σκόρπιες σκέψεις...

πονάω

Χθες ήταν μια σημαντική ημέρα για εμένα. Κάνοντας βόλτα στην παραλία με τον Φιλέα, με σταμάτησε ένας γνωστός μου αστυνομικός και μου παραπονέθηκε διότι την προηγούμενη, καθισμένος σε ένα παγκάκι, συζητώντας με φίλο, έβρισα τους αστυνομικούς, πράγμα που έγινε, δεν το αρνούμαι. Μέσα στα 5 λεπτά που κουβεντιάσαμε, σε μέτριους τόνους, εκνευρισμένοι όμως λιγάκι και… Continue reading πονάω

σκόρπιες σκέψεις...

A mio padre piace il Syriza

Poiché si dicono e si scrivono varie cose sul ‘rapporto’ del movimento antagonista in generale con i partiti istituzionali, per amore del dialogo, vi consiglio di leggere quanto segue per capire subito come sono cresciute le persone in questo Paese, me compreso, di generazione in generazione. Ho avuto una conversazione l’altro giorno con un amico,… Continue reading A mio padre piace il Syriza

σκόρπιες σκέψεις...

για τον δικό μας Δημήτρη

όπως κάθε μέρα, έτσι και σήμερα πήγα με τον μικρό την καθιερωμένη μας βόλτα στο δάσος, στους λόφους της πόλης. όμορφη ηλιόλουστη μέρα. Αργότερα οδηγηθήκαμε στην παραλιούλα πίσω από το λιμάνι, να συναντήσουμε την μεγάλη κόρη με την εγγονή μου. Τι ωραία που είναι, τρέξαμε στα βότσαλα, παίξαμε με την μικρή, ο Φιλέας, ως συνήθως,… Continue reading για τον δικό μας Δημήτρη

σκόρπιες σκέψεις...

Il lato vergognoso della società greca, su D. Kufodina

24/02/2021 Molti di voi sanno che ho vissuto in Italia dalla fine del ’73 ai primissimi anni ’80. Sono diventato un uomo all’interno delle linee del movimento antagonista, uno che voleva rovesciare l’ordine stabilito delle cose e invece costruire un’altra società, basata sull’idea dei soviet, dove l’uomo non avrebbe sfruttato l’uomo e la natura. Organizzato… Continue reading Il lato vergognoso della società greca, su D. Kufodina

σκόρπιες σκέψεις...

H αξιοθρήνητη πλευρά της ελληνικής κοινωνίας, περί Δ. Κουφοντίνα

Πολλοί από εσάς γνωρίζετε πως έζησα στην Ιταλία από τα τέλη του ’73 έως τις πολύ αρχές του ’80. Ανδρώθηκα μέσα στις γραμμές του ανταγωνιστικού κινήματος, αυτού που θέλησε να ανατρέψει την κατεστημένη τάξη πραγμάτων και στη θέση της να οικοδομήσει μιαν άλλη κοινωνία, βασισμένη στην ιδέα των σοβιέτ, όπου ο άνθρωπος δεν θα εκμεταλλεύονταν… Continue reading H αξιοθρήνητη πλευρά της ελληνικής κοινωνίας, περί Δ. Κουφοντίνα

σκόρπιες σκέψεις...

περί Δημήτρη Κουφοντίνα και άλλων δαιμονίων

Το μεγαλύτερο παραμύθι που κυκλοφορεί στην ελληνική, και όχι μόνο κοινωνία, είναι πως πρόκειται για ένα σώμα ενωμένο, και όποιος την »διχάζει», με οποιονδήποτε τρόπο, πρέπει να σταλεί στο ‘πυρ το εξώτερον’. Ναι φίλοι μου, σύντροφοι, και όλοι εσείς που θα θελήσετε να διαβάσετε αυτό το κείμενο. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο παραμύθι περί της ΄΄ενότητας ενός… Continue reading περί Δημήτρη Κουφοντίνα και άλλων δαιμονίων

σκόρπιες σκέψεις...

Για την αγάπη του αγώνα

Όταν γοητεύτηκα από το Θείο, κάποια λίγα λόγια με έκαναν να νιώσω βαθιά ολοκληρωμένος, όταν αισθάνθηκα μέσα μου πλήρες, το μεγαλείο τους. Είναι η διδαχή γέροντα προς τον μαθητή του και λέει πως: »η Παράδεισος έχει κλείσει, δεν χωράει πλέον κανείς, να είσαι με το καλό για την αγάπη και μόνο, απλά γιατί αγαπάς, δεν… Continue reading Για την αγάπη του αγώνα

σκόρπιες σκέψεις...

Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι ή όποιος εκλέγει έναν κλόουν, να περιμένει ένα τσίρκο

Ελλάδα και Αμερική τα ίδια σκατά! ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΛΕΓΕΙ ΕΝΑΝ ΚΛΟΟΥΝ, ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΕΝΑ ΤΣΙΡΚΟ Posted by Δήμος Βοσινάκης | 7 Ιαν, 2021 Όποιος εκλέγει έναν κλόουν, να περιμένει ένα τσίρκο, του Δήμου Βοσινάκη Τα σημάδια παρακμής στο φανταχτερά στολισμένο κορμί της αυτοκρατορίας ήταν φανερά από καιρό. Η απόσυρση στρατευμάτων από κρίσιμες περιοχές, η ήττα στη Συρία, οι συνεχόμενες δολοφονίες… Continue reading Κύλισε ο τέντζερης και βρήκε το καπάκι ή όποιος εκλέγει έναν κλόουν, να περιμένει ένα τσίρκο

σκόρπιες σκέψεις...

Περιμένοντας τους Βαρβάρους

31/12/2020 Καλησπέρα. Θα σας μιλήσω σήμερα για την φοβερή εμπειρία που μου έμελλε να ζήσω ακριβώς πριν δυο απογεύματα, ελπίζοντας [αν και πολύ φοβάμαι πως δεν θα ευαισθητοποιηθεί κανείς] να είναι και από τις τελευταίες στο είδος τους. Έχει να κάνει με τους σκύλους εκπαιδευμένους δολοφόνους, την επίθεση στον δικό μου φιλαράκο και την μάχη… Continue reading Περιμένοντας τους Βαρβάρους