σκόρπιες σκέψεις...

μια επίσκεψη από φίλο

…’κάποτε μας ένωσαν τα μεγάλα νοήματα, αγκαλιαστήκαμε πίσω απ’ τα οδοφράγματα, μες της καταλήψεις και τις πορείες και τις εισβολές – σήμερα σκύβουμε πάνω απ ένα πιάτο με ελιές, μοιραστήκαμε σύκα ντομάτες πιπεριές και μούρα,  κοινωνούμε με ρακί γύρω από μια φωτιά στην Αλυκή κάτω από τον έναστρο ουρανό της ελληνικής ακρογιαλιάς’,

μιλήσαμε για μεγάλα μιλήσαμε για τεράστια και χάσαμε την μπάλα, ας πούμε για μικρότερα που είναι και πιο κοντά μας, με αυτά με τα οποία μπορούμε να αναμετρηθούμε άμεσα, αυτά που προσπερνούμε καθημερινά, που είναι όμως τόσο σημαντικά όσο εύκολα στην λύση του τους, τώρα, αμέσως, σήμερα, αυτή τη στιγμή!

μούλεγε λοιπόν ο φίλος μου ο Βαγγέλης σήμερα το πρωί που τον συνάντησα στην θάλασσα, ήρθε στην παραλία που πηγαίνω με τους δικούς μου, πως κάθε πρωινό, νωρίς νωρίς, πριν σηκωθεί πολύ ο ήλιος και πλακώσει η μεγάλη ζέστη και ο πολύς ο κόσμος, κάνει μια μεγάλη βόλτα στην αμμουδιά που προτιμά και την καθαρίζει από το πλαστικό και τα τενεκεδάκια που βρίσκει πεταμένα δεξιά κι αριστερά! όσα φυσικά μπορεί με τα δυο του χέρια,

δεν βαριέσαι βρε φιλάρα; τον ρωτώ, κάθε πρωινό να κάνεις το ίδιο πράγμα;

μπα μου λέει, γιατί ταυτόχρονα μαζεύω στις τσέπες μου και κοχύλια και βοτσαλάκια και φτερά από θαλασσοπούλια , έχω μαζέψει χιλιάδες αυτά τα χρόνια, και φτιάχνω σχέδια και τα κολλάω στους τοίχους του σπιτιού μου, ανταπαντάει χαρούμενος, ταυτόχρονα παρατηρώ την φύση γύρω μου, τα αρμυρίκια, τα λουλούδια που φυτρώνουν στην άμμο και τις καλαμιές, τα ποταμάκια που κατεβαίνουν απ’ τα βουνά όταν βρέχει, ακούω το κύμα όταν φουσκώνει η θάλασσα και το τραγούδι των γλάρων, κοιτώ το πέταγμα τους, έχει τόσα να δεις, μια ατέλειωτη πολιτεία η παραλία με τα ωραία της,  τους αμμόλοφους πάνω, κάτω, πέντε με έξι μήνες τον χρόνο στην αμμουδιά δεν χρειάζομαι γυμναστήρια, ρίχνω και το μπάνιο μου μετά, τις απλωτές μου, άλλοι πληρώνουν να τα κάνουν όλα αυτά!

ρε μεγάλε του λέω με αποστόμωσες, δεν έχω λόγια, με έπεισες, κόλλα το!

το κόλλησε και πάει να φύγει όμως κοντοστάθηκε και λέει:

κοίταξε, κάποιοι με κοιτούν σαν εξωγήινο, καθισμένοι ακριβώς δίπλα στις ψαροκασέλες, άλλοι σαν γραφικό κι άλλοι σαν τον τρελό του χωριού, δεν λείπει όμως και αυτός που την άλλη μέρα τον εβλέπω  όρθιο να περιπατεί στητός και να μαζεύει σκουπιδάκια μες την καλή χαρά, όχι για να τον βλέπουν, αλλά γιατί πραγματικά χαίρεται με αυτό που κάνει, γιατί κατάλαβε ότι οι μικρές καθημερινές πράξεις φέρνουν σιγά σιγά την μεγάλη ανατροπή, καλά καλά χωρίς να το πάρουμε χαμπάρι, όχι τα μεγάλα λόγια, ποτέ τα μεγάλα λόγια! πήξαμε από μεγάλα λόγια όλα αυτά τα χρόνια στα καφενεία και τις πλατείες!

Γυρνάει ο φίλος μου να φύγει οριστικά αυτή την φορά, έχει ένα χαμόγελο μέχρις εκεί πάνω ζωγραφισμένο στα χείλια του, αύριο νωρίς το πρωί θα κάνει πάλι την πρωινή του γυμναστική ταυτόχρονα με ανώδυνη ηλιοθεραπεία την ώρα που περιδιαβαίνει μιας και ο ήλιος εκείνο το διάστημα είναι τελείως αβλαβής, και η σχεδόν έρημη από κόσμο θάλασσα ενώ βουτάει δεν μυρίζει αντιηλιακά λάδια αλλά ιώδιο αλάτι και όλα τα άλλα συστατικά της. Συγχρόνως περπατώντας στην πιο οξεία πλευρά της αμμουδιάς ασκείται στην ρεφλεξολογία νιώθοντας την ευεξία να χτυπάει κόκκινα! γυμνό πέλμα στην αμμουδιά τα σπάει μιας και το αίμα κυλάει καλύτερα ελεύθερο στο σώμα, όπως και το ανέβα κατέβα στον πυθμένα για τα πνευμόνια και τις αναπνοές,

μιας και ξέχασα να σας πως πως στην επίσκεψη που μας έκανε η αγκαλιά του ήταν γεμάτη με κόκκινους γεμάτους περιεχόμενο αχινούς, μύδια και φούσκες βλέπετε είχε προηγηθεί βούτηγμα στα βράχια των καταγάλανων μακεδονικών μας νερών την προηγούμενη της σύντομης αλλά τόσο περιεκτικής επίσκεψης του! Πάντα τέτοια φίλε μου

στην υγειά σου!

DSC00097.JPG

…»Και δίπλα σ’ αυτήν απλώνεται η θάλασσα με την αλμύρα της, το φως της, τη δροσιά της και τα θαλασσινά της. Από το χταπόδι ως τον αστακό κι από τη μαρίδα ως το μπαρμπούνι, αμέτρητα τα πρόσφορα της. Κι ο αφέντης άνθρωπος, στομωμένος από την ευκολία και την πλησμονή, τα χαίρεται όλα τούτα για μια στιγμή και βουλιάζει στην αχαριστία και στην αστοχασιά. Κι ούτε νιώθει πόσο μεγάλη και αναντικατάστατη είναι η ευτυχία του που μπορεί να βυθίζεται μέσα σ΄ αυτό το καταγάλανο αλμυρό νερό κάτω από τον πάμφωτο ήλιο κι ύστερα να ξαπλώνει στην καυτή αμμουδιά να στεγνώσει το κορμί του. Μονάχα οι ποιητές και οι ζωγράφοι, οι πρώτοι με το λόγο, οι άλλοι με το χρώμα, προσπαθούν αν κρατήσουν ζωντανή αυτή τη μαγεία, να μας την αναστήσουν όταν πια δεν είναι μπροστά μας, στα μάτια μας ή στα χέρια μας. ίσως αυτά όλα να κλείνονται στο σολωμικό στίχο: »Δεν το ‘λπιζα ν’ η ζωή μέγα καλό και πρώτο!» Γιατί βέβαια η ζωή είναι πρώτα και κύρια όσα γνωρίζουμε με τις αισθήσεις μας! την όραση και την ακοή, που τις θεώρησαν οι φιλόσοφοι ως τις υψηλότερες και »αισθητικές» αισθήσεις, αλλάόχι λιγότερο και με τις άλλες, αυτές που μας χαρίζουν τόσες ηδονές, όμως τις βάζουμε σε μια δεύτερη, υποταχτική θέση, εννοώ βέβαια την αφή, την γεύση και την όσφρηση. Αυτές που μας επιτρέπουν να αισθανθούμε τη σάρκα των πραγμάτων σε όλη την εξαίσια δύναμη της.

Όλοι οι άνθρωποι μπορούν να χαρούν αυτές τις ομορφιές, όμως εμείς οι Έλληνες τις έχουμε μες τα χέρια μας, δυο βήματα από τα σπίτια μας. Φοβούμαι ωστόσο πως αιώνες πολλούς κατηχηθήκαμε να περιφρονούμε όσα ονομάζουμε υλικά αγαθά και με την εγκεφαλική υπερτροφία και υπερπλασία στερήσαμε τους εαυτούς μας από την πιο αληθινή χαρά της ίδιας μας της ύπαρξης: την πολύ απλή ικανότητα να ζούμε και να εκτιμούμε τα αγαθά της ζωής, αυτά που το ελληνικό καλοκαίρι μας τα μοιράζει αφειδώλευτα και προκλητικά. Θα φαινόμουν ενοχλητικά ρομαντικός – και αφελής – αν προσπαθούσα να παραθέσω τις αμέτρητες απολαύσεις μια καλοκαιριάτικης ελληνικής ημέρας και νύχτας, γιατί βέβαια δεν έχω την τύχη να είμαι ποιητής κι ούτε η στήλη αυτή έχει προορισμό να ανέχεται ψευδολογοτεχνικά κείμενα. Άλλωστε φτάνει μονάχα να ερεθίσω τη μνήμη του αναγνώστη και ο καθένας θα έχει τη δυνατότητα να φέρει στο νου του άπειρες τέτοιες ηδονικές εμπειρίες.

Μέσα σ’ όλην αυτή την προσφορά και την ομορφιά της γης και της θάλασσας μπορεί, αν θέλει, ο άνθρωπος να ξαναβρεί τη φυσική αγνεία του και να καθαρθεί όχι από το προ- αλλά από τα μετά-πατορικά αμαρτήματα, που έχουν ρυπάνει και το κορμί και την καρδιά μας. Να μάθει να βλέπει με την αθωότητα του παιδιού και να θαυμάζει την ακατάλυτη ωραιότητα του κόσμου αυτού, και να τον αγαπά, και να πιστέψει σ’ αυτό τον κόσμο και στις αξίες που αυτός ο ίδιος έχει πριν και πέρα από τις ανθρώπινες εγκεφαλικές επισωρεύσεις, που τελικά οδηγούν στην παραμόρφωση του. Αν ξαναδιαβάζαμε τα πρώτα κεφάλαια της πλατωνικής Πολιτείας, Θα βλέπαμε πως όλα αυτά τα νοητικά κατασκευάσματα μας ο Σωκράτης τα θεωρεί »φλεγμονή», αναγκαία ίσως, μπορεί και γοητευτική, όμως »φλεγμονή», που έχει προσβάλει την απλή ανθρώπινη φύση. Ξέρει ο Αθηναίος φιλόσοφος, όπως το ξέρουμε κι εμείς, πως είναι ουτοπικό, μάταιο και παρανοϊκό, να αναζητήσουμε την επιστροφή στον αρχικό ‘Παράδεισο’, γιατί τέτοιος Παράδεισος δεν υπάρχει ούτε υπήρξε ποτέ. Όμως και εκείνος γνώριζε και εμείς γνωρίζουμε πως μπορούμε, για κάποιες στιγμές τουλάχιστον, να χαρούμε μια παραδείσια ευτυχία, ξεχνώντας τα περίπλοκα νοητικά μας τέρατα και μένοντας με παιδική αφέλεια και σοφία στον απλό, πλούσιο και συναρπαστικό κόσμο της επίγειας γυμνής ύπαρξης μας. Μέσα στο ελληνικό καλοκαίρι, καθώς αποβάλλουμε πρόθυμα και ενεργητικά τα περιττά ενδύματα μας, έχουμε την ευκαιρία να αποβάλλουμε μαζί μ’ αυτά και όλες τις μεγαλόστομες και μάταιες επενδύσεις που σωρεύουμε στους χώρους της πολύχρονης ενδιαίτησης μας μέσα στις ρυπαρές πόλεις μας.

Το ελληνικό καλοκαίρι αρχίζει βέβαια από τον Μάη και τελειώνει τον Σεπτέμβρη, κάποτε και τον Οκτώβρη. όμως η καρδιά του, τότε που το λιοπύρι μας τσουρουφλίζει και μας αποχαυνώνει, είναι ο Ιούλιος και ο Αύγουστος. Οι μεγάλες πόλεις πυρακτώνονται και στα πόδια μας η άσφαλτος, στα πλευρά μας τα τσιμεντένια κτίρια εκπέμπουν τη συγκεντρωμένη θερμότητα, εξουθενώνοντας τους ανθρώπους και μετατρέποντας σε βασανιστικά καμίνια τα μετάλλινα οχήματα των δύσμοιρων εποχούμενων. Μοναδική λύση η φυγή προς την ύπαιθρο, προπάντων προς τις θάλασσες, όπου βέβαια μας περιμένουν λογιών λογιών βάσανα και εκπλήξεις…..

Μανόλης Ανδρόνικος, Ελληνική Κιβωτός, σελ, 48-50

Υστερόγραφο

Να σας πω δε και το άλλο και να κλείσω οριστικά, για να καταλάβετε πλήρως για τι άνθρωπο μιλάμε, όσον αφορά τον Βαγγέλη:

την παρ άλλη που είχε χαλάσει ο καιρός, είχε ψυχράνει λιγάκι και ψιλόβρεχε, τι έκανε ο αθεόφοβος για να μη χάσει το αγαπημένο του νερό και την βόλτα μετά τη δουλειά: »λίγα μοναχά χιλιόμετρα απ’ το σπίτι Μιχάλη, που λες, είναι τα Θερμά, οι ζεστές πηγές που αναβλύζουν μέσα από την γη, θαυματουργές, με τα χίλια ιαματικά καλά τους, μες τα πλατάνια τις αγριοσυκιές και τόσα άλλα καταπράσινα καλούδια, πουλομάνι μοναχά και ησυχία, πολύ ησυχία, ο χορός και η μουσική της φύσης, το κελάρισμα της υγρής μάζας και η μικρή εκείνη ομίχλη που σηκώνεται προς τα ψηλά, κι ο αέρας δίνει κάθε τόσο ένα σκαμπίλι και τινάζει απ’ τα φύλλα το νεράκι στα ποτάμια της ζέστης και γίνεται ένα παιχνίδι υπέροχο ζεστού και κρύου μαζί μες το κατακαλόκαιρο που ακόμη είναι στο φόρτε του.

Έκατσα πολύ ώρα εκεί μέσα φίλε μου να γιάνω τις πληγές μου, που δεν είναι και λίγες. Πολύ το αγαπώ το υγρό στοιχείο, αγαπώ τη φύση, βλέπω τα πουλιά να πλατσουρίζουν και νομίζω πως αυτή είναι η τελειότης, πως αυτό είναι το μυστικό της ζωής, πως δεν χρειάζονται περισσότερα να πούμε.

Και πριν επιστρέψω στον προορισμό μου, ρουφώντας το ροδάκινο που μούχε κόψει από τον κήπο του ο Κλεάνθης, ένας συγχωριανός της συντρόφου μου  δόξαζα το σύμπαν που μας έχει χαρίσει όλα αυτά τα θαύματα απλόχερα στα πόδια μας!

DSC00122

Θα κλείσω με ένα κομμάτι που ήρθε ξαφνικά στο μυαλό μου, μια λέξη δηλαδή θύμισε το τραγούδι ολόκληρο χωρίς κανόνα

 

ιστορία

Χρονολογία Πρώτης Γραμμής και περιχώρων 7

1977 – 28 απρίλιος ● επίθεση στην DC και την CL ● Στην Novate Milanese (Mi) πραγματοποιείται επίθεση ενάντια στα γραφεία της τοπικής έδρας της Χριστιανικής Δημοκρατίας. Μια άλλη επίθεση χτυπά την έδρα της Comunione e Liberazione στην Baranzate di Bollate (Mi).
1977 – 22 απριλίου ● περιπολία μαύρη εργασία ● Στο Milano μια ομάδα εισβάλλει σε μιαν εταιρεία που κατηγορείται πως εκμεταλλεύεται εργαζόμενους με μαύρη εργασία.

Cronologia di Prima Linea e dintorni

1977 – 1° απριλίου ● φωτιά στην εταιρεία Maros ● Στο Torino πραγματοποιείται εισβολή στην εταιρεία Maros, της οποίας οι χώροι παραδίδονται στην φωτιά.
1977 – Aπρίλιος ● ιδρυτικό συνέδριο PL ● Λαμβάνει χώρα στο San Michele a Torri (Fi) το πρώτο εθνικό ιδρυτικό Συνέδριο της οργάνωσης. Παίρνουν μέρος εκπρόσωποι από Milano, Bergamo, Torino, Firenze, Napoli.
1977 – 31 μαρτίου ● επίθεση στους καραμπινιέρους ● Μια επίθεση με εκρηκτικά πραγματοποιείται στο Milano ενάντια στο στρατόπεδο των καραμπινιέρων του  Crescenzago.
1977 – 20 μαρτίου ● επίθεση στους καραμπινιέρους ● Στο Bergamo πραγματοποιείται επίθεση με δυναμίτη ενάντια στα γραφεία της έδρας του Πυρήνα καραμπινιέρων.
1977 – 18 μαρτίου ● εισβολή στην Magneti Marelli ● Πραγματοποιείται εισβολή στους χώρους των γραφείων του Μιλάνο της επιχείρησης Magneti Marelli τα οποία παραδίδονται στην φωτιά.

Cronologia di Prima Linea e dintorni

1977 – 12 μαρτίου ● πυροβολισμοί ενάντια στην  Assolombarda [ένωση των εταιρειών βιομηχανίας της Λομβαρδίας]● Στην διάρκεια μιας διαδήλωσης διαμαρτυρίας για την δολοφονία του Francesco Lorusso αρκετά μπουκάλια molotov και πυροβολισμοί ρίχνονται ενάντια στα γραφεία της έδρας της Assolombarda και της  Federlombarda.
1977 – 12 μαρτίου ● εκτέλεση Ciotta ● Eκτελείται στο Torino ο ταξίαρχος Giuseppe Ciotta, της πολιτικής ομάδας της αστυνομίας. Για την επίθεση την ευθύνη αναλαμβάνουν με φυλλάδιο οι Κομουνιστικές Ταξιαρχίες, Brigate Comuniste, που υπενθυμίζει την δολοφονία από πλευράς των καραμπινιέρων του φοιτητή Francesco Lorusso, που έγινε την προηγούμενη ημέρα στην Bologna.
1977 – 4 φεβρουαρίου ● εισβολή στην Ένωση βιομηχάνων ● στο Torino πραγματοποιείται εισβολή στην έδρα της Ένωσης Μικρών και Μεσαίων Βιομηχανιών, της οποίας οι αίθουσες παραδίδονται στην φωτιά.
http://www.micciacorta.it/sezione/contenuti/cronologie/page/7/
https://youtu.be/Bl9PmGBxiOk

Ντίνος Σαδίκης – Αντιλαλούν οι φυλακές

Δημοσιεύτηκε στις 5 Ιαν 2009

Η διασκευή του γνωστού ρεμπέτικου του Μάρκου Βαμβακάρη από τον Ντίνο Σαδίκη. Περιλαμβάνεται στον δεύτερο προσωπικό του δίσκο «Το γέλιο των πολλών» (2005, Lazy Dog records).

ιστορία

Χρονολογία Πρώτης Γραμμής και περιχώρων 6.

1977 – 20 ιουνίου ● τραυματισμός D’Ambrosio ● Στο Milano τραυματίζεται από τις Ομάδες ο Giuseppe D’Ambrosio, αρχιεπιστάτης της Sit-Siemens.
1977 – 19 ιουνίου ● επιθέσεις στην FIAT ● Στην Firenze καίγονται δεκαοκτώ αυτοκίνητα FIAT μέσα σε μια αντιπροσωπεία. Την άλλη μέρα μια εμπρηστική επίθεση χτυπά μια αποθήκη εγκατάστασης αυτοκινήτων FIAT στο Prato (Fi).
1977 – 19 ιουνίου ● επιθέσεις σε Magneti και Sit Siemens ● Στην διάρκεια μιας εκστρατείας ενάντια στην παραγωγική αναδιάρθρωση δέχονται επίθεση και καταλαμβάνονται συγχρόνως οι αποθήκες τελειωμένου προϊόντος της Magneti Marelli στο Milano και της Sit Siemens στο Settimo Milanese. Αφού ακινητοποιήθηκαν οι φύλακες, οι αποθήκες παραδίδονται στην φωτιά, με ζημιές πολλών δις λιρών.
1977 – 13 ιουνίου ● εισβολή στο Centro Puecher ● Πραγματοποιείται εισβολή στο Κέντρο Puecher του Milano, όπου αφαιρούνται τα αρχεία των εγγεγραμμένων.
1977 – 2 ιουνίου ● επιθέσεις ενάντια στην καταστολή των αδειών εργασίας ● Στο Torino πραγματοποιούνται σαμποτάζ σε κάποια ανταλλακτήρια των γραμμών του τραμ.

Cronologia di Prima Linea e dintorni

1977 – 19 μαίου ● επιθέσεις ενάντια στην καταστολή των αδειών εργασίας  ● Για  διαμαρτυρία ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις να καταργηθούν κάποιες διακοπές από την εργασία, στην διάρκεια της νύχτας ανατινάζονται οι δυο γραμμές στις αποθήκες του μιλανέζικου μετρό, εμποδίζοντας με αυτό τον τρόπο την κυκλοφορία.
1977 – 18 μαίου ● εισβολή ενάντια στην μαύρη εργασία ● Μια οπλισμένη ομάδα εισβάλλει στην έδρα της εταιρείας ISEO στο Milano, καταλαμβάνοντας τα γραφεία.
1977 – 14 μαίου ● συλλήψεις ● Στο Torino συλλαμβάνονται οι Giulia Borelli, Chicco Galmozzi, Giuseppe Filidoro, Marco Scavino και Barbara Graglia.
1977 – 30 απριλίου ● επίθεση στην αστυνομία ● Στην Firenze πυροδοτείται εκρηκτικός μηχανισμός ενάντια σε στρατόπεδο της αστυνομίας.
1977 – 29 απριλίου ● επιθέσεις στους καραμπινιέρους ● Δυο στρατόπεδα καραμπινιέρων στο Bresso (Mi) και Corsico (Mi) δέχονται επιθέσεις ταυτόχρονα με εκρηκτικούς μηχανισμούς και χτυπήματα από πυροβόλα όπλα.
http://www.micciacorta.it/sezione/contenuti/cronologie/page/6/
https://youtu.be/_yNczFFkRco

Ntinos Sadikis – Xoris Kanona

Ανέβηκε στις 28 Οκτ 2009

Από τον δίσκο του 1994 «Μολυβένιες Ιστορίες».
Σε αυτό το τραγούδι ο Ντίνος Σαδίκης διασκευάζει το «Χωρίς Κανόνα», τραγούδι του συγκροτήματος Εν Πλω στου οποίου το σχήμα συμμετείχε και ο ίδιος. Η φωνή ανήκει στον Δημήτρη Καφούσια, επίσης τέως μέλος των Εν Πλω.