μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

«Η πολιτεία τρομάζει από την ομορφιά της ατίθασης νεότητας»

ThePressProject
@ThePressProject

Με αφορμή τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας και ακραίας βίας που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας τον τελευταίο καιρό, με πιο πρόσφατο αυτό της εισβολής της ΕΛ.ΑΣ. χωρίς ένταλμα στο σπίτι του γνωστού σκηνοθέτη, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου παίρνει θέση με κείμενο του. «Η πολιτεία -και η εκκλησία υποθέτω- που μοναδικό καθήκον της ύπαρξής της θα έπρεπε να είναι η ευημερία των πολιτών της, αντί να τρομάζει από την ομορφιά της ατίθασης νεότητας, καλά θα κάνει να προσφέρει τα κουρέλια, που φυλάει στην ντουλάπα της, για να ζεσταθούν οι γυμνοί και οι άτυχοι αυτού του κόσμου»

Όλο και περισσότεροι καλλιτέχνες παίρνουν θέση για τις ολοένα αυξανόμενες καταγγελίες και τα ντοκουμέντα που βγαίνουν στη δημοσιότητα με περιστατικά αστυνομικής αυθαιρεσίας το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου με κείμενο του στην «Εφ.Συν.» αναφέρεται στην «ατίθαση νεότητα», τους κατασταλτικούς μηχανισμούς, ενώ παίρνει θέση υπέρ των καταλήψεων «εγκαταλελειμμένων κτιρίων, χωραφιών και άλλων εγκαταστάσεων που σαπίζουν στον χρόνο, ειδικά αυτά που ανήκουν στο κράτος, στην εκκλησία και σε ιδρύματα-μούμιες».

Ολόκληρο το κείμενο του:

Η σκληρότητα χαρακτηρίζει, διαχρονικά, όλους τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Ετσι, από τις πιο πρόσφατες περιπτώσεις, πολύ χειρότερη κι από τη βαναυσότητα προς την οικογένεια Ινδαρέ, ήταν η -μέχρι θανάτου- βαναυσότητα προς τον Ζακ, από ανάξιους συνανθρώπους μας (πολίτες και αστυνομικούς).

Περισσότερο κι από τη βία των μηχανισμών εξουσίας -για μένα αναμενόμενη αλλά μη αποδεκτή- με έχει απογοητεύσει που ένα σημαντικό ποσοστό του κόσμου, έχοντας καταπιεί αμάσητη την προπαγάνδα των μέσων μαζικής εξημέρωσης, προτίμησε να απεμπολήσει ένα μέρος της ελευθερίας του -για την οποία τόσοι γνωστοί και άγνωστοί μας θυσιάστηκαν κατά καιρούς ώστε να λαμπρύνει τις ζωές μας- στο όνομα μιας υποτιθέμενης ασφάλειας.

Για όσους -τυχόν- ενδιαφέρονται για την προσωπική μου άποψη και στάση, θεωρώ την ελευθερία «τελική» μου πατρίδα και δεν θα την προσφέρω, ηθελημένα, σε κανέναν.

Επίσης, στα επιμέρους, είμαι υπέρ των καταλήψεων εγκαταλελειμμένων κτιρίων, χωραφιών και άλλων εγκαταστάσεων που σαπίζουν στον χρόνο, ειδικά αυτά που ανήκουν στο κράτος, στην εκκλησία και σε ιδρύματα-μούμιες. Η πολιτεία -και η εκκλησία υποθέτω- που μοναδικό καθήκον της ύπαρξής της θα έπρεπε να είναι η ευημερία των πολιτών της, αντί να τρομάζει από την ομορφιά της ατίθασης νεότητας, καλά θα κάνει να προσφέρει τα κουρέλια, που φυλάει στην ντουλάπα της, για να ζεσταθούν οι γυμνοί και οι άτυχοι αυτού του κόσμου.

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

αφίσα ¡NO PASARAN!: ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ ενάντια στην κρατική καταστολή, στην αστυνομική κτηνωδία και στην κατοχή των Εξαρχείων


post image“Το αίμα χύθηκε και δεν μαζεύεται. Δεν ζω με φόβο, ούτε με μίσος. Το μίσος μου είναι ταξικό, πηγάζει από τον τρόπο που αντιλαμβάνομαι τον κόσμο. Ζω με τη φράση που είπε εκείνη η κοπέλα: «Μη φοβάσαι, θα πάμε μαζί». Είναι λυτρωτικό, δεν περιλαμβάνει καμιά υπόσχεση ότι όλα θα πάνε καλά, αλλά τη δέσμευση πως ό,τι κι αν γίνει θα πάμε μαζί.”

Γιάννης Καυκάς, 8 Δεκέμβρη 2019

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΘΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΛΤΙΚΗ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΝΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΜΕ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ Ο ΦΟΒΟΣ ΑΛΛΑΖΕΙ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ

Οι μεγάλες κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στις καταλήψεις και μνήμης και αντίστασης 11 χρόνια μετά τη δολοφονία του Α. Γρηγορόπουλου και το ξέσπασμα της κοινωνικής εξέγερσης, που πραγματοποιήθηκαν στις 5 και 6 Δεκέμβρη 2019 στην Αθήνα και σε δεκάδες πόλεις της χώρας, αποτέλεσαν σημαντικές στιγμές του αγώνα που αναπτύσσεται την τελευταία περίοδο ενάντια στην κατασταλτική εκστρατεία του κράτους. Χιλιάδες αναρχικοί/ές και συνολικότερα αγωνιστές και αγωνίστριες της βάσης αψήφησαν την κρατική τρομοκρατία που επιχειρείται να επιβληθεί μέσα από τις συνεχείς επιθέσεις στον κόσμο του αγώνα και στις αυτοοργανωμένες δομές του, τις εκκενώσεις πολιτικών και στεγαστικών καταλήψεων, το βίαιο ξεσπίτωμα οικογενειών προσφύγων και μεταναστριών και τον εγκλωβισμό τους σε άθλια και απομονωμένα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την καθημερινή καθεστωτική προπαγάνδα των ΜΜΕ, τις παρακολουθήσεις αγωνιστών και κινηματικών χώρων, την κατοχή των Εξαρχείων και την αστυνομοκρατία στην πόλη και έστειλαν ένα ηχηρό μήνυμα στα κρατικά επιτελεία: Οι καταλήψεις δεν παραδίνονται μάχονται – ενάντια στην κρατική καταστολή η εξέγερση μένει ζωντανή, στέλνοντας στα σκουπίδια τα τελεσίγραφα του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και κλονίζοντας την αλαζονεία της εξουσίας να συντρίψει τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις.

Απέναντι σε αυτή τη συνθήκη το κράτος επιχείρησε να επιβάλει τον τρόμο πραγματοποιώντας επιθέσεις με τη μορφή αντιποίνων στη γειτονιά των Εξαρχείων το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη υιοθετώντας τακτική στρατού κατοχής, αντιμετωπίζοντας τους διαδηλωτές και τις διαδηλώτριες, τους κατοίκους και τους θαμώνες ως εσωτερικό εχθρό και συνολικά τη περιοχή ως εχθρικό έδαφος. Έτσι αμέσως μόλις η κεφαλή της πορείας κατέληξε στο μνημείο του Α. Γρηγορόπουλου στην οδό Μεσολογγίου για να τιμήσει την μνήμη του και αφού πρώτα οι αστυνομικές δυνάμεις έκοψαν το μεγαλύτερο μέρος της ώστε να μην προσεγγίσουν οι χιλιάδες των διαδηλωτών το σημείο, εξαπέλυσαν συντονισμένη επίθεση κατά όποιου βρίσκονταν στους δρόμους χτυπώντας, βασανίζοντας, συλλαμβάνοντας και επιπλέον συστηματοποιώντας μια πρακτική που επιχειρεί την ταπείνωση όσων πέφτουν στα χέρια τους, με το δημόσιο ξεγύμνωμα και την αποθράσυνση της σεξιστικής χυδαιότητας και διαστροφής των φασιστών μπάτσων. Αυτή η τακτική είχε επαναληφθεί στα Εξάρχεια στις 17 Νοέμβρη με τον άγριο ξυλοδαρμό και τραυματισμό δεκάδων ανθρώπων που απλά βρίσκονταν στην περιοχή, όπως και στις 7 Νοέμβρη όπου επιπλέον περικυκλώθηκε για ώρες το καφενείο στην πλατεία Εξαρχείων και βασανίστηκε μετά την αναίτια σύλληψή του ο σύντροφος Λ. Γ., ενώ καθημερινές είναι οι περιπτώσεις λεκτικών επιθέσεων και τραμπουκισμών από τους μπάτσους των ΜΑΤ που έχουν στρατοπεδεύσει στη γειτονιά κατά γυναικών, νεολαίων και γενικότερα οποιουδήποτε κινείται στους δρόμους.

Πρόκειται για μια κεντρική κρατική πολιτική εμπέδωσης του φόβου στον πληθυσμό μέσα από το χτύπημα του πιο ζωντανού και αγωνιστικού κομματιού της κοινωνίας και την εγκαθίδρυση ενός “καθεστώτος εξαίρεσης”, που αναπαράγεται ανοιχτά από τα πλήρως ελεγχόμενα καθεστωτικά ΜΜΕ ώστε να λειτουργήσει παραδειγματικά για όλους. Σε αυτήν την κατεύθυνση κινούνται επίσης οι δηλώσεις του φασιστικού συρφετού των κρατικών αξιωματούχων περί “αναγκαστικότητας της κρατικής βίας” για την επιβολή του δόγματος “νόμος και τάξη” και η επίσημη κάλυψη της αστυνομικής κτηνωδίας από τον υπουργό Δημόσιας Τάξης που έδωσε το πράσινο φως για τη συνέχιση της δολοφονικής δράσης των σωμάτων ασφαλείας κατά όσων αντιστέκονται στην κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα προλειαίνοντας το έδαφος για έναν νέο Γιάννη, για έναν νέο Αλέξανδρο, στοχεύοντας και ευελπιστώντας πως αυτή τη φορά οι κοινωνικές αντιδράσεις θα πνιγούν στο φόβο της κρατικής τρομοκρατίας.

Από τη μεριά μας, ως ανοιχτή κινηματική διαδικασία αλληλεγγύης στις δομές του αγώνα και τις κοινωνικές και ταξικές αντιστάσεις, έχοντας βρεθεί στο δρόμο το τελευταίο διάστημα με χιλιάδες άλλους αγωνιστές ενώνουμε τη φωνή μας με όλους τους ανθρώπους που εξοργίζονται μπροστά στην αστυνομική κτηνωδία και απευθύνουμε κάλεσμα σε όλους τους εκμεταλλευόμενους και καταπιεσμένους να σταθούν με αξιοπρέπεια απέναντι στην ιδεολογική και κατασταλτική επίθεση του κράτους και των αφεντικών, να υπερασπιστούμε συλλογικά το δίκιο των κοινωνικών και ταξικών αγώνων, να σπάσουμε μαζικά και μαχητικά την τρομοκρατία του κράτους στον δρόμο, στη δουλειά, στο σχολείο, στις σχολές, στις γειτονιές, να θέσουμε φραγμό στη δολοφονική του βία.

Ας μην επαίρονται τα δεξιά ρετάλια της εξουσίας για την κατίσχυση της κοινωνίας και μην ξερογλείφονται τα αριστερά της δεκανίκια για την υποταγή, το φόβο, την ενσωμάτωση και την ανάθεση που μπορεί να παράξει η αστυνομική μπότα. Σε αυτήν την κοινωνία που λίγα χρόνια πριν ξέσπασε η εξέγερση του ‘08 και οι μεγάλες κινητοποιήσεις του 2010 – 12, σοβούν νέοι Δεκέμβρηδες. Στους πόθους των από κάτω για το δίκιο, στις μικρές και μεγάλες αντιστάσεις που αναπτύσσονται καθημερινά και στις αγωνιστικές εμπειρίες που κατακτιούνται πέρα από τα θεσμικά όρια της διαμαρτυρίας και τον εγκλωβισμό στον συσχετισμό των συστημικών πολιτικών δυνάμεων, στη συγκρότηση, συμμετοχή και κινητοποίηση αδιαμεσολάβητων κοινωνικών – ταξικών μετώπων αντίστασης, στις καρδιές και τα μυαλά των νέων αγωνιστών, των συντρόφων και συντροφισσών που κατά χιλιάδες κατεβαίνουν στους δρόμους συγκροτώντας τα αναρχικά και ριζοσπαστικά μπλοκ των διαδηλώσεων.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΠΟΡΕΙΑ

ενάντια στην κρατική καταστολή, στην αστυνομική κτηνωδία και στην κατοχή των Εξαρχείων

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019, ΠΛΑΤΕΙΑ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ, 6 Μ.Μ.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΤΗΣ 6ης ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2019 ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΣΤΙΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ

¡NO PASARAN!

Αναρχικό-Αντιεξουσιαστικό Στέκι «ΑΝΤΙΠΝΟΙΑ», Κατάληψη ΛΕΛΑΣ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΗ 37, Κατάληψη Στέγης Προσφύγων/Μεταναστών ΝΟΤΑΡΑ 26, Squat for Refugees/Migrants SPIROU TRIKOUPI 17, TΑΞΙΚΗ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ (Ομάδα Αναρχικών και Κομμουνιστών), Αναρχική Φοιτητική Συνέλευση ΑΡΟΔΑΜΟΣ, Κ*ΒΟΞ Κατειλημμένο Κοινωνικό Κέντρο, Αντιφασιστική-Αντιεξουσιαστική συνέλευση Ν. Ιωνίας – Ηρακλείου, Σύντροφοι και Συντρόφισσες

 

 

https://athens.indymedia.org/post/1602056/

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΕΣΑΜΕ ΑΛΛΑ ΠΕΣΑΜΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΤΟΥΣ ανακοίνωση της υπεράσπισης της Ματρόζου 45

Το παρόν αποτελεί ανακοίνωση των καταληψιών συντρόφων και συντροφισσών που υπερασπίστηκαν το κτήριο της Ματρόζου 45 και ξέφυγαν από τις δυνάμεις καταστολής ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ.

Καταλήψεις – Αυτοδιαχειριζόμενοι Χώροι Κοινωνική ανυπακοή / Αντιστάσεις Κρατική καταστολή – Κοινωνικός έλεγχος


Το παρόν αποτελεί ανακοίνωση των καταληψιών συντρόφων και συντροφισσών που υπερασπίστηκαν το κτήριο της Ματρόζου 45 και ξέφυγαν από τις δυνάμεις καταστολής ΜΑΤ, ΟΠΚΕ, ΕΚΑΜ.

Στις 6 και τέταρτο περίπου διμοιρίες ΜΑΤ, μονάδες των ΟΠΚΕ και της ΕΚΑΜ προσέγγισαν την κατάληψη Ματρόζου 45. Την ίδια στιγμή ενημερωθήκαμε ότι στην ίδια μοίρα βρίσκονται και τα άλλα σπίτια της κοινότητας.

Αφού οχυρώσαμε το σπίτι ξεκινήσαμε άμεσα τη σύγκρουση με τις δυνάμεις καταστολής. Έπιπλα, ηλεκτρικές συσκευές, κοτρώνες, μπογιές, πυροσβεστήρες, όλο το σπίτι ήρθε στο κεφάλι τους. Αυτοί απάντησαν πυροβολώντας και τραυματίζοντάς μας με πλαστικές σφαίρες όπως και με κρότου λάμψης στο εσωτερικό του σπιτιού. Εμείς φωνάζαμε » Εδώ μένουμε, εδώ είναι το σπίτι μας, εδώ θα πεθάνουμε!», «Σκατά στην ανάπτυξή και στα airbnb σας.» Κάτι μαυροφορεμένοι ειδικοδυναμίτες που τρώγαν κατσαρόλες στο κεφάλι και συνειδητοποιούσαν πόσο ποταποί είναι. Κι’ όταν τελικά κατάφεραν να μπούνε, εντελώς χαοτικοί παράγοντες και ένα ένστικτο επιβίωσης οδήγησαν σε ένα μονοπάτι διαφυγής. Ξύπνησαν οι μνήμες που οι άνθρωποι του αγώνα φυγαδεύονται από τους στρατούς κατοχής. Οι λυσσασμένοι μισθοφόροι όμως δε μπορούσαν να δεχθούν ότι αυτοί και αυτές που αντιστάθηκαν είχαν εξαφανιστεί και ότι δε θα μπορέσουν να βασανίσουν τα σώματά τους. Αλλά αυτό που τους πονούσε περισσότερο ήταν η υποψία πως κάποιος ή κάποια από τη γειτονιά, μας έχει δώσει καταφύγιο. Έτσι, ως γνήσιος μισθοφορικός στρατός, οι μπάτσοι στοχοποίησαν το πρώτο σπίτι που βρήκαν μπροστά τους. Πραγματοποίησαν ένοπλη εισβολή χτυπώντας και αιχμαλωτίζοντας μία ολόκληρη οικογένεια οδηγώντας σε σύλληψη τον πατέρα και τους δύο γιούς. Αυτοί που έχουν τόσο ψηλά το θεσμό της ελληνικής οικογένειας και την προστασία του ιδιωτικού χώρου ισοπέδωσαν τα πάντα από τη μανία τους να βρουν τους αντιστεκόμενους και τις αντιστεκόμενες. Και ακριβώς επειδή δεν τους βρήκαν αναγκαστήκαν να τους κατασκευάσουν στα πρόσωπα τυχαίων ανθρώπων.

Τον σεβασμό μας στη γυναίκα και την οικογένειά της που αρνήθηκαν την παράνομη είσοδο στους μπάτσους πληρώνοντας το κόστος των επιλογών τους.

Άπειρη αγάπη στα συντρόφια μας και σε κάθε άνθρωπο που μας στήριξε.

Αλληλεγγύη στα συλληφθέντα των καταλήψεων της κοινότητάς μας.

Μπορεί να έχουμε χάσει όλα τα βασικά, να είμαστε χωρίς ρούχα και στέγη, μπορεί να σβήσατε προσωρινά απ’το χάρτη τρία σπίτια και τρία χρόνια συνεχόμενης και επίπονης δουλειάς για την κοινωνική αλληλεγγύη και αντίσταση αλλά το ξέρουμε οτι φοβάστε, οτι η ορμή και η δύναμή μας μπορεί να γίνει ανεξέλεγτη.

Αλληλεγγύη στην κατάληψη Έπαυλη Κουβέλου και σε όλες τις αγωνιζόμενες καταλήψεις.

Ας γίνουν οι εκκενώσεις των καταλήψεων η αφορμή για την κλιμάκωση του αγώνα σε κάθε κοινωνικό μέτωπο.

 

 

https://athens.indymedia.org/post/1602084/

Κάποιες σκέψεις σε σχέση με τις κατασταλτικές επιχειρήσεις στο Κουκάκι

Κάποιες σκέψεις σε σχέση με τις κατασταλτικές επιχειρήσεις στο Κουκάκι

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Καβάλα: Συγκέντρωση-μικροφωνική 6 Δεκέμβρη

By anarxikoikavalas | December 4, 2019 – 5:25 pm – Posted in ΑντίστασηΑστυνομοκρατίαΑφίσεςΚαταστολήΠορείες
 ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ – ΜΙΚΡΟΦΩΝΙΚΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 6/12/2019, ΣΤΙΣ 19:00, ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΚΑΠΝΕΡΓΑΤΗ, ΚΑΒΑΛΑ
ΠΑΝΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ, ΠΑΡΚΟ ΦΑΛΗΡΟΥ, ΚΑΒΑΛΑ, 5/12/2019
σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

η δημοκρατία σας βρωμάει φασισμό

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΒΡΩΜΑΕΙ ΦΑΣΙΣΜΟ , ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ – ΝΤΑΒΑΔΕΣ , ΠΡΕΖΕΜΠΟΡΕΣ , ΚΑΤΑΧΡΑΣΤΕΣ, ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ, ΡΑΤΣΙΣΤΕΣ, ΧΟΥΝΤΟΛΑΓΝΟΙ,ΕΙΣΤΕ ΟΙ ΗΤΤΗΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΕΜΟ ΜΑΖΙ ΣΑΣ