία ανθρώπων εχόντων αίσθημα ευθύνης. Αποτελεί ύβρη και προσβολή προς τα εκατομμύρια θύματα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η υποστήριξη προς ανθρώπους και κυβερνήσεις που κραδαίνουν στα χέρια τους δίχως αιδώ ναζιστικές σημαίες! Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια, η χώρα και ο στρατός του γελωτοποιού των αμερικανών, του Νατο και… Continue reading Περί δαιμονίων ο λόγος

σκόρπιες σκέψεις...

φόβος εκφοβισμός και σκέψη

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως είμαι εμβολιασμένος αλλά κάθετα αντίθετος με όλα τα κατασταλτικά μέτρα που έχουν επινοήσει, και έχουν αποδειχτεί άχρηστα. Ο ιός δεν φυλακίζεται, αυτοί ‘φυλακίζουν’ τους ανθρώπους, ο ιός εισέρχεται από τις χαραμάδες, γιατί τέτοια είναι η φύση του. Ένας γνωστός, ο Αθανάσιος, λέει πως »παρατηρεί ότι μεταξύ των ένθερμων υποστηρικτών του εμβολιασμού… Continue reading φόβος εκφοβισμός και σκέψη

σκόρπιες σκέψεις...

Νοέμβρης ’73, προσωπική μαρτυρία

αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι, γεια σας, χαίρετε.  Πρωτοπήγα στην Ιταλία τον Σεπτέμβρη του ’73, στη Φλωρεντία συγκεκριμένα, άγουρο παλικαράκι τότες, πολιτικοποιήθηκα αμέσως μιας και στις σχολές του Πανεπιστημίου επικρατούσε ένα φοβερό για τα δεδομένα μου κλίμα. Μια κατάσταση τόσο μακρινή από τα ήθη και τα έθιμα της ελληνικής επαρχίας απ’ όπου προερχόμουν που με εντυπωσίασε αμέσως, έπεσα… Continue reading Νοέμβρης ’73, προσωπική μαρτυρία

σκόρπιες σκέψεις...

Solidarietà con G. Kalaitzidis e N. Mataragas. La cospirazione di Stato crollerà.

Martedì 7 giugno 2016, uno spacciatore di droghe viene giustiziato a Exarchia, Atene. La responsabilità dell’esecuzione è assunta dall’organizzazione «Gruppi di milizia armata» e in un testo che pubblicano sottolineano il suo comportamento violento, incurante e pericoloso nel quartiere di Exarchia nei confronti di compagni e residenti. Nel marzo 2020, la 2a investigatrice regolare, dopo… Continue reading Solidarietà con G. Kalaitzidis e N. Mataragas. La cospirazione di Stato crollerà.

σκόρπιες σκέψεις...

GRECIA: GIUSTIZIA PER ZAKI

6 Ottobre 2021La Bottega del BarbieriUn commento Corrispondenza dalla Grecia di Michele (Mikis) Mavropulos: con brani dai giornali di fine settembre Il 21 settembre del 2018 l’attivista queer e performer drag noto come Zackie Oh, viene selvaggiamente picchiato nel centro di Atene (*) «Tre anni di memoria, nessuna giustizia» Manifestanti, amici, compagni e la famiglia di Ζak si sono riuniti… Continue reading GRECIA: GIUSTIZIA PER ZAKI

σκόρπιες σκέψεις...

Για όλους αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν πως αθλητισμός και πολιτική είναι ξεχωριστά..αφιερωμένο εξαιρετικά

Αγαπητοί φίλοι, αυτός ο άνθρωπος κάνει τα πάντα για να μειώνει τον ενθουσιασμό μας, μετά το διπλό στην Πόλη. ο κ. Βαγγέλης λοιπόν την έριξε πάλι την χαζομάρα: Είπα, λέει, στους παίκτες, Θρησκεία πατρίδα…κλπ. Ο άνθρωπος του no politica πήγε κόντρα στον εαυτό του, έμπλεξε τα μπούτια του πολιτικοποιώντας μια παρτίδα ποδοσφαίρου, την ίδια ημέρα… Continue reading Για όλους αυτούς που εξακολουθούν να πιστεύουν πως αθλητισμός και πολιτική είναι ξεχωριστά..αφιερωμένο εξαιρετικά

σκόρπιες σκέψεις...

Το Χρέος

Ένας ιταλός γνώριμος απ’ τα παλιά μου ζήτησε να γράψω ένα κείμενο για τον Μίκη Θεοδωράκη, ορμώμενος από την προσωπική μου ζωή. Ιδού το αποτέλεσμα: Το μακρινό 1973 ανέβηκα στη Φλωρεντία για να σπουδάσω. Άβγαλτος νεαρός ήμουν τότε, άγουρος, στην Ελλάδα είχαμε χούντα, στα σπίτια και στους δρόμους ο κόσμος απέφευγε τις πολιτικές συζητήσεις από… Continue reading Το Χρέος