θεωρία, teoria

Για την αυτοδιαχείριση της καθημερινής ζωής

Sull’autogestione della vita quotidiana

 

«Το τελευταίο βιβλίο ενός «μεγάλου γέρου» της Καταστασιακής Διεθνούς»

Sull’autogestione della vita quotidiana

Συμβολή στην επείγουσα ανάγκη απελευθερωμένων εδαφών από την κρατική και εμπορική επιχείρηση

Ο Raoul Vaneigem είναι ο συγγραφέας της Συνθήκης του να ξέρεις να ζεις προς χρήση των νέων γενεών (1967), που γράφτηκε και δεν ήταν ξένη σε εκείνο το Κίνημα των καταλήψεων του μαΐου 1968 ανέπτυξε ότι πιο ριζοσπαστικό. Από τότε, τα περισσότερα από τα έργα του δεσμεύονται στο να υπερασπίζονται τη ζωή ενάντια στη νοσηρότητα και τη δικτατορία του κέρδους.
Οι προβληματισμοί του για την αυτοδιαχείριση της καθημερινότητας ρίχνουν τα θεμέλια ενός ανθρώπινου πολιτισμού που καλείται να αντικαταστήσει, να εκτοπίσει τον εμπορικό πολιτισμό που φτωχοποιεί εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες καταστρέφοντας τους φυσικούς πόρους και τη ζωή.
Γραμμένο πριν από την εμφάνιση των «gilets jaunes»-»κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, το βιβλίο βρίσκει την επιβεβαίωση των κύριων θέσεων του μέσα στη ριζική εξέλιξη-ανάπτυξη αυτού του Κινήματος.

 

ISBN: 978-88-6548-287-2
PAGINE: 140
ANNO: 2019
COLLANA: FuoriFuoco
TEMA:
AUTORE-ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

RAOUL VANEIGEM

είναι συγγραφέας πολλών δοκίμων. Μεταξύ των τελευταίων δημοσιεύσεών του στην Ιταλία: Ανακοίνωση προς τους σπουδαστές – Avviso agli studenti (1996). Στους ζωντανούς για το θάνατο που τους διέπει και στην ευκαιρία να ξεμπερδέψουν με αυτόν – Ai viventi sulla morte che li governa e sull’opportunità di disfarsene (1998). Εμείς που επιθυμούμε δίχως τέλος – Noi che desideriamo senza fine (1999) Τρομοκρατία ή επανάσταση – Terrorismo o rivoluzione (2010), Το κράτος δεν είναι πλέον τίποτα, είναι στο χέρι μας να είμαστε τα πάντα – Lo Stato non è più niente, sta a noi essere tutto! (2010).

Raoul Vaneigem

Στην αυτοδιαχείριση της καθημερινής ζωής.
Συμβολή στην αναγκαιότητα απελευθερωμένων εδαφών από την κρατική και εμπορική επιχείρηση
pp. 140 – € 12.00

Nelle librerie dal 30 maggio στα βιβλιοπωλεία από τις 30 μαίου

Εμπνευσμένος από το αποδιοργανωτικό και ορμητικό γαλλικό κίνημα των κίτρινων Γιλέκων-Gilets jaunes, ο βέλγος συγγραφέας και δημοσιογράφος Raoul Vaneigem, ένας από τους «μεγάλους γέρους» της Καταστασιακής Διεθνούς – συγγραφέας, πριν από μισό αιώνα, της πολύ διάσημης Συνθήκης για να γνωρίζεις πώς να ζεις προς χρήση των νέων γενεών (το πιο κλεμμένο βιβλίο το ’68) – έγραψε αυτό το βιβλίο ριζοσπαστικής κριτικής στην κυνική, μαφιόζικη και επιχειρηματική λογική που έχει πλέον μολύνει τις ανθρώπινες σχέσεις σε όλο τον κόσμο με το χαρακτηριστικό του διεισδυτικό, διαυγές και παθιασμένο στυλ.

Πώς είναι δυνατόν – αναρωτιέται ο Vaneigem – να έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο πλανητικής υποβάθμισης-κατάπτωσης; Η απάντηση βρίσκεται στην ανάλυση που αναπτύσσει ξεκινώντας από τον ρόλο που ανέλαβε ο φετιχισμός του χρήματος, ο κερδοσκοπικός και χρηματιστικός καπιταλισμός, προκαλώντας μια απώλεια ευαίσθητης νοημοσύνης. Αυτό συνοδεύεται από μια μόνιμη κατάσταση διαδεδομένου πολέμου που γεννά ένα χάος στο οποίο ακολουθεί ο φόβος. Και το αίσθημα του φόβου, για να κατευναστεί, μεταφράζεται σε αίτημα προς τους διαχειριστές της εξουσίας πολιτικών που στοχεύουν όλο και περισσότερο στην ασφάλεια και τον έλεγχο εκείνων που θεωρούνται «διαφορετικοί».
Αλλά εναντίον αυτού του δυσοίωνου σεναρίου ο Vaneigem υποστηρίζει ότι μπορούμε και πρέπει να αντιδράσουμε κάνοντας έκκληση προς όλους εκείνους που δεν θέλουν να παραδοθούν μετατρέποντας με εξυπνάδα την αντίσταση σε ένα σχέδιο που να έχει ως θεμέλιο έναν τρόπο ζωής που βασίζεται στην αυτοδιαχείριση της καθημερινής ζωής.

Με μια καλλιεργημένη και εκλεπτυσμένη γραφή, υποβλητική και πλούσια σε μεταφορές, ο Raoul Vaneigem παρουσιάζεται για άλλη μια φορά στο ραντεβού με την ιστορία και συνεχίζει να είναι ο δράστης μιας ατομικής και κοινωνικής ευαισθησίας που ο κυρίαρχος κόσμος θα ήθελε να διαγράψει.

—-

Raoul Vaneigem è uno scrittore e giornalista belga il cui nome è indissolubilmente legato allo sviluppo dell’Internazionale Situazionista. Autore di moltissimi saggi, tra i suoi ultimi pubblicati in Italia: Avviso agli studenti (1996); Ai viventi sulla morte che li governa e sull’opportunità di disfarsene (1998); Noi che desideriamo senza fine (1999); Terrorismo o rivoluzione(2010); Lo Stato non è più niente, sta a noi essere tutto!(2010).

θεωρία, teoria

Η εφικτή ουτοπία – L’utopia possibile

L’utopia possibile

«Οι λόγοι για τη μεγάλη ελευθεριακή ουτοπία εξηγούνται σε όλους»

Η εφικτή ουτοπία

Ελευθεριακές σημειώσεις – Appunti libertari

Μια παθιασμένη ανασκόπηση των εμπειριών της συμβουλευτικής-συλλογικής δημοκρατίας, τόσο ιστορικής (από την Κομούνα του Παρισιού του 1871 μέχρι την αναρχική εμπειρία στην Ισπανία του 1936-38) όσο και πρόσφατης (από το Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ, στο Occupy Wall Street, στους Indignados). Αλλά και μια ακριβής ανάλυση των χώρων συζήτησης και συνελευσιακής αυτοκυβέρνησης, σχετικά με τις ενέργειες αντίστασης και αλληλεγγύης στον αγώνα ενάντια σε κάθε ποινικοποίηση των μεταναστευτικών διαδικασιών, των ΜΚΟ, της κριτικής πνευματικότητας. Για τον συντάκτη – ενάντια στους πολύ λίγους που κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος του πλούτου του πλανήτη, και την εξουσία καθορισμού του πεπρωμένου του – μια άλλη δημοκρατία είναι συγκεκριμένα δυνατή ξεκινώντας από μια συλλογική διαχείριση των δημόσιων πόρων, διαφεύγοντας από τις εξωφρενικές πολιτικές λιτότητας, από την ανάκτηση μιας διαδικασίας να λαμβάνονται οι αποφάσεις που να είναι ξένη προς το ισχυρό διεφθαρμένο και διαβρωτικό κύκλωμα των συμφερόντων των τραπεζών και των πολυεθνικών χρηματοδοτικών εταιρειών. Για να αναβιώσει ένα τεράστιο δημόσιο επενδυτικό σχέδιο. Για μια πειστική ανάκαμψη στο σχεδιασμό ενός νέου welfare.

ISBN: 978-88-6548-285-8
PAGINE: 192
ANNO: 2019
COLLANA: FuoriFuoco
TEMA:

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

RUGGERO D’ALESSANDRO

Ruggero D’Alessandro (Palermo, 1962), ζει στο Lugano (Ελβετία). Èκαθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Ρώμης «La Sapienza» και Varese Insubria. Ασχολείται με την κοινωνιολογία και την ιστορία του πολιτισμού, πολιτολογία και σύγχρονη ιστορία. Διεξάγει διαλέξεις σε πανεπιστήμια σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες. Έχει 17 εξειδικευμένα βιβλία στο ενεργητικό του (με μεταφράσεις στα γαλλικά και αγγλικά στις οποίες συνεργάζεται), τρία μυθιστορήματα, μια πενηνταριά άρθρα, κριτικές σε περιοδικά και κεφάλαια σε συλλογικούς τόμους.


STESSO AUTORE ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ

ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

Νέα κυκλοφορία από τις εκδόσεις RED n’ NOIR: Marco Capoccetti Boccia: Οδομαχίες. Αυτόνομοι χωρίς Αυτονομία.

Marco Capoccetti Boccia

Οδομαχίες, Αυτόνομοι χωρίς Αυτονομία.

εκδόσεις RED n’ NOIR, Αθήνα 2019.

Στους αυτόνομους του χθες, του σήμερα, του αύριο… Ξεχασμένες ιστορίες από τους δρόμους των αυτόνομων της δεκαετίας του ‘90. Ιστορίες με ξύλο και φόβους, με οργή και απραγματοποίητα όνειρα. Άβολες ιστορίες. Ιστορίες που αποφάσισα να διηγηθώ, με το βλέμμα των οργισμένων, με το βλέμμα των αυτόνομων, στους οποίους νιώθω ακόμα ότι ανήκω χωρίς ν’ απαρνηθώ τίποτα, χωρίς να μετανοήσω για τίποτα. Ιστορίες ηττημένων.

Στην αυγή της δεκαετίας του ‘90 μιλάμε ακόμα για επανάσταση.

Χωρίς να νοιώθουμε γελοίοι.

Σημείωμα του συγγραφέα για την ελληνική έκδοση.

Όταν μια φίλη, αναρχική συντρόφισσα από τη Ρώμη, μου είπε ότι ένας σύντροφος από την Ελλάδα θέλει να μεταφράσει τις “Οδομαχίες” μου, έμεινα αρκετά έκπληκτος.
Χαμογέλασα. Γιατί άραγε να μεταφραστεί ένα τέτοιο βιβλίο;

Η έκδοση δεν είχε πάει και πολύ καλά και αν και αποτέλεσε τη συνέχεια ενός άλλου βιβλίου μου, του “Μην ξεχάσεις την οργή”, δεν έτυχε της ίδιας αποδοχής. Αυτά είναι πράγματα που συμβαίνουν στα βιβλία.

Η φίλη μού είπε ότι ο σύντροφος είχε ζήσει για πολλά χρόνια στη Ρώμη, ότι εξ όψεως γνωριζόμασταν, ότι είχαμε συναντηθεί σε πάρα πολλές πορείες και συνελεύσεις και ότι θα χαιρόταν πολύ να μεταφράσει ελευθεριακά το διήγημά μου στην ελληνική γλώσσα.

Φυσικά και είπα ναι. Με μια προϋπόθεση: τα όποια ενδεχόμενα έσοδα της έκδοσης να διατεθούν για την υποστήριξη εκείνων που βρίσκονται στη φυλακή ή αντιμετωπίζουν τη δικαστική καταστολή. Στην ίδια γραμμή με την αλληλεγγύη -εκτός από την οργή- που διηγείται αυτό το βιβλίο.

Σ’ αυτόν το σύντροφο, λοιπόν, εκφράζω τις ευχαριστίες μου για όλη την υπομονή και την αφοσίωση που έδειξε.

Ένα βιβλίο ονείρων όπου κραυγάζαμε: Ερχόμαστε! Ερχόμαστε!
Ήμασταν εικοσάχρονοι ή λίγο παραπάνω.
Το ονειρευτήκαμε για χρόνια. Να φτάσουμε.

Κάποιοι, εδώ στην Ιταλία, το ονειρεύονται ακόμα. Να φτάσουν.
Ίσως το ίδιο να ισχύει και στην Ελλάδα.

Εδώ στη Ρώμη, διαβάσαμε και ακούσαμε -συχνά πυκνά με υγιή ζήλια- για τις συγκρουσιακές χειρονομίες μέχρι και για τις εξεγερσιακές απόπειρες στην Αθήνα και όλη την Ελλάδα, που εμείς εδώ δεν καταφέρναμε όχι μόνο να πραγματώσουμε, αλλά ούτε καν να φανταστούμε.

Ακόμα και σήμερα στα οδοφράγματα, στην Αθήνα, σ’ όλη την Ελλάδα, σε κάθε γωνία του κόσμου, ένα σωρό κόσμος συνεχίζει να μην περιμένει να τυλιχτεί η νύχτα από το φόβο και τον τρόμο.
Ανταπαντάει σε κάθε χτύπημα. Οργανώνεται. Αντιστέκεται. Ακόμα και άστοχα, αντιστέκεται.

Το θέμα για όποιον αγαπάει τη νύχτα αλλά και για εκείνον που τη φοβάται ή ακόμα και τη μισεί, δεν είναι ν’ αντισταθεί στη νύχτα. Το θέμα είναι να ζήσει τη νύχτα.

Καλή τύχη σε όποιον και όποια αντιστέκεται.
Καλή τύχη σε όποιον και όποια θα αντισταθεί.

 

                                                                                                        Marco Capoccetti Boccia
Ρώμη, Πρωτομαγιά 2019

Σημείωμα του μεταφραστή

Ήταν Νοέμβρης του 2016, κατά τη διάρκεια ενός ολιγοήμερου ταξιδιού -έπειτα από αρκετά χρόνια- στην αιώνια ανοχύρωτη πόλη. Ένα βράδυ, μαζί με την συντρόφισσά μου Δ., σε μια συλλογική κουζίνα αλληλεγγύης στο κατειλημμένο αυτοδιαχειριζόμενο κοινωνικό κέντρο Ex Snia στην οδό Prenestina, στην ανατολική Ρώμη.

Εκεί, έτυχε να πέσει στα χέρια μου το βιβλίο με τις διηγήσεις από τις Οδομαχίες του Marco. To διάβασα σχεδόν μονορούφι, ξενυχτώντας για να το ολοκληρώσω. Όταν το τέλειωσα, ήμουν σίγουρος ότι για χάρη του, αργά ή γρήγορα, άξιζε να μπω στο γλυκό κόπο της μετάφρασης. Έτσι κι έγινε. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι, οι περισσότεροι δεν είναι της παρούσης.

Αν κάτι αξίζει να ειπωθεί, αυτή είναι η επιβεβαίωση του γεγονότος πως οι σελίδες που ιστορούν τόπους και χρόνους , καταστάσεις και γεγονότα άγρια και οικεία, είναι αυτές που συχνά πυκνά παρακινούν, εμπλέκουν και κινητοποιούν, αν μη τι άλλο σε συναισθηματικά δημιουργικό επίπεδο. Κάπως έτσι προέκυψε η μετάφραση γι’ αυτές τις 11 ιστορίες σύγκρουσης και αγώνα.

11 ιστορίες, μέσα στις οποίες μπορούν να γίνουν διακριτές και αναγνωρίσιμες οι όποιες θετικές ή αρνητικές, ορατές ή παρακινδυνευμένες αναλογίες, συγκρίσεις και διαφορές με την αθηναϊκή (και ευρύτερα ελλαδική) κινηματική -αλλά εντέλει και την ευρύτερη ταξική και κοινωνική- πραγματικότητα του χθες, αλλά και του σήμερα.

Η μπερλουσκονική και η κεντροαριστερή εποχή που περιγράφει με βιωμένη φόρτιση ο σύντροφος, μια εποχή βαθιά σημαδεμένη -σε πολιτικό και κινηματικό, υποκειμενικό και συλλογικό επίπεδο- από την ήττα του “ιταλικού Μάη που κράτησε για πάνω από δέκα χρόνια”, μαζί με τις μορφές πάλης, τις επιλογές και τα προτάγματα εκείνων των λίγων “βίαιων, βρώμικων και κακών” που μέσα σε συνθήκες κοινωνικής συναίνεσης και κινηματικής εξημέρωσης, συνέχισαν να “ονομάζονται αυτόνομοι και να μιλάνε για επανάσταση χωρίς να νιώθουν γελοίοι”, αφήνονται ανοιχτά για τις εκτιμήσεις και τις κρίσεις του αναγνώστη και της αναγνώστριας. Ελπίζοντας ότι οι όποιες ενστάσεις και αντιρρήσεις θα είναι και στοιχειωδώς καλοπροαίρετες….

Η παρούσα μετάφραση δεν θα μπορούσε παρά να αφιερωθεί στη συντροφιά της οδού dei Mille στο Termini (ξέρουν αυτοί…), αλλά και σ’ εκείνες από San Lorenzo, Garbatella, Ostia, Torre Maura, Pigneto, Marranella-Torpignattara.., σε όλους τους συνταξιδιώτες και τις συνταξιδιώτισσες μέσα σ’ εκείνο το κατειλημμένο τραίνο “εκείνη τη φορά που γυρνούσαμε από τη Φλωρεντία. Όταν βρήκαμε άπειρους μπάτσους να μας περιμένουν στο σταθμό Roma Tiburtina”, σε όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες στη ρωμαϊκή μητρόπολη που είχαμε την τύχη να μοιραστούμε “νιότη και φιλία, χαρά και οργή, δρόμο και αγώνα που είναι ο μόνος δρόμος για μια ζωή που αξίζει να βιωθεί”.

Σ’ εκείνους κι εκείνες που ήταν, είναι και θα είναι.

Σ’ εκείνους κι εκείνες που παρ’ όλα αυτά θα έρθουν…

Καλή ανάγνωση.

Λ.Β.
Αθήνα, Μάης 2019

 

 

διεθνισμός, internazionalismo

No war on Northen Syria! -Όχι στον πόλεμο στη βόρεια Συρία!

Ως διεθνιστική κοινότητα της Rojava και διεθνής εκστρατεία RISEUP4ROJAVA ζητούμε μια παγκόσμια κινητοποίηση ενάντια στην τουρκική εισβολή στη βόρεια Συρία

 

Come Comune internazionalista di Rojava e campagna internazionale RISEUP4ROJAVA chiediamo una mobilitazione mondiale contro l’invasione turca nella Siria settentrionale:

Nel giorno X in piazza! Την μέρα Χ κατεβαίνουμε πλατεία!

Πριν από επτά χρόνια ξεκίνησε μια επανάσταση στην Ροζάβα που θα άλλαζε ριζικά τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων. Οι κούρδισσες και οι κούρδοι απελευθερώνονται από τη δικτατορία του καθεστώτος Assad και άρχισαν να οργανώνονται ανεξάρτητα σε συμβούλια, κοινότητες και συνεταιρισμούς. Πάνω απ ‘όλα η αυτόνομη οργάνωση των γυναικών έχει γίνει η κινητήρια δύναμη της κοινωνικής επανάστασης. Στο πλαίσιο του αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους, αναπτύχθηκε ένα μοναδικό πολυεθνοτικό και πολυθρησκευτικό σχέδιο, το οποίο σήμερα εγγυάται την ειρηνική συνύπαρξη εκατομμυρίων κουρδισσών και κούρδων, αράβων ανδρών και γυναικών, χριστιανών γυναικών και ανδρών. Η Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας και Ανατολικής Συρίας αποτελεί πρότυπο για το όραμα μιας ειρηνικής και δημοκρατικής Μέσης Ανατολής και για το λόγο αυτό υπήρξε πάντα ένα αγκάθι στα πλευρά τόσο για τις περιφερειακές δυνάμεις όσο και για τα ιμπεριαλιστικά Κράτη.

Τις τελευταίες ημέρες και εβδομάδες οι απειλές κατά της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας της Συρίας του Βορρά και της Ανατολής έφτασαν σε ένα νέο επίπεδο. Τεθωρακισμένα και βαριά όπλα περιμένουν ήδη στα σύνορα, τα μαχητικά αεροσκάφη F16 είναι έτοιμα να απογειωθούν και ο τουρκικός στρατός κατοχής ετοιμάζεται να διαγράψει τη Δημοκρατική Ομοσπονδία. Εν συνεχεία δεκάδες χιλιάδες μελών ισλαμιστικών συμμοριών θα μπουν στη Rojava και στη βορειοανατολική Συρία. Τι σημαίνει αυτό, μας δείχνουν καθημερινά στην περιοχή της Αφρίν που καταλαμβάνει η Τουρκία: δολοφονία, βιασμός, βασανιστήρια και απέλαση του ντόπιου πληθυσμού. Ένας νέος πόλεμος θα έριχνε τη Συρία και τη Μέση Ανατολή σε ένα νέο χάος και θα ωθούσε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους να εγκαταλείψουν τα εδάφη τους από τα τουρκικά στρατεύματα και από τους ισλαμιστές μισθοφόρους τους!

Αλλά αν η τουρκική κυβέρνηση και οι υπηρέτες της περιμένουν αυτές οι φαντασιώσεις καταστροφής να γίνουν πραγματικότητα, έχουν λογαριάσει χωρίς την αντίσταση των Αμυντικών Μονάδων του Λαού και των Γυναικών (YPJ / YPG) και κυρίως χωρίς τους ανθρώπους στη βόρεια και ανατολική Συρία. Εκείνες και εκείνοι που με τη θυσία χιλιάδων πεσόντων και τη θαρραλέα αντίσταση του πληθυσμού έχουν νικήσει το Ισλαμικό Κράτος, θα υπερασπιστούν και τις ζώνες αυτοκυβέρνησης από την τουρκική εισβολή.

Δίνουμε τη συμβολή μας και εκπληρώνουμε τις ευθύνες μας στην υπεράσπιση αυτής της Επανάστασης!

Η στρατιωτική, οικονομική και διπλωματική συνεργασία μεταξύ Τουρκίας, ΗΠΑ, ΝΑΤΟ και ευρωπαϊκών Κρατών πρέπει να αποκαλυφθεί και να δεχθεί επίθεση πολιτικά. Καμιά υποστήριξη στον Ερντογάν, το καθεστώς του και τον πόλεμο του! Καμιά προμήθεια όπλων και καμία οικονομική ή πολιτική στήριξη στην τουρκική πολιτική εξόντωσης!

Αν δημοκρατικά κινήματα αποφασίσουν να θέσουν το θέμα στην ατζέντα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, στις πλατείες, στις επιχειρήσεις, στα εργοστάσια και στις σχολικές αίθουσες των Χωρών τους, μπορούμε να αναπτύξουμε μια κοινή δύναμη ενάντια στα πολεμικά σχέδια της Τουρκίας. Πρέπει να οικοδομήσουμε μια μόνιμη πολιτική αντίσταση ικανή να αποτρέψει τη συνεργασία με τον τουρκικό φασισμό στις Χώρες μας.

Αν θα έπρεπε να φτάσουμε στην ημέρα X, στην αρχή της τουρκικής εισβολής: βγείτε στους δρόμους, κάντε ενέργειες, καταλάβετε, διαταράσσετε και μπλοκάρετε! Δείξτε στους υπεύθυνους στα κυβερνητικά γραφεία τους και τις επιχειρηματικές έδρες τους τι πιστεύετε για τον πόλεμο! Μαζί μπορούμε να σταματήσουμε τον επιθετικό πόλεμο της Τουρκίας! Κανένας πόλεμος στη βόρεια Συρία!

Η επανάσταση στην βόρεια και ανατολική Συρία θα νικήσει, ο φασισμός θα καταστραφεί!

 

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/no-war-on-northen-syria

διεθνισμός, internazionalismo

Κουρδιστάν: η αντίσταση δεν σταματά

Τα γυρίσματα της δράσης σε Gire Siker και Xweda Hill στην Avasin από τους αντάρτες και τις αντάρτισσες των HPG και YJA Star δημοσιεύτηκαν από την Gerilla TV.

Sono state pubblicate da Gerilla TV le riprese dell’azione a Gire Siker e Xweda Hill ad Avasin da parte dei guerriglieri e gdelle guerrigliere di HPG e YJA Star.

Kurdistan: la resistenza non si ferma

Στις 29 ιουνίου όπου σκοτώθηκαν 6 στρατιώτες, οι σχετικές εικόνες της δράσης κατά του Gire Radar στην Uludere, Sirnak στις 5 ιουλίου και η δολιοφθορά στις 31 ιουνίου κατά τη διέλευση ενός στρατιωτικού οχήματος κατά μήκος του δρόμου Hakkari-Cukurca.

Η αντίσταση του κουρδικού λαού δεν σταματάει, σαμποτάζ και επιθέσεις ως απάντηση στην Τουρκική καταστολή-καταπίεση θα συνεχιστούν.

 

HPG και YJA Star υπερασπίζονται την περιοχή από τον Τούρκο εισβολέα.

 

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

[Ρουβίκωνας] Επίθεση στα γραφεία της Ελληνικής Διαχειριστικής Εταιρείας Υδρογονανθράκων (ΕΔΕΥ Α.Ε.) + Αντιεκλογική συγκέντρωση στη περιοχή του Ζωγράφου

Εμείς ως αναρχικοί και ως άνθρωποι δεν μπορούμε να φανταστούμε την ζωή μας ξεκομμένη από τον τόπο και την φύση. Η εισβολή στους τόπους μας μεγαλοεταιριων που θα θα σκάβουν στα βοσκοτόπια μας, θα ανατινάζουν τα βουνά μας, θα αποψιλώνουν δάση και θα βρωμίζουν τις θάλασσες και τα ποτάμια μας με αντάλλαγμα κάποιες κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας, δεν μπορεί παρά να μας βρίσκουν αντίθετους και εχθρικούς. Εκτός και αν νομίζει κανείς ότι η Τotal και η ΕxxonMobil θα προσλάβουν μηχανικούς και τεχνικούς εξορύξεων από τα χωριά της Ηπείρου, της Κρήτης η των νησιών του Ιονίου.

Κοινωνική ανυπακοή / Αντιστάσεις


Δειτε το video απο την επιθεση

Η Ελληνική Διαχειριστική Εταιρεία Υδρογονανθράκων Α.Ε. (ΕΔΕΥ Α.Ε.) ιδρύθηκε το 2011 και εδρεύει στην Αθήνα. Η ΕΔΕΥ Α.Ε. έχει ως μοναδικό μέτοχο το Ελληνικό Δημόσιο (100%) και διαχειρίζεται τα δικαιώματα του Ελληνικού Δημοσίου σχετικά με την έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων ανά την Ελληνική Επικράτεια. Έχει την νομική μορφή Ανώνυμης Εταιρείας και λειτουργεί με βάση τα εταιρικά πρότυπα του ιδιωτικού τομέα.

Τώρα αν αναρωτιέστε το γιατί το κράτος επέλεξε να συστήσει μια ανώνυμη εταιρία για να διαχειρίζεται δημοσίους πόρους και να θέτει το πλαίσιο για τη εκμετάλλευση τους η απάντηση είναι μάλλον προφανής. Για το αστικό κράτος και το κεφάλαιο που αυτό υπηρετεί, δεν υπάρχει η έννοια του κοινού και του δημοσίου. Τα πάντα, ακόμη και οι ανθρώπινες κοινωνίες, είναι ιδιοκτησία των ισχυρών και οφείλουν να υποκύψουν.

Τα μέχρι τώρα αποτελέσματα των ερευνών & μελετών που έχουν γίνει δείχνουν ότι αξίζει τον κόπο και τα κεφάλαια για τις εξορύξεις, οπότε τα ντόπια και διεθνή αρπακτικά που δραστηριοποιούνται σε αυτόν τον τομέα ακονίζουν τα νύχια τους.

Όπως είχε προαναγγελθεί την Πέμπτη 28 Ιουνίου υπογράφηκαν οι συμβάσεις έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων σε θαλάσσιες περιοχές Νότια και Δυτικά της Κρήτης μεταξύ του ΥΠΕΝ και της ΕΔΕΥ από ελληνικής πλευράς και των κοινοπραξιών που έχουν συσταθεί για τον σκοπό αυτό με επικεφαλής τις εταιρείες Total και ExxonMobil. Στην εν λόγο κοινοπραξία συμμετέχει με ποσοστό 20% και η εταιρία ΕΛΠΕ του Λάτση. Το τι έχουν κάνει οι παραπάνω εταιρίες όπου έχουν βάλει πόδι ανά την υφήλιο, από το δέλτα του Νίγηρα ως τις ακτές του Καναδά και της Αλάσκα, είναι ευρύτατα γνωστό.

Η επικείμενη οικολογική καταστροφή

Η επικείμενη οικολογική καταστροφή στις περιοχές όπου γίνονται οι έρευνες και πολύ περισσότερο σε αυτές που τελικά θα επιλεγούν για εξορύξεις είναι δύσκολο να περιγραφεί στα πλαίσια ενός σύντομου κειμένου όπως αυτή η ανάληψη ευθύνης.

H διατάραξη – καταστροφή υδροφόρου ορίζοντα, η αποψίλωση των δασών, η διατάραξη της ισορροπίας της πανίδας σε στεριά και θάλασσα, ρύπανση του εδάφους του αέρα και της θάλασσας, αλλά και η σημαντική αλλοίωση του φυσικού τοπίου είναι λίγα από όσα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε.

Για την περίπτωση του ναυτικού ατυχήματος ή της διαρροής από εξέδρα εξόρυξης και τις επιπτώσεις που αυτό θα είχε στο περιβάλλον και στην οικονομία είναι καλύτερα να μην αναφερθούμε… Το θέμα δεν είναι εάν θα συμβεί αλλά το πότε. Οι εταιρίες που εμπλέκονται στην δική μας περίπτωση αναφέρουν οι ίδιες δεκάδες περιστατικά ανά τον κόσμο.

Στον ετήσιο απολογισμό της για τις διαρροές, η ExxonMobil δηλώνει περήφανη που υπήρχε μείωση των διαρροών σε σχέση με προηγούμενες χρονιές, με αποτέλεσμα το 2016 να έχουν διαρρεύσει σε νερό και γη μόνο 4.700 βαρέλια (περίπου 650 τόνοι). Ομοίως, και η Total, η οποία για το 2016 αναφέρει 73 περιστατικά με τη συνολική ποσότητα διαρροής στους 800 τόνους.

Τα δήθεν οφέλη

Για τα πρώτα οκτώ περίπου χρόνια που θα διαρκέσουν οι έρευνες και θα καθοριστεί αν και που θα στηθούν οι εξέδρες και τα γεωτρύπανα το δημόσιο, δηλαδή το κράτος, θα πάρει περίπου τρία εκατομμύρια ευρώ μόνο…

Κατά τη φάση έρευνας:

  • 500.000 ευρώ με την υπογραφή της Σύμβασης (Signature Bonus)
  • στρεμματικές αποζημιώσεις (surface fees) περί τα 2.500.000 ευρώ κατά τις τρεις φάσεις έρευνας (σε διάρκεια 8 ετών)

Κατά τη φάση εκμετάλλευσης:

  • καθ’ όλη τη διάρκεια αποδίδονται στο Δημόσιο μισθώματα (royalties)
  • καταβάλλονται 200 ευρώ / km2 της περιοχής εκμετάλλευσης ανά έτος
  • επιπλέον ποσά ανάλογα με την παραγωγή μετρούμενη σε βαρέλια ισοδύναμου πετρελαίου (μπόνους παραγωγής)

Το που θα πάνε αυτά τα ψίχουλα κατά τη φάση της έρευνας δεν αναφέρεται πουθενά στις επίσημες ανακοινώσεις. Το ίδιο και για τα υπόλοιπα στη φάση εκμετάλλευσης που, υποθετικά πάντα, θα είναι πολύ περισσότερα. Κυβερνητικοί κύκλοι μιλάνε για 700.000 θέσεις εργασίας έμμεσα η άμεσα συνδεδεμένες με τις εκμεταλλεύσεις και τις συναφείς δραστηρίοτητες, χωρίς όμως αυτό να στοιχειοθετείτε η να τεκμηριώνεται με κανένα τρόπο.

Από τη άλλη είναι γνωστό ότι όπου κι αν είχαμε παρόμοιες δραστηρίοτητες στην Ελλάδα και αλλού μακροπρόθεσμα οι τοπικές κοινωνίες ζημιωθήκαν. Τα όποια οικονομικά οφέλη υπήρξαν τα καρπώθηκαν οι εταιρίες και με κανένα τρόπο δεν μπόρεσαν να αντισταθμίσουν την ζημιά. Τα όσα αποδόθηκαν στο κράτος υπολείπονται κατά πολύ αυτών που αυτό κλήθηκε να δαπανήσει για την ανακούφιση των τοπικών κοινωνικών οπού και όταν θυμήθηκε να το κάνει…

Οι πραγματικοί κίνδυνοι & ο ανθρώπινος παράγοντας

Εμείς ως αναρχικοί και ως άνθρωποι δεν μπορούμε να φανταστούμε την ζωή μας ξεκομμένη από τον τόπο και την φύση. Η εισβολή στους τόπους μας μεγαλοεταιριών που θα θα σκάβουν στα βοσκοτόπια μας, θα ανατινάζουν τα βουνά μας, θα αποψιλώνουν δάση και θα βρωμίζουν τις θάλασσες και τα ποτάμια μας με αντάλλαγμα κάποιες κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας, δεν μπορεί παρά να μας βρίσκουν αντίθετους και εχθρικούς. Εκτός και αν νομίζει κανείς ότι η Τotal και η ΕxxonMobil θα προσλάβουν μηχανικούς και τεχνικούς εξορύξεων από τα χωριά της Ηπείρου, της Κρήτης η των νησιών του Ιονίου.

Αυτό που θα συμβεί εάν το επιτρέψουμε, είναι να διχαστούν οι τοπικές κοινωνίες όπως έγινε στις Σκουριές, καθώς τα όποια οικονομικά οφέλη υπάρξουν θα πάνε κυρίως σε εργολάβους και υμετέρους και όσοι βρουν κάποια ευκαιριακή δουλειά στα έργα θα στραφούν ενάντια στους συντοπίτες τους που θα αντιδρούν για την καταστροφή και την απαξίωση των δικών τους παραδοσιακών ασχολιών.

Και όταν τελειώσουν τα κοιτάσματα τι; Τι θα κάνουν οι άνθρωποι εκεί σε έναν ρημαγμένο τόπο; Η πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι η Τotal η ΕxxonMobil και ο Λάτσης, θα νοιαστούν η θα υποχρεωθούν από το κράτος να αποκαταστήσουν το περιβάλλον ακόμη και αν αυτό ήταν τεχνικά δυνατόν να γίνει που φυσικά δε είναι.

Η δική μας ενέργεια σήμερα είναι συμβολική, το λόγο τώρα ας έχουν οι τοπικές κοινωνίες και όλοι όσοι δεν επιθυμούν να γίνει ο τόπος τους μια τεράστια χαβούζα, θυσία στο βωμό του εφήμερου κέρδους των  εταιριών και των μετόχων τους.

 

https://athens.indymedia.org/post/1598945/

Σήμερα στις 20:00, στην πλατεία Γαρδένιας, στου Ζωγράφου, πραγματοποιήθηκε η τέταρτη αντιεκλογική συγκέντρωση-μικροφωνική, στο πλαίσιο του ευρύτερου καλέσματος για αποχή απο τις εκλογές.

Πορείες / Συγκεντρώσεις / Μικροφωνικές


post imageΕκλογές 7/7/2019: Πρώτα θυμάσαι, μετά απέχεις.

Κάθε 4 το πολύ χρόνια το καθεστώς, δηλαδή οι πολιτικές ελίτ, οι καπιταλιστές και οι μηχανισμοί τους σε καλούν να ψηφίσεις. Σε καλούν να διαλέξεις πιάτο από ένα μενού που οι ίδιοι έχουν καθορίσει, από μία βιτρίνα που όλα δείχνουν νόστιμα και επιθυμητά αλλά πουθενά δεν γράφουν πόσο κοστίζουν.

Στο τέλος θα διαπιστώσεις πως τίποτα δεν τρώγεται αλλά τον λογαριασμό θα τον πληρώσεις και θα είναι πανάκριβος. Δεν σου ζητάμε τίποτα περισσότερο παρά να θυμηθείς, να πάψεις να είσαι χρυσόψαρο. Θυμήσου λοιπόν σε πόσες εκλογές έχεις ψηφίσει και πες μας: Θυμάσαι έστω μία φορά που ένα κόμμα εξουσίας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Σύριζα) να πραγματοποίησε τις υποσχέσεις του; Θυμάσαι έστω μία φορά που ένα μικρότερο κόμμα να κατάφερε μπαίνοντας στην Βουλή να επιβάλει κάτι προς το συμφέρον σου; Θυμάσαι ποτέ να κέρδισες από αυτό το τσίρκο κάτι άλλο από την μίζερη ηδονή να εκδικηθείς τον προηγούμενο καραγκιόζη την ώρα που φορτώνεσαι τον επόμενο;

Θυμήσου λοιπόν. Θυμήσου πόσες φορές σε δούλεψαν. Θυμήσου πόσες φορές σε άφησαν στον άσσο και μετά σου έτριψαν στη μούρη το «ας πρόσεχες, να μην τους ψήφιζες». Και αν θυμηθείς θα καταλάβεις πόσο σικέ είναι αυτό το παιχνίδι. Το μενού των εκλογών αποτελείται από σάπια και δηλητηριώδη πιάτα. Η ίδια η βιτρίνα, τα απλωμένα ψηφοδέλτια που συλλέγεις πριν μπεις στο παραβάν, είναι που τα φαρμακώνει ακόμα κι όσα πιο πριν ήταν άκακα.

Δεν είναι θέμα αν κάποιοι είναι απατεώνες. Οι περισσότεροι πολιτικοί είναι, αλλά θα ήταν άδικο να χρεώσουμε όλους όσους κατεβαίνουν. Δεν είναι θέμα αν κάποιοι είναι ανίκανοι. Οι περισσότεροι είναι, αλλά και πάλι σίγουρα θα υπάρχουν ικανοί και αποτελεσματικοί υποψήφιοι και κόμματα. Η όλη φάση της αστικής δημοκρατίας και των εκλογών είναι το θέμα. Είναι έτσι στημένη που ποτέ δεν θα μπορέσεις μέσα από αυτή να πετύχεις κάτι. Γιατί σκοπός της είναι να μπορούν να πετύχουν τα πάντα οι εχθροί σου. Αυτοί που έχουν το χρήμα και την δύναμη. Η πραγματικότητα είναι απλή: κάποτε οι εξουσίες άλλαζαν με πόλεμο. Με μαχαίρι, δηλητήριο, κρεμάλα, τουφέκι. Κάθε νέα κυβέρνηση έπρεπε να εξοντώσει την παλιά. Μέχρι που βρήκαν τον τρόπο να εναλλάσσονται διατηρώντας το κεφάλι τους στη θέση τους. Και πάνω από όλα βάζοντας εσένα, τον φτωχό/η, τον καταπιεσμένο/η, τον προλετάριο/α σε ρόλο «επιτροπής καλλιστείων» και όχι μόνο. Κάνοντάς σε συνυπεύθυνο για ότι σου συμβεί. Αυτό που πρέπει να καταλάβεις είναι πως πατώντας το πόδι σου στις κάλπες έχεις παραχωρήσει το δικαίωμα να σε χρεώνουν για όσα σου κάνουν.

Φυσικά και δεν είμαστε ηλίθιοι να σου πούμε ότι με την αποχή θα πετύχεις κάτι. Τίποτα δεν θα πετύχεις. Θα μπορούσες να πετύχεις πολλά με την αποχή αν ήσουν στον δρόμο. Αν ήσουν συνδικαλισμένος στην δουλειά σου. Αν βρισκόσουν με τους γείτονές σου σε μια συνέλευση γειτονιάς. Αν στρατευόσουν σε μια επαναστατική οργάνωση. Αλλά η μεγάλη πλειοψηφία των ανθρώπων της τάξης μας είναι στον καναπέ και κοιτάει αμήχανη τα τρένα της εξουσίας να περνούν. Για όλον αυτόν τον κόσμο η αποχή δεν λέει τίποτα: κυβέρνηση θα βγει ακόμα και αν δεν ψηφίσει κανείς, μέτρα θα περάσουν, θα μας σέρνουν στην φτώχεια, στην αδικία ακόμα και στον πόλεμο, είτε τους ψηφίσουμε είτε όχι. Ακόμα όμως και έτσι, από τον καναπέ, η μη ψήφος είναι καλύτερη από την ψήφο. Γιατί τουλάχιστον ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΧΕΙΣ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΛΕΝΕ ΟΤΙ ΠΗΡΕΣ ΜΕΡΟΣ, ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΕΔΩΣΕΣ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΦΩΣ. Ακόμα κι έτσι είναι καλύτερα να απέχεις, αλλά βέβαια μην παραμυθιάζεσαι, αν έχεις κάνει μόνο αυτό δεν θα έχεις κάνει και τίποτα σπουδαίο.

Γνωρίζουμε τα επιχειρήματα όσων μας λένε να ψηφίσουμε. Δεκαετίες τα ακούμε όπως και τις υποσχέσεις ή τις φαντασιώσεις τους. Μας λένε ότι δεν είναι όλοι ίδιοι, κι έχουν δίκιο. Δεν είναι όλοι ίδιοι αλλά υπηρετούν μέσα από την διαφορετικότητά τους τον ίδιο αφέντη. Η αριστερά στην εξουσία π.χ. είναι πιο «μαλακή» από την δεξιά. Γι’ αυτό και μπορεί να στέλνει τον κόσμο σπίτι του, να τον καθησυχάζει και να τον αποκοιμίζει ενώ από πίσω στρώνει το χαλί, ώστε μόλις κάνει την δουλειά που της ανέθεσε το σύστημα να έρθει η δεξιά και να περάσει όσα έχουν απομείνει να περάσουν χαλαρά και όμορφα. Ναι, κόμματα της αριστεράς ειλικρινά πιστεύουν ότι χρησιμοποιούν τα μέσα του εχθρού υπερ του λαού. Και επι 45 χρόνια νομιμότητας ποτέ δεν αναρωτήθηκαν πως, παρά τα χρήματα και την προβολή που τους εξασφάλισαν οι εκλογές δεν κατάφεραν ποτέ να τα μεταβολίσουν σε κάτι άλλο από την μίζερη διατήρηση της επιβίωσής τους. Ναι, μικρές επαναστατικές κομμουνιστικές δυνάμεις έχουν τις καλύτερες προθέσεις. Αλλά κι αυτές, επί 45 χρόνια μεταπολίτευσης δεν αναρωτήθηκαν γιατί πρέπει να ξεφτιλίζονται ακόμα χειρότερα με τα ανύπαρκτα ποσοστά τους και τις μεγαλοστομίες τους που πάνε στον βρόντο. Κι όλα αυτά τα λέμε κατανοώντας πως αναφερόμαστε σε πολιτικές δυνάμεις που το μικρόβιο της ανάθεσης το έχουν πια στο πολιτικό τους DNA. Γιατί εκεί είναι το ακόμα βαθύτερο πρόβλημα με τις εκλογές.

Ακόμα κι αν μπορούσε να εξασφαλιστεί ότι όσοι κατεβαίνουν είναι τίμιοι και ικανοί…

Ακόμα κι αν μπορούσε να εκλεγεί κι απλός κόσμος κι όχι μόνο οι αριστοκράτες της δημοκρατίας…

Ακόμα κι αν το κοινοβούλιο ήταν τόπος συλλογικών αποφάσεων κι όχι η ανούσια αυλή του βασιλιά πρωθυπουργού…

Ακόμα και αν όσοι στελέχωναν την βουλή νοιάζονταν αποκλειστικά για τα συμφέροντα του λαού…

…και πάλι το πεδίο είναι ναρκοθετημένο. Γιατί όταν αποφασίζεις να εκλέξεις κάποιους για 4 χρόνια να αποφασίζουν εν λευκώ, όταν ΑΝΑΘΕΤΕΙΣ σε άλλους την δουλειά που πρέπει να κάνεις εσύ, το αποτέλεσμα θα είναι νομοτελειακά να σου κάτσουν στο σβέρκο. Σκέψου λογικά που θα κατέληγες κι εσύ αν ποτέ εκλεγόσουνα, που θα καταλήγαμε κι εμείς οι αναρχικοί αν μας ανέθεταν εν λευκώ τα κουμάντα των πάντων. Το κράτος, η ανάθεση, είναι ένα βαρέλι με σάπια μήλα. Σε ένα τέτοιο βαρέλι το φρέσκο μήλο που θα πέσει θα σαπίσει, δεν υπάρχει περίπτωση να ξαναγίνουν φρέσκα τα σάπια…

Σου ζητάμε λοιπόν να θυμηθείς, να σκεφτείς και να απέχεις από τις εκλογές. Την Κυριακή 7 Ιούλη 2019 άραξε σπίτι σου, πήγαινε καμιά βόλτα αλλά απέφυγε να ρουφιανέψεις τον εαυτό σου και να τους κάνεις την χάρη να σε χρεώνουν αύριο για όσα σου έκαναν. Κι αν καταφέρουμε ένα μεγάλο ποσοστό, γιατί όχι και πλειοψηφικό αποχής θα έχουμε κι ένα ηθικό επιχείρημα εναντίον τους. Η πλειοψηφία δεν σας ενέκρινε, η πλειοψηφία σας έφτυσε. Ελάχιστα θα μας προσφέρει αυτό το επιχείρημα στην συνέχεια αν η απάθεια συνεχίσει. Αν όμως η απάθεια πάψει, αν η πλειοψηφία, η κοινωνική βάση κουνηθεί, τότε η αποχή από τις εκλογές είναι μια καλή σπορά για το αύριο.

Αποχή λοιπόν σήμερα, συμμετοχή και οργάνωση στους αγώνες αύριο, αυτός είναι ο δρόμος που προτείνουμε ως Ρουβίκωνας. Δρόμος δύσκολος, επίπονος, αμφίβολος, δεν το κρύβουμε γιατί δεν πάμε να σε παραμυθιάσουμε να μας ψηφίσεις. Αλλά ειλικρινά, ακόμα δεν χόρτασες από καραγκιόζηδες που σου τάζουν ισότητα και ελευθερία με μόνο κόστος 10 λεπτά στην κάλπη;

ΜΑΖΙΚΗ ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΣΕ ΛΑΪΚΕΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ

ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ – ΑΥΤΟΘΕΣΜΙΣΗ – ΑΝΥΠΟΧΩΡΗΤΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΖΩΗ ΕΛΕΥΘΕΡΗ

Αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας

Επικοινωνία με την ομάδα: Κάθε Τρίτη 18:00-20:00, Κ*ΒΟΞ

(Αραχώβης & Θεμιστοκλέους, Εξάρχεια)

Εικόνες:

 

 

https://athens.indymedia.org/post/1598942/

μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Η μαγκιά του Γκουαρδιόλα – Στο πλευρό της καπετάνισσας Καρόλα Ρακέτε: «Είμαστε μέσα στα σκ@#@»

Ο Πεπ Γκουαρντιόλα έδωσε το δικό του μήνυμα στην ηρωίδα του όπως την αποκαλεί.

Η μαγκιά του Γκουαρδιόλα - Στο πλευρό της καπετάνισσας Καρόλα Ρακέτε: «Είμαστε μέσα στα σκ@#@»

Ο προπονητής της Μάντσεστερ Σίτι, Πεπ Γκουαρντιόλα έδειξε τον θαυμασμό του στην 31χρονη πλοίαρχο του SeaWatch 3 Καρόλα Ρακέτε, η οποία «έσπασε» τον αποκλεισμό των ιταλικών λιμανιών για σωστικά πλοία που μεταφέρουν μετανάστες και μπήκε το βράδυ του Σαββάτου στο λιμάνι της Λαμπεντούζα.

Μετά από πέντε ημέρες έξω από το λιμάνι, με 42 Αφρικανούς μετανάστες επί του σκάφους, η Ρακέτε πήρε την απόφαση το Sea Watch 3 να ελλιμενιστεί. Και γι’αυτή την απόφασής της, συνελήφθη. Η καπετάνισσα του Sea Watch 3 κατηγορείται για αντίσταση σε πολεμικό πλοίο και αντιμετωπίζει ποινή φυλάκισης έως 10 έτη.

«Είναι η ηρωίδα μου, την συνέλαβαν επειδή προσπάθησε να σώζει ζωές στη Μεσόγειο, είμαστε μέσα στα σκατά» ήταν το μήνυμα στον λογαριασμό του Πεπ Γουαρντιόλα στο Twitter.

PepTeam

@PepTeam

Carola Rackete.
La meva heroïna.
La detenen per salvar vides al Mediterrani.
Ens anem a la merda!

Carola Rackete.
My heroine.
She is arrested for saving lives in the Mediterranean.
We are in the shit!

1.199 άτομα συζητούν σχετικά με αυτό

Η κίνηση της Καρόλα Ρακέτε εξόργισε τον Ιταλό υπουργό Εσωτερικών.

Ο Ματέο Σαλβίνι ισχυρίστηκε πως τέθηκαν σε κίνδυνο οι ζωές των μελών της ακτοφυλακής:

«Είναι εγκληματίας. Αυτή είναι μια εγκληματική πράξη, μια πράξη πολέμου. Εάν όπως ελπίζω μπει στη φυλακή θα δικαστεί και η νεαρή κυρία θα εκτίσει ποινή κάθειρξης. Διαφορετικά υπάρχει ήδη εντολή απέλασής της από το υπουργείο Εσωτερικών. Θα μπει στο πρώτο αεροπλάνο με προορισμό το Βερολινό»

Οι μετανάστες αναμένεται να μεταφερθούν άμεσα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως και ο Ιταλός πρωθυπουργός Τζουζέπε Κόντε.

Ήδη πέντε χώρες έχουν προσφερθεί να τους υποδεχθούν.

 

https://www.fosonline.gr/podosfairo/diethni/article/56978/h-magkia-toy-gkoyardiola-sto-pleyro-tis-kapetanissas-karola-rakete-eimaste-mesa-sta-sk