σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019

o xρήστης  έκανε Retweet

((i)) ΚΑΛΕΣΜΑ ΣΕ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2019 χωρίς πλάκα, παιδιά, τώρα είναι η ώρα για αντίσταση


post image5/12 ΠΑΝΕΛΑΔΙΚΗ ΜΕΡΑ ΔΡΑΣΗΣ αλληλεγγύης στις καταλήψεις

ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους, την αστυνομοκρατία, τις απειλές και τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης

ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ!

10, 100, 1000 ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΟΣΜΟ ΓΕΝΙΚΕΥΜΕΝΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΠΕΜΠΤΗ 5 ΔΕΚΕΜΒΡΗ, ΑΘΗΝΑ ΠΡΟΠΥΛΑΙΑ, 6 Μ.Μ.

¡NO PASARAN!

6/12 συμμετοχή στη διαδήλωση αντίστασης και μνήμης έντεκα χρόνια μετά τη δολοφονία του Α.Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης

Αναρχικό – Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων /Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, ΤΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Κ*ΒΟΞ Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο, Αντιφασιστική – Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Για την σύλληψη μέλους μας εχθές. Κάλεσμα στην πορεία 9/11/2019, 12:00, Μοναστηράκι NO PASARAN

Για την σύλληψη μέλους μας εχθές. Κάλεσμα στην πορεία 9/11/2019,  12:00, Μοναστηράκι NO PASARAN
Μετά την αποτυχία της τακτικής «σοκ και δέος» από την δεξιά ενάντια στο αναρχικό κίνημα, τον κόσμο του αγώνα και τα Εξάρχεια περάσαμε στην τακτική ενός πολέμου «φθοράς» που προσπαθεί να απλώσει στον χρόνο τις κατασταλτικές πρακτικές που η δεξιά σκόπευε να εφαρμόσει μαζεμένες. Η απάντηση που δόθηκε στην μεγάλη διαδήλωση στις 14/9 αλλά και σε επόμενες κινητοποιήσεις με χιλιάδες κόσμου να δίνουν το βροντερό μήνυμα «Δεν θα περάσουν» θορύβησε την κυβέρνηση και για αυτό αποφάσισε να θυσιάσει τα επικοινωνιακά οφέλη μια μεγάλης συντριπτικής επίθεσης και να μείνει στην ουσία, πως θα καταφέρει να απενεργοποιήσει τις μαχητικές εστίες αντίστασης πριν η κοινωνική βάση βγει ξανά στο πεζοδρόμιο.
Εχθές είχαμε άλλο ένα τέτοιο περιστατικό. Μια λυσσασμένη και χύμα επίθεση των ΜΑΤ στα Εξάρχεια με αφορμή ένα περιστατικό που συνέβη μακριά από την πλατεία. Κόσμος ξυλοκοπήθηκε, ένα καφενείο πολιορκήθηκε για ώρα και τελικά ένα μέλος μας συνελήφθη, αφού πρώτα χτυπήθηκε άγρια και στοχευμένα από τις δυνάμεις της καταστολής. Το μέλος μας κατηγορείται ότι πέταξε άδειο μπουκάλι κατά των ΜΑΤ. Έχουμε σειρά αυτοπτών μαρτύρων που θα βεβαιώσουν ότι αυτό είναι ψέμα και ότι η επίθεση και σύλληψη του μέλους μας ήταν «στημένη» από την αστυνομία. Όλοι όμως ξέρουμε πως γίνονται αυτά τα πράγματα και πόσο μικρή σημασία έχει το τι πραγματικά συνέβη κάθε φορά. Υπάρχει πολιτική απόφαση για τα όσα έκανε χθες η αστυνομία. Ο Άδωνις Γεωργιάδης που ζήτησε η αστυνομία να σπάει πόρτες και να μπουκάρει όπου και όπως θέλει είναι ίσως ένας έντιμος εκφραστής αυτής της πολιτικής που Μητσοτάκης-Χρυσοχοΐδης εφαρμόζουν με πιο προσεγμένη ρητορική φυσικά. Αλλά ας έχουν υπόψη τους ότι όπως ο Γεωργιάδης πετάχτηκε από τα Εξάρχεια σαν την τρίχα από το ζυμάρι, έτσι θα φύγουν κι αυτοί. Θα πάρει όσον καιρό χρειαστεί, θα πληρώσουμε όποιο τίμημα χρειαστεί. Έχουν τις δικές τους εκπλήξεις έχουμε κι εμείς τις δικές μας. Αλλά πέρα από τις εκπλήξεις το μήνυμα που δόθηκε τον προηγούμενο καιρό θα συνεχίσει να δίνεται. Αύριο στις 12:00, στο Μοναστηράκι το No Passaran καλεί σε συγκέντρωση και πορεία υπεράσπισης του κόσμου του αγώνα από την κατασταλτική επίθεση του κράτους. Πρέπει όλοι και όλες να είμαστε εκεί.

Φοιτητική ομάδα Ρουβίκωνα: Παρέμβαση με μπογιές στο πολιτικό γραφείο της Νίκης Κεραμέως στο Χαλάνδρι

Φοιτητική ομάδα Ρουβίκωνα: Παρέμβαση με μπογιές στο πολιτικό γραφείο της Νίκης Κεραμέως στο Χαλάνδρι

Με το που βγήκε η νέα κυβέρνηση έλαβε τη σκυτάλη να ολοκληρώσει το σχεδιασμό του κράτους για μεταρρυθμίσεις στον τομέα της παιδείας και να ξεκινήσει μία ευρεία κατασταλτική εκστρατεία απέναντι στους φοιτητές. Η Νίκη Κεραμέως σε αυτή τη λογική της καταστολής ως εναρκτήριο λάκτισμα κατήργησε νομικά το άσυλο μες στο καλοκαίρι που μας πέρασε, στοχοποιώντας κατά κύριο λόγο τους αγωνιζόμενους φοιτητές, οι οποίοι στηρίζουν την ελευθερία έκφρασης , συλλογικοποίησης και πολιτικής ζύμωσης ενάντια στο κράτος.

Στο πλαίσιο αυτο, απειλούνται στέκια και καταλήψεις που ήταν προμετωπίδα αντίστασης στους πανεπιστημιακούς χώρους. Η αναδιάρθρωση αυτή συνεχίστηκε σε αυτή τη βάση με μια σειρά από εξαγγελίες οι οποίες δεν αποσκοπούν πουθενά αλλού, παρά μόνο στην ήδη αυξανόμενη μετατροπή της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σε μια εκπαίδευση αρίστων, καριεριστών, ενώ παράλληλα περνάει τη λογική ότι ο εργάτης πρέπει να είναι πειθήνιος και υπάκουος στο αφεντικό του. Από αυτές τις εξαγγελίες αξίζει να τονίσουμε την επαναφορά του χρονικού ορίου φοίτησης ν+2 στις σχολές, το οποίο ουσιαστικά αυξάνει την ήδη υπάρχουσα εντατικοποίηση. Είναι γνωστό σε όλους μας ότι υπάρχουν φοιτητές δύο ταχυτήτων λόγω του ότι εκείνοι της τάξης μας είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν και με τα νέα δεδομένα, οι νέοι σπουδαστές ξεκινάνε με ένα αντίστροφο χρονόμετρο, που είτε τους σπρώχνει στην ιδιωτική εκπαίδευση, είτε τους αποκλείει απ’ τις σπουδές. Δεν υπάρχει η δικαιολογία ότι κοστίζουν στον προϋπολογισμό του πανεπιστημίου, είναι απλώς το συνηθισμένο μικροαστικό στερεότυπο για τους φοιτητές που καθυστερούν να τελειώσουν τις σπουδές τους και δεν είναι άριστοι. Με την ίδια χρονική λογική, γίνονται εξώσεις εστιακών φοιτητών απ’ τα δωμάτιά τους, των ίδιων φοιτητών που καλέστηκαν να φύγουν απ’ την πόλη τους. Τέθηκε προς ψήφιση επίσης η σύμπραξη δημόσιου και ιδιωτικού τομεα, όπου αγκαλιάζει απλόχερα τις επιχειρήσεις και τη λογική της ιδιωτικοποίησης. Η υπουργός παιδείας προβλέπει μια ριζική αλλαγή στο καθεστώς εισαγωγής στα Α.Ε.Ι. θέτοντας τις “αγνές” προθέσεις της για ορισμό εισακτέων με βαση το 10 και οδηγώντας τους μισούς υποψήφιους πανελληνίων εκτός πανεπιστημίων.

Για τη Ν.Κεραμέως βέβαια, το να εισάγονται πολλοί μειώνει και την ποιότητα της εκπαίδευσης ανάλογα με τη ποσότητα των εισακτέων. Οπότε για την υπουργό, το να μπαίνουν “λίγοι και καλοί” σύμφωνα με τα λεγόμενά της, τους αφήνει όλους ευχαριστημένους , βγάζοντας ένα νομοσχέδιο κομμένο και ραμμένο ώστε να αποκλείσει κάθε παιδί λαϊκής οικογένειας, βάζοντας ταξικούς φραγμούς στα παιδιά που ήλπιζαν να ζήσουν καλύτερα με ένα πτυχίο. Οι νεοφιλελεύθερες απόψεις της σε συνδυασμό με το οτι δεν εχει φοιτήσει σε δημόσιο σχολείο και πανεπιστήμιο, δείχνει οτι δε θα μπορούσε να καταλάβει ποτέ τη ζωή ενός φοιτητή της τάξης μας και οτι απλά παίζει το ρόλο της όπως κάθε πολιτικός εκπρόσωπος του συστήματος. Γενικά οι δηλώσεις και η πολιτική της βασίζεται στο να κερδίσει απο τη μία ένα νεοφιλελεύθερο κοινό και απο την άλλη ένα υπερθρησκευόμενο συντηρητικό κοινό αποκλείοντας απο το μάθημα των θρησκευτικών παιδιά που δε δηλώνουν χριστιανοί. Με αυτόν τον τρόπο, καθώς και με δηλώσεις όπως “πάταξη του λαϊκισμού στην 28η Οκτωβρίου” δίνει πάτημα στο ακροδεξιό φάσμα που εμφανίζεται σε σχολεία απέναντι σε προσφυγοπουλα.

Επιλέξαμε να παρέμβουμε στο πολιτικό γραφείο της υπουργού απέναντι στην εκπαιδευτική αναδιάρθρωση. Καλούμε σε ενα οριζόντιο μέτωπο αντίστασης από τα κάτω στις σχολές.

ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΣΥΛΟ ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

ΚΑΝΕΝΑ ΣΤΕΚΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΣΤΙΑΚΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗΣ ΧΩΡΙΣ ΣΠΙΤΙ

ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΟΣΟ ΧΡΟΝΟ ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΑΣ

ΕΞΩ ΟΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

ΚΑΜΙΑ ΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ ΦΟΙΤΗΤΗ ΑΠΟ ΣΧΟΛΗ

ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΡΟΥΒΙΚΩΝΑ

μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Η διήγηση ενός νεαρού γάλλου που μάχεται με τους κούρδους ενάντια στην Τουρκία

Αφού συμμετείχε στην απελευθέρωση της Raqqa από την κατοχή του Ισλαμικού Κράτους, ο Arnaud πολέμησε τις τελευταίες εβδομάδες εναντίον της Τουρκίας στη βόρεια Συρία

Il racconto di un giovane francese che combatte con i curdi contro la Turchia

Όταν μας απαντά στο τηλέφωνο, ο Arnaud (το όνομα είναι φανταστικό) – ένας νεαρός γάλλος μαχητής που στρατεύτηκε μαζί με τους κούρδους στη Συρία – έχει στη πλάτη του δώδεκα μέρες έντονων μαχών ενάντια στην τουρκική επίθεση στη Rojava, το όνομα που αποδόθηκε στο συριακό Κουρδιστάν. Εξαπολύθηκε μετά την ξαφνική απόσυρση των αμερικανικών στρατευμάτων από τα τουρκοσυριακά σύνορα στις αρχές οκτωβρίου, η επίθεση που αποφασίστηκε από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ετοιμάζονταν επί μήνες και έχει ήδη αναγκάσει περίπου 300.00 αμάχους να εγκαταλείψουν τη συνοριακή περιοχή μέσα σε μία εβδομάδα.

Αποσπασμένος στη συνοριακή πόλη Serekaniye (αραβική Ras al-Ain Arab), ο Arnaud συμμετείχε στις μάχες προσπάθειας αντίστασης στις επιθέσεις του ισχυρού τουρκικού στρατού πλαισιωμένου από τις ισλαμιστικές ομάδες συμμάχους της Άγκυρας. Αφού ο Arnaud και οι σύντροφοί του στριμώχτηκαν από τον εχθρό στο τέλος της περασμένης εβδομάδας, έγινε διαπραγμάτευση κατάπαυσης του πυρός, επιτρέποντάς τους να εγκαταλείψουν την Serekaniye, ξεφεύγοντας από ένα σχεδόν βέβαιο θάνατο.

Αν ο Arnaud επέζησε το 2017 στην επίπονη ανακατάληψη της Raqqa από τα χέρια της οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους όπως και στη μάχη της Afrin που ξεκίνησε το 2018 (ένα καντόνι που κρατούσαν οι κούρδοι μέχρι την τουρκική επίθεση), αυτή τη φορά δεν πίστευε ότι θα μπορούσε να βγει ζωντανός. Από τη Συρία μας μιλά με μια ήρεμη και γαλήνια φωνή και μας διηγείται για τις τελευταίες αυτές ημέρες, ενώ η Ρωσία και η Τουρκία πρόκειται να καταλήξουν σε μια συμφωνία που θα μπορούσε να θέσει υπό αμφισβήτηση την ίδια την ύπαρξη της Ροζάβα.

VICE: Μετά την Raqqa και την Afrin άφησες την Rojava. Αλλά επέστρεψες τον μάρτη. Ένιωθες ότι επρόκειτο να συμβεί κάτι;

Arnaud:Φανταζόμουν ότι θα είχαμε έναν πόλεμο με την Τουρκία. Αλλά δεν πίστευα ότι θα έρθει φέτος. Δεν περίμενα να ξεκινήσουν το χειμώνα, σκεφτόμουν ότι θα περίμεναν μέχρι το επόμενο καλοκαίρι. Αλλά ήμουν λίγο υπερβολικά αισιόδοξος.

Η αναγγελία της αμερικανικής υποχώρησης σε ξάφνιασε;

Όχι, υπό την έννοια ότι ποτέ δεν πιστεύαμε ότι οι ιμπεριαλιστές θα συνεχίσουν να μας στηρίζουν μακροπρόθεσμα. Πάνω απ ‘όλα, μας ξάφνιασε ότι μας άφησαν εντελώς χωρίς καμία πιθανότητα να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας. Θα περιμέναμε ότι θα είχαν εμποδίσει την Τουρκία να έχει πρόσβαση στον συριακό εναέριο χώρο. Χωρίς τη βοήθεια των drones ή των βομβαρδιστικών, πιστεύω ότι θα μπορούσαμε να αντισταθούμε στην τουρκική εισβολή. Δεν ήταν έτσι. Το μόνο που έκαναν οι αμερικανοί ήταν να αρνούνται επισήμως να γνωστοποιήσουν τις θέσεις μας στην Τουρκία. Super … Θεωρήσαμε επίσης ότι θα μας είχαν κρατήσει λίγο περισσότερο ενήμερους για τους χρόνους της απόσυρσής τους, απλά για να μπορέσουμε να προετοιμαστούμε. Τελευταία έκπληξη, δεν πιστεύαμε ότι η τουρκική εισβολή θα είχε επεκταθεί τόσο πολύ. Σφάλαμε νομίζοντας ότι η Τουρκία θα είχε επικεντρωθεί στην επίθεση στις πόλεις. Δεν νομίζαμε ότι θα έπρεπε να αντιμετωπίσουμε ένα τόσο υποστηριζόμενο σχέδιο νεο-οθωμανικής επέκτασης.

Που βρισκόσουν όταν ξεκίνησε η τουρκική επίθεση;

Τη στιγμή που ξεκίνησε, είχαμε ήδη βρεθεί στη Serekaniye από αρκετές ημέρες, διατηρούμενοι σε κατάσταση αναμονής. Την πρώτη μέρα των μαχών βρισκόμουν στο κέντρο της πόλης και επρόκειτο να αγοράσω την πρώτη μοτοσικλέτα της ζωής μου, ένα ημι-cross για να μετακινούμαι στο τραχύ έδαφος που περιβάλλει την πόλη. Ήμουν ικανοποιημένος, κατάφερα και να διαπραγματευτώ την τιμή. Οι πωλητές πήραν τη μηχανή για να την γεμίσουν και εκείνη την στιγμή είδα καταδιωκτικά στον ουρανό να κάνουν ένα είδος έκλειψης μεταξύ των συνόρων και ημών. Συνειδητοποίησα ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Επιπλέον, τα καταδιωκτικά άφηναν πίσω τους ένα μεγάλο άσπρο ίχνος, το οποίο γενικά δεν συμβαίνει. Με έναν άλλο διεθνή εθελοντή σύντροφο αναρωτηθήκαμε αν οι αμερικανοί μας προειδοποιούσαν με αυτό τον τρόπο για την εισβολή ή αν οι τούρκοι είχαν αρχίσει να κάνουν τις αναγνωρίσεις τους. Στη συνέχεια τα αεροσκάφη πέρασαν και πάλι για ένα δεύτερο γύρο. Σε εκείνο το σημείο δεν θα μπορούσε να είναι πραγματικά κάτι καλό – κυρίως διότι ακούγονταν όλμοι να πέφτουν επάνω σε στρατιωτικές βάσεις έξω από την πόλη. Στον τρίτο γύρο των αεροσκαφών, οι πωλητές επέστρεψαν με τη μηχανή μου έχοντας γεμίσει το ρεζερβουάρ. Με τον σύντροφό μου ανεβήκαμε πάνω και φύγαμε γρήγορα, ενώ οι όλμοι συνέχιζαν να πέφτουν γύρω από την πόλη.

Που κατευθυνθήκατε;

Πήγαμε για να πάρουμε τα πράγματα μας στη μικρή βάση που είχαμε στο κέντρο της πόλης και στη συνέχεια βγήκαμε από την πόλη και πήγαμε σε καταφύγιο περιμένοντας οδηγίες. Μας είπαν ότι το καθήκον μας θα ήταν να διακόψουμε τις διαδρομές πρόσβασης μεταξύ της πόλης και των δυνάμεων του εχθρού για να αποτρέψουμε η πόλη να περικυκλωθεί από το νότο. Αλλά μέσα σε 48 ώρες η στρατηγική είχε αλλάξει, μας ζήτησαν να επιστρέψουμε στην πόλη επειδή υπήρχε ανάγκη καλών μαχητών. Χρειάζονταν ενισχύσεις επειδή ο εχθρός δεν είχε προσπαθήσει αρχικά να περικυκλώσει την πόλη από τη νότια πλευρά, αλλά απλώς περιορίστηκε να κινείται κατά μήκος των συνόρων για να επιτεθεί απευθείας στην πόλη.

Όταν άρχισε η μάχη πως αισθανόσουν;

Τις πρώτες δύο ημέρες των μαχών, όταν βρισκόμασταν έξω από την πόλη, ήμουν νευρικός. Οι όλμοι δεν έπεφταν πολύ μακριά από εμάς, όπως και οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί. Παρόλο που δεν ήμασταν εκτεθειμένοι σε άμεσες συγκρούσεις πεζικού, μας έρχονταν πληροφορίες για ομάδες εχθρών που κατάφεραν να διεισδύσουν και να πλησιάσουν κοντά μας. Ως αποτέλεσμα μείναμε τη νύχτα και ντυμένοι με πολιτικά ρούχα για να μπορούμε να πάμε στις κοντινές γειτονιές για να δούμε αν υπήρχε πράγματι διείσδυση ισλαμικών συμμοριών συμμάχων με την Τουρκία. Ήταν αρκετά εξαντλητικό να μην ξέρουμε τι μας περιμένει, να μην γνωρίζουμε ποιος ήταν φίλος και ποιος δεν ήταν. Επιπλέον ένα όχι μικρό μέρος του άμαχου πληθυσμού δεν συμπαθούσε απαραίτητα για εμάς και ήταν αρκετά ικανοποιημένο βλέποντας ότι η εισβολή ξεκίνησε. Ήξερα ότι είχαμε συντρόφους που μάχονταν ήδη μέσα στην πόλη, ένιωθα ένοχος επειδή δεν βρισκόμουν μαζί τους. Όταν είμαι έξω από τη δράση και όχι στην καρδιά της σύγκρουσης, νιώθω νευρικός.

Στη συνέχεια σας στείλανε στη πόλη…

Φτάσαμε στην πόλη με το πρώτο φως της αυγής και δύο ώρες αργότερα ήμασταν ήδη σε δράση. Αισθανόμουν απόλυτα ήρεμος και είπα ότι θα μείνω εκεί. Ξαφνικά όλα έγιναν πολύ έντονα. Την πρώτη μέρα ο εχθρός ήταν πολύ κοντά. Αλλά με την πρόοδο της εμπειρίας μου ως μαχητής στην Ροζάβα, έχω χάσει όλες τις μορφές άγχους κατά τη διάρκεια των μαχών. Νόμιζα ότι θα πεθάνω κατά τη διάρκεια αυτής της μάχης αλλά ήμουν ήρεμος. Ήρεμος όχι με μια έννοια παραίτησης ή αυτοκτονικού ενστίκτου. Αλλά γαλήνιος για το γεγονός πως δέχεσαι το αναπόφευκτο. Είχα αποδεχτεί την ιδέα να πεθάνω και σκεφτόμουν ότι ήταν ένας πολύ ευγενής τρόπος θανάτου – με μια συγκεκριμένη ποιότητα, αξία, όπως λένε. Δεν ήταν μια ιδέα που με τρόμαζε σε κάθε περίπτωση. Το γεγονός είναι ότι βγήκα από αυτό χωρίς ακόμη να έχω καταλάβει καλά καλά πώς επιβίωσα σε όλο εκείνο.

Όσον αφορά την ένταση η μάχη της Serekaniye είναι συγκρίσιμη με αυτό που είχες ζήσει μέχρι τότε;

Φαινόταν σαν ένας συνδυασμός μεταξύ Raqqa και Afrin, αλλά πολύ πιο έντονος. Πολέμησα για μια δωδεκάδα μέρες αναπαυόμενος μόνο για 24 ώρες. Ήταν ταυτόχρονα μια αστική σύγκρουση εκ του πλησίον όπως στην Raqqa και μια μάχη εξ αποστάσεως ενάντια σε τανκς και τεθωρακισμένα, όλο αυτό με εναέριους βομβαρδισμούς χειροβομβίδες και όλμους που έπεφταν επάνω μας όπως στην Afrin. Με τη διαφορά ότι οι αστικές μάχες ήταν ακόμα πιο κοντινές από ότι είχα δει στη Raqqa. Στη Serekaniye βρεθήκαμε σε ένα μέτρο απόσταση από τον εχθρό – δεν υπερβάλλω. Βρισκόμασταν στο ίδιο κτίριο μαζί τους, μόνο ένας τοίχος μας χώριζε. Μπορούσαμε να τους ακούμε να μιλούν, να αναπνέουν, να κατουρούν. Ήταν αρκετά ενοχλητικό-ανησυχητικό. Είχα βρει ένα μαχαίρι, το είχα επάνω μου και ήμουν διαρκώς σε ετοιμότητα.

Όταν τελικά βρεθήκατε τελείως περικυκλωμένοι μέσα σε λίγες μέρες μάθατε ότι είχε γίνει διαπραγμάτευση μιας κατάπαυσης του πυρός…

Οι σύντροφοι διοικητές μας είπαν ότι είχαν γίνει κάποιες συνομιλίες. Ελπίζαμε ότι κάποιος θα έρθει για να σώσει την κατάσταση ή τουλάχιστον να στηρίξει τη δράση μας. Αρχικά πιστεύαμε ότι θα κινηθούμε προς μια συμμαχία με το καθεστώς [της Συρίας]. Μια πολιτικά οδυνηρή συμμαχία, αλλά στρατιωτικά … γιατί όχι; Δεν μας ένοιαζε τίποτα. Ήμασταν σε μια τόσο εξοντωτική δυσκολία που ήμασταν έτοιμοι να δεχτούμε τα πάντα. Αργότερα, ακούσαμε να μιλούν γι αυτήν την κατάπαυση του πυρός και αναρωτηθήκαμε για ποιον λόγο: να μας επιτρέψουν να ξεκουραστούμε; ώστε να μπορέσουν να φτάσουν ενισχύσεις; Όχι, απλά να εγκαταλείψουμε την πόλη. Αυτό δεν το περιμέναμε.

Πώς συνέβη η εκκένωση της πόλης;

Οι διοικητές ήξεραν ότι ήμασταν αντίθετοι με την ιδέα αυτής της κατάπαυσης του πυρός που αποσκοπούσε στην έξοδο από την πόλη και ότι θα είχαμε προτιμήσει να πούμε: «Παραμένουμε». Για να αποφευχθεί αυτή η κάπως θυσιαστική πρωτοβουλία, οι διοικητές μας είπαν: «Ετοιμαστείτε, θα φύγετε για μια επιχείρηση. Πρόκειται για μια γενική επιχείρηση για να διώξουμε τον εχθρό έξω από την πόλη». Ξαφνικά, ήμασταν ενθουσιασμένοι από αυτή την ιδέα να πάρουμε πίσω την πόλη κτίριο προς κτίριο. Αλλά σύντομα όλα έγιναν ύποπτα επειδή μας είπαν να κατευθυνθούμε προς το παζάρι-il suk, μια φιλική περιοχή. Αναρωτηθήκαμε γιατί μας έστελναν εκεί. Δεν το συζητήσαμε πολύ διότι οι διοικητές μας είπαν να βιαστούμε και να υπακούμε. Φτάνοντας στον κεντρικό δρόμο της πόλης είδαμε δύο τεράστιες σειρές οχημάτων που μας περίμεναν. Μας είπαν να ανέβουμε. Ανεβήκαμε πάνω σε αυτά τα οχήματα πιστεύοντας ότι ήταν περίεργο. Να φύγουμε μηχανοκίνητα για να πραγματοποιήσουμε μια επιχείρηση ανακατάληψης της πόλης ήταν τρελό, θα μας είχαν εξολοθρεύσει. Δεν είχε κανένα νόημα, τότε συνειδητοποιήσαμε ότι υποχωρούσαμε και ότι αφήναμε την πόλη. Πράγματι, αυτό συνέβαινε.

Δίχως την κατάπαυση του πυρός, τι θα συνέβαινε σε σας;

Θα είχαμε πεθάνει. Είχαμε ακόμα αρκετά πυρομαχικά για να αντέξουμε μία ή δύο ημέρες το πολύ. Εάν δεν είχαμε στείλει ενισχύσεις πίσω από τις εχθρικές γραμμές για να τους επιτεθούμε, θα ήμασταν απόλυτα απομονωμένοι. Νομίζω ότι θα είχαμε πολεμήσει πολύ θαρραλέα μέχρι το θάνατο. Όλοι ήθελαν να μπούνε στη δράση, οπότε δεν ανησυχούσαμε.

Πιστεύεις ότι η έναρξη της σύγκρουσης με την Τουρκία θα είναι αιτία να αρχίσει ξανά ένα νέο κύμα αφίξεων από διεθνείς εθελοντές όπως τον καιρό του Ισλαμικού Κράτους;

Νομίζω πως ναι. Υπάρχουν πολλοί σύντροφοι που μας έχουν πει ότι θα ήθελαν να επιστρέψουν. Γνωρίζουμε επίσης νέους ανθρώπους που θα ήθελαν να έρθουν εδώ. Η άφιξη νέων διεθνών εθελοντών διευκολύνεται από το γεγονός ότι οι Πεσμεργκά του ιρακινού Κουρδιστάν δεν υποστηρίζουν την τουρκική εισβολή και μας έχουν πλησιάσει, ενώ πριν οι σχέσεις ήταν πολύ τεταμένες. Τα σύνορα τον προηγούμενο καιρό ήταν πραγματικά δύσκολο για κάποιον να τα περάσει. Αλλά τώρα είναι πολύ πιο άνετη η διέλευση από τα σύνορα, είναι πραγματικά απλό αυτή την περίοδο. Είναι κάτι πολύ θετικό. Κάθε διεθνής εθελοντής μπορεί να φτάσει στη Συρία από το Ιράκ. Είναι πολύ καλό για εμάς. Ελπίζω να μην είναι πολύ αργά.

Πιστεύεις ότι η Rojava εξακολουθεί να έχει μέλλον;

Η συμφωνία που υπεγράφη την τρίτη το βράδυ μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας περιπλέκει πολύ τα πράγματα. Η συμφωνία αυτή καθιερώνει μια ζώνη πλάτους 32 χιλιομέτρων κατά μήκος των συνόρων κάνοντας να αποσυρθούν οι δυνάμεις αυτοάμυνας και καταλαμβάνοντας την με τουρκικούς και ρωσικούς στρατούς. Δεν θα παραμείνει μεγάλο μέρος του εδάφους της Rojava, το οποίο αποτελείται κυρίως από εδάφη κοντά στα σύνορα. Περιμένουμε τώρα την επίσημη απάντηση των συριακών δημοκρατικών Δυνάμεων (FDS) [που υπερασπίζονται τη Ροζάβα και μάχονται κατά της Τουρκίας]. Όλοι εδώ σκέφτονται ότι θα προχωρήσουμε προς τον πόλεμο, ενώ η κουρδική κοινότητα στην Ευρώπη πιστεύει αντίθετα ότι θα προχωρήσουμε με διπλωματικά μέσα. Εγώ δεν έχω ιδέα.

Εάν εξεταστεί η επιλογή της ένοπλης σύγκρουσης, θα ήσουν έτοιμος να πάρεις μέρος;

Με λιγότερο ενθουσιασμό, είναι πολύ απογοητευτικό να σκεφτόμαστε ότι θα πολεμήσουμε για κάτι που σίγουρα σύντομα δεν θα υπάρχει πλέον. Αλλά νομίζω ότι μπορούμε να πολεμήσουμε ακόμη και χωρίς να ελπίζουμε απαραίτητα για μια νίκη. Μπορούμε να πολεμήσουμε μόνο και μόνο επειδή η ηθική μας υποχρεώνει να το πράξουμε. Σε ηθικό επίπεδο δεν έχω άλλη επιλογή παρά να είμαι πρόθυμος να πάω. Στην πραγματικότητα, για να επιβιώσω θα ήταν προτιμότερο να φύγω από την Ροζάβα αμέσως, αλλά πολιτικά θα ήταν πραγματικά καταδικαστικό. Κάποιοι σύντροφοι έχουν φύγει τις τελευταίες ημέρες και τις τελευταίες εβδομάδες επειδή πιστεύουν ότι η κατάσταση είναι πολύ θερμή. Εάν εγκαταλείψουμε τους φίλους μας όταν μπορούμε να τους βοηθήσουμε, νομίζω ότι δεν έχει νόημα να αποκαλούμαστε διεθνιστές. Δεν μπορούμε μόνο να ερχόμαστε εδώ να καταναλώσουμε την επανάσταση και τις θετικές της πτυχές. Η προσέλευση στην Rojava δεν είναι μια επαναστατική δράση από μόνη της. Πρέπει επίσης να παράγουμε κάτι εδώ και να δώσουμε τη δική μας συμβολή. Είναι λίγο σαν αυτό που συμβαίνει σε μια διαδήλωση στο δρόμο, στην πλατεία. Σε μια διαδήλωση στην πλατεία υπάρχει κάποιος που έρχεται για να κάνει τις συγκρούσεις αλλά δεν κάνει τίποτα για να προετοιμαστεί για την περίσταση ούτε για να διαχειριστεί τις πιθανές συνέπειες. Απλώς καταναλώνει το γεγονός. Θεωρώ ότι είναι πραγματικά γελοίο, μου φαίνεται μια μηδενιστική προσέγγιση, πολύ οπορτουνιστική και πολύ εγωκεντρική. Από σεβασμό και αλληλεγγύη προς τους συντρόφους, αν και θα είχα να κάνω πολλές κριτικές στο κουρδικό κίνημα, νομίζω ότι πρέπει να συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε μαζί τους.

Ακόμη και αν η επιστροφή σου συμβεί αργότερα, σκέφτεσαι ποτέ τις νομικές επιπλοκές που θα συνεπάγεται αυτό;

Σκεφτόμαστε γι ‘αυτό. Αλλά αυτή η σκέψη δεν μας κρατά πίσω, δεν μας φρενάρει. Είναι σίγουρα παράνομο να αγωνιζόμαστε εναντίον ενός στρατού του ΝΑΤΟ [του οποίου η Τουρκία είναι μέλος], αλλά η ηθική διάσταση για εμάς είναι πρωταρχική. Επιπλέον, είναι δύσκολο για ένα ευρωπαϊκό κράτος να αποδείξει ότι πολεμήσαμε εναντίον ενός στρατού του ΝΑΤΟ. Πρέπει να αποδείξουν ότι ήμασταν εκεί, ότι πολεμήσαμε εναντίον των τούρκων στρατιωτών και όχι εναντίον των συμμάχων τους ισλαμικών συμμοριών. Μέχρι να έχουν επίσημες αποδείξεις, θα είναι δύσκολο γι ‘αυτούς.

Αλλά υποθέτω ότι αυτού του είδους συνέντευξη περιπλέκει λίγο την κατάστασή σου…

Η κατάστασή μου επιδεινώνεται, αλλά πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να μιλήσει για τα πράγματα που συμβαίνουν εδώ, αλλιώς κανείς δεν θα το κάνει.

 

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/il-racconto-di-un-giovane-francese-che-combatte-con-i-curdi-contro-la-turchia

Da Vice Francia

 

https://agirebablisoke.wordpress.com/2019/10/31/intervista-ad-un-compagno-francese-impegnato-nella-difesa-del-nord-della-siria-contro-lattacco-turco/

 

 

μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Ένας ήρωας του καιρού μας – Un eroe del nostro tempo

Δημοσιεύτηκε στις 30 Οκτωβρίου 2019

Abdullah Öcalan, Ειρήνη και πόλεμος στο Κουρδιστάν, σελ. 40. δημοκρατικός Συνομοσπονδισμός, σελ. 40. Να ελευθερώσουμε τη ζωή – Η επανάσταση των γυναικών, σελ. 56. Το δημοκρατικό έθνος, σελ. 64. Ανατυπώθηκε, αναθεωρήθηκε και διορθώθηκε από τις Εκδόσεις Tabor και UIKI Onlus. Κάθε pamphlet πωλείται στη τιμή των 2 ευρώ και μπορείτε να το ζητήσετε από τις εκδόσεις TABOR – http://www.edizionitabor.ittabor@autistici.org ή από το Γραφείο Πληροφοριών Κουρδιστάν Ιταλία– Ufficio Informazioni Kurdistan Italia  – info.uikionlus@gmail.com

[Αύριο, 1η νοεμβρίου θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη μια εθνική διαδήλωση για την υπεράσπιση και την υποστήριξη του αγώνα και του πολιτικού πειράματος του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού που οι γυναίκες και οι άντρες της Ροζάβα προωθούν εδώ και χρόνια, και ειδικότερα, αυτές τις μέρες σε μια προσπάθεια να αντιταχθούν στην τουρκική και διεθνή στρατιωτική και διπλωματική δράση με στόχο την εξόντωση αυτής της πολύ σημαντικής εμπειρίας αυτο-οργάνωσης, πρακτικής στράτευσης και ισότητας των φύλων.                                                                                                                                          Εντούτοις, μέσα στο πλαίσιο αυτό, θα ήταν απαραίτητο να αποφευχθεί ο κίνδυνος, σε επίπεδο μαζικής πληροφόρησης, να επισκιαστεί και να μπει σε δεύτερο πλάνο η φιγούρα του πολιτικού ηγέτη ο οποίος βρίσκεται στη βάση της αναθεώρησης μιας πολιτικής σκέψης και πρακτικής, εκείνης του PKK (Partîya Karkerén Kurdıstan – Κόμμα των Εργαζομένων του Κουρδιστάν) που, γεννημένο αρχικά με βάση τις θεωρίες του μαρξισμού-λενινισμού, έχει προοδευτικά απελευθερωθεί από τα εθνικιστικά σκουπίδια και του κομματικού συγκεντρωτισμού σταλινικής έμπνευσης που το χαρακτήριζαν προηγουμένως.

O Abdullah Öcalan, ο οποίος κρατείται στη φυλακή Imrali για περισσότερα από είκοσι χρόνια πλέον, είχε ήδη αρχίσει μια πορεία θεωρητικού προβληματισμού-στοχασμού από τη δεκαετία του ’90 του περασμένου αιώνα που τον οδήγησε να προβλέψει την ιστορική παρακμή του συστήματος των Κρατών-έθνους που επιβλήθηκε στη Μέση Ανατολή από την αποικιακή κληρονομιά. Στην ανάλυσή του η κατάρρευση αυτού του συστήματος θα είχε προκαλέσει ένα σενάριο πολέμων και κρίσεων: ένα χάος γεμάτο με δυνατότητες απελευθέρωσης εάν οι δημοκρατικές και επαναστατικές δυνάμεις είχαν καταφέρει, ήταν σε θέση να κατέβουν στον αγωνιστικό χώρο για να δημιουργήσουν μια εναλλακτική λύση. Ακριβώς αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Μέση Ανατολή. Ο πλούτος της σκέψης του Οτσαλάν, εκτός από τη σαφήνεια των προβλέψεων, έγκειται ακριβώς στο γεγονός ότι η σκέψη του δεν έχει ποτέ διαχωριστεί από τις πολιτικές και στρατιωτικές προσπάθειες να την εφαρμόσει, τόσο ώστε το κίνημα που αυτός ίδρυσε αποτέλεσε και αποτελεί το υπόβαθρο (θεωρητικό, οργανωτικό, στρατιωτικό) επάνω στο οποίο μπόρεσε να χτιστεί το επαναστατικό μονοπάτι που βρίσκεται σε εξέλιξη σήμερα στη Rojava.                                      Τα τέσσερα πρόσφατα αναδημοσιευμένα έντυπα, με την ευκαιρία της διεθνούς Διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη στις 4, 5 και 6 οκτωβρίου του τρέχοντος έτους, θα επιτρέψουν σε όλους τους αναγνώστες όχι μόνο να ανακαλύψουν ή να ξαναβρούν, αλλά και να αναμετρηθούν με μια εξαιρετική πολιτική σκέψη και πρόταση που τονώνει και προορίζεται να επηρεάσει αποφασιστικά και τη σκέψη και τη δράση εκείνων που βρίσκονται σήμερα να δρουν κατά του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής και του στρατιωτικού, εξορυκτικού και οικονομικού ιμπεριαλισμού σε κάθε άλλη γωνιά του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Δύσης.

Ακόμη περισσότερο απ ‘ότι για την στρατευμένη πρακτική και τη θαρραλέα αντίσταση στην κράτηση που ο Abdullah Öcalan αντιπαρέθεσε σε ένα σύστημα που σκόπευε και σκοπεύει να τον καταστρέψει και να τον στείλει, μαζί με τον αγώνα του κουρδικού λαού, στη λήθη, ο μαχητής και ηγέτης του PKK κατέστη σύγχρονος ήρωας ακριβώς λόγω της βούλησης, της ικανότητας και του θάρρους να αμφισβητήσει εκείνες τις θεωρητικές υποθέσεις στις οποίες επάνω φαίνεται να επιθυμούν να αναπαυτούν πάρα πολλά κινήματα ακόμη και τώρα, καταδικάζοντας τον εαυτό τους, αυτά τα τελευταία, στην αδυναμία αλληλεπίδρασης με έναν προορατικό και νικηφόρο τρόπο με τις αντιφάσεις του παρόντος.                                                                                                                                                Παρακάτω δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από ένα από τα τέσσερα έντυπα, ακριβώς προς μαρτυρία της προληπτική καινοτομίας των στοχασμών του κούρδου αγωνιστή, να μη το ξεχάσουμε ποτέ, συλληφθέντα και φυλακισμένο χάρη και στην προδοσία της ιταλικής κυβέρνησης το 1999, της οποίας ηγείτο τότε ο Massimo D’Alema. S.M.]

Η απαγωγή μου υπήρξε σίγουρα ένα σκληρό πλήγμα για το ΡΚΚ, αλλά δεν ήταν η αιτία της ιδεολογικής και πολιτικής αλλαγής του. Το PKK είχε σχεδιαστεί ως ένα κόμμα με ιεραρχική δομή κρατικού τύπου, παρόμοια με εκείνη άλλων κομμάτων. Μια δομή που ήταν, ωστόσο, σε διαλεκτική αντίθεση με τις αρχές της δημοκρατίας, της ελευθερίας και της ισότητας, μια αντίφαση αρχής για κάθε κόμμα, ανεξάρτητα από τη φιλοσοφία του. Παρόλο που το PKK είχε ένα όραμα προσανατολισμένο στην ελευθερία, δεν είχαμε σταθεί ικανοί να απελευθερώσουμε τη σκέψη μας από τις ιεραρχικές δομές-μηχανισμούς.

Μια άλλη από τις κύριες αντιθέσεις βρίσκονταν στην αναζήτηση, από πλευράς PKK, της θεσμικής πολιτικής εξουσίας, επάνω στην οποία το κόμμα είχε διαμορφωθεί και ευθυγραμμιστεί. Μια δομή στοχευμένη στη θεσμική εξουσία ήταν όμως σε διαμάχη με εκείνη του εκδημοκρατισμού της κοινωνίας την οποία το PKK δήλωνε ανοιχτά ότι επιδιώκει. Οι ακτιβιστές οποιουδήποτε κόμματος αυτού του είδους τείνουν να κατευθύνονται από τους ανωτέρους τους παρά από την κοινωνία, ή να σκαρφαλώνουν την ιεραρχία για να ανεβαίνουν θέση. Και τα τρία μεγάλα ιδεολογικά ρεύματα που βασίζονται σε μια αντίληψη χειραφέτησης της κοινωνίας βρέθηκαν αντιμέτωπα με αυτή την αντίφαση. Όταν ο υπαρκτός σοσιαλισμός και η κοινωνική δημοκρατία, όπως και τα εθνικά απελευθερωτικά κινήματα, επιδίωκαν να διατυπώνουν έννοιες της κοινωνίας που να πήγαιναν πέρα από τον καπιταλισμό, απέτυχαν να απελευθερωθούν από τους ιδεολογικούς δεσμούς του καπιταλιστικού συστήματος. Σύντομα έγιναν τα ίδια πυλώνες του καπιταλιστικού συστήματος, απλώς επειδή αναζητούσαν την θεσμική πολιτική εξουσία, αντί να εστιάζουν την προσοχή τους στον εκδημοκρατισμό της κοινωνίας.              Μια άλλη μεγάλη αντίφαση ήταν η αξία που δόθηκε στον πόλεμο μέσα στην ιδεολογική και πολιτική σκέψη του PKK. Πόλεμος που νοείται ως συνέχεια της πολιτικής, αν και με διαφορετικά μέσα, και ως στρατηγικό εργαλείο.                                                                              Αυτό ήταν ανοιχτά σε αντίθεση με την αντίληψη ημών των ιδίων ως ένα κίνημα που μάχεται για την απελευθέρωση της κοινωνίας, στη βάση της οποίας η χρήση ένοπλης δύναμης δικαιολογείται μόνο για σκοπούς αυτοάμυνας. Αυτό όλο ξεπερνά και ανοιχτά έρχεται σε αντίθεση με την κοινωνική προσέγγιση χειραφετικού τύπου που διακηρύσσει το PKK, δεδομένου ότι όλα τα καταπιεστικά καθεστώτα της ιστορίας είχαν ιδρυθεί-βασιστεί στον πόλεμο ή είχαν δομήσει τα θεσμικά τους όργανα σύμφωνα με μια πολεμική λογική. Το ΡΚΚ πίστευε ότι ο ένοπλος αγώνας ήταν αρκετός για να κατακτήσει εκείνα τα δικαιώματα που είχαν αρνηθεί στους κούρδους. Μια τέτοια ντετερμινιστική αντίληψη για τον πόλεμο δεν είναι ούτε σοσιαλιστική, ούτε δημοκρατική, αν και το PKK θεωρούσε τον εαυτό του δημοκρατικό κόμμα. Ένα πραγματικά σοσιαλιστικό κόμμα δεν εμπνέεται από κρατικού τύπου δομές ή ιεραρχίες, ούτε φιλοδοξεί στην θεσμική πολιτική εξουσία, η οποία βασίζεται στην προστασία των δικών της συμφερόντων και της δικής της εξουσίας μέσω της προσφυγής στον πόλεμο.                                                                                                                Η υποτιθέμενη ήττα του PKK, την οποία οι τουρκικές αρχές πίστευαν ότι είχαν επιτύχει με την εκτόπιση μου στην Τουρκία, έγινε μάλλον η ευκαιρία να επανεξετάσουμε κριτικά και ανοιχτά τους λόγους που είχαν εμποδίσει το απελευθερωτικό κίνημά μας να σημειώσει περαιτέρω προόδους. Η ιδεολογική και πολιτική ρήξη που έζησε το PKK μεταμόρφωσε την εικαζόμενη ήττα σε ένα σημείο διέλευσης προς νέους ορίζοντες.

1 A. Öcalan, Pace e guerra in Kurdistan, pp. 25-27

TAGGED WITH → Abdullah Öcalan • Confederalismo democratico • guerra • Kurdistan • lotta armata • Massimo D’Alema • PKK • Rojava • Turchia

 

Un eroe del nostro tempo

διεθνισμός, internazionalismo

Μαζική και με παλμό η πορεία ενάντια στην Τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Συρία (Βίντεο)

Χιλιάδες ήταν οι Κούρδοι που ζουν στην χώρα μας, αλλά και οι αλληλέγγυοι τους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της σημερινής πορείας διαμαρτυρίας.
Οπως παρακολουθούμε και στο παρακάτω βίντεο πραγματοποιήθηκε μια μαζικότατη και με παλμό πορεία διαμαρτυρίας για την Τουρκική στρατιωτική εισβολή στην Συρία.

«Λευτεριά στο Κουρδιστάν», «τρομοκράτη Ερντογάν», «Κάτω τα χέρια από το Κομπάνι», ήταν τα συνθήματα των διαδηλωτών που κυριαρχούσαν σε μια μεγαλειώδη πορεία που ξεκίνησε από τα Προπύλαια και κατέληξε στην Τουρκική πρεσβεία.

Δεκάδες τα πανό που υπήρχαν, φωτογραφίες νεκρών Κούρδων αγωνιστών, καθώς και σημαίες του YPG.
Οι διαδηλωτές συμβολικά έκαψαν και μια τουρκική σημαία σαν έκφραση διαμαρτυρίας για την εισβολή.
Κύριο αίτημα των συγκεντρωμένων είναι να σταματήσει άμεσα η επίθεση της Τουρκίας, ενώ παράλληλα εκφράζουν την  αλληλεγγύη τους στους ηρωικούς Κούρδους μαχητές.

 

https://tsak-giorgis.blogspot.com/2019/10/blog-post_15.html

Από ΒΑΘΥ ΚΟΚΚΙΝΟ , Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019 | 8:26 μ.μ.

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Fin du monde, fin du mois, même combat! Τέλος του κόσμου, τέλος του μήνα, ίδια μάχη!

Από το πρωί του σαββάτου χιλιάδες κίτρινα γιλέκα, άρχισαν να συγκεντρώνονται προσπαθώντας να εισβάλουν στα Champs Elysée, επιτυγχάνοντας το και αμφισβητώντας τους περισσότερους από 7.000 αστυνομικούς που έστειλε ο Macron για να προστατεύσει το Παρίσι..

Fin du monde, fin du mois, même combat!

Ευθύς αμέσως η κατασταλτική βία των «flics» έκανε την εμφάνιση της με όλη τη σκληρότητα και δίχως να υπάρχει λόγος χτυπώντας με τα γκλομπς και προσπαθώντας να διαλύσουν κάθε ομάδα των gilets jaunes που προσπαθούσε να εισέλθει στα Πεδία. Η αστυνομία της Macronia δεν είχε κανένα πρόβλημα να σύρει ηλικιωμένους, να αδειάσει δακρυγόνα επάνω τε παιδάκια ακόμη στα καροτσάκια και να κυνηγήσει και να χτυπήσει τους δημοσιογράφους που προσπαθούσαν να τεκμηριώσουν τη βία. Παρά την πίεση της αστυνομίας οι διαδηλωτές κατάφεραν να συγκεντρωθούν σε χιλιάδες και να φτάσουν στο, φιλόδοξο, στόχο να πορευτούν στα Πεδία. Περίπου εκατό οι προσαγωγές, και πολλοί τραυματίστηκαν, αλλά επικράτησαν η αποφασιστικότητα και τα οδοφράγματα. Αμέσως μετά το μεσημεριανό τα γιλέκα έφτασαν στη διαδήλωση για το κλίμα, επίσης με πολύ κόσμο και αυτή, δίνοντας ζωή σε ένα «cortege de tete» λαμβάνοντας de facto την ηγεσία της διαδήλωσης ενάντια στην υπερθέρμανση του πλανήτη, και πραγματοποιώντας την πολιτική σύγκλιση που χτίστηκε τις τελευταίες ημέρες με αυτούς που κινητοποιούνται για να σώσουν τον πλανήτη

Χιλιάδες κίτρινα γιλέκα και οικολόγοι διαδηλωτές πορεύτηκαν μαζί προκαλώντας την οργή της αστυνομίας που προσπάθησε να τους διαλύσει πολλές φορές γεμίζοντας τον αέρα με δακρυγόνα.

Η πορεία που συγκεντρώθηκε στο Luxemburg, είδε την πολυάριθμη παρουσία οικολόγων διαδηλωτών από μερικές περιβαλλοντικές ενώσεις και του κινήματος extincion rebellion, των gilets jaunes, και πολλών που κατέβηκαν τους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στην συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση που έρχεται. Φτάνοντας στο Bercy και συγκρουόμενη ξανά με την αστυνομία η πορεία συνεχίστηκε εκ νέου στη Βαστίλη και τα Ηλύσια Πεδία. Αξίζει επίσης να σημειωθεί η διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα του σαββάτου στην Τουλούζη, που παρά το ότι το κάλεσμα του Παρισιού ήταν εθνικής εμβέλειας, περιλάμβανε χιλιάδες συμμετέχοντες.

Μετά την διαδήλωση της Nantes της προηγούμενης εβδομάδας, επίσης με πολύ μεγάλη συμμετοχή και μαχητικότητα, φαίνεται να επιβεβαιώνεται η επιστροφή στους δρόμους του κινήματος των gilets jaunes, το οποίο σε 10 μήνες από την αρχή της κινητοποίησης δεν φαίνεται να θέλει να εγκαταλείψει, αντιθέτως ανακάμπτει και περνά στην επίθεση ενάντια στον Macron και την κυβέρνηση του.

 

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/fin-du-monde-fin-du-mois-meme-combat

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Διαδήλωση ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή στο κέντρο της Αθήνας

Διαδήλωση ενάντια στην αστυνομοκρατία και την καταστολή στο κέντρο της Αθήνας

Στη Βουλή έφτασε περί τις 2 μ.μ. η διαδήλωση ενάντια στην επιχείρηση «νόμος και τάξη», η οποία «δεν αφορά μόνο τα Εξάρχεια, αλλά όλη την κοινωνία», στην οποία κάλεσαν σήμερα αριστερές οργανώσεις και συλλογικότητες του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Η διαδήλωση, με τη συμμετοχή χιλιάδων διαδηλωτών, ξεκίνησε λίγο μετά τη 1 το μεσημέρι, και ακολουθώντας τη διαδρομή Ομόνοια – Σταδίου έφτασε περί τις 2.00 μ.μ. στη Βουλή όπου και παρέμεινε για αρκετή ώρα πριν επιστρέψει προς τα Προπύλαια.

H αστυνομική παρουσία ήταν έντονη, ενώ ακόμη ισχυρότερη είναι στις περιοχές γύρω από τα Εξάρχεια.

Play Video

Το κοινό κάλεσμα

 

Σε κοινό τους κάλεσμα, ένα από τα πολλά για τη διαδήλωση του Σαββάτου 14 Σεπτέμβρη (12:00 μ.μ. Προπύλαια), η Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε, η Αντιεξουσιαστική Κίνηση, ο ΕΚΧ Βοτανικός, ο ΕΚΧ Νοσότρος, η Συνάντηση για την Αντικαπιταλιστική Διεθνιστική Αριστερά, το Στέκι Μεταναστών, κ.ά. αναφέρουν:

 

H επιχείρηση «νόμος και τάξη» στα Εξάρχεια βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Τόσο οι κάτοικοι όσο και όποιοι-ες παρατηρούν τα γεγονότα χωρίς ιδεολογικές παρωπίδες, διαπιστώνουν ότι η αστυνομοκρατία δεν βελτιώνει την καθημερινότητα της γειτονιάς, αλλά τη δυσκολεύει. Δεν μειώνει τη βία, αλλά την αυξάνει. Δεν περιορίζει τις ναρκομαφίες, αλλά τους δίνει περισσότερο χώρο. Είναι φανερό ότι η επιχείρηση «νόμος και τάξη» στρέφεται εναντίον των προσφύγων και των ανατρεπτικών πολιτικών χώρων, εναντίον των ελευθεριών όλων μας.

Όπως συμβαίνει πάντοτε, την κρατική βία συνοδεύει το οργανωμένο ψεύδος των προπαγανδιστικών μηχανισμών. Τη βίαιη έξωση των προσφύγων από τις καταλήψεις ακολούθησαν καθοδηγούμενα από την αστυνομία ρεπορτάζ για τις συνθήκες διαβίωσης τους. Στη συνέχεια, δεν είδαμε κανένα δημοσίευμα για τους πρόσφυγες που μεταφέρθηκαν σε σκηνές και κοντέινερ, σε συνθήκες πολύ χειρότερες από των καταλήψεων.

Η αντίσταση στην επιχείρηση «νόμος και τάξη» δεν αφορά μόνο τα Εξάρχεια, αλλά όλη την κοινωνία. Γιατί μέσα από τα Εξάρχεια επιχειρείται η εμβάθυνση της κατάστασης εξαίρεσης δικαιωμάτων, η επιβολή του καθεστώτος του γενικευμένου φόβου κι εντέλει η διαμόρφωση του αστικού ιστού με βάση τις επιδιώξεις του Κεφαλαίου, ερήμην των κατοίκων της πόλης.

Οι ναρκομαφίες δεν απειλούνται από την ένταση της κρατικής καταστολής. Όχι μόνο λόγω της γενικευμένης διαπλοκής τους (στο ανώτερο επίπεδο) με την αστυνομία και τη Δικαιοσύνη.

Πιο σημαντικό είναι ότι ο Λεβιάθαν της κρατικής καταστολής και ο Βεεμώθ του κοινωνικού κανιβαλισμού βρίσκονται σε σχέση υπαρξιακής αλληλεξάρτησης. Το κράτος έχει ανάγκη τη μαφία και η μαφία το κράτος.

Στεκόμαστε στο πλευρό των καταλήψεων και των κοινωνικών χώρων που απειλούνται

Λέμε ηχηρό «όχι» στην αστυνομοκρατία στα Εξάρχεια και τον κοινωνικό κανιβαλισμό.

Βάζουμε φραγμό στην επέκταση του τρομονόμου και το καθεστώς εξαίρεσης δικαιωμάτων

Το Σάββατο 14 Σεπτεμβρίου διαδηλώνουμε στις 12:00 στα Προπύλαια

«Το σχέδιο της εξουσίας ήταν, είναι και θα είναι να μην υπάρχουν αντιστάσεις, να αποπολιτικοποιηθούν όχι μόνο τα Εξάρχεια, αλλά και κάθε γειτονιά. Να επιβληθεί η πειθάρχηση, ο έλεγχος και ο τρόμος σε κάθε κοινωνικό και εργασιακό χώρο. Ο καθένας να κοιτά μόνο την επιβίωσή του, κανιβαλίζοντας τους συναδέλφους του, τους γείτονές του, τους άλλους. Μόνο έτσι μπορεί να επιβληθεί σιγή νεκροταφείου», τονίζει μεταξύ άλλων η Πρωτοβουλία Εργαζομένων & Ανέργων στην ιδιωτική εκπαίδευση.

 

https://tvxs.gr/news/ellada/diadilosi-enantia-stin-astynomokratia-kai-tin-katastoli-sto-kentro-tis-athinas