σκόρπιες σκέψεις...

Η λογοτεχνία μάς μαθαίνει τί είναι η επανάσταση

Επανάσταση: εκ της πρόθεσης επί και του ρήματος ανίσταμαι, θηλυκού γένους από την φύση της, κάθε γένους μέσα από την ιστορία της. Η ανθρωπότητα έχει γνωρίσει αμέτρητες επαναστάσεις, έκδηλες και άδηλες, υπόγειες και προγραμματισμένες, άσημες και διαχρονικές, εθνικές, διατοπικές και παγκόσμιες ακόμα και προσωπικές. Επαναστατούμε, ομολογουμένως, οι άνθρωποι συνεχώς στη δουλειά μας, στις φιλίες μας,… Continue reading Η λογοτεχνία μάς μαθαίνει τί είναι η επανάσταση

σκόρπιες σκέψεις...

Υπάρχει ένας κόσμος έξω από αυτούς τους τοίχους

Βαλτώσαμε. Μαραζώσαμε. Γιατί; Ποια είναι τα όρια μας: Σε μακροπολιτικό επίπεδο, εκφράζονται, για παράδειγμα, με την πεποίθηση ότι μόνο η νομοθετική μορφή, πλήρως εκφρασμένη στον κοινοβουλευτικό χώρο, είναι αυτή που δίνει μορφή και υπόσταση στις δυνατότητες αλλαγής. Ίσως – μην εκλαμβάνετε αυτές τις δηλώσεις ως νοσταλγική έμπνευση που απευθύνεται σε μια, κατά τα άλλα ανύπαρκτη,… Continue reading Υπάρχει ένας κόσμος έξω από αυτούς τους τοίχους

σκόρπιες σκέψεις...

το σύστημα…

Η κάθε γενιά ζούσε καλύτερα από την προηγούμενη, τα παιδιά ζούσαν καλύτερα από τους γονείς.Για πρώτη φορά στην ιστορία, αυτό το μοτίβο σπάει. Και χρειάστηκαν μόλις ελάχιστες δεκαετίες. Δηλαδή πιστεύετε ότι η δική μας και η επόμενη γενιά, θα καταφέρει να χτίσει ένα μικρό σπίτι ή να ζει χωρίς το άγχος των λογαριασμών και του… Continue reading το σύστημα…

σκόρπιες σκέψεις...

Αντιστέκομαι..

Άνθρωποι γεμάτοι αναλγησία, μίσος και κακία σέρνονται γύρω μας, εκδικητικοί, που αποφασίζουν για εμάς, πρέπει να τους σταματήσουμε, φτάνει πια, ένα νέο παιδί αργοπεθαίνει κι εμείς αρμενίζουμε.. αφιερώνω σε όλους αυτούς που με τα καλά τους λόγια μου δίνουν κουράγιο να συνεχίζω, το ποίημα του καλού μου φίλου Νίκου Σαλαβάτη, που κι αυτός έφυγε νωρίς..… Continue reading Αντιστέκομαι..

σκόρπιες σκέψεις...

Τάδε έφη άνθρωπος

Έχω βρεθεί κρατούμενος 3 φορές σε φυλακές τριών διαφορετικών χωρών, ξέρω από πρώτο χέρι πόσο σκληρός είναι ο εγκλεισμός. Χειρότερες στιγμές, όλες τις φορές, οι ώρες που περνούν από τη στιγμή της απόφασης για αποφυλάκιση, μέχρι αυτή να πραγματοποιηθεί. Τότε που είσαι ελεύθερος μα ακόμη αιχμάλωτος. Καταλαβαίνω λοιπόν απόλυτα, επειδή το έχω ζήσει στο πετσί… Continue reading Τάδε έφη άνθρωπος

σκόρπιες σκέψεις...

ζούμε στο θέατρο του παραλόγου

διαβάζω πως ξεκινούν οι δίκες-ενστάσεις ενάντια στις παράλογες αυξήσεις-ρήτρες αναπροσαρμογής των εταιρειών ενέργειας, άμεση εντονότατη επίθεση στο επίπεδο διαβίωσης του μέσου κατοίκου της Χώρας μας. Με αυτή την αφορμή λοιπόν, θα καταθέσω κάποιες σκέψεις, προσπαθώντας να αποφύγω να τεθούν ατάκτως ερριμμένες. Από που προέκυψαν αυτές οι αυξήσεις; από το ότι συρθήκαμε σε ένα πόλεμο για… Continue reading ζούμε στο θέατρο του παραλόγου

σκόρπιες σκέψεις...

ζει ο άνθρωπος χωρίς αυταπάτες;

Γράφει ο Αθανάσιος στην Ανώτατη Σχολή Κακών Τεχνών πως: ΕΑΝ τα βάλουμε κάτω και δούμε το πλήθος των αυταπατών που μας καθορίζει, που μας καταδυναστεύει, θα τρομάξουμε. Γιατί όμως να μην τρομάξουμε; Είναι αυταπάτη να νομίζουμε ότι θα εξοβελίσουμε τον τρόμο. ‘Ηρθε η εποχή που ο δυτικός πολιτισμός, ο δυτικός άνθρωπος, θα συνειδητοποιήσει το πλήθος… Continue reading ζει ο άνθρωπος χωρίς αυταπάτες;

σκόρπιες σκέψεις...

Περί δαιμονίων ο λόγος

έχουμε λοιπόν ξεπέσει οριστικά ως κοινωνία ανθρώπων εχόντων αίσθημα ευθύνης. Αποτελεί ύβρη και προσβολή προς τα εκατομμύρια θύματα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου η υποστήριξη προς ανθρώπους και κυβερνήσεις που κραδαίνουν στα χέρια τους δίχως αιδώ ναζιστικές σημαίες! Τι κάνει νιάου νιάου στα κεραμίδια, η χώρα και ο στρατός του γελωτοποιού των αμερικανών, του Νατο και… Continue reading Περί δαιμονίων ο λόγος

σκόρπιες σκέψεις...

φόβος εκφοβισμός και σκέψη

Θα ξεκινήσω λέγοντας πως είμαι εμβολιασμένος αλλά κάθετα αντίθετος με όλα τα κατασταλτικά μέτρα που έχουν επινοήσει, και έχουν αποδειχτεί άχρηστα. Ο ιός δεν φυλακίζεται, αυτοί ‘φυλακίζουν’ τους ανθρώπους, ο ιός εισέρχεται από τις χαραμάδες, γιατί τέτοια είναι η φύση του. Ένας γνωστός, ο Αθανάσιος, λέει πως »παρατηρεί ότι μεταξύ των ένθερμων υποστηρικτών του εμβολιασμού… Continue reading φόβος εκφοβισμός και σκέψη

σκόρπιες σκέψεις...

Νοέμβρης ’73, προσωπική μαρτυρία

αγαπητοί σύντροφοι και φίλοι, γεια σας, χαίρετε.  Πρωτοπήγα στην Ιταλία τον Σεπτέμβρη του ’73, στη Φλωρεντία συγκεκριμένα, άγουρο παλικαράκι τότες, πολιτικοποιήθηκα αμέσως μιας και στις σχολές του Πανεπιστημίου επικρατούσε ένα φοβερό για τα δεδομένα μου κλίμα. Μια κατάσταση τόσο μακρινή από τα ήθη και τα έθιμα της ελληνικής επαρχίας απ’ όπου προερχόμουν που με εντυπωσίασε αμέσως, έπεσα… Continue reading Νοέμβρης ’73, προσωπική μαρτυρία