σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Γυναίκα, ζωή, ελευθερία – Donna, vita, libertà

15 ΟΚΤΩΒΡΊΟΥ 2017 | IN FEMMINISMO & GENDERS. ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ

Ένα γράμμα από την Kobane που απευθύνεται στην εθνική συνέλευση των Non una di meno και διαβάστηκε στην ολομέλεια της τελικής συνόδου της ολομέλειας της κυριακής

Γεια σας σε όλες και σε όλους,
Είμαι η Martina από τις Non una di Meno από την Pisa, σας γράφω αυτές τις γραμμές από την πόλη της Kobane, στην Rojava, Ομοσπονδία της Συρίας του Βορά, σύμβολο της νίκης ενάντια στη φασιστική και πατριαρχική βία του ISIS στην οποίαν σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι γυναίκες, στην πρώτη γραμμή μάλιστα. Στις εβδομάδες που ζω εδώ είδα, μίλησα και άγγιξα με το χέρι το βάθος της επανάστασης των γυναικών. Πολύ συχνά τη βλέπουμε μόνο ως μαχήτριες, είναι ήδη κάτι τεράστιο αλλά υπάρχουν πολλά περισσότερα. Είναι η πρώτη επανάσταση που χάρη στο έργο δεκαετιών ξεκινά από την κεντρικότητα του ρόλου των γυναικών στην κοινωνία, στην πολιτική και στον αγώνα. Οι Κοινότητες οργανώνουν τη διαχείριση των συγκρούσεων σε γειτονιές και χωριά, τη συνεχή κατάρτιση κατά της πατριαρχικής και καπιταλιστικής βίας που ενυπάρχει στους κρατικούς θεσμούς, οι νέες γυναίκες δημιουργούν τέχνη ενάντια σε γάμους ανήλικων κοριτσιών και ενδοοικογενειακή βία, οι Mala Jin [ σπίτι των γυναικών) που είναι τα πρώτα που ανοίγουν στα εδάφη που μόλις αφαιρέθηκαν από την καταστροφή του ISIS, η επιτροπή της Jineoloji (επιστήμης των γυναικών) αναπτύσσει και εμβαθύνει την ανασυγκρότηση μιας γνώσης που είναι ικανή να απελευθερωθεί από την χιλιετή καταπίεση της πατριαρχίας, το Jin War [το γυναικείο χωριό) σχεδόν ολοκληρωμένο στο οποίο οι γυναίκες όλων των ηλικιών θα βρουν ένα ελεύθερο τόπο απ’ όπου θα μπορέσουν να ξεκινήσουν εκ νέου κατακτώντας αυτονομία από την οικογένεια και τους ανεπιθύμητους γάμους. Αυτό είναι δυνατό επειδή χιλιάδες γυναίκες, μητέρες, γιαγιάδες, μικρά κορίτσια κάθε μέρα διακινδυνεύουν τη ζωή τους και αλλάζουν για να αλλάξουν την πραγματικότητα που έχουν γύρω τους. Αυτό είναι δυνατό επειδή η απελευθέρωση των γυναικών αποτελεί εγγύηση για την απελευθέρωση της κοινωνίας στο σύνολό της. Κάθε σταγόνα ενώνεται σε ένα χείμαρρο που κατακλύζει τα αναχώματα. Μίλησα για εμάς για το δύσκολο έργο που επιτελούμε και θέλουμε να συνεχίσουμε να κάνουμε εναντίον των θεσμών και της κοινωνίας στην οποία ζούμε, τη σημασία να δούμε την αποφασιστικότητα και τη θυσία τους. Είναι φυσιολογικό απαντούν, αυτή είναι η ζωή μας και θέλουμε να είναι διαφορετική για εμάς και τις κόρες μας. Μας προσκαλούν και δεν θέλουμε να μείνουμε αδιάφοροι και να μην φοβόμαστε τους βράχους που θα συναντήσουμε, γιατί θα είμαστε εμείς που θα ξεσκεπάσουμε το πιο ξεχασμένο καπάκι της ιστορίας.

Όλες οι γυναίκες που συνάντησα δίνουν χαιρετισμό και μια ευχή αγώνα, η επανάσταση που θέλουμε είναι η ίδια.

Jin, jiyan, azadi.
Γυναίκα, ζωή, ελευθερία.

https://www.infoaut.org/femminismo-genders/donna-vita-liberta

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Jin War: να οικοδομήσουμε ευκαιρίες, δυνατότητες – costruire possibilità

07 OΚΤΩΒΡΙΟΣ 2017 | IN CONFLITTI GLOBALI. στις ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

Συνεχίζουν τα reportage της αποστολής του Infoaut στον βορά της Συρίας

Jin War: να χτίσουμε ευκαιρίες, δυνατότητες

 

Ένας τεράστιος ανοιχτός χώρος άγονης γης, μακριά από το νερό, που κάηκε από είκοσι χρόνια χημικής μονοκαλλιέργειας που πραγματοποίησε η δικτατορική κυβέρνηση του Assad. Ακριβώς εδώ, στα ταλαιπωρημένα και παρατημένα χώματα από το καθεστώς αναδύεται το Jin War, το χωριό των γυναικών. Ίδιο έδαφος, άλλος κόσμος. Σήμερα εδώ, μπροστά στα μάτια μας, ένα τούβλο ψημένο στον ήλιο μετά το άλλο, παίρνει μορφή ένας τόπος που είναι επίσης μια υπόσχεση. Αυτή της δυνατότητας να είμαστε ανεξάρτητες, να είμαστε σε θέση να αποφασίζουμε για τον εαυτό μας και να ζούμε μαζί .

Αυτό το πείραμα αντιπροσωπεύει ένα από τα πιο σημαντικά εργαλεία πρακτικής σύνθεσης της μεθόδου της jineoloji, της επιστήμης των γυναικών. Η συζήτηση στην Jin War ανοίγει κατά τη διάρκεια μιας από τις πολλές εκδηλώσεις για την κατάρτιση [perwerde] που οργανώνει το κίνημα. «Η αυτονομία των γυναικών είναι κεντρική υπόθεση, ναι, αλλά πέρα από τα λόγια με ποια μέσα μπορούμε να την κατακτήσουμε; Εάν οι προοπτικές ανεξαρτησίας εκτός γάμου είναι σχεδόν ανύπαρκτες τι θα κάνουμε; «Από εδώ ξεκινήσαμε, με την ανάγκη για ένα σπίτι και το σχέδιο της οικοδόμησης ενός χωριού. Πρόκειται για ένα σαφές σχέδιο, ακριβές, το οποίο αναθεωρείται συνεχώς με την ενσωμάτωση των αναδυόμενων αναγκών, όπως οι μελλοντικοί κάτοικοι τις εκφράζουν. Ένας κοινός κήπος για να απολαμβάνουν και να συγκεντρώνονται, χώρους σεμιναρίων και συνέλευσης, για να κάνουν θέατρο, για ιατρικούς σκοπούς. Αυτός ο οικισμός των σπιτιών δεν είναι το τελευταίο σημείο αλλά ένας τόπος από τον οποίο θα μπορούν να ξαναρχίσουν για να αλλάξουν την κοινωνία, οικοδομώντας τη δική τους ανεξαρτησία και δύναμη, μια βάση από την οποία ο αγώνας ενισχύεται και συνεχίζει να αναπτύσσεται, να εξαπλώνεται.

Στο κίνημα, είναι πάνω από τριάντα χρόνια που θεματοποιείται και ασκείται ένας αγώνας απελευθέρωσης των γυναικών, που διεξάγεται από αυτόνομες οργανώσεις που καλύπτουν κάθε πτυχή της ζωής και της κοινωνίας. Σε αυτό το πλαίσιο εισάγεται η θεωρία της ρήξης, δηλαδή η αυτόνομη οργάνωση που επιτρέπει μια τομή, τόσο της σκέψης όσο και του να αισθάνεσαι την εξάρτηση από την πατριαρχική κυριαρχία και από τα οικονομικά, φεουδαρχικά ή καπιταλιστικά της μέσα, εργαλεία. Είναι η ρήξη που καθιστά δυνατή την επανάκτηση του εαυτού με έναν τρόπο που ποτέ δεν είχε βιώσει ως άτομο, αλλά πάντα σαν μια εσωτερική ανάγκη για την κοινωνία.
Αυτή η θεωρία-πρακτική στην πραγματικότητα δεν γίνεται ποτέ κατανοητή με αφηρημένους όρους, είναι ξεκινώντας από την θυσία και τις χειρονομίες ορισμένων βασικών στοιχείων, στοιχείων κλειδιά του γυναικείου απελευθερωτικού κινήματος που έχουν συστηματοποιηθεί και ανανεωθεί οι μέθοδοι οργάνωσης της στράτευσης και του να είμαστε στρατευμένες.

Για να το πούμε με μια αποτελεσματική μεταφορά που έχουμε ακούσει, ρίχνοντας ένα παλιόχαρτο σε μια λίμνη δεν παράγει κανένα αποτέλεσμα, αντίθετα ρίχνοντας μια πέτρα κουνιέται ο πυθμένας και κυματίζει η επιφάνεια. Αυτές οι γυναίκες υπήρξαν πέτρες που άλλαξαν το όραμα του αγώνα στην ’ideolojÎ και την οργάνωση.

Ακριβώς σχετικά με την οργάνωση, ή μάλλον από την έλλειψη της, κινούνται κριτικές για τους δυτικούς φεμινισμούς. Αν και ήταν η πρώτη φορά που επαναστάτησε το πιο καταπιεσμένο κομμάτι της κοινωνίας, δεν ακολούθησε καμία πολιτική πρακτική σε θέση να αλλάξει βαθιά την κοινωνία. Μια από τις κύριες επικρίσεις είναι ότι σταμάτησαν στο αίτημα για δικαιώματα εντός της κοινωνίας, χάνοντας έτσι την οπτική της δυνατότητας μιας εναλλακτικής λύσης σε αυτήν. Με τα χρόνια, έλειψε στη συνέχεια μια ρεαλιστική οργανωτική προοπτική, στην οποία στις κοινωνικές αναλύσεις της κοινωνίας να ακολουθήσει μια οργάνωση για να την μετατρέψει. Η αντίδραση κατά του άνδρα συχνά κατανοήθηκε ως επίτευξη του ίδιου του status του, όχι ως ρήξη αυτού του status για όλες και για όλους.

Η jineoloji έχει ως στόχο και προϋπόθεση να αναδημιουργήσει μια επιστήμη και μια αυτογνωσία των ιδίων των γυναικών ως είδος, επαναφέροντας και σαν κομμάτια της κατακερματισμένης και λεηλατημένης γνώσης από την αρσενική και πατριαρχική κυριαρχία, ώστε να οπλιστούν οι γυναίκες με όργανα καθαρά από αυτή την λογική.

Αλλά για να ανασυντεθούν ξανά αυτές οι γνώσεις, για να μπορέσουν ξανά να προκύψουν νέες γνώσεις και συνειδητοποιήσεις που να αποτελούν τη βάση για τις σχέσεις μιας άλλης κοινωνίας, ο σχηματισμός και η κατάρτιση πρέπει να θεωρείται ότι είναι έμφυτη για το άτομο και την ίδια την κοινωνία. Οι γυναίκες με τη νέα και παλιά τους εργαλειοθήκη, οι άνδρες με την ανάγκη να παραιτηθούν από τα προνόμιά τους, να διερευνήσουν τη θέση τους στις σχέσεις . Η αλλαγή εάν πρέπει να είναι βαθιά και συλλογική δεν μπορεί να μην αναζητήσει μια σύνθεση μεταξύ ενεργειών διαφορετικών, θηλυκών και αρσενικών. Προτεραιότητα είναι η χειραφέτηση των γυναικών ως αναπόσπαστο στοιχείο για το στόχο μιας ελεύθερης κοινωνίας.

Είναι σημαντικό πράγματι να τονιστεί ότι οι γυναικείες οργανώσεις είναι η ψυχή και η ραχοκοκαλιά του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού, αλλά ταυτόχρονα κινούνται με εντελώς ανεξάρτητο τρόπο από αυτόν. Παράλληλα, λειτουργούν ως τραίνο και εγγύηση. Εάν το συνομοσπονδιακό σύστημα πρέπει να αντιμετωπίσει μακροπρόθεσμες πολιτικές λύσεις, η οργάνωση των γυναικών δεν μπορεί να περιμένει και η Jin War είναι το ζωντανό παράδειγμα.

 

 

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Κοινότητες χωριών, κοινότητες πόλεων – Comuni di villaggio, comuni di città

13 OΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 | IN APPROFONDIMENTI. στις ΕΜΒΑΘΥΝΣΕΙΣ

Νέα ανταπόκριση της αποστολής του InfoAut που επισκέπτεται το Derik, στην Rojava.

Κοινότητες στα χωριά, κοινότητες στις πόλεις

Η κοινότητα είναι η βασική συνιστώσα του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού και το μέσο που επιτρέπει στην επανάσταση να οργανωθεί ευρέως πάνω από το έδαφος και να εγγυηθεί σε όλες και σε όλους να συμμετάσχουν στην πολιτική και κοινωνική ζωή. Μέσα από αυτήν δομείται η εργασία κατάρτισης και εκπαίδευσης (perwerde) των κατοίκων και βρίσκεται συλλογικά μια πρακτική λύση στις ανάγκες και όλες τις αναγκαιότητες των ανθρώπων. Είχαμε μια συνάντηση με αντιπροσώπους κάποιων κοινοτήτων της πόλης της  Derik και ενός κοντινού της χωριού. Όσον αφορά το αστικό περιβάλλον οι κοινότητες συνήθως περιλαμβάνουν 100-150 σπίτια, η περιοχή επιρροής κάθε κοινότητας μειώθηκε ενόψει των πρώτων ελεύθερων εκλογών στη βόρεια Συρία που πραγματοποιήθηκαν αυτό τον σεπτέμβριο, με σκοπό την πιο εμπεριστατωμένη εργασία στο έδαφος της μεγαλύτερης και αμεσότερης συμμετοχής των κατοίκων. Η πρώτη κοινότητα στην Derik γεννήθηκε τον μάϊο του 2013 με την επανάσταση. Τα προηγούμενα χρόνια η εκτεταμένη εργασία εκπαίδευσης και κατάρτισης σπίτι προς σπίτι και δρόμο προς δρόμο των αγωνιστών του κόμματος (το PYD ιδρύθηκε το 2003) ήταν συνεχής: όταν σχηματίστηκαν οι πρώτες συνελεύσεις των κοινοτήτων υπήρχε ήδη μια απολύτως πολιτικοποιημένη βάση στον κοινωνικό ιστό. Αυτό επέτρεψε την ανάληψη άμεσης δράσης για την κάλυψη των αναγκών του πληθυσμού – οι οποίες διαχειρίζονται συλλογικά και αυτο-οργανωμένα – και η δυνατότητα να διαμορφωθεί μια κοινή αποφασιστικότητα στη λήψη αποφάσεων στις συνελεύσεις. Αυτή η πρακτική λειτουργεί και κάθε φορά που απελευθερώνεται μια νέα επικράτεια, όσοι ήδη συμμετέχουν στο νέο σύστημα προχωρούν σε αυτές τις περιοχές για να προετοιμάσουν το μελλοντικό έργο της κοινότητας οικοδομώντας σχέσεις και οργανώνοντας τον εφοδιασμό. Τα επόμενα βήματα είναι η οργάνωση δυνάμεων αυτοάμυνας και κατάρτισης, η perwerde.

rojava1

Αυτό το καθήκον εκτελείται παράλληλα από την οργάνωση των γυναικών σε στενή συνεργασία με τα σπίτια των γυναικών (Mala Jin). Κάθε δήμος έχει τη δική του γυναικεία συνέλευση και πολλές επιτροπές με ποικιλία ρόλων: υπηρεσίες, αυτοάμυνα, υγεία, οικονομία, νέοι, τέχνη και πολιτισμός, κατάρτιση και γνώση . Αυτά τα διαφορετικά πεδία δράσης λειτουργούν αυτόνομα και συντονίζονται μεταξύ τους σε μηνιαία βάση. Εάν οι αποφάσεις που λαμβάνονται μέσα σε μια συνέλευση της κοινότητας αφορούν την ίδια την περιοχή της κοινότητας δεν χρειάζονται περαιτέρω βήματα και γίνονται αμέσως εκτελεστέες, εάν δεν μπορούν να επιλυθούν κάποιες διαφορές ή εάν το υπό συζήτηση θέμα είναι γενικότερου ενδιαφέροντος, οι συμπρόεδροι (μια γυναίκα και ένας άνδρας για κάθε νόμο, που δεν πληρώνονται για το ρόλο που ασκούν και δεν μπορούν να εκλεγούν για περισσότερο από δύο διαδοχικές λέξεις) φέρνουν τη συζήτηση στο συμβούλιο της πόλης, το οποίο στη συνέχεια περνά σε εκείνο της περιοχής, στη συνέχεια περνά στο καντόνι για να φτάσει τελικά στο γενικό συμβούλιο της ομοσπονδίας. Σε αυτό το σημείο, η ατομική απόφαση ξανατρέχει ολόκληρο το δρόμο στην αντίθετη κατεύθυνση έως ότου επιστρέψει στην κοινοτική συνέλευση όπου ξανασυζητιέται. Πολλοί από τους συμμετέχοντες σε αυτές τις συνελεύσεις παίζουν επίσης ρόλους σε άλλες οργανώσεις, όπως για παράδειγμα τις Kongreya Star (οργάνωση όλων των γυναικών της Rojava) και επομένως είναι πάντοτε ενημερωμένοι για την γενικότερη πολιτική δραστηριότητα του κινήματος.

Η Derik είναι μια πολυεθνική πόλη (κούρδοι, άραβες, αρμένοι, χαλδαίοι) και πολυ ομολογιακοί, αυτοί που ζουν εδώ είναι συνηθισμένοι να ζουν δίπλα δίπλα από πάντα, μόνο με το σύστημα των κοινοτήτων όμως κάθε κοινότητα έχει τη δυνατότητα να συμμετάσχει στην κοινωνική και πολιτική ζωή δίχως διακρίσεις. Η κοινότητα διαδραματίζει επίσης τον ρόλο του μεσάζοντα σε σχέση με την διοίκηση της δικαιοσύνης: η πρόθεση είναι να επιλυθούν η συγκρούσεις δίχως να διέλθουν μέσα από τα θεσμικά δικαστήρια και να αποφευχθεί να απευθυνθούν προς τους asays ( ένοπλους επαναστατικούς φρουρούς) στους οποίους καταφεύγουν μόνο σε πιο σοβαρές και συγκεκριμένες περιπτώσεις.

rojava4

Η κοινωνική οργάνωση προφανώς δεν σταματά στην πόλη. Όπως διάφορες γειτονιές, ανάλογα με την πυκνότητα, δημιουργούν μια διοικητική περιοχή, έτσι πολλά χωριά αποτελούν μιαν άλλη. Εάν στις γειτονιές οι κοινότητες έχουν συχνά επανασυνδέσει έναν κοινωνικό ιστό που έτεινε να απολεπιθεί, στα χωριά έχουν αλλάξει ριζικά την κοινοτική οργάνωση που ήταν ήδη από μόνη της συνεκτική, ακόμη και σε γεωγραφικό επίπεδο. Η δομή είναι η ίδια, αλλά οι διαδικασίες είναι διαφορετικές: τα περισσότερα από τα χωριά έχουν στην πραγματικότητα μετακινηθεί στην κοινοτική μορφή από μια αυστηρά φεουδαρχική στάση. Για παράδειγμα, στη κοινότητα Carudie, η ουσιαστική διαφορά, πέρα από την συγκέντρωση των εδαφών και των κοπαδιών, έγκειται στη μεταβίβαση της ιδιοκτησίας της δικαιοσύνης από τον mukhtar (τοπικό κομισάριο) στις επιτροπές, εκείνο της αυτοάμυνας σε στρατιωτικό επίπεδο(μιλάμε για ένα χωριό επικίνδυνα κοντά στα τουρκικά σύνορα) και εκείνο της «συναίνεσης» στο επίπεδο των εσωτερικών συγκρούσεων προς την κοινότητα. Μέχρι πριν από την επανάσταση, ο mukhtar απαγόρευε την κατασκευή νέων σπιτιών, με αποτέλεσμα μεγαλύτερες οικογένειες να ζουν σε μικρότερους και ολοένα μικρότερους χώρους. Τώρα η αρχιτεκτονική ανάπτυξη του χωριού αποφασίζεται στη συνέλευση και προσαρμόζεται ανάλογα με τις συλλογικές ανάγκες. Ο καταμερισμός της εργασίας αφήνεται στην αυτονομία της κοινότητας φτάνει να μην παραβιαστούν οι επαναστατικές αρχές (παιδική εργασία, εκμετάλλευση) και όσον αφορά τα κοπάδια για παράδειγμα οι οικογένειες εργάζονται για ένα χρονικό διάστημα ανάλογο με τον αριθμό των αγελάδων που έχουν. Δύο αγελάδες, που τώρα μοιράζονται, είναι δύο ημέρες εργασίας και ούτω καθεξής. Οι συνελεύσεις, γίνονται στο δημαρχείο, στα χωριά χρησιμοποιούνται τα σπίτια των κατοίκων και οι κοινόχρηστοι χώροι χρησιμοποιούνται περισσότερο για την εκπαίδευση και τους εορτασμούς. Μια ενδιαφέρουσα πληροφορία για το χωριό, που αντιπροσωπεύει την οργανωτική δύναμη αυτής της επανάστασης, είναι η συμμετοχή στο κοινοτικό σύστημα, το οποίο είναι συνολικό. Δεν μοιράζονται τις επαναστατικές αρχές όλοι οι κάτοικοι , στην πραγματικότητα, μερικές οικογένειες στη χώρα υποστηρίζουν τους Enks που δεσμεύονται στο KDP του Barzani, αλλά επειδή αυτός ο τρόπος διαχείρισης των πραγμάτων λειτουργεί, γι αυτό στέκονται μαζί μας. «Στην αρχή, κρατούνταν σε απόσταση, στη συνέχεια είδαν πως τα πράγματα λειτουργούσαν και δεν θα ήταν ωφέλιμο να αποκηρύξουν να είναι μέρος του συστήματός μας, οπότε είμαστε τώρα όλοι μαζί». Οι αντιφάσεις παραμένουν, η διαδικασία εξακολουθεί να ισχύει: για παράδειγμα, τα εδάφη του Mukhtar έχουν αναδιανεμηθεί μόνο εν μέρει. «Τώρα πρέπει να πολεμήσουμε το Daesh, μετά το καθεστώς και μετά θα πάμε και θα πάρουμε τα εδάφη του”.

 

rojava3

https://www.infoaut.org/approfondimenti/comuni-di-villaggio-comuni-di-citta

αυτονομία, autonomia

Βρισκόμαστε στην Rojava γιατί θέλουμε την επανάσταση

03 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2017 | ΣΤΙΣ CONFLITTI GLOBALI. ΠΑΓΚΟΣΜΙΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ

«Σαν στρατευμένοι αυτόνομοι αγωνιστές βρισκόμαστε εδώ διότι θέλουμε ν’ αγγίξουμε με το χέρι αυτό το πολιτικό πείραμα ριζικής μεταμόρφωσης της κοινωνίας, θέλουμε να αντιληφθούμε την μέθοδο και την προσέγγιση της συνεχούς κατάρτισης τόσο των αγωνιστών όσο και ολόκληρης της κοινωνίας.» Μια μεγάλη αντιπροσωπεία συντροφισσών και συντρόφων της σύνταξης του InfoAut διαφόρων ιταλικών πόλεων εδώ και κάποιες ημέρες έφτασε στην Rojava και στην Maxmur: «βρισκόμαστε εδώ για να συντομεύσουμε τις αποστάσεις ανάμεσα σε μιαν επανάσταση που βρίσκετε σε εξέλιξη και εκείνη που δεσμευόμαστε να χτίσουμε, να οικοδομήσουμε στη χώρα μας.»

 

Siamo in Rojava perché vogliamo la rivoluzione [IT/EN] Βρισκόμαστε στη Ροζάβα γιατί θέλουμε την επανάσταση

Pubblichiamo di seguito integralmente la prima corrispondenza della delegazione. Δημοσιεύουμε στη συνέχεια πλήρως την πρώτη ανταπόκριση της αντιπροσωπείας μας στα ελληνικά [ENGLISH VERSION]
Raqqa, ottobre 2017. οκτώβριος 2017
Στην συριακή πρωτεύουσα του ISIS, le Forze Siriane Democratiche (SDF), οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις μάχονται νικηφόρα για την απελευθέρωση της πόλης, σημειώνοντας ένα αποφασιστικό βήμα στον πόλεμο που διαρκεί εδώ και έξι χρόνια. Εν τω μεταξύ και στο Deir el-zor το ISIS χάνει το τελευταίο το προπύργιο και η συνοσπονδική επανάσταση έφτασε στην άμεση σύγκρουση και με το συριακό κράτος που κυβερνάται από το δικτατορικό καθεστώς του Bashar al-Assad. Στις 22 σεπτεμβρίου έλαβαν χώρα οι πρώτες ελεύθερες εκλογές στην Ομοσπονδία της Βορείου Συρίας για την εκλογή προέδρων και συμπροέδρων των οργανισμών λαϊκής εξουσίας. Τις ίδιες ημέρες μια αντιπροσωπεία της σύνταξης του Infoaut, που συμπεριλάμβανε συντρόφισσες και συντρόφους πολλών ιταλικών πόλεων, βρίσκεται στις Rojava και Maxmur: η πρώτη, στην Βόρεια Συρία, είναι το μοναδικό νικηφόρο μέτωπο της συριακής επανάστασης, η δεύτερη, στο Ιράκ, είναι η ξεχασμένη επαναστατική εμπειρία, το πρώτο εργαστήρι κοινωνικής δημοκρατικής οργάνωσης. Θα ερωτηθούμε γιατί να αντιμετωπίσουμε ένα τέτοιο ταξίδι για να πάμε σε μια χώρα που μοιάζει πολύ μακρινή και πολύ διαφορετική από τη δική μας.
Πολλοί από εμάς έχουμε έρθει μέχρι εδώ για να φέρουμε αλληλεγγύη ή να πολεμήσουμε. Εμείς είμαστε μόνο στην αρχή. Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τους λόγους που μας ώθησαν μέχρι εδώ, χωρίς να γνωρίζουμε ακόμη πώς θα μπορέσουν να αλλάξουν οι ιδέες μας κατά τη διάρκεια αυτής της εμπειρίας. Σε αυτή τη χώρα υπάρχει μια επανάσταση που αλλάζει την κοινωνία και είναι η μόνη δύναμη ικανή να καταπολεμήσει αποτελεσματικά το ISIS, το ισλαμικό κράτος.

Ποιος πολεμά το ISIS;
Ποιος πολεμά σήμερα στην πρώτη γραμμή το ISIS δεν είναι οι διάφοροι πρωθυπουργοί σαν τους  Salvini, Minniti ή την Le Pen, ούτε οTrump και ο Renzi, μα είναι οι χιλιάδες νέων γυναικών και ανδρών κούρδων, αράβων, ασσυρίων, τουρκομάνων και διεθνών που θέτουν σε κίνδυνο και ρισκάρουν τις ζωές τους καθημερινά και για εμάς. Πιθανότατα κανείς να μην ήξερε για ποιο πράγμα μιλάμε αυτή τη στιγμή εάν το Daesh (ISIS) δεν είχε τελέσει τις βομβιστικές επιθέσεις που χτύπησαν την Ευρώπη τα τελευταία χρόνια ή εάν η πόλη της  Kobane δεν είχε αντισταθεί ηρωικά στην πολιορκία του  2014. Πριν από τότε η προσοχή της κοινής γνώμης για όλα όσα συνέβαιναν σε αυτή την περιοχή της Μέσης Ανατολής πρακτικά ήταν ανύπαρκτη , παρά το ότι σε αυτές ακριβώς εδώ τις χώρες υπήρχε ο μεγαλύτερος αριθμός βομβιστικών επιθέσεων και θυμάτων από πλευράς του ισλαμικού κράτους, του ISIS. Χώρες μακρινές, ιστορίες που δεν μας αγγίζουν. Δεν συμφωνούμε, θεωρούμε πως δεν μπορούμε να στεκόμαστε παθητικοί και αδιάφοροι.

Ποιος από εμάς δεν είχε έναν φίλο στο Bataclan, στους δρόμους του Παρισιού, στη Ramblas ή στους δρόμους του Βερολίνου και της Νίκαιας; Σε εκείνους τους τόπους και σε εκείνους τους νέους αναγνωρίζουμε τους ομοίους μας και στο ISIS έναν εχθρό. Στις χώρες μας η συλλογική συνειδητοποίηση της ύπαρξης του Daesh και της επικινδυνότητας του μεταφράστηκε σε παράνοια ασφάλειας, κατάσταση έκτακτης ανάγκης, εκλογική καταλήστευση από πλευράς ξενοφοβικών κομμάτων ενάντια σε μουσουλμάνους και μετανάστες. Αυτή είναι η αντίδραση που δυναμώνει το ISIS, του οποίου στόχος είναι να σκάψει ένα αυλάκι μίσους ανάμεσα σε μουσουλμάνους και τον υπόλοιπο κόσμο. Γιατί, αξίζει τον κόπο να το θυμίσουμε, δεν πρόκειται μοναχά για μια θεσμική προσπάθεια που εκτείνεται γεωγραφικά σε προσπάθεια εδαφικής επέκτασης μεταξύ Ιράκ και Συρίας, αλλά για μια πολιτική πρόταση σε εκατομμύρια μουσουλμάνους. Τόσο σε εκείνους που ζουν σε χώρες μονίμως ασταθείς και στο χείλος καταστροφικών πολέμων, εξ αιτίας και των δυτικών συμφερόντων, όσο και σε εκείνους που ζουν σε μια ξενοφοβική Ευρώπη.

Δεν γίνετε να καταστραφεί το ISIS δίχως να καταστραφεί το σύστημα του οποίου είναι μέρος.
Αυτό όμως δεν είναι εφικτό χωρίς μια βαθιά αλλαγή της νοοτροπίας, των κοινωνικών σχέσεων και της ζωής ολόκληρης. Πράγματι, επί του παρόντος, η μόνη αποτελεσματική λύση ενάντια στο ISIS είναι αυτή της συνομοσπονδιακής επανάστασης, η οποία εξερράγη με την εκδίωξη του καθεστώτος του Assad το 2012 και ήταν το αποτέλεσμα σχεδόν 40 ετών πολιτικής δουλειάς που ξεκίνησε με την ίδρυση του Κόμματος των εργατών του Κουρδιστάν (PKK) το 1978. Οι και τώρα υπάρχουσες κοινότητες του Maxmur αποτέλεσαν το κύριο σημείο, τον κόμβο της ιστορίας αυτής, δημιουργώντας από το 1995 μια τεράστια κομμουνιστική εμπειρία στην ιρακινή έρημο νότια της Mosul. Αυτή η κοινωνική δύναμη μπόρεσε να καταπολεμήσει στρατιωτικά το ISIS, και να προσφέρει επίσης μια εναλλακτική πρόταση πολιτικής που να ισχύει για όλη τη Μέση Ανατολή και ενδεχομένως για όλη την ανθρωπότητα: τον δημοκρατικό συνομοσπονδισμό.

Το PYD και οι YPG / YPJ έχουν μετατρέψει την τραγωδία του πολέμου στην Συρία στην ευκαιρία να δώσουν δύναμη και ορθότητα στην πρόταση του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού. Στη Βόρεια Συρία, ο πόλεμος κατά του ισλαμικού κράτους δεν αποσυνδέεται από τις ριζικές κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Στη βάση της μετατροπής των κοινωνικών, οικονομικών σχέσεων και του ρόλου των γυναικών, των νέων και της εγκαθίδρυσης της λαϊκής εξουσίας, έχει διαμορφωθεί η πρόταση μιας ζωής που θέλει να ξεπεράσει το κράτος και τα τεχνητά όρια που επιβάλλονται από τις αποικιακές δυνάμεις και που προβλέπει τη συνύπαρξη πολλών λαών στην αμοιβαία φιλία.

Υποστηρίζοντας και γνωρίζοντας την επανάσταση.
Σε πόσους έτυχε να δουν μια επανάσταση; Να παρακολουθήσουν και να συνδράμουν σε μια κατάσταση ριζικής μεταμόρφωσης μιας κοινωνίας, την καθιέρωση κοινοτήτων και άλλων μορφών λαϊκής εξουσίας; Θεωρούμε ότι είναι ακριβώς το καθήκον κάθε επαναστάτη να υποστηρίζει και να γνωρίζει τις επαναστάσεις της ιστορικής εποχής του. Είναι σημαντικό να σπάσουμε την απομόνωση στην οποία διατηρείται η συνομοσπονδιακή επανάσταση, να αμφισβητηθεί και να αντιμετωπιστεί το τουρκικό εμπάργκο, συνεργού του ISIS και του καθεστώτος του Massoud Barzani προέδρου του ιρακινού Κουρδιστάν. Και πάνω απ ‘όλα, θέλουμε να συμβάλουμε στην άρση της πολιτικής απομόνωσης και της σιωπής των μέσων ενημέρωσης επάνω σε αυτή την επανάσταση. Είναι ακόμη πιο αναγκαίο από τη στιγμή που τα κράτη της περιοχής, πρώτα απ ‘όλα η Τουρκία, την οποίαν σέβεται και η οποία θεωρείται οικονομικός εταίρος της Ιταλίας και της Ευρώπης, αναζητούν κάθε μέσο για να περιορίσουν την επανάσταση, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής δράσης και των βομβαρδισμών στη Συρία στο Ιράκ και στο Μπακούρ. Ειδικότερα, η σκέψη μας πηγαίνει σε εκείνους τους άνδρες και τις γυναίκες που ήρθαν εδώ από την Ιταλία και άλλες χώρες για να πολεμήσουν για την επανάσταση.

Σαν αυτόνομοι αγωνιστές είμαστε εδώ επειδή θέλουμε να αγγίξουμε με τα χέρια αυτό το ριζοσπαστικό πολιτικό εγχείρημα μετασχηματισμό της ριζικής μεταμόρφωσης της κοινωνίας, θέλουμε να κατανοήσουμε τη μέθοδο και την προσέγγιση της συνεχούς κατάρτισης και των αγωνιστών και της κοινωνίας στο σύνολό της. Αυτή η επανάσταση έχει κάτι να μας διδάξει επίσης και σε εμάς; Σίγουρα. Με ποιους όρους; Πόσο αποφασιστικές είναι οι διαφορές μεταξύ της ιταλικής κοινωνίας και του τρόπου σκέψης του δικού μας; Αυτό δεν το γνωρίζουμε ακόμα. Δεν επιδιώκουμε την εξωτική γοητεία μιας επανάστασης, ελλείψει εναλλακτικών δυνατοτήτων στις χώρες μας. Αντ ‘αυτού, είμαστε εδώ για να συντομεύσουμε την απόσταση ανάμεσα σε μια συνεχιζόμενη επανάσταση και σε αυτό που έχουμε αναλάβει να οικοδομήσουμε στη χώρα μας

Βλέποντας τη μοναδική αντικαπιταλιστική επανάσταση του αιώνα μας δεν είναι ούτε ένα φετίχ ούτε ένα μετάλλιο. Ο ριζοσπαστικός μετασχηματισμός μιας ολόκληρης κοινωνίας είναι μια εξαιρετικά πολύπλοκη και μακρά διαδικασία, όπου οι αντιφάσεις αλληλεπικαλύπτονται και οι στιγμές επιτάχυνσης εναλλάσσονται με στιγμές δυσκολίας και αντοχής, αντίστασης. Στη βάση υπάρχει μια πολιτική πρακτική που χρησιμοποιεί τις δυνατότητες που ανοίγονται από τις αντιφάσεις του πλαισίου εντός του οποίου λειτουργεί, σχεδιάζοντας την κατασκευή διαφορετικών οργανώσεων για να επιτύχει διαφορετικούς σκοπούς, συσφίγγει συμμαχίες που επιτρέπουν την ενίσχυση της επανάστασης, δίχως να χάνει απ’ τη ματιά της τον τελικό στόχο.

Το να ζούμε αυτή την πραγματικότητα μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε την ακρίβεια, την υλική υπόσταση της λέξης hevalti, την πολιτική φιλία. Μια πολύ σημαντική ιδέα, έννοια για αυτή την επανάσταση και πολύ ισχυρή, την οποία θέλουμε να εμβαθύνουμε και στη ζωή, στη καθημερινότητα. Μιλάμε για τις σχέσεις που συναντάμε σε όσους διανύουν μαζί ένα κομμάτι του ταξιδιού και συμβάλλουν στην επανάσταση στις πιο ποικίλες μορφές. Hevalti είναι η συνεχής αναφορά με την πολυπλοκότητα των κοινωνικών σχέσεων, τη αμφισημία και την ασάφεια της κοινωνίας και όχι μόνο με αυτόν που είναι ίσος με εμάς. Αλλά δεν σημαίνει να δεχόμαστε αυτό που βρίσκετε μπροστά μας έτσι όπως είναι. Στην πραγματικότητα, δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στην perwerde, την εκπαίδευση και την συνεχή μετατροπή του τρόπου να βλέπουμε τον κόσμο. Εξίσου θεμελιώδης είναι η επανάσταση των γυναικών με βάση το jineoloji. Η ανατροπή του κοινωνικού και πολιτικού ρόλου των γυναικών είναι πραγματική και δύσκολη. Ξεκινώντας από διαφορετικές προϋποθέσεις από τους δυτικούς φεμινισμούς, αυτή η επανάσταση είναι ικανή να επιφέρει συγκεκριμένες αλλαγές δίνοντας νέα πνοή στις προοπτικές των γυναικών στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο.

Από αυτή την εμπειρία πρέπει να φέρουμε μαζί μας πίσω όσο το δυνατόν περισσότερα μαθήματα, τον θησαυρό μας, να αυξήσουμε τα θεωρητικά και πρακτικά εργαλεία που έχουμε στην κατοχή μας για να επανεξετάσουμε την κοινωνία μας και τις ζωές μας επίσης και να φέρουμε την επανάσταση εκεί μέσα, στα πάντα. Γιατί το να κάνουμε την επανάσταση σημαίνει επίσης να μεταμορφώνουμε τον εαυτό μας, τον τρόπο σκέψης και διαβίωσης μας. Το οφείλουμε σε αυτήν την επανάσταση και σε όλους τους ανθρώπους που έχουν δώσει τη ζωή τους, ώστε να είναι δυνατή μια καλύτερη κοινωνία.

 

 

 https://www.infoaut.org/seminari/infoaut-in-rojava-reportage-ottobre-20
 https://www.infoaut.org/conflitti-globali/siamo-in-rojava-perche-vogliamo-la-rivoluzione
σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Raqqa. Η σημαία των επαναστατριών γυναικών κυματίζει μπροστά στα μούτρα του χαλιφάτου – La bandiera delle donne rivoluzionarie sventola in faccia al califfato

Raqqa. Η σημαία των επαναστατριών γυναικών κυματίζει μπροστά στη μούρη του χαλιφάτου

Από την δευτέρα στις παλιές συνοικίες του προπύργιου του Ισλαμικού Κράτους υψώθηκε η σημαία της θηλυκής μονάδας των επαναστατικών πολιτοφυλακών YPJ που πολεμά στην Συρία ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος και για την συνομοσπονδική επανάσταση στην Rojava.

Το ISIS, σε μεγάλη στρατιωτική δυσκολία , αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει για να υπερασπιστεί τις τελευταίες θέσεις στην παλαιά καρδιά της πρωτεύουσας του χαλιφάτου. Οι κουρδικές πολιτοφυλακές προωθήθηκαν κατ’ αυτό τον τρόπο στους δρόμους της Raqqa έχοντας τοποθετήσει στην 23η οδό την σημαία των γυναικών που βρίσκονται σε αγώνα απέναντι στους φασίστες του ISIS, που έχουν τσακιστεί από την αντεπίθεση αυτών των επαναστατημένων γυναικών και των άλλων μονάδων των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, delle Forze Democratiche Siriane (SDF). Ένα πραγματικό χαστούκι στον ISIS, που χτίζει το μοντέλο της δικής του κοινωνίας επάνω στην υποταγή της γυναίκας. Οι ισλαμιστές πολιτοφύλακες αποδέχθηκαν την πρόκληση και συγκέντρωσαν τις επιθέσεις τους στο προκεχωρημένο φυλάκιο των YPJ που εδώ και μέρες υπερασπίζονται με θάρρος την θέση που κέρδισαν αντιστεκόμενες για την πλήρη απελευθέρωση της  Raqqa.

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/raqqa-la-bandiera-delle-donne-rivoluzionarie-sventola-in-faccia-al-califfato

 

ανατρεπτική τέχνη, arte ribelle

ΚΡΙΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΩΝ: Ο ΜΑΧΗΤΗΣ ΤΟΥ KARIM FRANCESCHI (BUR RIZZOLI)

picsart_10-15-04-47-41Στις 15 απριλίου 2015 το Vanity Fair δημοσιεύει, στο numero 15, ένα reportage που είχε ιδιαίτερη απήχηση σε εθνικό επίπεδο: “Τώρα ξέρω τι θα πει αγάπη. Θυμάστε τον Marcello, τον ιταλό που πήγε να πολεμήσει τον Isis στο Kobane;  Γύρισε στο σπίτι του, αλλά δεν ξεχνά τους συντρόφους που διακινδύνευσαν τις ζωές τους γι αυτόν. Κι εμείς επιτέλους μπορούμε να διηγηθούμε, όλη την ιστορία του.”

 

Δεν είχα την παραμικρή ιδέα για το ποιος ήταν ο Karim, δηλαδή ο Heval Marcelo, τι είχε  ζήσει στην Συρία. Δεν είχα διαβάσει το άρθρο του Vanity, μα, μια ημέρα, στο βιβλιοπωλείο, βρίσκω ένα βιβλίο “ Il Combattente “ , »Ο Μαχητής», με αυτό τον υπότιτλο »Ιστορία του ιταλού που υπερασπίστηκε την Kobane από το Isis», “ Storia dell’italiano che ha difeso Kobane dall’Isis.” Αμέσως το αγόρασα. Είναι η ιστορία ενός νεαρού που από ακτιβιστής γίνεται επαναστάτης, καθώς και εχθρός τον οποίον φοβούνται οι πολιτοφυλακές του Χαλιφάτου και ο οποίος μέσα σε τρεις μήνες γίνεται σημείο αναφοράς για τους συντρόφους, επικίνδυνος ελεύθερος σκοπευτής.

Γιατί να διαβάσουμε ένα βιβλίο που μιλά για μια προσωπικότητα που από την Senigallia αποφασίζει να μεταβεί και να περάσει τρεις μήνες της νεανικής, σχεδόν τριαντάχρονης ζωής του, στην Συρία, στο καντόνι που απειλείται περισσότερο από τις δυνάμεις του Χαλιφάτου;

Η Ansa, στις 06.10.2016 ποστάρει αυτό το άρθρο στο web: “ 06.10.2016 – (ANSAmed) – BEIRUT, ΒΗΡΥΤΟΣ, 6 OΚΤ – Το Isis ανέλαβε την ευθύνη, διαμέσου του πρακτορείου του Aamaq, μιας επίθεσης αυτοκτονίας που έλαβε χώρα σήμερα στα βόρεια-δυτικά της Συρίας, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, στην οποίαν 20 αντάρτες που υποστηρίζονται από την Άγκυρα σκοτώθηκαν και 20 τραυματίστηκαν σύμφωνα με το εθνικό Παρατηρητήριο για τα ανθρώπινα δικαιώματα (Ondus).
Σύμφωνα με το Aamaq η επίθεση, στην τοποθεσία της Atmeh, πραγματοποιήθηκε από έναν kamikaze που οδηγούσε ένα αυτοκίνητο βόμβα. Άλλοι  32 αντάρτες είχαν σκοτωθεί σε μιαν επίθεση αυτοκτονίας στην ίδια περιοχή τον περασμένο αύγουστο.(ANSAmed).”

Η τρομοκρατία είναι μια πληγή που εξαπλώνεται σαν τη σκιά των συννέφων που σπρώχνονται από έναν ορμητικό άνεμο.

Αυτή η σκιά κατακλύζει ολόκληρο τον κόσμο, σχεδόν, και ο αγώνας ενάντια στην τρομοκρατία απαιτεί πάντα νέες δυνάμεις, νέες νοημοσύνες, νέα κεφάλαια, νέες ελπίδες. Και τα κοινωνικά κανάλια και δίκτυα ποστάρουν  video σχεδόν σπαρακτικά και πληροφορίες της τελευταίας ώρας του κατεστραμμένου πληθυσμού και ιατρών σε απελπιστικές συνθήκες που προσπαθούν ότι είναι δυνατόν προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα ελάχιστο βοήθειας σε όσους καθημερινά τραυματίζονται, με βίαιο τρόπο, από τις ασταμάτητες επιθέσεις ελεύθερων σκοπευτών του Χαλιφάτου και του πυροβολικού τους.

Ο Karim, νεαρός ιταλός, φεύγει το 2014 από την Senigallia, όπου κατοικεί, προς τις περιοχές που έχει χτυπήσει ο πόλεμος, πόλεμος που αφορά όλους, όχι μόνο τους κούρδους στην πατρίδα τους.

Ο πατέρας του Karim, πρώην παρτιζάνος, όντως του θύμιζε: “ Η Ιταλία είναι η πατρίδα μας  […] Και το να αγαπάς την πατρίδα σημαίνει να πολεμάς τη στιγμή του κινδύνου.” “ Οι κούρδοι” γράφει ο  Karim, “ μιλούν σήμερα όπως ο μπαμπάς”.

Η πρώτη φορά που βρέθηκε στην Suruc με το σχέδιο Rojava calling περιγράφεται με αυτό τον τρόπο στο βιβλίο του: “ ένα καραβάνι με οργανωμένη ανθρωπιστική βοήθεια από το δίκτυο των ιταλικών κοινωνικών κέντρων, μεταξύ των οποίων και η Arvultura της Senigallia, συμμετέχει σε μια σκυταλοδρομία για να φέρει είδη διατροφής σε σύρους πρόσφυγες και να συνοδεύσει τους γιατρούς σε στρατόπεδα δίχως νερό ούτε ηλεκτρικό ρεύμα, όπου να διανείμουν φάρμακα, ρούχα και είδη πρώτης ανάγκης “.

Το ταξίδι διαρκεί μια εβδομάδα, μα ο Karim έχει πολλά πράγματα να δει με τα μάτια του, όπως να ζήσει στο πετσί του την προώθηση του Isis για την κατάκτηση της Kobane. Γιατί ξεκινά για τον πόλεμο και μάλιστα γίνεται και ελεύθερος σκοπευτής; Φανατισμός; Θέλει να γίνει πρωταγωνιστής; Είναι ασυνείδητος; Μια λέξη: Heval. Heval στα κουρδικά “ είναι αυτός που αγωνίζεται για να υπερασπιστεί την γη του”, κι ας παραμένει στα μετόπισθεν για να βοηθήσει. Κυριολεκτικά η λέξη σημαίνει  “σύντροφος” ή και ” φίλος”, μα heval είναι αυτός που θέτει τις ανάγκες σου μπροστά απ’ τις δικές του, που πάντα καλύπτει τις πλάτες σου. Ένα ουσιαστικό δημοκρατικό και ισότιμο: εάν είσαι άντρας είσαι heval, εάν γυναίκα είσαι hevala. Heval είναι αυτός που μοιράζεται το ίδιο το δικό σου πεπρωμένο, και αναγνωρίζεται σε εσένα. Heval είναι ένας καλός λόγος για να πολεμήσεις. Είμαι περήφανος που κάποιος με αποκαλεί με αυτό τον τρόπο”…Heval Marcelo.

picsart_10-15-04-49-11Συνεπώς το βιβλίο διατρέχει την εμπειρία του στην Kobane, μεταξύ των στρατευμάτων των Ypg. Τρεις μήνες στους οποίους ο Karim μαθαίνει την παραλλαγή, το καμουφλάζ, να παραλλάσσει τον εαυτό του, μαθαίνει να αποφασίζει την κατάλληλη στιγμή για να επιτεθεί ή να υποχωρήσει, μαθαίνει να στοχεύει και να σκοτώνει επίσης. Μέσα σε δυο εβδομάδες εκπαιδεύεται και στέλνεται στο μέτωπο. Εξαιρετικός αγωνιστής, παρατηρείται από απόσταση από εμπειρότερους συντρόφους και γνωστότερους στον αγώνα ενάντια στο Isis, μέχρι τη στιγμή που κατατάσσεται σαν ελεύθερος σκοπευτής. Τρεις μήνες στους οποίους μαθαίνει να μιλά κουρδικά, μαθαίνει την επιθυμία τους να επιζήσουν, να ζήσουν δημοκρατικά, να αγωνιστούν για την ελευθερία.

Η Ansa ανεβάζει στις 14.10.2016: Άσσαντ, Χαλέπι τραμπολίνο για την απελευθέρωση, ‘οι Ρώσοι καταλαβαίνουν πως οι ΗΠΑ θεωρούν την τρομοκρατία σαν μια κάρτα που κερδίζει’.

Ο Σύριος πρόεδρος Bashar Assad δήλωσε σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα Komsomolskaya Pravda πως μια νίκη στο Χαλέπι  θα παρείχε στον στρατό του ένα “τραμπολίνο” για την απελευθέρωση του υπολοίπου την Χώρας από τους τρομοκράτες. Στην συνέντευξη, ο σύριος πρόεδρος πρόσθεσε πως το Χαλέπι, πράγματι, δεν είναι πλέον η βιομηχανική πρωτεύουσα της Συρίας αλλά η ανακατάληψη της πόλης θα ήταν ένας νικηφόρος πολιτικός και στρατηγικός στόχος. Οι κυβερνητικές συριακές δυνάμεις περικύκλωσαν την ανατολική πλευρά του Χαλεπίου, θέτοντας υπό κατάσταση πολιορκίας 250 χιλιάδες κατοίκους που έχουν πει πως χρησιμοποιούνται σαν ανθρώπινες ασπίδες από τους τρομοκράτες. Η πολιορκία προκάλεσε τις διαμαρτυρίες διαφόρων κρατών και ομάδων που κατηγορούν Σύριους και Ρώσους για εγκλήματα πολέμου, αναφερόμενοι σε άμεσες επιθέσεις σε ιατρικές εγκαταστάσεις και ανθρωπιστικές αποστολές. Οι ρώσοι – υποστήριξε ξανά ο Assad – αντιλαμβάνονται πως η τρομοκρατία αυξάνεται σταθερά απ’ όταν οι αμερικανοί, ήδη από τα χρόνια του πολέμου στο Αφγανιστάν στα πρώτα χρόνια  ’80 και μέχρι τις μέρες μας, είναι βέβαιοι πως η τρομοκρατία είναι η κερδοφόρα κάρτα που θα μπορούν πάντα να βάζουν στο τραπέζι, να κρατούν στην τσέπη και να την βγάζουν όταν υπάρχει ανάγκη, όταν την χρειάζονται”.

Το 2015, η Kobane ελευθερώνεται, με μια απελπισμένη επιχείρηση και το ισλαμικό κράτος υφίσταται μεγάλες απώλειες χάνοντας μια πόλη, ένα από τα τρία καντόνια που συνθέτουν τη Rojava, που σημαίνει “ τη βόρεια περιοχή της Συρίας, με κουρδική πλειοψηφία, που διακηρύχτηκε αυτόνομη και όπου προσπαθούν να οικοδομήσουν μια κοινωνία βασισμένη σε αρχές όπως η άμεση δημοκρατία, η ισότητα των φύλων, η ανεκτικότητα.”.

Όλες αρχές στις οποίες πάντοτε πίστευε και ο Karim Heval Marcelo. Εάν η Kobane είχε πέσει στα χέρια του Isis, ολόκληρος ο Βορράς της Συρίας θα είχε γίνει γη των πολιτοφυλακών του Daesh και κανένας πλέον δεν θα μπορούσε να σταματήσει την προώθηση τους. Επομένως η Kobane γίνεται κάτι περισσότερο από ένα σύμβολο. Τώρα είναι το Χαλέπι, αν και ο πόλεμος στην Kobane δεν τελειώνει. Πως κάποιος γίνεται  “foreign fighter” όντας νωρίτερα ένας ακτιβιστής;

Ο Karim λέει “ σερνόμενος καταγής” και είναι το πρώτο πράγμα που έκανε αφότου έφτασε στο πολιτιστικό κέντρο της Amara. Μέσα σε λιγότερο από σαράντα οκτώ ώρες από την άφιξη του βρίσκεται να είναι μέρος μιας φούχτας από άντρες και γυναίκες που θα καταταγούν και αμέσως θα οδηγηθούν στην πρώτη γραμμή μέσα στα ερείπια της Kobane. Η μόνη »φίλη» στην οποίαν μπορούσαν να υπολογίζουν, εκτός απ’ τους συντρόφους, μια χειροβομβίδα, σε περίπτωση που τους περικύκλωνε ή τους συνελάμβανε ο εχθρός. Ο Heval Marcelo βλέπει με τα μάτια του, πράγματι, τι συμβαίνει στα σώματα των εχθρών του Χαλιφάτου και σε μια νυχτερινή εισβολή ο κίνδυνος αποκαλύπτεται τόσο μεγάλος, που φτάνει στο σημείο να χουφτώσει την χειροβομβίδα και να κάνει σκέψεις για τη ζωή και το θάνατο του για λιγότερο από κάποια δευτερόλεπτα.

Κάποιοι σύντροφοι πεθαίνουν, κάποιοι άλλοι τραυματίζονται, άλλοι υποχρεώνονται σε ασταμάτητες βάρδιες για να υπερασπιστούν την θέση που έχουν κατακτήσει. “Υπάρχει ένας, μετά, που έγινε ένας αληθινός, ένας πραγματικός θρύλος: ο Hardem, ένας ιρακινός εικοσιοκτώ χρονών  που έγινε γνωστός σε όλο τον κόσμο με το παρατσούκλι Musa the Sniper” υπογραμμίζει ο συγγραφέας.

Το βιβλίο διευρύνει τις πληροφορίες που φθάνουν από το μέτωπο ξεκινώντας από την οπτική ενός νεαρού που αυθόρμητα αποφασίζει να πολεμήσει για μια χώρα που δεν είναι η δική του, της οποίας θαυμάζει και εκτιμά τα ιδανικά. Καθιστά πλησιέστερο έναν πόλεμο για τον οποίον, αναφέρει πάντα ο συγγραφέας “ Στα λόγια ήμασταν όλοι καλοί να υποστηρίζουμε την κουρδική αντίσταση. Αλλά μιλώντας, συζητώντας, το Isis δεν σταματά. Το να γίνομαι foreign fighter “ σημαίνει να δίνω σώμα σε αυτή την εικόνα  (δημοκρατικών ιδανικών), να την καθιστώ αληθινή. Να κάνω συμπίπτει αυτό που κάμω με αυτό που είμαι». 

Αμέσως μόλις επιστρέφει ο Karim στην Ιταλία γνωρίζει έναν δημοσιογράφο ο οποίος δείχνει ενδιαφέρον στην ιστορία και την εμπειρία του “ και βγήκε προς τα έξω μια συνέντευξη στην εφημερίδα του” ( αναφέρει στο βιβλίο) και διάφορες τηλεοπτικές συνεντεύξεις επίσης.

Με τα έσοδα από το βιβλίο ο συγγραφέας συμμετέχει στην ανακατασκευή της Kobane. (www.helpkobane.com).

Ένα ποίημα παραμένει να αιωρείται στον αέρα, εκείνο ενός αγοριού που επιμένει στην απαγγελία του στα αραβικά στη διάρκεια μιας επιθεώρησης στα κατεστραμμένα σπίτια, το ηλιοβασίλεμα:

“ Παρουσιάστηκαν σαν εκπρόσωποι του Ισλάμ,

σφαγίασαν τον κόσμο στο όνομα της πίστης,

σκότωσαν παντού. Αυτή είναι η αλήθεια.

Διαχώρισαν τους ανθρώπους,

κι εμείς της Kobane εξεγερθήκαμε.

Εσύ που είσαι αδέρφι της Kobane, έλα για τα μάτια και το κεφάλι,

για να δεις και να καταλάβεις.

Τώρα όλοι γνωρίζουν πως η γη της Kobane δεν μπορεί να καταπατηθεί.

Χάρη στο λαό. “

Farhan, ο ποιητής, συγκρατεί με κόπο τα δάκρυα:

Έτσι είναι φτιαγμένη, αυτή η μονάδα, τρέλα ζυμωμένη με κουράγιο. Στο μάτι είναι όλοι καλοί μαχητές ….τους παρατηρώ να κινούνται στο πορτοκαλί φως του ηλιοβασιλέματος…”

Barbara Berton

μα τι χαρακτήρας!, grandezza carattere !

Ο Roberto Saviano μιλά για το βιβλίο “Ο μαχητής”, του Karim Franceschi

14 . 01 . 2016

Ο ιταλός παρτιζάνος της ταξιαρχίας αντί-Isis διηγείται την ιστορία του

Il combattente, di Karim Franceschi

«Είχα λιγάκι το πνεύμα της περιπέτειας, αυτό πιστεύω πως είναι φυσικό – λέει ο Karim – αλλά δεν έκανα γι αυτό την επιλογή να πάω να πολεμήσω. Ο αληθινός λόγος ήταν πως ήθελα να συμμετάσχω στην αντίσταση της Kobane που ήταν έτοιμη να καταρρεύσει: το είδα με τα μάτια μου”. Του μιλώ μέσω Skype ενώ βρίσκεται στο Ιράκ. Είναι ήρεμος, έχει πολύ περισσότερο έλεγχο από εκείνο που φαντάζεσαι πως μπορεί να έχει ένα αγόρι 26 χρόνων πεταμένο εδώ και μήνες σε ένα πολεμικό μέτωπο. Ο Karim εκπαιδεύτηκε μαζί με ομάδες δεκαεξάχρονων κοριτσιών. Έγινε ένας ελεύθερος σκοπευτής, ένας στρατιώτης των Ypg, την κουρδική πολιτοφυλακή της Kobane. Όνομα μάχης: Marcello.»

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΙΤΑΛΟΥ ΠΟΥ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΤΗΚΕ ΤΗΝ KOBANE ΑΠΟ ΤΟΝ ISIS

Να τα αφήσεις όλα – την αγάπη, τους φίλους, την ζωή σου στην Ιταλία – για να πας να πολεμήσεις το Isis με τον κουρδικό λαό: αυτή υπήρξε η περιπέτεια του Karim Franceschi, γιου ενός πρώην παρτιζάνου ιταλού και της μαροκινής γυναίκας του. Αφού πήρε μέρος στο ανθρωπιστικό καραβάνι   calling και είδε με τα μάτια του αυτά που υποφέρουν οι κούρδοι, τον ιανουάριο του 2015 αποφάσισε να καταφθάσει στην Kobane και να ενωθεί στην εθελοντική πολιτοφυλακή των Ypg (Μονάδες προστασίας του λαού, Unità di protezione del popolo) για να πολεμήσει την προώθηση του ισλαμικού κράτους Isis. Είναι αυτός ο μοναδικός ιταλός που, ούτε εικοσιεξάχρονος, πήρε μέρος στην αντίσταση στη Συρία: με το όνομα μάχης Marcello και λίγες ημέρες εκπαίδευσης στις πλάτες του, ο Karim πέρασε από απλός μαχητής σε μέλος ενός  commando, μέχρι να πάρει μέρος σε μια ομάδα ελευθέρων σκοπευτών, γενόμενος σημείο αναφοράς για τους συντρόφους και ένας επικίνδυνος εχθρός για τους πολιτοφύλακες του ισλαμικού Κράτους. Σε αυτό το βιβλίο ο Karim διατρέχει την ιστορία του: την άφιξη σε μια γονατισμένη Kobane, το τραύμα των πρώτων μαχών, τη απελπισμένη αντίσταση μπροστά σ’ ένα στρατό, εκείνον του Χαλιφάτου, πιο δυνατό και καλύτερα οπλισμένο, την απίστευτη επιχείρηση απελευθέρωσης της πόλης και την φυγή του εχθρού, ακόμη και σήμερα μια από τις πιο έντονες και πικρές ήττες που υπέστη το Isis. Μια αφήγηση που για πρώτη φορά θέτει τον αναγνώστη μπροστά σε εκείνους τους ισλαμιστές στρατιώτες που γνωρίζουμε μοναχά μέσα από τα  video της προπαγάνδας του Χαλιφάτου, και που αντιθέτως εδώ μπορούμε να δούμε κατά πρόσωπο στις φρικαλεότητες και στις αδυναμίες τους. Και την ίδια στιγμή μας μιλά για τον αραβικό και κουρδικό πληθυσμό – που συχνά γνωρίζουμε μονάχα μέσα από τους πρόσφυγες που έρχονται στην Χώρα μας – που με τον στρατό του σε υψηλή θηλυκή συνιστώσα αντιστέκεται στην προώθηση του Isis με εξαιρετικό θάρρος. Ο μαχητής διηγείται με τη δύναμη ενός μυθιστορήματος μια ιστορία σφύζουσα και μοναδική, μεταφέροντας μας στο κέντρο ενός άγριου και πραγματικού πολέμου που, πλέον το γνωρίζουμε, μας αφορά όλους.

picsart_10-15-04-47-41

http://www.bur.eu/libri/il-combattente-2/