φυλακές, carcere · ένοπλη πάλη, lotta armata

η ομάδα 22 οκτώβρη και ο θάνατος του Φλόρις

26 marzo
Il Gruppo 22 ottobre e la morte di Floris
26 marzo 2011baruda
η ομάδα 22 οκτώβρη και ο θάνατος του Φλόρις

Genova, παρασκευή 26 μαρτίου 1971: είναι η ημερομηνία που έχει οριστεί από την “banda 22 Ottobre” για μια ληστεία που θα χτυπήσει το αυτόνομο Ινστιτούτο λαϊκών κατοικιών, l’Istituto autonomo case popolari (Iacp).

26 μαρτίου

η γενοβέζικη μπάντα, που γεννήθηκε τον Οκτώβρη του 1969 με διαφορετική κοινωνική σύνθεση (πρώην αντιστασιακοί, εργάτες, εργαζόμενοι στο λιμάνι, κάποιοι αγωνιστές που μεγάλωσαν στις μονάδες του Κκι, Pci) είναι από τις πρώτες ομάδες, μαζί με τους GAP, που έφεραν τον ένοπλο αγώνα στο ιταλικό πανόραμα; η ομάδα, ήδη γνωστή από άλλες δράσεις, ανάμεσα στις οποίες η απαγωγή του Sergio Gadolla που έγινε το καλοκαίρι του ’70, σε μια πρώτη φάση στοχεύει να χτυπήσει το κεφάλαιο και τους χρηματοδότες των πολιτικών δυνάμεων της δεξιάς, το χτύπημα στο Iacp εντάσσεται αντιθέτως σε μια οπτική αγώνων για την αυτομείωση των τιμών του ενοικίου (που ακριβώς το Ινστιτούτο, κατηγορούμενο επίσης για κακοδιαχείριση και διαφθορά, είχε πρόσφατα αυξήσει).

το χτύπημα είχε σχεδιαστεί από καιρό σε όλες του τις λεπτομέρειες χάρη κυρίως στην βοήθεια του Giuseppe Battaglia, μέλος της μπάντας που εργάζεται στο Ινστιτούτο κι έτσι μπόρεσε να μελετήσει την μέρα και τους τρόπους άφιξης των πληρωμών των εργαζομένων.
το βράδυ της 25ης Μαρτίου η ομάδα συναντιέται για να διαχωρίσει τα καθήκοντα : ο Mario Rossi και ο Augusto Viel θα αρπάξουν την τσάντα με τα χρήματα και θα απομακρυνθούν με μια Lambretta που είχε προηγουμένως κλαπεί, να τους περιμένει με ένα αυτοκίνητο λίγο πιο πέρα, έτοιμος να δεχτεί τα κλοπιμαία, θα είναι ο Malagoli, ο οποίος θα τα παραδώσει στη συνέχεια στον Marletti για να τα φυλάξει.


η πρόθεση είναι να γίνουν όλα δίχως τη χρήση όπλων, ρίχνοντας πιπέρι στα μάτια του υπεύθυνου του Ιστιτούτου, Giuseppe Montaldo, και του κλητήρα του Alessandro Floris, όμως ο Rossi είναι αμετακίνητος στο γεγονός να πάρει μέρος στην δράση οπλισμένος.

το επόμενο πρωί το χτύπημα πραγματοποιήθηκε, δεν πήγαν όμως όλα όπως θα έπρεπε. η άφιξη των Montaldo και Floris άργησε περισσότερο από ότι είχαν υπολογίσει, έτσι ο Malagoli απομακρύνθηκε με το αυτοκίνητο βέβαιος πως κάτι δεν είχε λειτουργήσει, οι Rossi και Viel καταφέρνουν να αρπάξουν την τσάντα και φεύγουν επάνω στην Lambretta όμως ο Floris, παρά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις των δυο μελών της μπάντας, τους ακολουθεί πεισματικά, ο Rossi πυροβολεί κάποιες φορές στην γη για να τον κρατήσει μακριά και μια από τις σφαίρες χτυπά τον κλητήρα κατά λάθος και τον σκοτώνει.

οι δυο συνεχίζουν τη φυγή μέσα στους δρόμους του γενοβέζικου κέντρου όμως η πράξη δεν πέρασε απαρατήρητη και κάποιοι αυτοκινητιστές ορμούν στην καταδίωξη τους, ο Viel καταφέρνει να καταφύγει στο διαμέρισμα ενός φίλου, ενώ ο Rossi εμποδίζεται και συλλαμβάνεται από κάποιους καραμπινιέρους.

την επομένη οι εφημερίδες πράττουν ένα πραγματικό λιντσάρισμα επικοινωνιακό εναντίον του Rossi, ο οποίος χαρακτηρίζεται δίχως δισταγμούς σαν τέρας και ένας δολοφόνος με την θέληση του, ο στόχος επιτυγχάνεται χάρη επίσης στη χρήση κάποιων φωτογραφιών, που τράβηξε κατά τύχη ένας φοιτητής που κατοικούσε κοντά στο Istituto, που παρουσιάζονται όμως στον τύπο με λανθασμένη σειρά και τρόπο ‘πειραγμένο’ για να προωθηθεί μια αναπαραγωγή των γεγονότων βεβιασμένη που απείχε πολύ από την πραγματικότητα.

στις 2 Οκτωβρίου 1972 ξεκινά η δίκη όχι μόνο εναντίον του Rossi, αλλά και σχεδόν όλων των άλλων μελών της μπάντας, που είχαν συλληφθεί τους προηγούμενους μήνες, με στοιχεία ανύπαρκτα, όλα τα στελέχη δηλώνουν εξάλλου πως στη διάρκεια της κράτησης τους μεταχειρίστηκαν με τρόπο άγριο.
η δίκη κατέληξε σε πολύ βαριές ποινές, που βασίστηκαν κυρίως σε μαρτυρίες αόριστες και ενδείξεις.
η κατάληξη συναντά την υποστήριξη και το σχεδόν ομόφωνο χειροκρότημα των εφημερίδων, όμως άλλες φωνές υψώνονται αντιθέτως καταγγέλλοντας τον αντικανονικό τρόπο διεξαγωγής όλης της διαδικασίας διερεύνησης των γεγονότων και της δίκης : η ηχώ της ομάδας XXII Ottobre φτάνει μέχρι την Γαλλία, όπου δημιουργείται μάλιστα η Επιτροπή υποστήριξης της μπάντας, “Comité aux camarades du XXII ottobre”, σύμφωνα με την οποία οι ιταλοί σύντροφοι υποβλήθηκαν σε μια δίκη παρωδία, “degno delle dittature sudamericane”, ‘αντάξια των νοτιοαμερικανικών δικτατοριών’.

στη διάρκεια της διαδικασίας, εξάλλου, από ένα μαγνητόφωνο που είχε στηθεί στο εξωτερικό του δικαστηρίου αντηχεί, διαμέσου των συχνοτήτων του Radio Gap, [Gruppi di azione partigiana, Ομάδες αντιστασιακής δράσης], μια ανακοίνωση αλληλεγγύης στους κατηγορούμενους : “σύντροφοι της 22 Ottobre, ανάμεσα σε εσάς κι εμάς υψώνονται οι τοίχοι αυτού του πρόστυχου κτιρίου. είναι τοίχοι δυνατοί, δεν μπορούν όμως να εμποδίσουν την φωνή μας να φτάσει μέχρι εσάς. άδικα οι ενωμένες δυνάμεις της εξουσίας προσπαθούν να σηκώσουν γύρω σας τον ακόμα πιο δυνατό τοίχο του ψεύδους και της σιωπής. […] η 22 Ottobre άνοιξε τον δρόμο, άλλες δυνάμεις θα την αντικαταστήσουν, που τρέφονται συνεχώς από την ίδια καταστροφική αγριότητα της κυρίαρχης εξουσίας“.
από INFOAUT

COPIAMO INVECE DA “LE PAROLE SCRITTE”. VOL 2 del PROGETTO MEMORIA. Edizioni Sensibili alle Foglie αντιγράφουμε αντιθέτως από »τις γραμμένες λέξεις», 2ο τόμο του Σχεδίου Μνήμης, εκδόσεις ‘ευαίσθητοι στα φύλλα’

“Attenzione attenzione qui Radio Gap. προσοχή, προσοχή εδώ Radio Gap μη πλησιάζετε, είναι επικίνδυνο. σύντροφοι της 22 ottobre, ανάμεσα σε εμάς κι εσάς υψώνονται τα τείχη αυτού του πρόστυχου κτιρίου. είναι τείχη δυνατά, δεν μπορούν όμως να εμποδίσουν τη φωνή μας να σας πλησιάσει. άδικα οι ενωμένες δυνάμεις της εξουσίας προσπαθούν να σηκώσουν γύρω σας τον ακόμη πιο σκληρό τοίχο του ψεύδους και της σιωπής. ο στρατός των αστυνομικών που σας ελέγχει και τα ψεύδη του τύπου που σας απομονώνουν δεν θα καταφέρουν να σβήσουν το βασικό γεγονός πως εσείς, με τις δράσεις σας, ξεκινήσατε στην Ιταλία μια παράδοση που κανείς πλέον δεν θα εξαφανίσει.

γι αυτό σας φοβούνται και θα συνεχίσουν να σας φοβούνται. μην απελπίζεστε από τα φαινόμενα, σήμερα τα αφεντικά και οι υπηρέτες τους φαίνονται πιο δυνατοί πίσω όμως από αυτή τη δύναμη κρύβεται η αδυναμία τους, η ανασφάλειά τους. νιώθουν πως δεν έχουν πλέον κανένα άλλο σκοπό πέρα από την υπεράσπιση της άθλιας εξουσίας τους, της διατήρησής της με κάθε κόστος και είναι σίγουρα έτοιμοι να καταστρέψουν τα πάντα γύρω τους για να την διατηρήσουν, παρασύροντας όλους στην καταστροφή , οι προλετάριοι όμως δεν έχουν τίποτα να χάσουν.


ας έρθει λοιπόν η καταστροφή τους διότι από αυτήν μονάχα ξεκινά η ζωή μας. η 22 οκτωβρίου άνοιξε τον δρόμο, άλλες δυνάμεις θα την αντικαταστήσουν, τροφοδοτημένες συνεχώς από την ίδια καταστροφική αγριότητα της κυρίαρχης εξουσίας. σύντροφοι της 22 ottobre, μπροστά σας τα αφεντικά της Γένοβα τρέμουν. τα καταφέρατε εκεί που απέτυχαν δεκάδες αγώνων αχρείαστων και χαμένων. μην φοβάστε, να είστε περήφανοι.
δεν υπάρχει καλύτερη πορεία από εκείνη που σας ακολουθεί κάθε μέρα στη δίκη. ΔΕΝ υπάρχει καλύτερο ραντεβού για τους αληθινούς άνδρες από ένα δικαστήριο. αυτοί είναι σήμερα οι αναγκαστικοί δρόμοι για όποιον αρνείται τον συμβιβασμό μιας πολιτικής μάχης άχρηστης.

το ξέρει καλά αυτός από εσάς που έκανε χρόνια στη φυλακή υπό τον φασισμό. να είστε περήφανοι και για τα ψέμματα που ο τύπος στήνει σε βάρος σας. η αλήθεια στην πραγματικότητα ανήκει μόνο σε εμάς. αφήστε την Unità να σας αποκαλεί φασίστες, το ψεύδος είναι τροφή καθημερινή με την οποία το Κκι κρατά ακόμα ενωμένο το σάπιο σώμα του μηχανισμού του. σύντροφοι της 22 ottobre, εσείς επιλέξατε τον πιο δύσκολο και συνεπή δρόμο, και με την επιλογή σας ξεκινήσατε μια διαδικασία αναπόφευκτη.

κρατούμενοι της φυλακής του Marassi, να είστε αλληλέγγυοι με τους συντρόφους της 22 ottobre. γι εσάς όπως και γι αυτούς η φυλακή δεν είναι σίγουρα ο τόπος της εξιλέωσης.

εδώ και χρόνια στις φυλακές άνοιξε το μέτωπο των αγώνων του προλεταριάτου, οι μεγάλες εξεγέρσεις της Genova, Torino, Milano, ήταν μέρος του ίδιου θυμωμένου και συνειδητοποιημένου κινήματος που επιτέθηκε τα κέντρα της καπιταλιστικής εξουσίας. κι εσείς, φυλακισμένοι στο κάτεργο του Marassi, σταθήκατε πρωταγωνιστές. οι δήμιοι του δικαστηρίου και των στρατοπέδων, οι διάφοροι Sossi, και Napolitano, οι Corallo και οι Lo Muscio δεν ξέρουν να φανταστούν τις ταραχές παρά μόνο σαν έργο έξυπνο που ενδιαφέρει κάποιους ταραχοποιούς, σαν καλά υπολογισμένο σχέδιο του οποίου εσείς θα ήσασταν τα εξαπατημένα εργαλεία και του οποίου οι σκοποί είναι ξένοι ως προς εσάς. αυτό είναι εύκολα αντιληπτό.

αυτοί φοβούνται την πραγματικότητα. έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να περιορίσουν την πλημμυρίδα της επανάστασης στην εικόνα ενός επιτελείου που ενεργεί ηγετικά την εξέγερση και την παράδοση, σαν μια κλίκα αρχηγών που ελίσσονται σύμφωνα με την αυταρέσκειά τους και καθοδηγούν μια μάζα αδρανή. αυτοί προσπαθούν να σας χωρίσουν από τις πραγματικές αιτίες της άρνησής σας, τις αιτίες της ανθρώπινης ζωής και της απελευθέρωσης από την κοινωνική καταπίεση.

σας κολακεύουν με υποσχέσεις για μεταρρυθμίσεις που μέχρι σήμερα δεν είδατε ποτέ, σας απειλούν με ακόμη σκληρότερες τιμωρίες, αύξηση των ποινών, ξύλο, θάνατο.
κι εσείς δυστυχώς γνωρίζετε πως δεν απειλούν μάταια. ποιος δεν θυμάται τον σαδιστή βασανιστή Ferrigno; ποιος ξέχασε την σφαγή με ψυχρό αίμα στις φυλακές της Rebibbia που είχε διατάξει ο υπουργός για παραδειγματισμό;

μια σας αποκαλούν τσακάλια, τώρα καλούς ανθρώπους, για να σας κάνουν να νιώσετε διαφορετικοί, να σας προσβάλουν, πάντα προσπαθούν να σπείρουν ανάμεσά σας, δίχως να το καταφέρνουν, την απελπισμένη φιγούρα του αμετανόητου εγκληματία, και εκείνη του πράου και παραιτημένου πολίτη που έχει επιστρέψει στον σωστό δρόμο της τιμιότητας, της κοπιαστικής εργασίας που θα αυξήσει τα κέρδη τους, τα προνόμιά τους, τη μιζέρια σας, την φτώχεια.

σε όλα αυτά εσείς απαντήσατε από καιρό με ένα όχι αποφασισμένο και βίαιο. η εξέγερσή σας υψώνεται σαν τη δική μας, σαν αυτή κάθε προλετάριου που δεν θέλει να πεθάνει για συνθήκες ανυπόφορες στις οποίες πρέπει να βάλουμε τέλος. η φυλακή δεν μπορεί να μεταρρυθμιστεί, πρέπει να καταστραφεί και υλικά.
το παράδειγμα μας έρχεται από τους κρατούμενους του Torino που την περασμένη χρονιά έβαλαν φωτιά και κατέστησαν ακατοίκητες τις φυλακές εκείνης της πόλης.

ζήτω οι κρατούμενοι του Marassi
ζήτω η 22 Ottobre

RADIO GAP, GENOVA, φθινόπωρο 1974 (ανακοίνωση που αναμεταδόθηκε από ένα μαγνητόφωνο που είχε τοποθετηθεί επάνω σε μια πέργκολα έξω από τα τείχη της φυλακής του Marassi στη διάρκεια της δίκης σε πρώτο βαθμό της ομάδας Gruppo 22 Ottobre