αυτονομία, autonomia

Οι αυτόνομοι – τόμος V

Gli autonomi – volume V
53Assemblea Nievo sperimentale dopo il 7 aprile54Digitalizzato_20150820 (3)

«Il quinto volume sulla storia dei movimenti autonomi in Italia» αφιερωμένος στον φίλο μου τον Τονι που ταξιδεύει Ιταλία για να πάρει μέρος στην παρουσίαση του »πέμπτου τόμου της ιστορίας των αυτόνομων κινημάτων στην Ιταλία»,   Μιχάλης

Η εργατική αυτονομία vicentina. Από την εξέγερση του Valdagno στην καταστολή. (1968- 1979)

Με αυτόν τον πέμπτο τόμο των αυτόνομων- gli autonomi ο εκδοτικός οίκος deriveapprodi προσθέτει ένα επιπλέον στοιχείο στην κατασκευή ενός ιστορικού αρχείου για τα κινήματα της δεκαετίας του 1960 και της δεκαετίας του ’70. Η αφήγηση της εδαφικής ιδιαιτερότητας (μερικές φορές επαρχιακής, όπως στην περίπτωση αυτή) καθεμιάς από εκείνες τις εμπειρίες μας επιτρέπει να κατανοήσουμε την ιστορική σημασία της υπόθεσης στην εθνική της γενικότητα.

Η Πάντοβα ήταν το κέντρο της δικαστικής επιχείρησης της «7ης απριλίου 1979» και η προσοχή των μέσων ενημέρωσης επικεντρώθηκε γύρω από τη σχολή Πολιτικών Επιστημών και ειδικότερα την φιγούρα του «κακού maestro-καθηγητού» Τόνι Νέγκρι. Αλλά αν όλοι έχουν ακούσει να γίνεται λόγος για την Πάντοβα ως ένα από τα σημαντικότερα κέντρα της εμπειρίας της εργατικής Αυτονομίας στην Ιταλία, λίγα έχουν γραφτεί και δημοσιευτεί μέχρι στιγμής σχετικά με την αγωνιστική ιστορία και την πάλη που έχει διασχίσει η υπόλοιπη περιφέρεια του Βένετο. Στην πραγματικότητα, η ανταγωνιστική εμπειρία που συγκεκριμενοποιήθηκε σε εκείνη την περιοχή είναι πλούσια μιας πληθώρας πολύ ζωντανών καταστάσεων που αναπτύχθηκαν σε τμήματα της επικράτειας που της περιφέρειας: ήταν όχι μόνο σημαντικά κέντρα που συμμετείχαν στη γέννηση της βιομηχανικής επανάστασης, αλλά και τόποι όπου το νέο αναπτυξιακό μοντέλο, μετά τη φάση των μεγάλων εργοστασίων παραγωγής, έπαιρνε τη μορφή του «διάχυτου εργοστασίου», της «επικράτειας- εργοστάσιο». Στα βιομηχανικά νησιά του αρχιπελάγους βένετο, η εργατική Αυτονομία ήταν μια εμπειρία που είδε την πραγματικότητα του αγρότη που κατέστη εργάτης να μεταμορφώνεται σε μια ανατρεπτική πρακτική που ξεκινώντας από τα χωριά συχνά κατάφερε να δημιουργήσει σημαντικούς χώρους αντιεξουσίας στην περιοχή. Στην περίοδο κατά την οποία ένα μεγάλο μέρος της Αυτονομίας γλιστρούσε προς τις πρακτικές των μαχόμενων οργανώσεων, οι «πολιτικές Κολεκτίβες του βένετο-Collettivi politici veneti» έχτιζαν το δίκτυο των «κοινωνικών Ομάδων-Gruppi sociali» οργανώνοντας διάχυτους αγώνες στην περιοχή. Η εμπειρία του vicentino, που γεννήθηκε με τη μυθική εξέγερση των εργατών του Valdagno το 1968, συνεχίζεται με εξαιρετικούς κύκλους αγώνων στη διάρκεια όλης της δεκαετίας του ’70 μέχρι τη μεγάλη καταστολή της 7ης απριλίου 1979 και τη συνδεόμενη με αυτήν τραγωδία της Thiene, όπου τέσσερις νεαροί αυτόνομοι αγωνιστές βρίσκουν το θάνατο.

Στη δεκαετία του εβδομήντα, χάρη στους «αυτόνομους», η περιοχή του alto vicentino παύει να είναι ο κοιτώνας στη σκιά των εκκλησιών του παραδοσιακού Βένετο.Ο τόπος αλλάζει εικόνα και γίνεται ένας χώρος όπου γεννιούνται επιθυμίες και ασκείται μια διαφορετική πρακτική-ζωή, γνωρίζουν ο ένας τον άλλον και δημιουργούνται δεσμοί αλληλεγγύης που θα αντισταθούν στη συνέχεια και σε μια σκληρή καταστολή.
Εδώ γεννιούνται οι «κοινωνικές Ομάδες», όπου η στράτευση είναι φιλία και η φιλία είναι μαχητικότητα-στράτευση. Και για όλες τις είκοσι τέσσερις ώρες της ημέρας είναι αγωνιστές, σε εκείνες τις περιφέρειες που αντί να είναι οι χώροι αναπαραγωγής μιας ζωής πουλημένης στο εργοστάσιο γίνονται οι χώροι όπου παίρνουν αυτό που χρειάζονται για μια ζωή που να αξίζει να την ζουν.
Στην ουσία, ήταν η πρώτη γενιά νέων, και νεότατων, που επέλεξαν κάθε χρήσιμο μέσο για να αποφύγουν την εργοστασιακή εργασία στην οποία είχαν αλυσοδεθεί οι πατεράδες τους, η πρώτη που έδειξε ότι κάποιος θα μπορούσε να είναι κομμουνιστής χωρίς να περάσει από την κόλαση του εργοστασίου. Έτσι ώστε για να ξεφύγουν από το πεπρωμένο τους εκείνοι οι «χαλαροί» νέοι που απέφευγαν την κούραση και ήταν γεμάτοι επιθυμία, όπως χιλιάδες και χιλιάδες συνομήλικοι τους σε όλη την Ιταλία, ήρθαν στη θέση να πιάσουν το τουφέκι.
Αλλά σε εκείνη την τόσο ριζοσπαστική επιλογή υπάρχουν πτυχές που αξίζουν προσοχή: καμία μιλιταριστική απόκλιση και καμία «μετάνοια-μεταμέλεια». Επειδή τα σύνορα της «στενής πόρτας» της πολιτικής δολοφονίας δεν τα πέρασαν, αλλά κυρίως επειδή το ρίζωμα στο χώρο- στην περιοχή, οι φιλικές σχέσεις, μια στράτευση- μαχητικότητα που διαμορφώθηκε μέσα στη βαθιά γνώση των τόπων του αγώνα επέτρεψαν μια νοημοσύνη και εξυπνάδα της πολιτικής δράσης – μοναδική περίπτωση – η οποία στη συνέχεια κατάφερε να διασχίσει τον αιώνα φέρνοντας μαζί της την επιθυμία να συνεχίσει να αγωνίζεται.

Un assaggio… Μια γεύση

Από την εισαγωγή της Elisabetta Michielin:
Τι όμορφο βιβλίο έγραψε ο Donato ο «κόκκινος». Κόκκινος στα μαλλιά και στην πλευρά που διάλεξε! Το λέμε αμέσως. Ένα απαραίτητο βιβλίο γιατί ανασυνθέτει με πλούτο και πάθος μια κρίσιμη περίοδο στην ιστορία των επαναστατικών προσπαθειών της χώρας μας και της βορειοανατολικής επικράτειας. Μια άσκηση γραφής και προβληματισμού που τραβά μια διαγραμμένη μνήμη έξω από το σκοτάδι, που παραδόθηκε στις αίθουσες της δικαιοσύνης ή στη μνήμη εκείνων που την ξανακτίζουν μόνο για να την δυσφημίσουν ή να αποτρέψουν την πιθανή επαναπρόταση της.
Ο Donato ανασυνθέτει την περίοδο που τον είδε μεταξύ των πρωταγωνιστών των βενετικών πολιτικών κολεκτίβων στην επικράτεια του άνω vicentino χρησιμοποιώντας σχεδόν αποκλειστικά τα έγγραφα που παρήγαγε η ίδια η οργάνωση και τις συνεντεύξεις με τους αγωνιστές εκείνης της εποχής.
Μια ιστορία που ποτέ δεν καταφεύγει στον μεμονωμένο βιογραφισμό και στις ναρκισσιστικές του αποκλίσεις επειδή είναι πάντα αγκυροβολημένη σε ένα κίνημα που έχει συμπεριλάβει δεκάδες και δεκάδες αγωνιστές και που διατηρεί πάντα μαζί την υποκειμενικότητα και την περιοχή όπου γεννήθηκε αυτή η υποκειμενικότητα, αναπτύχθηκε, απέκτησε νόημα και επηρέασε με συγκεκριμένο τρόπο τις σχέσεις εξουσίας και τις ταξικές σχέσεις, ακόμη και στο ζωντανό σώμα των εργατικών οργανώσεων.

 

ISBN: 978-88-6548-270-4
PAGINE: ΣΕΛΙΔΕΣ 320
ANNO: ΕΤΟΣ 2019
COLLANA: ΣΥΛΛΟΓΗ I libri di DeriveApprodi τα βιβλία του οίκου
TEMA: ΘΕΜΑ Anni SettantaMovimenti Χρόνια Εβδομήντα, Κινήματα
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

DONATO TAGLIAPIETRA

(1954) εμπορεύεται αντίκες. Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1970 ήταν μέλος των Πολιτικών Συλλογικοτήτων του Βένετο. Το 1980, μετά από ένα χρόνο και μισό στην παρανομία, [φυγόδικος] συνελήφθη και εξέτισε τρία χρόνια φυλάκισης. Το 2007 συνέβαλε στο χτίσιμο του κινήματος «No Dal Molin», ενάντια στη νέα αμερικανική στρατιωτική βάση. Στα επόμενα χρόνια συνθέτει εκ νέου το αρχείο των στρατευμένων υλικών που είχαν διασπαρεί από την καταστολή και εργάζεται για την γραφή αυτού του βιβλίου.

Padova και Schio: Παρουσίαση του βιβλίου “L’Autonomia Operaia Vicentina” του Donato Tagliapietra

 

Κυριακή 7 απριλίου από τις 17:30 στις 23:30. GAS Altragricoltura Nordest, corso Australia 61, Padova παρουσίαση του βιβλίου του Donato Tagliapietra “L’Autonomia Operaia Vicentina” (Ed. DeriveApprodi)


Επόμενη ημερομηνία: Σάββατο 13 Απριλίου, ώρα 18.00, Palazzo Toaldi Capra, Schio

 

https://www.ilpopoloveneto.it/notizie/cultura/2019/04/04/79210-padova-presentazione-del-libro-lautonomia-operaia-vicentina

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Το «ηθικόν πλεονέκτημα» κρατά την φλόγα σβηστή

Το «ηθικόν πλεονέκτημα» κρατά την φλόγα σβηστή

aperg1Οι απεργιακές κινητοποιήσεις της 4ης Φεβρουαρίου, μπορούν να χαρακτηριστούν από τον όγκο τους στην Αθήνα, αλλά κυρίως σε πολλές άλλες πόλεις του ελλαδικού χώρου,. Ταυτόχρονα μεγάλη, σχετικά με άλλες φορές, συμμετοχή στην απεργία είχε και ο ιδιωτικός τομέας. Παρά τις ογκωδέστατες διαδηλώσεις πουθενά δεν ανιχνεύτηκε κάποιου είδους πρόθεση σύγκρουσης, εκτός βέβαια από το γρήγορο πέρασμα των αντιεξουσιαστικών-αναρχικών μπλοκ από την πλατεία Συντάγματος, χωρίς διάθεση και προοπτική για κάτι περισσότερο και ουσιαστικότερο.

Από τα παραπάνω φαίνεται πως ο θίασος του Τσίπρα θα συνεχίζει, για λίγο καιρό ακόμα ελπίζουμε, να απολαμβάνει, το με τόσο κόπο κατασκευασμένο «ηθικόν πλεονέκτημα». Πολλοί που τον στήριξαν στις εκλογές, ειδικά του Ιανουαρίου, ήταν στους δρόμους διαδηλώνοντας εναντίον του, αλλά χωρίς ακόμα να έχουν απαλλαγεί από το «ηθικόν πλεονέκτημα» της δεύτερης φοράς αριστεράς. Η επικοινωνία και τα πάρε δώσε φαίνεται πως είναι ακόμα σε ισχύ. Φάνηκε, πλέον, πως τοapergπαιχνίδι παίζεται σε άλλο γήπεδο. Οι συνδικαλιστές, τα κόμματα και τα αποκόμματα, κατέβασαν τον κόσμο στις πλατείες και στους δρόμους για διαπραγμάτευση, όχι με τους δανειστές, αλλά με τις εγχώριες μαριονέττες. Για το λόγο αυτό οι διαδηλώσεις ήταν «πολιτικά ορθές» και δεν ξέφυγαν από τα όρια. Όπως πολιτικά ορθά είναι και τα μπλόκα των αγροτών, χωρίς διάθεση αιφνιδιασμού και πραγματικής πίεσης, μπροστά σε θέματα που υποτίθεται ότι είναι κόκκινο πανί για τους αγρότες. Φαίνεται πως τα παζάρια, δίνουν και παίρνουν μεταξύ των δύο πλευρών σε ανώτερο επίπεδο, στις πλάτες πολλών που βρίσκονται στα μπλόκα με ανιδιοτέλεια και διαφορετικές διαθέσεις που δυστυχώς χρησιμοποιούνται. Και ας λένε οι ίδιοι οι αγρότες ότι δεν επιθυμούν συνάντηση με τον Τσίπρα.

Από σήμερα και πέρα μπορούν όλοι τους να συνεχίσουν την παράσταση τους. Πύρινοι λόγοι στα κανάλια από τους αγρότες και τους πολιτικούς που τους παρακινούν, ισχυροποίηση των μπλόκων στις εθνικές οδούς και λογομαχίες στην βουλή για νομοσχέδια που, στην τελική, κανένας εκτός βουλής δεν γνωρίζει τι πραγματικά περιλαμβάνουν. Κατά τα άλλα, η κατάσταση, καζάνι που βράζει … με την φωτιά να αγνοείται.

Ελευθερόκοκκος

https://anarchypress.wordpress.com/2016/02/05/%CF%84%CE%BF-%CE%B7%CE%B8%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CF%80%CE%BB%CE%B5%CE%BF%CE%BD%CE%AD%CE%BA%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CF%86%CE%BB/

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Μας είπαν ότι είμαστε άχρηστοι και το κατάπιαμε αμάσητο

blokoΚομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Να ξεκινήσω λέγοντας ότι προσυπογράφω την επιστολή του Ηλία προς τους αγρότες.
Αν οι αγρότες αντιληφθούν τη δύναμη τους, μπορούν να πετύχουν πάρα πολλά.
Αυτό ισχύει και για τους υπόλοιπους πολίτες, αλλά δεν θέλω να ξαναπώ πράγματα που ειπώθηκαν καλύτερα από άλλους.

Πάντως τόσοι αγρότες και δεν αναρωτιούνται:

Δέκα αγρότες μας παράγουν όσα παράγει το Λουξεμβούργο και κάθονται σαν χάνοι να παρακαλάνε υποτακτικές κυβερνήσεις.

Και το λέω από αγάπη, είναι κρίμα για τον αγρότη από παραγωγός να μετατρέπεται σε ικέτη.

Οι Άγγλοι έχουν ένα ρητό: beggars can’ t be choosers (οι ζητιάνοι δεν μπορούν να έχουν επιλογές), οπότε μετά θα ‘ναι αργά για δάκρυα, οι αγορές θα σας πάρουν τα σκαλπ είτε με τον Αλέξη ή τον Κυριάκο, και όσο πιο γρήγορα το καταλάβετε -ότι ο αγώνας δεν τελειώνει με την απόσυρση ενός ασφαλιστικού νομοσχεδίου, αλλά ακριβώς τότε ξεκινάει- τόσο το καλύτερο.

Φτύστε λοιπόν τις αγορές, τα παζάρια και τους πλασιέ τους πριν σας πετάξουν σαν στυμμένες λεμονόκουπες.

Ξέρετε, ένας από τους λόγους που η χώρα πάει κατά διαόλου είναι γιατί ξυπνήσαμε μια μέρα και δεχθήκαμε ότι χρωστάμε και πρέπει να πληρώσουμε.

‘Ολα τα άλλα και τα τρία μνημόνια είναι αποτέλεσμα αυτής της αντίληψης.

Μας είπαν ότι είμαστε άχρηστοι και αντιπαραγωγικοί και το κατάπιαμε αμάσητο.

Μας το είπαν οι δανειστές, οι οίκοι αξιολόγησης, το ΔΝΤ, η ΕΕ, η ΕΚΤ και οι ολιγάρχες με τα ΜΜΕ τους και το πιστέψαμε σαν το Καραγκιόζη ότι εμείς σκοτώσαμε τη χώρα.

Οι ίδιοι που θεωρούν υπόδειγμα μια χώρα με ιδιωτικό χρέος που υπερβαίνει πάνω από 3.000 φορές το ΑΕΠ της (το Λουξεμβούργο) και βρίζουν μια χώρα με μεγάλη αγροτική παραγωγή και δυνατότητες για ακόμα παραπάνω, μας είπαν μαλάκες και το δεχθήκαμε.

Και μόνο που κάποιοι θα γελάσουν στο άκουσμα της πρότασης ότι η Ελλάδα παράγει, αρκεί για να καταλάβουμε πόσο βαθιά έχει ριζώσει η σαπίλα.

Το κόλπο που στήθηκε τα χρόνια προ των μνημονίων ήταν να μας πείσουν ότι ζούμε σε μια αντιπαραγωγική χώρα, αλλά ακόμα περισσότερο ότι ζούμε σε μια χώρα ανίκανη να παράγει.

Δυστυχώς, η ίδια ασθένεια κατάφερε να πλήξει ακόμα και τους ίδιους τους παραγωγούς, δηλαδή τους αγρότες.

Κάθονται πάνω από ένα «χρυσωρυχείο» και κλαίνε την μοίρα τους, ψάχνοντας ποιο χέρι θα φιλήσουν.

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι.

‘Οταν λέω ότι η Ελλάδα παράγει, το κάνω επειδή είναι βλακώδες να εξαρτάται από δάνεια, δάνεια και δάνεια, τα οποία στην τελική δεν της προσφέρουν απολύτως τίποτα ως αντάλλαγμα.

‘Ασε που τα πήρε για να καλύψει τις φούσκες των ολιγαρχών και των τραπεζιτών, οι οποίοι μετά την κρίση του 2008 έχασαν τη γη κάτω από τα πόδια τους.

‘Οσο η ελληνική κοινωνία αρνείται να καταδικάσει αυτό το πλαίσιο και όσο κοροϊδεύει όποιον μιλάει για μονομερή διαγραφή του χρέους, ξεχάστε να έχουν οι όποιοι αγώνες αποτέλεσμα.


Το στοίχημα όταν προχωράς δεν είναι απλά να προχωράς, πρέπει να ξέρει και πού πηγαίνεις.


Και δεν μπορείς να ξέρεις πού πηγαίνεις, αν δεν ξέρεις που είσαι.

Τρομάζω όταν βλέπω τους αγρότες τόσα χρόνια να αναρωτιούνται πώς θα ζήσουν αν τους κοπεί εκείνο ή το άλλο.

Τι να πω και εγώ που αν χάσω τη δουλειά μου, δεν ξέρω να φυτεύω ούτε στη γλάστρα.

Δεν λέω πως περνάτε ζωή και κότα, το αντίθετο, αυτό εννοώ όταν λέω να αντιληφθούμε τη δύναμη μας.

Αν δεν σας αφήνουν να ζήσετε, προχωρήστε χωρίς αυτούς ρε!

Ξεπεράστε τους πριν σας ξεπεράσει η ζωή που σας επιφυλάσσουν.

‘Εχει πέσει μια ολόκληρη χώρα στην κατάθλιψη, λες και κάηκαν όλα τα χωράφια ή έγινε σεισμός και μας κατάπιε όλα τα νησιά.

«Αχ τι συμφορά μας βρήκε Μανώλη μου, ανέβηκαν τα spreads και έπεσε ο Nasdaq.»

Και θα το λέω μέχρι να μαλλιάσει η γλώσσα μου, κάντε το όπως η Ισλανδία που να πάρει.

Ειδικά, όταν αυτή εδώ η χώρα δεν έχει τους τεράστιους περιορισμούς του νησιωτικού κράτους.

Αυτό δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια, εξάλλου τα έχω γράψει εκτενέστερα σε σχετικό κείμενο.

Σαφέστατα, υπάρχει θέμα ως προς την παραγωγή κρέατος· δεν καλύπτονται οι ανάγκες της χώρας σε βοδινό και χοιρινό κρέας αποκλειστικά από την εγχώρια παραγωγή, που είναι και το μόνο πρόβλημα όσον αφορά την αυτάρκεια.

Ποιος σας είπε όμως ότι η ρήξη με τους δανειστές θα οδηγήσει τη χώρα στην απομόνωση;

‘Ισως σταματήσουν να μας στέλνουν κρέας οι Ολλανδοί, οι Βέλγοι και οι Γερμανοί, ως μέσο πίεσης, που και πάλι αμφιβάλλω.

Τις ίδιες παπαριές έλεγαν στους Ισλανδούς και παρά τις …ταλιμπανιές των νησιωτών, μια χαρά συνεχίζουν να τους προμηθεύουν οι λεγάμενοι.

Τα σύκα σύκα και η μπίζνα μπίζνα, στο τέλος της ημέρας.

Αλλά για χάρη της συζήτησης, ας πούμε ότι η Ελλάδα δεν παράγει απολύτως τίποτα και ότι τα μνημόνια ήρθαν να μας θεραπεύσουν από τις χρόνιες παθογένειες που ακούμε απ’ όταν ήμασταν στην κούνια.

Δεν μιλάει κανείς για την ΚΑΠ (Κοινή Αγροτική Πολιτική) φυσικά.

Απ’ όταν εφαρμόστηκε, εγκαταλείφθηκε η καλλιέργεια όσπριων, μαλακού σιταριού και γενικά όποιου προϊόντος δεν επιδοτείτο.

Γέμισε η ύπαιθρος σκληρό σιτάρι και …τριφύλλι.

Το απίστευτο είναι ότι μειώθηκε το εισόδημα των αγροτών 25% από το 2005 ως το 2011, ενώ η χώρα βρέθηκε από θετικό αγροτικό ισοζύγιο το 1981, σε ένα τεράστιο ελλειμματικό 30 χρόνια μετά, που δεν έχει να κάνει πάντως τόσο με την αυτάρκεια όσο με τους νόμους των αγορών.

Είναι γεγονός, όμως, πως η αγροτική παραγωγή περιορίστηκε και μάλιστα αυτό συνέβη και στην υπόλοιπη Ευρώπη και θα το εξηγήσω παρακάτω.

Φρόντισαν κιόλας να διαλύσουν την εικόνα που έχει η κοινωνία για τον αγρότη· μάλιστα έπεισαν και τον αγρότη πως αυτή είναι η εικόνα του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι τα στερεότυπα ισχύουν.

Λένε ότι γέμισαν τα χωριά Καγιέν και πως γίνεται η Πόρσε να εγκατέλειψε την ελληνική αγορά λόγω τραγικών πωλήσεων, αυτό εμένα με ξεπερνάει.

Αλλά άμα το λέει βουλευτής της ΝΔ σε επιχειρηματικό forum, μετά γίνεται η υπέρτατη γνώση.

Πίσω στην ΚΑΠ και ότι άλλαξε από το 1981 που εφαρμόστηκε πρώτη φορά.

‘Εκλεισαν δεκάδες εργοστάσια παραγωγής ή μεταποίησης αγροτικών προϊόντων, ενώ μας υποχρέωσαν να ξεριζώσουμε αμπέλια και εσπεριδοειδή, ακόμα και να μειώσουμε το χοιρινό κρέας καθώς βγάζει αρκετό η Ολλανδία.

Η αυτάρκεια αγροτικών προϊόντων της χώρας σε 30 χρόνια έχει υποχωρήσει από το 130-140% στο 95% και ελάτε σε άλλα 30 χρόνια να ξανακάνουμε αυτή τη συζήτηση.

Τρώμε ελαιόλαδο από την Ελβετία και πορτοκάλια από την Αργεντινή, ηλίθιε.

Και η μόνη αντίδραση είναι να κυνηγάμε μετά μανίας το ελληνικό προϊόν, οπότε πάει ο άλλος κολλάει μια ελληνική σημαία στο κομπανιέρικο πορτοκάλι και πας την επομένη και αγοράζεις το ίδιο πράγμα, αλλά αυτή τη φορά με μπλούζα του Διαμαντίδη.

Εδώ χιλιάδες τόνοι βοδινού κρέατος εισάγονται από τις Κάτω Χώρες και καταφέρνουμε να τρώμε όλοι ελληνικό μοσχάρι, θαύμα-θαύμα.

Την ίδια ώρα, σε όλη την ΕΕ, μειώνεται η αγροτική παραγωγή κάθε χρόνο και αυτό επειδή οι μεγάλες εταιρείες δραστηριοποιούνται πια στον Τρίτο Κόσμο, όπου τα μεροκάματα είναι άγνωστη λέξη και μπορούν να βγάζουν πολύ μεγαλύτερο κέρδος· όλα στην τελική γι’ αυτό γίνονται.

Οι πιο ανταγωνιστικές αγορές εξαφανίζουν τις λιγότερο ανταγωνιστικές.

Καλωσήρθατε στην εποχή της παγκοσμιοποίησης που θέλει τον ‘Ελληνα αγρότη να μην είναι πια αγρότης, αλλά λούμπεν μικροαστός όπως οι συμπολίτες του.

Οι αγρότες, λοιπόν, εξαφανίζονται συστηματικά εδώ και 30 χρόνια, αλλά το πήραν πρέφα σήμερα που τους την φόρεσε ο Τσίπρας ότι οδηγούνται στην γκιλοτίνα, η οποία έχει φρέσκο αίμα από τους εκτελεσθέντες των περασμένων έξι ετών.

Αναγκαζόμουν παλιότερα να προσπαθώ να συναντήσω τους άλλους κάπου στη μέση, αλλά κατέληξα στο συμπέρασμα ότι, αν ο άλλος θέλει πραγματικά να προχωρήσει, δεν θα τον πειράξουν λίγα χιλιόμετρα παραπάνω.

Εθνική οδός, Βουλή, κοινωνική δικαιοσύνη, άμεση δημοκρατία τα χωρίζει ένα τσιγάρο δρόμος· ατέλειωτο όμως το ρημάδι, ρε παιδί μου.

Με εκτίμηση

Άρης

(Αγαπητέ Άρη, είναι τραγικό ότι γράφουμε τα ίδια πράγματα που γράφαμε και το 2010. Και είναι πια 2016. Και το 2020 -καλά να είμαστε- τα ίδια θα γράφουμε. Και βέβαια, όλοι είναι ακόμα στην θέση τους. Ολιγάρχες, καναλάρχες, τηλεδημοσιογράφοι, πολιτικοί, όλος ο καλός ο κόσμος. Και το 2020 εκεί θα είναι. Πραγματικά, η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα. Όλη αυτή η εύφορη χώρα που βλέπουν οι Έλληνες γύρω τους είναι αντικατοπτρισμός. Η Ελλάδα είναι έρημος. Και οι Έλληνες Βεδουίνοι. Αλλά αυτά παθαίνουν αυτοί οι αγρότες που είναι τόσο κρετίνοι που δεν εμπιστεύονται τα μάτια τους αλλά τα τηλελαμόγια των ολιγαρχών που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν το άλογο από την κατσίκα. Άρη, με το Δώσε πόνο Ισλανδία και ας μην νιώθουμε, έδωσες πόνο. Βέβαια, και το 2020, αυτό το κείμενο θα είναι πάλι επίκαιρο. Να είσαι καλά, Άρη.)

Το pitsirikos.net είναι ανεξάρτητο και βασίζεται μόνο στους αναγνώστες του.

Read more: http://pitsirikos.net/2016/02/%ce%bc%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%af%cf%80%ce%b1%ce%bd-%cf%8c%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bc%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5-%ce%ac%cf%87%cf%81%ce%b7%cf%83%cf%84%ce%bf%ce%b9-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%ce%b1%ce%bd%cf%84/#ixzz3zDBAsMEX