ένοπλη πάλη · lotta armata

Paesi Baschi, è morto il prigioniero politico, Χώρα των Βάσκων, πέθανε ο πολιτικός κρατούμενος Iosu Uribetxebarria

a

Venerdì 16 Gennaio 2015 15:00, Παρασκευή 16 Ιανουαρίου

Paesi Baschi, è morto il prigioniero politico, πέθανε στην Χώρα των Βάσκων ο πολιτικός κρατούμενος Iosu Uribetxebarria

altσήμερα το πρωί ο βάσκος σύντροφος Iosu Uribetxebarria πέθανε στο σπίτι του στην  Mondragón (Guipuzkoa),  ύστερα από έναν αργό Γολγοθά που διήρκησε σχεδόν δέκα χρόνια.

ο Iosu, πρώην μαχητής της  ETA, ήταν 60 χρόνων και είχε συλληφθεί το 1997 με την κατηγορία πως είχε σκοτώσει τρεις  Guardia Civil και πως είχε συμβάλει στην απαγωγή του στελέχους των φυλακών José Antonio Ortega Lara; γι αυτές τις κατηγορίες είχε καταδικαστεί σε  178 και 32 anni  φυλάκισης, αφού νωρίτερα είχε επί μακρόν βασανιστεί από τις ισπανικές δυνάμεις της τάξης ζώντας στο κορμί του τις θηριωδίες του πιο καταπιεστικού συστήματος κράτησης της Ευρώπης.

το 2005, ενώ ο  Iosu βρίσκονταν στην φυλακή, του διαγνώστηκε καρκίνος, αλλά παρά τις επανειλημμένες αιτήσεις του η ισπανική Δικαιοσύνη δεν του παραχωρούσε την άδεια να νοσηλευτεί μέχρι τον αύγουστο του  2012, όταν μεταφέρθηκε από την φυλακή της  León στο νοσοκομείο Donostia. την επόμενη εβδομάδα ξεκίνησε απεργία πείνας – που διήρκησε δεκαπέντε ημέρες – για να ζητήσει την απελευθέρωσή του και μια »αξιοπρεπή μεταχείριση», θεωρώντας απαράδεκτο πως, εκτός αυτού, άλλο δεκατέσσερις βαριά άρρωστοι βρίσκονταν στην φυλακή εκείνη την στιγμή.

υπήρξαν εκείνο το διάστημα διαδηλώσεις και χειρονομίες αλληλεγγύης για τον κρατούμενο με καταγωγή από την  Arrasate, και χάρη και σε αυτήν την εκστρατεία λαϊκής ευαισθητοποίησης στις 30 αυγούστου  2012 η Audiencia Nacional δέχτηκε την αίτηση να ελευθερώσει τον  Iosu για »ανθρωπιστικούς λόγους», παραχωρώντας του την επιτηρούμενη ελευθερία.

τον απρίλιο αυτού του έτους, ένας δικαστής διέταξε να εφαρμοστεί το μέτρο της κράτησης κατ’ οίκον για τον  Iosu, μέτρο που ανακλήθηκε μονάχα δυο και μισό μήνες αργότερα παρά το ότι η κλινική του κατάσταση ήταν απελπιστική. μάλιστα την τελευταία εβδομάδα είχε έρθει μια νέα καταδίκη σε  29 χρόνια για τον πρώην etarra, δείχνοντας  το πόσο διαβόητη και εκδικητική είναι ακόμη και σήμερα η σωφρονιστική πολιτική του ισπανικού κράτους.

μόνο λίγες ώρες πριν τον θάνατο του  Iosu,  η εκπρόσωπος της αυτό αποκαλούμενης Ένωσης των Θυμάτων της Τρομοκρατίας,  ( που συγκεντρώνει νοσταλγούς του φρανκικού καθεστώτος και ισπανούς εθνικιστές ) χαρακτήρισε »ντροπιαστικό» το γεγονός πως ένας πολιτικός κρατούμενος ήταν »εδώ και δυόμιση χρόνια σε άδεια στην οικογένειά του».

οι συγγενείς αντιθέτως υπογράμμισαν πως, παρά την ταλαιπωρία που προκλήθηκε από μια βαρύτατη ασθένεια, ο  Iosu «κρατήθηκε φυλακισμένος τόσο στο νοσοκομείο όσο και στο σπίτι, εντείνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα δεινά του».

σήμερα, στις 19.00, θα θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση στην πλατεία της  Arrasate για να ζητηθεί το τέλος του διασκορπισμού των κρατουμένων και η άμεση απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων που ασθενούν βαριά. η πολιτική του κηδεία φα γίνει αύριο, σάβατο, στις  12.00 στο πάρκο Aldai της Arrasate.

Agur eta Ohore Iosu, che la terra ti sia lieve, να είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει

ένοπλη πάλη · lotta armata

CIAO PROSPERO!

contromaelstrom

ProsperoStanotte (14 gennaio 2013) è morto Prospero Gallinari.

Una vita dedicata alla lotta di classe rivoluzionaria. Un compagno, un amico, un fratello per me e per quelle compagne e quei compagni che con lui hanno lottato, condividendo un percorso scabroso e difficile, mettendo in gioco la propria esistenza, per raccogliere e rilanciare la spinta rivoluzionaria che proveniva dal cuore stesso della classe operaia: le grandi fabbriche e le periferie metropolitane.

Ciao Prospero! Oggi non trovo altre parole per ricordare i tanti giorni, mesi, anni, passati insieme calpestando gli stessi metri del pavimento di una cella o le spianate di cemento dei cortili ingabbiati delle carceri speciali.

In quegli spazi angusti, in quelle gabbie, si camminava insieme, si  ricordava insieme, si ragionava insieme, si criticava e ci criticavamo; e si continuava a progettare percorsi rivoluzionari. Oggi altre braccia raccoglieranno quelle idee e su altre giovani gambe continueranno il cammino per farla…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 21 επιπλέον λέξεις

ένοπλη πάλη · lotta armata

18 oκτωβρίου 1949: γεννιέται ο Luca Mantini

a

Sabato 18 Ottobre 2014 05:01

18 ottobre 1949: nasce Luca Mantini

  • Grandezza carattere Riduci grandezza carattere incrementa grandezza carattere

ο Luca Mantini γεννήθηκε στην Φλωρεντία στις 18 Oκτωβρίου 1949, από οικογένεια προλεταριακής προέλευσης.
19 ottobreσπουδάζει στην Università di Firenze, στο πανεπιστήμιο, και ξεκινά την πολιτική του διαδρομή στην Lotta Continua.  συλλαμβάνεται για πρώτη φορά το ‘ 72 στην διάρκεια συγκρούσεων με την αστυνομία που λαμβάνουν χώρα στην Prato, σε μια προεκλογική συγκέντρωση του φασιστικού Msi.
καταδικάστηκε σε δυο χρόνια και οκτώ μήνες φυλάκισης, που θα εκτίσει στην φυλακή της Φλωρεντίας, για την ρίψη κάποιων μπουκαλιών  molotov.

ο Mantini στο εσωτερικό της φυλακής αρνείται να κρατείται μαζί με τους άλλους πολιτικούς κρατούμενους.

προτιμά την συμβίωση με τους κοινούς φυλακισμένους, η πλειοψηφία των οποίων είναι καταδικασμένοι για ληστεία.
σε αυτούς, ο Mantini παρατηρεί μια μεταμόρφωση, που συμβαίνει ακριβώς στο εσωτερικό της σωφρονιστικής πραγματικότητας που τους κάνει να πολιτικοποιηθούν.
με αυτούς, ο Mantini σχηματίζει την συλλογικότητα,  il collettivo George Jackson, τιμώντας τον μαχητή των Μαύρων Πανθήρων που στη διάρκεια της κράτησής του στην φυλακή ξεκινά την πολιτική του δράση, γεννόμενος μαρξιστής. ακριβώς από τις Pantere Nere και στην θεωρία τους για την κεντρικότητα των νεαρών που ανήκουν στο αστικό υπό-προλεταριάτο που ζουν στο περιθώριο της κοινωνίας και της νομιμότητας, ο  Mantini εμπνεύστηκε τις ιδέες του.
το collettivo Jackson είναι η πρώτη συνάθροιση πολιτικοποιημένων κρατουμένων. μερικοί από αυτούς, μαζί με τον  Mantini, θα γίνουν διοικητές των Ένοπλων Προλεταριακών Πυρήνων,  Nuclei Armati Proletari.

στις 29 Oκτωβρίου 1974  ξεσπά μια αναμέτρηση με ανταλλαγή πυροβολισμών με τις δυνάμεις της τάξης, στη διάρκεια απόπειρας ληστείας για αυτοχρηματοδότηση στην τράπεζα Cassa di Risparmio di Firenze.
πεθαίνουν οι  Luca Mantini και Giuseppe Sergio Romeo, οι σύντροφοί τους  Pietro Sofia και Pasquale Abatangelo συλλαμβάνονται ενώ ένας πέμπτος καταφέρνει να διαφύγει.

οι Nap στην συνέχεια, με ανώνυμο τηλεφώνημα, αναλαμβάνουν την ευθύνη της προσπάθειας απαλλοτρίωσης της τράπεζας.
τις επόμενες ημέρες κολλούνται στους τοίχους της Φλωρεντίας πολλές αφίσες, γραμμένες στο χέρι με τις υπογραφές «Autonomia Proletaria, Collettivo Autonomo Santa Croce και Collettivo Jackson», που ενημερώνουν για τον θάνατο του  Luca Mantini e και προσκαλούν στην κηδεία του που θα λάβει χώρα στις 31 οκτωβρίου.

στις 8 ιουλίου του επόμενου χρόνου, η αδελφή του Luca, Anna Maria Mantini, σκοτώνεται από μια ομάδα της αντιτρομοκρατικής, εξ αιτίας πληροφορίας που διέφυγε από το εσωτερικό της οργάνωσης.