μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Ο γιατρός από την Κούβα

διεθνισμός, internazionalismo

Μια Διεθνής … της Υγείας

Μια Διεθνής … της Υγείας

Οι Κουβανοί γιατροί κλήθηκαν να ενισχύσουν τις υπηρεσίες υγείας της Ιταλίας για να ανακόψουν την επιδημία του Covid-19.

Μόλις πριν από ένα μήνα, ο πρόεδρος της Βραζιλίας ήταν αυτός που τους ανακάλεσε. Ο Ζαΐχ Μπολσονάρου είχε από καιρό ξεκινήσει να κατηγορεί τους Κουβανούς γιατρούς που βρίσκονταν στο βραζιλιάνικο έδαφος ως αδρανοποιημένα “αντάρτικα κύτταρα”. Όμως, αμέσως μετά την αναχώρησή τους και πριν ξανακληθούν τελικά, σε ορισμένες περιοχές ο κόσμος στερήθηκε οποιασδήποτε ιατρικής φροντίδας (El Pais, 18 Φεβρουαρίου).

Το 2006, ο δημοσιογράφος Ερνάντο Κάλβο Οσπίνα κατέγραψε την ιστορία της Συνεργασίας για την υγεία μεταξύ της Κούβας και των φτωχών πληθυσμών των χωρών του Νότου, την πρώτη Διεθνή Ιατρική Ταξιαρχία που σχηματίστηκε το 1963, στην -μόλις -ανεξαρτητοποιημένη Αλγερία.

Νέοι “γιατροί με γυμνά πόδια”

Λίγο μετά την εκλογή του στην προεδρία της Βενεζουέλας το 1998, ο Ούγκο Τσάβεζ υπέγραψε συμφωνία με την κυβέρνηση της Κούβας, με την οποία δημιουργήθηκε ένα τεράστιο πρόγραμμα δημόσιας υγείας, το Misión Barrio Adentro (Αποστολή Mέσα στη Γειτονιά). Στη Βενεζουέλα, 14.000 Kουβανοί γιατροί περιέθαλψαν από τότε τους φτωχότερους δωρεάν. Αν και ελάχιστα γνωστή, αυτή η δράση είναι μόνο ένα μέρος της υγειονομικής συνεργασίας της Αβάνας με τους φτωχούς πληθυσμούς των χωρών του Νότου.

Αύγουστος του 2005 … Ο τυφώνας Κατρίνα έχει καταστρέψει τον Νότο των Ηνωμένων Πολιτειών. Οι αρχές γρήγορα χάνουν κάθε έλεγχο και λόγω της κλίμακας της καταστροφής. Η κυβερνήτης της Λουιζιάνας, Κάθλιν Μπλάνκο, απευθύνει έκκληση στη διεθνή κοινότητα και ζητά επείγουσα ιατρική βοήθεια. Στην Αβάνα, η κυβέρνηση της Κούβας αντιδρά αμέσως. Προτείνει να στείλει στη Νέα Ορλεάνη, αλλά και στο Μισισιπή και την Αλαμπάμα, -κράτη που πλήττονται επίσης από τον κυκλώνα-, με τη μορφή ανθρωπιστικής βοήθειας και μέσα σε 48 ώρες το πολύ, 1.600 γιατρούς που εκπαιδεύονται για να παρεμβαίνουν σε αυτόν τον τύπο καταστροφής. Φέρουν μαζί τους όλο τον απαραίτητο εξοπλισμό και 36 τόνους φαρμάκων. Αλλά αυτή η πρόταση, όπως και αυτή που απεύθυνε η Κούβα απευθείας στον Πρόεδρο Τζωρτζ Μπους, έμειναν αναπάντητες, ενώ περισσότεροι από 1.800 άνθρωποι, κυρίως φτωχοί, θα πέθαιναν από έλλειψη βοήθειας και φροντίδας.

Το δράμα επαναλαμβάνεται, στις 8 Οκτωβρίου 2005, όταν το Πακιστάν αντιμετώπισε έναν από τους χειρότερους σεισμούς στην ιστορία του, στην περιοχή του Κασμίρ. Οι ανθρώπινες και υγειονομικές συνέπειες ήταν δραματικές, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές και απομονωμένες περιοχές στο βόρειο τμήμα της χώρας. Στις 15 Οκτωβρίου, ένα πρώτο σώμα 200 Κουβανών γιατρών έκτακτης ανάγκης έφτασε με αρκετούς τόνους εξοπλισμού. Λίγες μέρες αργότερα, η Αβάνα απέστειλε τον απαραίτητο εξοπλισμό για να εγκαταστήσει και να εξοπλίσει 30 νοσοκομεία της επαρχίας, σε ορεινές περιοχές, τις οποίες, ως επί το πλείστον, δεν είχαν ποτέ επισκεφθεί γιατροί. Πολλοί άνθρωποι ανακαλύπτουν την ύπαρξη μιας χώρας που ονομάζεται Κούβα.

Όλα ξεκίνησαν στην Αλγερία

Για να μην έρθουν σε κόντρα με την παράδοση σε αυτή τη μουσουλμανική χώρα, οι Κουβανοί γιατροί – το 44% των περίπου 3.000 γιατρών που μεακινήθηκαν στο Πακιστάν μέχρι τον Μάιο του 2006 – κάλυπταν τα μαλλιά τους κάτω από ένα μαντήλι. Μια καλή συνεργασία άρχισε να καθιερώνεται σε σύντομο χρονικό διάστημα: πολλοί Πακιστανοί αποδέχονται ότι η γυναίκα ή η κόρη τους φροντίζεται από έναν άνδρα. Στα τέλη Απριλίου 2006, λίγο πριν από την αναχώρησή της, η ιατρική ομάδα της Κούβας περιέθαλψε 1,5 εκατομμύρια ασθενείς, κυρίως γυναίκες, και πραγματοποίησε περίπου 13.000 χειρουργικές επεμβάσεις. Μόνο λίγοι ασθενείς, με πολύ σοβαρά τραύματα έπρεπε να μεταφερθούν στην Αβάνα όπως και έγινε. Ο Πρόεδρος Περβέζ Μουσάραφ, μεγάλος σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών και φίλος του Μπους, ευχαρίστησε επισήμως τις αρχές της Αβάνας και αναγνώρισε ότι η βοήθεια αυτής της μικρής χώρας της Καραϊβικής ήταν η σημαντικότερη που έλαβε (το Πακιστάν) σε αυτή την καταστροφή.

Η πρώτη Κουβανική Διεθνής Ιατρική Ταξιαρχία (Μπριγάδα) δημιουργήθηκε το 1963. Ήταν η μόλις ανεξαρτητοποιημένη Αλγερία η χώρα στην οποία επέστρεψαν οι 58 ιατροί και τεχνικοί που τη στελέχωναν.

Το 1998, η κυβέρνηση της Κούβας άρχισε να οργανώνει μαζική ιατρική βοήθεια προς πληθυσμούς φτωχών χωρών που επλήγησαν από φυσικές καταστροφές. Μετά τη διέλευση των κυκλώνων George και Mitch στην Κεντρική Αμερική και την Καραϊβική, η Αβάνα διέθεσε τους γιατρούς και νοσηλευτές της να εργαστούν στο πλαίσιο των ολοκληρωμένων προγραμμάτων υγείας. Η Δομινικανή Δημοκρατία, η Ονδούρα, η Γουατεμάλα, η Νικαράγουα, η Αϊτή και το Μπελίζ δέχτηκαν αυτήν την πρόταση.

Στην Αϊτή, όπου ο μέσος πολίτης στερείται ιατρικής περίθαλψης, η Κούβα προσφέρθηκε να στείλει μαζική ιατρική βοήθεια. Μάλιστα, το 1998, η Αβάνα πρότεινε ακόμη και στη γαλλική κυβέρνηση (πρώην αποικιακή δύναμη), ένα είδος ανθρωπιστικής ένωσης που θα ωφελούσε τον πληθυσμού της Αϊτής. Αλλά το Παρίσι παρέμεινε σιωπηλό και τελικά επέλεξε το 2004 να στείλει στρατεύματα..
Η Κούβα ανέπτυξε τον αριθμό των γιατρών της – από το 1998, άλλοι 2.500 ακολούθησαν – και όσο περισσότερους τόνους φαρμάκων της επέτρεπε η εύθραυστη οικονομία της.

Η αποτελεσματικότητα και η δωρεάν παροχή βοήθειας, το γεγονός ότι αυτοί οι νέοι “γιατροί με γυμνά πόδια” παρεμβαίνουν σε περιοχές όπου οι τοπικοί συνάδελφοί τους αρνούνται να πάνε (λόγω της φτώχειας της “πελατείας”, της ανασφάλειας ή της δυσκολίας πρόσβασης …), οδηγούν άλλες χώρες, κυρίως από την Αφρική, να υποβάλουν αίτηση για το πρόγραμμα. Οι Κουβανοί υγειονομικοί υπάλληλοι πληρώνονται από τη δική τους κυβέρνηση.

Από το 1963 έως το τέλος του 2005, περισσότεροι από 100.000 γιατροί και τεχνικοί υγείας εργάστηκαν σε 97 χώρες, κυρίως στην Αφρική και τη Λατινική Αμερική (1). Τον Μάρτιο του 2006, 25.000 επαγγελματίες είχαν εξαπλωθεί σε 68 έθνη. Μια ανάπτυξη που ακόμη και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) δεν μπορεί να εγγυηθεί. Όσον αφορά τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα (ΓΧΣ), η μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) απέστειλε 2.040 ιατρούς και νοσηλευτές στο εξωτερικό το 2003, 2.290 το 2004 (2). Επιπλέον, υπάρχει η φροντίδα που ασκείται στην ίδια την κουβανική επικράτεια, όπου συχνά στέλνονται οι σοβαρότερο πάσχοντες ασθενείς από οποιαδήποτε χώρα. Ήταν η Αβάνα, για παράδειγμα, που περιέθαλψε την Kim Phuc, το κοριτσάκι στη φωτογραφία του Nick Ut που είχε κλονίσει τον κόσμο, τρέχοντας γυμνό σε δρόμο στο Βιετνάμ, με το δέρμα της καμένο από βομβαρδισμούς ναπάλμ του στρατού των ΗΠΑ. Η Κούβα δέχτηκε επίσης παιδιά και ενήλικες, περισσότερους από 19.000 συνολικά, από τις τρεις Σοβιετικές Δημοκρατίες που επλήγησαν από το πυρηνικό ατύχημα του Τσερνομπίλ το 1986.

Αξιοποιώντας την εμπειρία της στην πρόληψη του AIDS (ο επιπολασμός του HIV είναι 0,09% σε σύγκριση με 0,6% στις Ηνωμένες Πολιτείες, για παράδειγμα), η Κούβα προσέφερε, κατά την έκτακτη σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, τον Ιούλιο του 2001, “γιατρούς, παιδαγωγούς, ψυχολόγους και άλλους ειδικούς που είναι απαραίτητοι για την παροχή συμβουλών και συνεργασία σε εκστρατείες για την πρόληψη του AIDS και άλλων ασθενειών. Προσέφερε επίσης τον εξοπλισμό και τα διαγνωστικά κιτ που είναι απαραίτητα για βασικά προγράμματα πρόληψης του AIDS, αντιρετροϊκή θεραπεία για 30.000 ασθενείς … ”. Και αν εγκρινόταν το σχέδιο, «θα ήταν υλοποιήσιμο αρκεί η διεθνής κοινότητα να “έβαζε” τις πρώτες ύλες για τα φάρμακα. Η Κούβα δεν θα είχε κανένα όφελος και θα παρείχε και τους μισθούς του προσωπικού της.”

Η πρόταση δεν έγινε αποδεκτή. Ωστόσο, 8 χώρες της Αφρικής και 6 χώρες της Λατινικής Αμερικής επωφελούνται από το πρόγραμμα Εκπαιδευτική Παρέμβαση για τον HIV / AIDS, το οποίο επέτρεψε τη μετάδοση ραδιοφωνικών ή/και τηλεοπτικών προγραμμάτων, τη δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για περισσότερους από 200.000 ασθενείς, καθώς και τη δυνατότητα εκπαίδευσης για περισσότερους από μισό εκατομμύριο εργαζόμενους στον τομέα της υγείας.

Σήμερα, περίπου 14.000 Κουβανοί γιατροί εργάζονται στα barrios (υποβαθμισμένες περιοχές) της Βενεζουέλας. Μετά από συνεννόηση, το Καράκας και η Αβάνα ξεκίνησαν τη λειτουργία του προγράμματος “Milagro” (“Θαύμα”), η οποία, κατά τη διάρκεια των πρώτων δέκα μηνών του 2005, επέτρεψε την αποκατάσταση της όρασης, χωρίς κόστος, σε σχεδόν 80.000 Βενεζουελάνους, πολλοί από τους οποίους, με καταρράκτη ή γλαυκώμα, έπρεπε να μεταφερθούν στην Κούβα για χειρουργική επέμβαση (3). Το πρόγραμμα αφορά κυρίω τους λατινοαμερικάνους και τους κατοίκους της Καραϊβικής που πλήττονται από τύφλωση και άλλες οφθαλμικές βλάβες. Η Βενεζουέλα παρέχει χρηματοδότηση, η Κούβα παρέχει ειδικούς, εξοπλισμό και υποδομή για τη φροντίδα των ασθενών ενώ βρίσκονται στο νησί.

Μέχρι σήμερα, καμία κυβέρνηση, ιδιωτική πρωτοβουλία ή διεθνής οργανισμός δεν κατόρθωσε να δομήσει ένα παγκόσμιο ιατρικό πρόγραμμα αυτού του μεγέθους ικανό να παράσχει μια ευρεία στήριξη σε άτομα που στερούνται φροντίδας. Στα πλαίσια του Milagro, προβλέπεται να διορθωθούν οφθαλμολογικά προβλήματα περίπου ενός εκατομμυρίου ανθρώπων τον χρόνο…

Λίγο μετά την εκλογή του και πριν την ορκωμοσία του, ο νέος Βολιβιανός πρόεδρος Έβο Μοράλες, υπέγραψε τον Δεκέμβριο του 2005 την πρώτη διεθνή συμφωνία του με την Αβάνα. Δημιούργησε κουβανο-βολιβιανή ένωση για την δωρεάν περίθαλψη οφθαλμολογικών παθήσεων. Εκτός από το Εθνικό Ινστιτούτο Οφθαλμολογίας της Λα Πας, που πρόσφατα εξοπλίστηκε από την Κούβα, το πρόγραμμα θα διαθέτει ιατρικό κέντρο στις πόλεις Κοτσαμπάμπα και Σάντα Κρουζ. Νέοι βολιβιανοί γιατροί που μόλις αποφοίτησαν από τη Λατινοαμερικανική Ιατρική Σχολή (ELAM) θα συμμετάσχουν σε αυτό το πρόγραμμα.

Το πρώτο σχολείο εγκαινιάστηκε το 1998, όταν η Κούβα άρχισε να στέλνει γιατρούς στην Καραϊβική και την Κεντρική Αμερική. Βρίσκεται σε μια πρώην ναυτική βάση, στα προάστια της Αβάνας, εκπαιδεύει νέους από φτωχές οικογένειες από όλη την αμερικανική ήπειρο, συμπεριλαμβανομένων των Ηνωμένων Πολιτειών (αλλά υπάρχουν και εκατοντάδες Αφρικανοί, Ασιάτες, Άραβες, ακόμα και Ευρωπαίοι μαθητές). Οι 21 σχολές ιατρικής που λειτουργούν στην Κούβα συμμετέχουν σε αυτήν την εκπαίδευση. Τον Ιούλιο του 2005 αποφοίτησαν οι πρώτοι 1.610 μαθητές της Λατινικής Αμερικής, ενώ περίπου 2.000 νέοι εισάγονται στο σχολείο κάθε χρόνο. Η εκπαίδευση, η διατροφή, η στέγαση, καθώς και τα αναγκαία για την πρακτική παρέχονται δωρεάν. Σε αντάλλαγμα, πρέπει να συμφωνήσουν να επιστρέψουν στη χώρα τους για να προσφέρουν στους συμπατριώτες τους (4).

Διαμαρτυρίες και πολιτική πίεση

Παρακινούμενοι από ιδεολογικές θεωρήσεις, ιατρικοί και οφθαλμολογικοί σύλλογοι σε πολλές χώρες έχουν ξεκινήσει εκστρατείες εναντίον αυτής της πρωτοβουλίας. Το περιοδικό του Αργεντίνικου Συμβουλίου Οφθαλμολογίας, για παράδειγμα, εναντιώθηκε στους Κουβανούς οφθαλμιάτρους: “Δεν ξέρουμε αν είναι γιατροί (5)” και την ίδια στιγμή ανακοίνωσε ότι θα ξεκινήσει τις επαφές με ανθρωπιστικές ΜΚΟ για τη χρηματοδότηση ενός παρόμοιου προγράμματος.

Στη Νικαράγουα (όπου χθες -βάση ημερομηνίας γραφής του πρωτοτύπου) ο Πρόεδρος Αρνόλντο Αλεμάν, παρά το μέγεθος της καταστροφής που προκάλεσε ο τυφώνας Mitch, ξεκίνησε την ομιλία του αρνούμενος την παρουσία αυτών των ενεργών Κουβανών γιατρών), στη Βενεζουέλα ήδη από το 2002 και στη Βολιβία σήμερα, οι γιατροί που συνδέονται με συντηρητικούς τομείς – και οι οποίοι θεωρούν την ιατρική ως εμπόριο προς τους “φερέεγγυους” πληθυσμούς και αρνούνται να πάνε στις παραγκουπόλεις – “ξεσπούν” ενάντια σε αυτούς τους «γιατρούς με τα γυμνά πόδια»: “ανικανότητα”, “παράνομη άσκηση της ιατρικής”, “αθέμιτος ανταγωνισμός”…
Τον Απρίλιο του 2005, μια δικαστική απόφαση της Πολιτείας Τόκαντινς της Βραζιλίας, υποχρέωσε 96 Κουβανούς γιατρούς που φρόντιζαν τους άπορους, να αποχωρήσουν. Διαφωνώντας με την απόφαση, η Κυβέρνηση δεν μπορούσε παρά “να αναγνωρίσει το επαγγελματικό θάρρος των γιατρών που ήταν ευπρόσδεκτοι εδώ και τους οποίους πρέπει να ευχαριστήσουμε”.

Οι διαμαρτυρίες και οι πολιτικές πιέσεις από τους ιατρικούς συλλόγους αυξάνονται καθώς αυξάνεται και ο αριθμός των νέων πτυχιούχων που φθάνουν από τα πανεπιστήμια της Κούβας. Έτσι, από τη στιγμή που αυτοί οι νέοι συνάδελφοι θα μπορούσαν να μειώσουν τις τιμές ή ακόμη και να προσφέρουν μέρος των υπηρεσιών τους δωρεάν, η ιατρική περίθαλψη παύει να είναι μια ελιτίστικη και εμπορική υπηρεσία.

Υπάρχει επίσης η απειλή για την μη αναγνώριση στο εξωτερικό των διπλωμάτων που αποκτήθηκαν στην Κούβα. Στη Χιλή, πολλοί νέοι που εκπαιδεύτηκαν στο νησί (Κούβα) δεν μπόρεσαν να επικυρώσουν τα ιατρικά τους προσόντα λόγω του υπερβολικού κόστους των τελών. Όμως, όπως σημειώνει το BBC, εάν οι ιατρικοί σύλλογοι της Λατινικής Αμερικής επιμένουν στην αντίθεση τους, “θα δυσκολευτούν να λάβουν την υποστήριξη ενός πληθυσμού που έχει όλο και λιγότερη πρόσβαση στις υπηρεσίες υγείας και για τους οποίους αυτό το έργο(των Κουβανών γιατρών) λειτουργεί ως μια μικρή ακτίνα ελπίδας στο σκοτάδι (6) ”.

Η πιο δύσκολη κατάσταση αφορά τους φοιτητές αμερικανικής υπηκοότητας, οι οποίοι υπόκεινται σε ποινή δέκα ετών φυλάκισης και πρόστιμα ύψους μέχρι 200.000 δολαρίων. Οι νόμοι περί αποκλεισμού, τους απαγορεύουν την είσοδο στην Κούβα! Ωστόσο, στη χώρα όπου ζουν 45 εκατομμύρια άτομα χωρίς ιατρική κάλυψη, οι σπουδές ιατρικής κοστίζουν περίπου 300.000 δολάρια.

Κάποιοι πιστεύουν ότι αυτή η “ανθρωπιστική” βοήθεια είναι μόνο ένας ελιγμός επικοινωνίας, μια “επένδυση” που θα επιτρέψει στην κυβέρνηση της Αβάνας να συγκεντρώσει απροσδόκητη διπλωματική υποστήριξη ενόψει της επίμονης εχθρότητας των Ηνωμένων Πολιτειών. Μπορούν να αναφέρουν, για παράδειγμα, ότι η εκλογή της Κούβας στο Συμβούλιο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών, που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2006, κερδήθηκε με μυστική ψηφοφορία με την υποστήριξη τουλάχιστον 96 από 191 κράτη-μέλη των Ηνωμένων Εθνών (ενώ συγχρόνως δεν έγιναν αποδεκτές οι υποψηφιότητες της Νικαράγουας, του Περού και της Βενεζουέλας, όπου τηρείται ο πολιτικός πλουραλισμός). Τούτου λεχθέντος, ένας δυτικός διπλωμάτης αναγκάζεται να παραδεχτεί ότι η αποστολή Κουβανών γιατρών στο εξωτερικό είναι “μια πρωτοβουλία που ωφελεί τόσους πολλούς ανθρώπους και η οποία πρέπει να επικροτηθεί ακόμη και από τους πολιτικούς εχθρούς της Κούβας”.

Παραπομπές

1.Το 2005, οι δικαιούχοι των προγραμμάτων βρίσκονταν στις φτωχότερες περιοχές 6 χωρών της Λατινικής Αμερικής και 20 αφρικανικών χωρών. Μέχρι το τέλος του 2005, είχαν πραγματοποιηθεί περισσότερες από 500.000 γεννήσεις, 1.657.867 χειρουργικές επεμβάσεις και σχεδόν 9 εκατομμύρια εμβολιασμοί.
2.Σύμφωνα με την οικονομική αναφορά του 2004.
3.Στις περισσότερες χώρες της περιοχής, η επέμβαση καταρράκτη κοστίζει το λιγότερο, 600 δολάρια.
4. Πολλά προγράμματα συνεργασίας ενώνουν την κυβέρνηση της Βενεζουέλας και της Κούβας.
Μεταξύ άλλων, αυτό της δωρεάν εκπαίδευσης 10.000 λατινοαμερικάνων γιατρών τον χρόνο, ή 100.000 σε δέκα χρόνια, όχι μόνο στα κουβανικά πανεπιστήμια αλλά και στις υπό κατασκευή σχολές στη Βενεζουέλα.
5. Ενημερωτική Οφθαλμολογική Έκδοση, Periódico Informativo Oftalmológico, νο 37, Μπουένος Άιρες, 26 Δεκεμβρίου 2005.
6. BBC, 5 Απριλίου 2001.
7. BBC, όπ. π..

Πηγή: monde-diplomatique.fr

Μετάφραση: Ξένια Πηρούνια για το antapocrisis.gr

Κολομβιανός συγγραφέας, δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ. Μένει στη Γαλλία.

διεθνισμός, internazionalismo

Μια μικρή χώρα που “καταπολεμά το θάνατο”

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Κούβα: Περήφανη και παράδειγμα προς μίμηση στη μάχη κατά του κορονοϊού

Οδηγός ταξί στην Αβάνα στην εποχή του κορονοϊού
Οδηγός ταξί στην Αβάνα στην εποχή του κορονοϊού 
Η Κούβα δίνει το δικό της μάθημα σ’ όλον τον πλανήτη στην αντιμετώπιση του κορονοϊού. Το σχέδιο θωράκισης της χώρας και η… εξαγωγή ιατρικού προσωπικού την πιο κρίσιμη ώρα.

Σύμφωνα με την τελευταία απογραφή της, το 2018, η Κούβα έχει πληθυσμό 11,2 εκατομμυρίων κατοίκων. Σχεδόν στο ίδιο νούμερο κυμαίνεται και ο πληθυσμός της Ελλάδας, όπως μας γνωστοποιήθηκε με την απογραφή του 2011.

Ως προς τον κορονοϊό και την αντιμετώπισή του η Ελλάδα αριθμεί 743 κρούσματα και 20 νεκρούς ενώ η Κούβα (με στοιχεία που αντλήσαμε την Τρίτη το μεσημέρι) αντιμετωπίζει 40 κρούσματα και μετρά 1 νεκρό. Οι συγκρίσεις των αριθμών μπορεί να δείχνουν πολλά, μπορεί και τίποτα.

Ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο προετοιμάστηκε και αντιμετωπίζει τον ιό η μικρή κομμουνιστική Κούβα των χιλίων προβλημάτων αλλά και η αλληλεγγύη που δείχνει η κουβανέζικη κυβέρνηση σε χώρες που πλήττονται από τον ιό όπως η Ιταλία αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση ανεξάρτητα από την ιδεολογική τοποθέτηση του καθενός.

Θωρακίστηκε νωρίς και με σχέδιο

Είναι κοινά αποδεκτό ότι η Κούβα προσφέρει στους πολίτες της υψηλού επιπέδου ιατρικές υπηρεσίες δωρεάν. Και όχι μόνο στους πολίτες της. Δεν είναι λίγοι οι Αμερικανοί που καθημερινά καταφθάνουν στην Αβάνα και τις άλλες μεγάλες πόλεις της Κούβας αναζητώντας θεραπεία ακόμα και σε απλά νοσήματα διότι ξέρουν ότι δεν θα πληρώσουν. Αν έχετε παρακολουθήσει το ντοκιμαντέρ του Μάικλ Μουρ Fahrenheit 9/11 την προηγούμενη δεκαετία, θα θυμάστε τα χαρακτηριστικά παραδείγματα που παρουσίαζε με εμφανή έκπληξη ο Αμερικανός σκηνοθέτης.

Η Κούβα, ως χώρα που φιλοξενεί καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες, φρόντισε να θωρακιστεί για τον κορονοϊό όσο ήταν ανθρωπίνως δυνατόν. Ηδη από τις 2 Μαρτίου είχε οργανωθεί το σχέδιο για την πρόληψη και τον έλεγχο του ιού το οποίο μεταξύ άλλων προέβλεπε συγκεκριμένα υγειονομικά μέτρα σε όλες τις εισόδους της χώρας και ενδελεχή έλεγχο των επισκεπτών που κατέφθαναν από χώρες που ήδη είχαν παρουσιάσει κρούσματα και θανάτους. Το σχέδιο αυτό επικαιροποιήθηκε και αυστηροποιήθηκε μόλις τέσσερις μέρες μετά ,στις 6 Μαρτίου. Οσοι έφταναν από χώρες όπως η Ισπανία και η Ιταλία θερμομετρούνταν στο αεροδρόμιο και έμπαιναν άμεσα σε καραντίνα.

Τα τρία πρώτα κρούσματα στο πανέμορφο νησί ανακοινώθηκαν στις 11 Μαρτίου και αφορούσαν στο σύνολό τους Ιταλούς τουρίστες που είχαν φτάσει στην Αβάνα στις 9 Μαρτίου.

Εκτοτε εφαρμόζεται από τις αρχές ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης το οποίο αφορά φυσικά όλη την κουβανική επικράτεια και όλους τους ανθρώπους που βρίσκονται στο νησί, Κουβανούς ή ξένους. Το Υπουργείο Υγείας της χώρας έθεσε αμέσως στη διάθεση του Εθνικού Συστήματος Υγείας σχεδόν το σύνολο των στρατιωτικών νοσοκομείων ανεβάζοντας τον αριθμό των διαθέσιμων κλινών που προορίζονταν μόνο για την αντιμετώπιση του ιού στις 3100. Από αυτά 100 κλίνες ήταν κλίνες ΜΕΘ. Σε άλλες πτέρυγες των νοσοκομείων δημιουργήθηκαν ειδικοί χώροι γενικά για περιστατικά που συνδέονται με το αναπνευστικό σύστημα.

Το πλήρωμα του βρετανικού κρουαζιερόπλοιου ευχαριστεί την Κούβα
Το πλήρωμα του βρετανικού κρουαζιερόπλοιου ευχαριστεί την Κούβα  AP

Οι Κουβανοί κάνουν screaning και τεστ σε όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούν. Επιστρατεύτηκαν για το σκοπό ακόμα και τελειόφοιτοι των ιατρικών σχολών που αναζητούν κρούσματα, σπίτι με σπίτι, γειτονιά με γειτονιά. Παρακολουθούνται στο σύνολο 26415 περιστατικά (μέχρι τη Δευτέρα) εκ των οποίων τα 356 παρουσιάζουν συμπτώματα ανάλογα του κορονοϊού. Τα κρούσματα που έχουν επισήμως επιβεβαιωθεί είναι 40. Ο ένας νεκρός είναι Ιταλός τουρίστας.

Η κυβέρνηση παρουσίασε αρχικά έναν δισταγμό στο να κλείσει τα σύνορα της χώρας για να μην πλήξει την τουριστική βιομηχανία του νησιού από την οποία προέρχεται μεγάλο μέρος του ΑΕΠ. Ο κόσμος δυσανασχέτησε και κάτω από τη λαϊκή πίεση την προηγούμενη Παρασκευή η κυβέρνηση αποφάσισε να κλείσει τα σύνορα αλλά και να επιβάλλει σημαντικούς περιορισμούς στα ταξίδια εσωτερικού. Η απόφαση εφαρμόστηκε στην ολότητά της μόλις την Τρίτη.

Το φάρμακο που δίνει τη μεγάλη μάχη

Μέχρι στιγμής φάρμακο που θεραπεύει το νέο κορονοϊό δεν έχει παραχθεί. Ωστόσο η κουβανέζικη φαρμακοβιομηχανία έχει θέσει στη διάθεση του πλανήτη την αντιική ιντερφερόνη, ουσία που ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και συμβάλλει στην αντιμετώπιση πολλών σοβαρών περιστατικών.

Οι Κινέζοι έχουν φροντίσει ήδη να παράγουν σε μεγάλες ποσότητες τη συγκεκριμένη ουσία σε εργοστάσιο της επαρχίας Jilin ήδη από τις 25 Ιανουαρίου! Πριν καν φτάσει ο ιός στην Ευρώπη δηλαδή. Η ουσία ανακαλύφθηκε στο διάσημο για ανάλογες σημαντικές ανακαλύψεις Κουβανέζικο Κέντρο Γενετικής Μηχανικής και Βιοτεχνολογίας (CIGB) που ιδρύθηκε στην Κούβα το 1986.

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΩ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΟΡΟΝΟΪΟ

Η ιντερφερόνη έχει τη δυνατότητα να καθυστερεί ή και να αποτρέπει τις σοβαρές επιπλοκές ασθενών με κορονοϊό δίνοντας τον απαραίτητο χρόνο στον ασθενή να ανακάμψει και τελικά να σωθεί. Χρησιμοποιείται επίσης στην καταπολέμηση του AIDS, της ηπατίτιδας ενώ έχει αποδεχθεί αποτελεσματικό ακόμα και σε τύπους καρκίνου.
Σύμφωνα με γιατρό από το Πανεπιστήμιο της Γλασκώσης η ιντερφερόνη «απελευθερώνει» πρωτεϊνες που αντιμετωπίζουν τη μόλυνση και προειδοποιούν τα κοντινά κύτταρα για να αυξήσουν τις αντι-ιικές τους άμυνες, όπως και κάνουν. Εκτός από την Κίνα το φάρμακο ήδη δόθηκε (σε συνδυασμό με άλλες φαρμακευτικές ουσίες) σε ασθενή που διαγνώστηκε θετικός στη Σεβίλλη της Ισπανίας ενώ είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιηθεί και στην Ιταλία.

Οι Κινέζοι γιατροί το συνιστούν ανεπιφύλακτα και έκαναν και τη σχετική δημοσίευση σε οδηγό της 6ης Φεβρουαρίου που κυκλοφόρησε στη Ουχάν.

Εξαγωγή γιατρών και κατασκευή μασκών

Η αποστολή ιατρικού και παραϊατρικού προσωπικού από την Κούβα σε χώρες που αντιμετωπίζουν υγειονομικά προβλήματα δεν είναι κάτι άγνωστο. Οι Κουβανοί το συνηθίζουν εδώ και αρκετές δεκαετίες. Κατά καιρούς γιατροί από την Κούβα βρέθηκαν στη Λατινική Αμερική και στην Αφρική ενώ οι ιατρικές σχολές της χώρας φιλοξενούν πολλούς φοιτητές από το εξωτερικό, κυρίως από αναπτυσσόμενες χώρες.

Μέχρι πρότινος, ακόμα και η μεγάλη Βραζιλία φιλοξενούσε στο έδαφός της Κουβανούς γιατρούς τους οποίους όμως ο νέος πρόεδρος, Ζάιρ Μπολσονάρο έχει χαρακτηρίσει ανεπιθύμητους.

Για την κρίση του κορονοϊού βρίσκονται ήδη στην Ιταλία 53 Κουβανοί γιατροί και νοσηλευτές. Τους κάλεσε επειγόντως η ιταλική κυβέρνηση και εκείνοι ανταποκρίθηκαν παρά το γεγονός ότι και η χώρα τους βρίσκεται στη δίνη του νέου ιού. Οπως θα διαπιστώσατε και στις φωτογραφίες που κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο, οι Κουβανοί γιατροί έγιναν δεκτοί με ιδιαίτερο ενθουσιασμό από τους Ιταλούς αξιωματούχους ενώ δεν παρέλειψαν να μεταφέρουν στην Ιταλία και ένα μεγάλο πορτρέτο του Φιντέλ Κάστρο, του ηγέτη του κουβανικής επανάστασης και κυβερνήτη της μέχρι το 2008.

Οι Κουβανοί γιατροί στην Ιταλία
Οι Κουβανοί γιατροί στην Ιταλία  AP

Η Ιταλία όμως δεν είναι η μοναδική χώρα που φιλοξενεί ιατρική αποστολή από την Κούβα στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του κορονοϊού. Το ίδιο συμβαίνει και με τη γειτονική στην Κούβα, Τζαμάικα. Μάλιστα εκεί η αποστολή είναι πολυπληθέστερη καθώς βρίσκονται ήδη στη χώρα 140 γιατροί και νοσηλευτές.

Την ίδια ώρα η κυβέρνηση δεν έμεινε με σταυρωμένα τα χέρια ούτε στο πρόβλημα της έλλειψης μέσων προστασίας. Κλωστοϋφαντουργικό εργοστάσιο στο Σανκτί Σπίριτους άλλαξε εκτάκτως αντικείμενο εργασίας και άρχισε να παράγει ιατρικές μάσκες από ύφασμα. Δύναται να παράγει μέχρι και 1400 μάσκες ημερησίως, αριθμός αν μη τι άλλο σημαντικός για τις ανάγκες της χώρας. Το Υπουργείο Υγείας την ίδια ώρα έδωσε στη δημοσιότητα video με το οποίο συμβουλεύει τους πολίτες για το πώς να φτιάχνουν οι ίδιοι μάσκες.

Ολα αυτά από μία χώρα που υπέφερε δεκαετίες επί δεκαετιών από το αμερικανικό εμπάργκο και την εν γένει αμερικανική «πίεση». Πίεση που πάντως φαίνεται να μην έχει λυγίσει την πίστη των Κουβανών στην πανανθρώπινη αξία της αλληλεγγύης. Ποια άλλη χώρα θα έδινε άδεια σε μεγάλο κρουαζιερόπλοιο το οποίο «φιλοξενούσε» ήδη 5 κρούσματα κορονοϊού να δέσει σε κάποιο από τα λιμάνια της;

Το έκανε η Κούβα για το βρετανικό MS Braemar το οποίο μετέφερε 682 επιβάτες. Οι κυβερνήτες του είχαν προηγουμένως εισπράξει άρνηση από τις περισσότερες χώρες της Καραϊβικής με συνέπεια το πλοίο να περιπλανιέται στη θάλασσα για διάστημα 10 ημερών.

Η κυβέρνηση της Κούβας ανταποκρίθηκε στο αίτημα της βρετανικής κυβέρνησης και βοήθησε τους επιβαίνοντες να επιστρέψουν τελικά στη χώρα τους.

Κάτι τελευταίο που ίσως έχει τη δική του ξεχωριστή σημασία. Η κουβανική κυβέρνηση έχει νομοθετήσει ήδη από το 2014 για τους εργαζόμενους που πλήττονται από φυσικές ή υγειονομικές καταστροφές. Σύμφωνα λοιπόν με το σχετικό νόμο, οι εργαζόμενοι λαμβάνουν από το κρατικό ταμείο το σύνολο των μισθών τους για ένα μήνα και το 60% για το υπόλοιπο χρονικό διάστημα για το οποίο αναστέλλεται η εργασία τους.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: ΚορονοϊόςΚούβα
ιστορία, storia

25 Μαρτίου 1977: ο Rodolfo Walsh και οι Montoneros

Ο Rodolfo Walsh γεννήθηκε στις 9 ιανουαρίου 1927 στην Patagonia. Αφού έγραψε διάφορα μυθιστορήματα αστυνομικά, όπως το Variations in Red-Variazioni in Rosso(1953), έγινε διάσημος για το Operación Masacre (1957), που θεωρείται αριστούργημα της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Το βιβλίο μιλά για μια σφαγή πολιτών που πραγματοποίησε το προηγούμενο έτος ο στρατός με εντολή του προέδρου, στρατηγού Aramburu, σε αντίποινα για μια απόπειρα Περονιστικής εξέγερσης.

25 Marzo 1977: Rodolfo Walsh e i Montoneros

Μετά την κουβανική επανάσταση, μετακόμισε στην Αβάνα κατόπιν πρόσκλησης του Jorge Masetti, δημοσιογράφου αργεντίνου, ο οποίος, μετά από συνέντευξη με τον Fidel και τον Che σχετικά με την Sierra Maestra, είχε προσχωρήσει στην επανάσταση.

Ο Walsh συνεργάζεται με το πρακτορείο Prensa Latina και γνωρίζει πολλούς από τους πρωταγωνιστές εκείνων των χρόνων, συμπεριλαμβανομένου του Ernesto Che Guevara, ο οποίος συχνά περνά τις βραδιές με τους δύο συμπατριώτες του.

Στην Κούβα ο Walsh πραγματοποιεί την πιο συγκλονιστική του δημοσιογραφική επιτυχία. Όπως θα διηγηθεί ο Gabriel Garcia Marquez, ένας άλλος φίλος εκείνης της περιόδου, καταφέρνει να αποκρυπτογραφήσει ένα παράξενο κωδικοποιημένο μήνυμα και ανακαλύπτει ότι οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν κουβανούς εξόριστους στη Γουατεμάλα για να προσπαθήσουν να εισβάλουν στον Κόλπο των Χοίρων. Καταφέρνει έτσι να αποτρέψει την αιφνιδιαστική επίθεση.

Τρία χρόνια αργότερα επέστρεψε στην Αργεντινή, συνέχισε τη δραστηριότητά του ως συγγραφέας και επίσης έγραψε έργα αντιμιλιταριστικής σάτιρας.

Το 1969 έγραψε το Quien mató a Rosendo?, το οποίο, ξεκινώντας από ένα γεγονός από τα χρονικά, καταγγέλλει τον γκανγκστερικό εκφυλισμό της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας. Το 1970 η περονιστική ένοπλη οργάνωση Montoneros απήγαγε τον στρατηγό Aramburu, ο οποίος εκτελέστηκε μετά από ένα μήνα αιχμαλωσίας σε απάντηση στα γεγονότα του 1956.

Ο Walsh πλησιάζει τους Montoneros, αλλά φοβάται μια μιλιταριστική παρέκκλιση και θεωρεί προτεραιότητα τη μάχη πάνω στο έδαφος της πληροφόρησης. Κάτω από την διεύθυνση του, η εφημερίδα Noticias γίνεται δημοφιλές μέσο ενημέρωσης και φτάνει τα 130.000 αντίτυπα.

Όταν οι στρατηγοί Videla, Agosti και Massera ανέλαβαν εξουσία με ένα πραξικόπημα στις 24 μαρτίου 1976, ο Walsh βρίσκονταν ήδη στην παρανομία για σχεδόν δύο χρόνια. Δημιούργησε την ANCLA (Clandestine News Agency-Παράνομο Πρακτορείο Ειδήσεων) και αφιέρωσε τον εαυτό του στην καταγγελία της Κρατικής τρομοκρατίας.

Στις 29 σεπτεμβρίου 1976, η 26χρονη κόρη του Vicki και τέσσερις άλλοι μαχητές των Montoneros αιφνιδιάζονται από τον στρατό σε ένα σπίτι στο Μπουένος Άιρες. Ένας στρατιώτης θα πει: «Η μάχη διήρκεσε μιάμιση ώρα. Ένας άνδρας και ένα κορίτσι πυροβολούσαν από ψηλά, η κοπέλα τράβηξε την προσοχή μας γιατί κάθε φορά που έριχναν μια ριπή και εμείς πέφταμε στο έδαφος γελούσε ». Αλλά είναι μια μάχη δίχως ελπίδα και η Vicki σκοτώνεται έτσι ώστε να μην πέσει ζωντανή στα χέρια των βασανιστών.

Στις 24 Μαρτίου 1977, την πρώτη επέτειο του πραξικοπήματος, ο Rodolfo γράφει μια ανοικτή επιστολή στη στρατιωτική χούντα, ένα εξαιρετικό έγγραφο όχι μόνο για τη λεπτομερή καταγγελία των θηριωδιών της δικτατορίας, αλλά κυρίως επειδή η Κρατική τρομοκρατία περιγράφεται σαφώς ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβολή στη χώρα του πιο ακραίου νεοφιλελευθερισμού:

“Στην οικονομική πολιτική αυτής της κυβέρνησης, πρέπει να αναζητήσουμε όχι μόνο την εξήγηση των εγκλημάτων σας, αλλά μια μεγαλύτερη αγριότητα, την καταδίκη εκατομμυρίων ανθρώπων σε προγραμματισμένη δυστυχία. Σε ένα χρόνο μειώσατε τους πραγματικούς μισθούς των εργαζομένων στο 40%, η συμμετοχή τους στο εθνικό εισόδημα μειώθηκε στο 30%, η εργάσιμη μέρα που χρειάζεται ο εργάτης από τις 6 ώρες έφτασε στις 18 ώρες ώστε να μπορεί να καλύπτει τα έξοδα της οικογένειάς του, ανασταίνοντας με αυτό τον τρόπο μορφές καταναγκαστικής εργασίας που δεν επιζούν ούτε στους τελευταίους αποικιακούς εποικισμούς (…) Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής υπήρξαν κεραυνοβόλα. Σε αυτό το πρώτο έτος της κυβέρνησης, η κατανάλωση τροφίμων μειώθηκε κατά 40%, η ένδυση κατά 50%, η κατανάλωση των φαρμάκων έχει σχεδόν εξαφανιστεί στα λαϊκά στρώματα. Και υπάρχουν περιοχές στο Μπουένος Άιρες όπου η βρεφική θνησιμότητα υπερβαίνει το 30%, αριθμός που μας φέρνει στο ίδιο επίπεδο με τη Rhodesia, το Dahomey και τις Guaiane, ασθένειες όπως η καλοκαιρινή διάρροια, τα παράσιτα μέχρι και τον θυμό για το γεγονός πως οι αριθμοί βρίσκονται κοντά στα παγκόσμια ρεκόρ ή τα ξεπερνούν”.

Αλλά μετά την ομολογία ενός βασανισμένου κρατούμενου, ο στρατός βρίσκεται στα ίχνη του και την επόμενη μέρα, ενώ διαδίδει το έγγραφό του, πέφτει επάνω στην Επιχειρησιακή Ομάδα 3 του ESMA, του περιβόητου κέντρο βασανιστηρίων και εξόντωσης της δικτατορίας. Ο Rodolfo Walsh καταφέρνει να τραβήξει ένα πιστόλι και να πυροβολήσει. Ξέρει ότι δεν έχει ελπίδες, αλλά δεν θέλει να συλληφθεί ζωντανός. Μια ριπή αυτομάτου τον τραυματίζει σοβαρά, και φτάνει νεκρός στην ESMA.

 

https://www.infoaut.org/storia-di-classe/25-marzo-1977-rodolfo-walsh-e-i-montoneros

ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

Granma: Trombones from Havana στη Στέγη

Granma: Trombones from Havana στη Στέγη
Ένα αποκαλυπτικό πλάνο της Κούβας, από την επανάσταση του 1956 μέχρι σήμερα. Κι αν ξαναζούσε η Κούβα του Φιντέλ Κάστρο; Κι αν η νέα γενιά των Κουβανών οραματιζόταν μια άλλη ουτοπία; Κι αν οι τρομπέτες της Buena Vista ηχούσαν και πάλι; Ο συνιδρυτής των Rimini Protokoll, Στέφαν Κέγκι, γυρίζει 60 χρόνια πίσω, για να ανασυνθέσει τον μύθο της κουβανέζικης επανάστασης στο Granma.

Το Granma: Trombones from Havana έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα του στο Maxim Gorki Theater του Βερολίνου τον Μάρτιο του 2019.

Πρωταγωνιστούν τέσσερις από τους απογόνους των comrades, που έμελλε να αλλάξουν το τοπίο της Κούβας τη δεκαετία του 1960. Ο Στέφαν Κέγκι απευθύνθηκε σε περισσότερους από 50 απογόνους των Κουβανών επαναστατών, προκειμένου να συγκεντρώσει υλικό για την έρευνά του. Η ανταπόκρισή τους ήταν θερμή, πέραν κάθε προσδοκίας και αποφάσισε να επιλέξει τέσσερις από αυτούς για να αποτυπώσει την Κούβα, μέσα από τη ματιά τους. Αυτοί είναι ο Ντανιέλ (μαθηματικός και κινηματογραφιστής), ο Κριστιάν (προγραμματιστής υπολογιστών), η Μιλάγκρο (φοιτήτρια Ιστορίας) και η Νταϊάνα (μουσικός).

Granma ήταν η ονομασία του –αμερικανικής κατασκευής– σκάφους που μετέφερε τους Κουβανούς επαναστάτες από το Μεξικό στην Κούβα, το 1956.

Ανάμεσα στους επαναπατρισθέντες με το “Granma” ήταν και ο Faustino Pérez, από τα πρωτοπαλίκαρα του Κάστρο, ο οποίος διετέλεσε πρώτος υπουργός Ανάκτησης Περιουσιών και Ανακατανομής του Πλούτου στη χώρα και ήταν ο παππούς του Ντανιέλ – του κεντρικού αφηγητή της παράστασης.

Για τις ανάγκες της παράστασης, η Νταϊάνα, εγγονή ενός μουσικού που συμμετείχε στη θρυλική Orchestra Maravillas de Florida, ανέλαβε να διδάξει τρομπόνι στους τρεις συμπρωταγωνιστές της.

Συντελεστές:

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Stefan Kaegi
Σκηνικά: Aljoscha Begrich
Βίντεο: Mikko Gaestel
Μουσική Σύνθεση: Ari Benjamin Meyers
Σχεδιασμός Ήχου: Tito Toblerone, Aaron Ghantus
Δραματουργία: Aljoscha Begrich, Yohayna Hernández
Κοστούμια: Julia Casabona
Μαθήματα τρομπονιού: Yoandry Argudin Ferrer, Diana Sainz Mena και Rob Gutowski

Με τους: Milagro Álvarez Leliebre, Daniel Cruces-Pérez, Christian Paneque Moreda, Diana Sainz Mena.

Ημερομηνία: 19 Δεκεμβρίου 2019

Ώρα: 20.30

Εισιτήρια: 5-24 Ευρώ

Στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση (Λεωφόρος Συγγρού 107-109, Ν. Κόσμος – Κουκάκι)

Πηγή: kalogrezart.gr

 

https://www.fosonline.gr/plus/moysiki/article/77306/granma-trombones-from-havana-sti-stegi

μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Ο… ποδοσφαιρικός Τσε

«Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα ακόμη άθλημα, αλλά ένα όπλο της επανάστασης».

Ο… ποδοσφαιρικός Τσε

Η φράση ανήκει στον άνθρωπο- σύμβολο κάθε επανάστασης, στον Τσε Γκεβάρα που κατά μία εκδοχή, γεννήθηκε 14 Ιουνίου του 1928. Και λέμε κατά μία εκδοχή, γιατί αν και στο πιστοποιητικό γέννησής του, αυτή η ημερομηνία αναγράφεται, ωστόσο κατά τους βιογράφους του υπάρχει μια μαρτυρία της μητέρας του, σύμφωνα με την οποία ο γιος της, ήταν «παιδί του Μάη». Αυτό για το οποίο είμαστε σίγουροι, είναι η ημερομηνία θανάτου του:Ήταν στις 9/10/1967, όταν ο μεγάλος αυτός άνδρας έπεφτε νεκρός από το όπλο του Βολιβιανού υπαξιωματικού Μάριο Τεράν, κατόπιν εντολής του πράκτορα της CIA, Φέλιξ Ροντρίγκεζ.

«Πυροβόλησέ με, δειλέ, θα σκοτώσεις απλά, έναν άνθρωπο», λέγεται ότι ήταν οι τελευταίες λέξεις που ξεστόμισε ο Ερνέστο, όπως ήταν το όνομά του. (Το τσε που στην πραγματικότητα είναι τύπος προσφώνησης -κάτι σαν «ε, φίλε»-, του το «κόλλησαν», οι συναγωνιστές του στην Κούβα, επειδή ξεχνώντας τα ονόματά τους, τους περισσότερους, τους φώναζε έτσι). Όπως και να έχει, το βέβαιο είναι ότι ο θάνατός του, σηματοδότησε την γέννηση ενός από τους μεγαλύτερους θρύλους. Σχεδόν πενήντα χρόνια μετά, ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, παραμένει ένα ίνδαλμα, ένας μύθος που αντιπροσωπεύει την πιο άφθαρτη και πιο όμορφη εκδοχή του αγώνα για ένα καλύτερο αύριο. Άλλωστε όπως έλεγε κι ο ίδιος «ο άνθρωπος κατάγεται από το όνειρο». Η ζωή του Αργεντίνου από το Ροζάριο, -έχει κοινό τόπο καταγωγής με τον Λίονελ Μέσι-, έχει χωρέσει σε πολλά βιβλία και σε ταινίες. Εμείς , σήμερα θα αρκεστούμε σε μία μόνο από τις πτυχές της συναρπαστικής ζωής του, στην σχέση του με το ποδόσφαιρο.

Από μικρό παιδί, υπέφερε από άσθμα και από μικρός πάλευε με αυτή την αδυναμία του. Έτσι εκτός από το διάβασμα στο οποίο αφιέρωνε πολλές ώρες, δοκίμαζε συνέχεια τις αντοχές της αναπνοής του παίρνοντας μέρος σε αθλήματα. Έκανε ιππασία, ποδήλατο, ενώ έπαιζε πινγκ πονγκ, ράγκμπι, και φυσικά ποδόσφαιρο.

Τον Δεκέμβριο του 1951 –εποχή που ήταν φοιτητής της ιατρικής- μαζί με τον φίλο του Αλμπέρτο Γρανάδο καβάλησαν μία μηχανή «Νόρτον» των 500 κυβικών με σκοπό να γνωρίσουν τη Λατινική Αμερική. Επισκέφθηκαν τη Χιλή, το Περού, τη Βενεζουέλα, τη Βολιβία, τον Ισημερινό, τον Παναμά. Όσο βρίσκονταν στο Περού οι δύο φίλοι εργάστηκαν σε λεπροκομείο προσφέροντας υπηρεσίες στους ασθενείς. «Προσπαθήσαμε να εφαρμόσουμε την ψυχοθεραπεία και ψυχαγωγούσαμε τους λεπρούς. Φτιάξαμε με τους αρρώστους ποδοσφαιρική ομάδα και διοργανώσαμε αγώνες. Η προσοχή μας και η συντροφική συμπεριφορά μας απέναντι σε αυτά τα δυστυχισμένα πλάσματα ανέβασε κατακόρυφα την διάθεσή τους», θυμάται ο Αλμπέρτο.

Αρκετά χρόνια αργότερα, ο Τσε, ως Υπουργός της Κούβας πλέον, υποδέχεται την Μαντουρέιρα, την βραζιλιάνικη ομάδα (τρίτης κατηγορίας) που την δεκαετία του ’60, στο πλαίσιο περιοδείας της, βρίσκεται κάποια στιγμή, στην χώρα του Φιντέλ Κάστρο. Ο Ερνέστο, εκτός από το ότι επισκέφτηκε την αποστολή στο ξενοδοχείο, ως καλός οπαδός, ήταν κοντά στους ποδοσφαιριστές καθ’ όλη την διάρκεια της παραμονής τους στην Κούβα, ενώ παρευρέθηκε και στο τελευταίο τους ματς. Οι άνθρωποι της Μαντουρέιρα, κυκλοφόρησαν στιγμιότυπα (ΦΩΤΟ) από εκείνη την περιοδεία, ενώ πριν από λίγα χρόνια έβγαλαν μια συλλεκτική φανέλα, στην οποία αποτύπωσαν την μορφή του μεγάλου επαναστάτη. Και φυσικά, η εν λόγω φανέλα, «πούλησε τρελά»

Για να ξαναγυρίσουμε στο 1967, μετά την δολοφονία του Τσε Γκεβάρα, ξέσπασαν σφοδρές ταραχές στο Μπουένος Άιρες. Στο διάστημα εκείνο αρκετοί ποδοσφαιρικοί αγώνες διακόπηκαν από τον στρατό και την αστυνομία, καθώς φίλαθλοι της Ιντεπεντιέντε, της Φεροκαρίλ Οέστε, της Μπόκα Τζούνιορς και της Τσακαρίτα ούρλιαζαν στις κερκίδες: «Τσε! Τσε!». Το μετέπειτα διάστημα παίκτες και θεατές, με συμβολικές πράξεις, θα εκδήλωναν την αλληλεγγύη τους σε οικογένειες αγνοουμένων και δολοφονημένων από τα στρατιωτικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής.

Ευτυχώς, τα ποδοσφαιρικά γήπεδα, δεν είναι μόνο χώρος εκτόνωσης, αλλά και χώρος όπου πάντα υπάρχει η δυνατότητα να εκφράζονται συλλογικά αξίες. Και κάθε φορά που συμβαίνει αυτό, τα λόγια τα Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, επιβεβαιώνονται: «Το ποδόσφαιρο δεν είναι ένα ακόμη άθλημα, αλλά ένα όπλο της επανάστασης».

 

https://www.fosonline.gr/plus/politismos/article/11998/o-podosfairikos-tse