διεθνισμός, internazionalismo

Jin, jiyan, azadi: έκκληση για την αλληλεγγύη με τις κούρδες γυναίκες – appello per la solidarietà con le donne curde

Stampa

Στις 17 φεβρουαρίου θα πραγματοποιηθεί στη Ρώμη η διαδήλωση για την απελευθέρωση του Οτσαλάν και όλων των πολιτικών * κρατουμένων * για την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στο Κουρδιστάν και, ειδικότερα, ενάντια στις εγκληματικές επιθέσεις της τουρκικής κυβέρνησης κατά της Αφρίν. Η έκκληση των Γυναικών που συμμετέχουν στη συνέλευση του Δικτύου Κουρδιστάν, Rete Kurdistan

Jin, jiyan, azadi: έκκληση για την αλληλεγγύη με τις κούρδισσες γυναίκες, appello per la solidarietà con le donne curde

Καλούμε όλες τις γυναίκες να βγουν στους δρόμους στο κομμάτι που θα βρίσκεται πίσω από το πανό «jin, jiyan, azadi», για να βρεθούν κοντά στις φίλες μας και τις κούρδες συντρόφισσες οι οποίες επί του παρόντος δέχονται επιθέσεις από πατριαρχικά κράτη: αντιστέκονται στη γη τους και είναι οι πρωταγωνίστριες μιας επανάστασης. Οι επιθέσεις του φασιστικού συστήματος κατά των γυναικών εκδηλώνονται στην επιβολή γάμων σε μικρά κορίτσια, στο εξαναγκαστικό κλείσιμο γυναικείων ενώσεων και εφημερίδων, στον βιασμό που χρησιμοποιείται ως όπλο πολέμου, στις γυναικοκτονίες, στις παρενοχλήσεις, ακόμη και σεξουαλικές, στις φυλακές, στο να σκυλιάζουν, να λυσσάν ενάντια στα σώματα των δολοφονηθέντων μαχητριών, σε στοχευμένες δολοφονίες εναντίον των συντροφισσών. … και ο κατάλογος θα μπορούσε να συνεχιστεί επί μακρόν.

Όπως όλοι οι πόλεμοι, έτσι και αυτός είναι ένας πόλεμος κυρίως εναντίον των γυναικών, αυτός είναι ο λόγος που η αντίσταση και ο αγώνας των γυναικών γίνεται κεντρικής σημασίας.

Ένας αγώνας που, δρόμο με δρόμο, σπίτι προς σπίτι, οργανώνει και ελευθερώνει τις γυναίκες απελευθερώνοντας μια αυτοδιαχειριζόμενη κοινωνία, μια αντίσταση τόσο στην κρατική βία στις φυλακές της Τουρκίας όσο και στα απελευθερωμένα βουνά του Κουρδιστάν. Ο αγώνας για τον οποίο οι πόλεις του τουρκικού Κουρδιστάν διεκδικούν την αυτονομία τους είναι ο ίδιος αγώνας που φέρνει στους δρόμους τις γυναίκες και τους λαούς του Ιράν, που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται και είναι ο ίδιος αγώνας που οικοδομεί, βήμα προς βήμα, την επανάσταση στην Ροζάβα: την γυναικεία επανάσταση.

Είναι η ίδια αντίσταση με αυτή των Sakine Cansiz, Fidan Dogan, Leyla Suylemez, που δολοφονήθηκαν πριν από πέντε χρόνια στο Παρίσι, στην καρδιά της Ευρώπης, από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες, είναι η ίδια με αυτή των Seve Demir, Pakize Nayir, Fatma Uya, που δολοφονήθηκαν στη Silopi κατά τη διάρκεια της απαγόρευσης της κυκλοφορίας πριν από 2 χρόνια.

Ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν, φιλόσοφος και ηγέτης του PKK, υποστήριζε πάντα αυτή την αντίσταση και τον αγώνα των γυναικών. Στην ανάλυσή του, η υποταγή των γυναικών, η πατριαρχία και η καταπίεση του κράτους / καπιταλιστή είναι τρεις πλευρές του ίδιου φαινομένου και γι ‘αυτό η απελευθέρωση μέσω της αυτοοργάνωσης των γυναικών είναι, ταυτόχρονα, ένα εγκάρσιο όργανο και απαραίτητη προϋπόθεση για την απελευθέρωση της κοινωνίας.

Η επίθεση του τουρκικού φασιστικού κράτους ενάντια στο καντόνι της Αφρίν είναι μια επίθεση στην επανάσταση της Ροζάβα, στην επανάσταση των γυναικών. Κρατώντας τον Οτσαλάν στη φυλακή, το τουρκικό κράτος φυλακίζει έναν άνδρα που αγωνίστηκε και αγωνίζεται χωρίς διακοπή για την ελευθερία των γυναικών και, επομένως, της κοινωνίας.

Αυτή η έκκληση απευθύνεται σε όλες τις γυναίκες που, στο πλαίσιο των αγώνων και των αντιστάσεων τους, αισθάνονται αλληλέγγυες με τον κουρδικό λαό και, ειδικότερα, με τις γυναίκες. Ζητούμε τη μέγιστη διάχυση σε κάθε σάιτ, λίστα mail, blog, κλπ. Καλούμε επίσης όλες τις πραγματικότητες να συμμετάσχουν επίσημα στην έκκληση, γράφοντας στη διεύθυνση

 

solidarietadonnekurde@gmail.com

 

Λευτεριά για τον Οτσαλάν και όλους τους πολιτικούς κρατούμενους! – Libertà per Ocalan e per tutt* i/le prigionier* politic*!

Ειρήνη και δικαιοσύνη στο Κουρδιστάν! – Pace e giustizia in Kurdistan!

Jin jiyan azadi! Γυναίκες ζωή ελευθερία! Donne vita libertà! #WomenRiseUpForAfrin

Ανανεούμενη λίστα προσχωρήσεων – Lista adesioni in aggiornamento:

– associazione femminista IFE/FAE

– WILPF Italia (Womens International League for Peace and Freedom)

– Rete femminista “No muri, no recinti”

– Casa delle donne di Milano

– Associazione Cultura è Libertà

– Attac Italia

– Ponte Donna

– Donne per la rivoluzione gentile

– Toponomastica femminile

– Collettivo Donne e Diritto di Milano

– k_alma

– campagna lasciatecientrare

– Le mafalde di Prato

– associazione senza paura genova

– AdaTeoriaFemminista/Napoli

– donne in nero Bologna

– Dumbles feminis furlanis libertariis

– donne in nero Varese

– Rete delle città vicine

– associazione città felice

– Progetto Degage Roma

– Sapienza Clandestina

– Movimento Femminista Proletario Rivoluzionario di Palermo, Taranto, Milano, L’Aquila, Bologna, Bergamo

– casa delle donne Lucha y Siesta

– Laboratoria Autogestita/Assemblea Degenere di Udine

– Mala Servanen Jin di Pisa

– Alma Teatro di Torino

– non una di meno

– non una di meno Napoli

– non una di meno Roma

– amazora

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/jin-jiyan-azadi-appello-per-la-solidarieta-con-le-donne-curde

διεθνισμός, internazionalismo

Ο κουρδικός λαός σε πορεία. Δεκάδες χιλιάδων καταφθάνουν στην Αφρίν – Il popolo curdo in marcia, decine di migliaia raggiungono Afrin

Stampa

 

116

 Video

Ο Jacopo, τορινέζος σύντροφος του κοινωνικού κέντρου Askatasuna και του κινήματος No Tav, βρίσκεται εδώ και μήνες στο καντόνι της Afrin, ενάντια στο οποίο εδώ και περισσότερο από δυο εβδομάδες βρίσκεται σε εξέλιξη μια σφοδρότατη επίθεση από πλευράς της Τουρκίας. Παρά τις μεγάλες δυσκολίες σύνδεσης και επικοινωνίας καταφέρνει να μας στείλει διάφορες φωτογραφικές μαρτυρίες και video από την πόλη της Afrin και από τα κοντινά χωριά και στρατόπεδα προσφύγων, βομβαρδισμένα από την τουρκική αεροπορία του Erdogan με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες.

Ο κουρδικός λαός σε πορεία, δεκάδες χιλιάδων καταφθάνουν στην Αφρίν. Il popolo curdo in marcia, decine di migliaia raggiungono Afrin

Τα νέα που μας αναφέρει μιλούν για μια διαδήλωση  100.000 ανθρώπων στην Afrin (ο συνολικός πληθυσμός του καντονιού ανέρχεται στο εκατομμύριο, εκ των οποίων 300.000 πρόσφυγες από την υπόλοιπη Συρία, κυρίως το Χαλέπι και την Idlib) και για μιαν άλλη, πολύ μεγάλη, στο γειτονικό χωριό της Cindirese. Ο πληθυσμός αρνείται να εγκαταλείψει το καντόνι παρά τον βομβαρδισμό των πολιτών, ο στόχος του οποίου είναι σαφώς να δημιουργήσει μια ροή εκτοπισθέντων σε άλλες περιοχές, ώστε να δοθεί περιθώριο στους τζιχαντιστές πολιτοφύλακες συνδεδεμένους με την Αλ Κάιντα οι οποίοι, κάτω από τη ρωσική επίθεση κατά της Idlib, θα ήθελαν σε συνεργασία με την Τουρκία να μετακινηθούν προς στην Αφρίν και να στήσουν ανεπίσημα ένα μικρό ισλαμικό κράτος.

Η πρoέλαση της Tahirir al-Sham, της συριακής οργάνωσης της Al-Qaeda και της Ahrar al-Sham, της συμμαχικής της πολιτοφυλακής των σαλαφιστών, είναι δύσκολη και συναντά σκληρή αντίσταση από τις Ypg-Ypj στον ευρύτερο πολυεθνικό λαϊκό στρατό των Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας. Οι πολιτοφύλακες κατόρθωσαν να κατακτήσουν πολλούς λόφους κατά μήκος των συνόρων και αρκετά χωριά σε βάθος 3 χιλιομέτρων σε τρία σημεία στα βόρεια και δυτικά του καντονιού, χάρη στην κάλυψη από αέρα της Τουρκίας, ενάντια στην οποίαν οι YPG δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν επαρκή αντιαεροπορικά μέσα, αν και με τα διαθέσιμα έχουν ήδη καταρρίψει δύο αεροσκάφη αναγνώρισης και ένα ελικόπτερο. Αρκετά επίσης τανκς καταστράφηκαν με τους πυραύλους Atgm και την δράση αυτοθυσίας της μαχήτριας Avesta Xabur.

Η τακτική που ακολουθείται από τις Sdf-Ypg είναι εκείνη του ανταρτοπόλεμου, με νυχτερινές επιθέσεις που διώχνουν εύκολα τις χωρίς κίνητρα πολιτοφυλακές από τις θέσεις που καταλαμβάνουν χάρη στους τουρκικούς βομβαρδισμούς. Το αδύναμο σημείο της τουρκικής επίθεσης είναι ότι δεν διαθέτουν αξιόπιστο πεζικό ενάντια στην βοήθεια από αέρα.

Ο Jacopo ανέφερε επίσης ότι τις τελευταίες ώρες έφτασαν 5.000 άνθρωποι στην Αφρίν από το καντόνι της Cizire, το ανατολικότερο της δημοκρατικής Ομοσπονδίας της βόρειας Συρίας, και από τις Manbij, Raqqa, Kobane, Tabqa. Αποφάσισαν να μετακινηθούν στην Αφρίν για να υποστηρίξουν την αντίσταση. Πολλοί από αυτούς είναι οπλισμένοι και πολλοί είναι πλαισιωμένοι στις Ypj-Ypg. Όλος ο νεανικός πληθυσμός της πόλης της Αφρίν βρίσκεται στο μέτωπο και ο υπόλοιπος πληθυσμός είναι έτοιμος να σηκώσει τα όπλα για να υπερασπιστεί την πόλη.

 

 

  https://www.infoaut.org/conflitti-globali/il-popolo-curdo-in-marcia-decine-di-migliaia-raggiungono-afrin
μα τι χαρακτήρας!, grandezza carattere !

Τιμή στον Luca Traini;

Stampa

 

57024

Δημοσιεύουμε από το FB ένα σύντομο σχόλιο του Davide Grasso. Ο Davide, τορινέζος, 37 χρόνων, είναι μέρος εκείνων των λίγων ιταλών που στρατεύτηκαν στις  YPG για να παν να πολεμήσουν το Daesh στην Συρία και να υπερασπιστούν την συνομοσπονδική επανάσταση. Κάποιοι από αυτούς βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Afrin, που βρίσκεται υπό επίθεση από τον τουρκικό στρατό και τις ισλαμιστικές μπάντες που χρηματοδοτεί ο  Erdogan.

Onore a Luca Traini? Τιμή στον Luca Traini;

«Τιμή στον Luca Traini», γράφουν οι ιταλοί φασίστες στα πανό τους. Mα τι θα ήταν, ακριβώς, «τιμητικό» στο να πυροβολήσεις με πιστόλι άοπλους ανθρώπους, που διασχίζουν αμέριμνοι το δρόμο; Μεταξύ των βίντεο του #Isis που είχαν κάνει περισσότερο εντύπωση και επηρέασαν τους ανθρώπους στη Μέση Ανατολή υπήρχε αυτό των δύο στρατιωτών που πυροβολούσαν με ένα καλάσνικοφ σε περαστικούς γεζίντι, κατά μήκος ενός ιρακινού κρατικού δρόμου. Έλα, δεν είναι τόσο διαφορετικό. Δεν σου αρέσει ο γεζίντι στο Ιράκ, επειδή είναι άπιστος, δεν σου αρέσει ο αφρικανός στην Ιταλία, επειδή είναι ξένος (και ίσως «όχι χριστιανός»: Φαίνεται απίστευτο, αλλά για αυτούς τους ανθρώπους με νοητική υστέρηση μπορεί και να είναι έτσι). Και στις δύο περιπτώσεις, δεν αντιμετωπίζεις τον «αντίπαλό σου» με έναν «έντιμο» τρόπο, επειδή είσαι ένας δειλός – φασίστας ή ισλαμιστής και να σαι – και τον χτυπάς λοιπόν με όπλα που δεν έχει σε μια στιγμή που δεν το περιμένει, » από πίσω «.

Αυτή είναι η τιμή των ιταλών φασιστών; [των φασιστών σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου θα έλεγα εγώ]. Έτσι φαίνεται. Και αυτή είναι επίσης η τιμή του ISIS. Όχι ότι μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους, διότι το ISIS είναι ένα παγκόσμιο κίνημα, τεράστιο, παρά το γεγονός ότι βρίσκεται σε σοβαρή κρίση σήμερα όχι λόγω των πυροβολισμών και του δεξιού quaquaraqua, αλλά λόγω αυτών που το πολέμησαν στρατιωτικά και πολιτικά, στη Συρία και στο Ιράκ, ενώ οι ιταλοί [και οι παγκόσμιοι] φασίστες είναι άνθρωποι που ευτυχώς δεν έχουν τις πολιτικές και επικοινωνιακές δεξιότητες του ISIS. Ωστόσο, η σύγκριση είναι 100% σωστή όσον αφορά τη νοοτροπία. Το να θεωρείς τιμητική την πράξη του Τραίνι είναι διαφωτιστικό. Είναι ακόμα πιο διαφωτιστικό σε μια Ιταλία που δεν έχει καμιά ιστορική μνήμη και επομένως μπορεί μόνο να θυμάται σε αυτές τις περιπτώσεις πόσο τα λόγια και τα γεγονότα ήταν πάντα απομακρυσμένα, όταν μιλάμε για φασίστες.

Έτσι είναι και οι ισλαμιστές. Το ISIS δημιούργησε ένα μύθο ακριβώς επάνω στην ικανότητά του να ξεπερνά οποιοδήποτε επίπεδο ανηθικότητας, ακριβώς όπως και οι φασίστες και οι ναζί στην εποχή τους στην Ευρώπη. Οι άνθρωποι φοβούνται το ISIS επειδή από το ISIS, όπως και από ανθρώπους σαν τον Traini και εκείνους που τον εξιδανικεύουν, μπορείτε να περιμένετε τα πάντα: πυροβολισμούς στην τύχη, βόμβες σε τρένα, οχήματα επάνω στο πλήθος. Τι δεν θα έκανε κάποιος που σκοτώνει ανθρώπους που ούτε καν τους γνωρίζει; Από όλα θα έκανε, τα πάντα. Το ISIS δεν τρομοκρατούσε το Ιράκ επειδή αποτελούταν από θαρραλέους άνδρες, που δεν οπισθοχωρούσαν ποτέ, αλλά επειδή το αποτελούσαν άτομα που έκαναν πολιτικές συμμαχίες με αδύναμους και διεφθαρμένους εχθρούς, όπως τον ιρακινό στρατό και τους peshmerga, και στη συνέχεια εισέρχονταν στις πόλεις χωρίς να πέσει ένας πυροβολισμός, και όταν εισέρχονταν εκτόνωναν όλες τις διαστροφές και τις ψυχικές και νοητικές τους αρρώστιες σε άοπλους αμάχους, ανήμπορους.

Δεν λέω ότι δεν υπήρξε ποτέ ένας πολιτοφύλακας του ISIS που πολέμησε, ή ένας φασίστας ή ένας ναζί που πολέμησε. Λέω ότι η νοοτροπία και των δύο είναι να κάνουν πράγματα που οι περισσότεροι άνθρωποι, ιταλοί όπως μουσουλμάνοι, δεν θα έκαναν, μόνο και μόνο προς σεβασμό στον εαυτό τους, και η νοοτροπία και των δύο είναι να παρουσιάζουν ως «τιμή» αυτό που τρομοκρατεί, δηλαδή την απόλυτη απουσία ηθικής, ενώ είναι η μέγιστη ατιμία σε όλες τις κουλτούρες της ανθρωπότητας, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας, και οδηγεί σε τέτοιου είδους δειλίες.

Κάποτε θα είχα εντυπωσιαστεί μπροστά σε έναν φασίστα που χρησιμοποιούσε ένα όπλο. Κάποτε θεωρούσα γενικότερα τα όπλα εντυπωσιακά. Μετά τα χρησιμοποίησα, χρησιμοποίησα αυτόματα και πολυβόλα, και συνειδητοποίησα ότι είναι απλώς παιχνίδια. Το να πάρεις στο χέρι ένα όπλο δεν προβλέπει κάποια δύναμη ή θάρρος. Χρειάζεται δύναμη και θάρρος να ξεκινήσεις να περπατάς ενάντια στον οπλισμένο εχθρό σου, ο οποίος σε περιμένει μες τη νύχτα, σε δρόμους στους οποίους είναι δύσκολο να προβλέψεις τις επιθέσεις και να προφυλαχθείς όπως θα ήθελες. Χρειάζεται θάρρος το να συνθλίβεσαι κάτω από το βάρος του θανάτου που έρχεται και να παραμένεις σταθερός χωρίς να τινάζεται στον αέρα, χωρίς να σπάει η καρδιά σου.

Το να πυροβολείς τους μετανάστες μέσα από το αυτοκίνητό σου δεν προβλέπει κανένα θάρρος και καμία τιμή: μην είστε αξιολύπητοι. Επιβεβαιώνει και πάλι ότι οι φασίστες θέλουν πάντα να φαντάζονται ότι είναι κάτι μεγαλύτερο από αυτό που είναι. Και είναι ακριβώς εξαιτίας αυτού που είναι, που ζουν τόσο άσχημα και είναι τόσο άσχημοι, και κάνουν τους άλλους να υποφέρουν.

 

https://www.infoaut.org/antifascismonuove-destre/onore-a-luca-traini

διεθνισμός, internazionalismo

βόρεια Συρία: ενημερώσεις από το καντόνι της Αφρίν που βρίσκεται υπό τουρκική-τζιχαντιστική επίθεση – Siria del nod: aggiornamenti dal cantoni di Afrin sotto l’attacco turco-jhiadista

Stampa

Δευτέρα 5 ιανουαρίου – Συνεχίζεται η επίθεση του τουρκικού στρατού και των τζιχαντιστικών ομάδων συμμάχων τους ενάντια στο καντόνι της Afrin, ομοσπονδία της βορείου Συρίας. Ενώ οι τούρκοι συνεχίζουν να βομβαρδίζουν τον άμαχο πληθυσμό με τα αεροπλάνα και τοπυροβολικό, συνεχίζεται και η αποτελεσματική αντίσταση των συριακών δημοκρατικών δυνάμεων Fds των οποίων ηγούνται οι  Ypg/Ypj.

Siria del nod: aggiornamenti dal cantoni di Afrin sotto l’attacco turco-jhiadista

Η προώθηση των τουρκο-τζιχαντιστικών δυνάμεων εμποδίζεται, όντως, να προχωρήσει πέρα από τα 3 χλμτρ από τα σύνορα.  Το Σάββατο, οι επαναστατικές κουρδοσυριακές δυνάμεις απελευθέρωσαν το χωριό της Bulbul, που είχε καταληφθεί λίγες ώρες νωρίτερα από την Al Nusra πρώτα (συριακή πτέρυγα της Αλ Κάιντα), έναν από τους πιο γνωστούς συμμάχους της Άγκυρας.

Σύμφωνα με τα στρατιωτικά δελτία των SDF, μέχρι στιγμής, σκοτώθηκαν περίπου εκατό τούρκοι στρατιωτικοί και πολιτοφύλακες τζιχαντιστές, αρκετά τα κατεστραμμένα θωρακισμένα οχήματα και τανκς, ένα ελικόπτερο και δύο αεροσκάφη αναγνώρισης καταρρίφθηκαν.

Εν τω μεταξύ χθες πάνω από εκατό χιλιάδες άνθρωποι πορεύτηκαν στους δρόμους της πόλης της Αφρίν ενάντια στην τουρκική επίθεση και τα εγκλήματα πολέμου των στρατιωτικών του Erdogan και των σαλαφιστών συμμάχων του.

Από το Κέντρο Πληροφόρησης της Αντίστασης της Afrin, ο Jacopo, ιταλός σύντροφος που εδώ και αρκετούς μήνες βρίσκεται στην Συνομοσπονδία της Βορείου Συρίας μιλά εδώ Ascolta o scarica quiAscolta o scarica qui

   00:00           

 00:00          

από radiondadurto.orgradiondadurto.org

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/siria-del-nod-aggiornamenti-dal-cantoni-di-afrin-sotto-l-attacco-turco-jhiadista

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Συνάντηση με τη διεθνιστική κοινότητα της Ροζάβα – Incontro con la Comune Internazionalista del Rojava

Stampa

 

29118

του Mohammed Elnaiem

Συνάντηση με τη Διεθνιστική Κοινότητα της Ροζάβα, Incontro con la Comune Internazionalista del Rojava

Κάτω από την προστασία της Δημοκρατικής Ομοσπονδίας της Βόρειας Συρίας, κομμουνιστές και αναρχικοί από όλο τον κόσμο δημιούργησαν μια κοινότητα για να συμμετάσχουν στις μεταμορφώσεις που λαμβάνουν χώρα σε ολόκληρη την περιοχή.

«Εμείς, διεθνιστές της Μέσης Ανατολής, της Ασίας, της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ωκεανίας εργαστήκαμε εδώ και πολλά χρόνια σε διάφορες δομές της επανάστασης στη Ροζάβα και στη βόρεια Συρία», αναφέρει μια δήλωση αυτοπροσδιορισμού.

Αν και πολλά από τα μέλη της έχουν ζήσει περισσότερο στη Βόρεια Συρία, η διεθνιστική Κοινότητα της Rojava ανακοινώθηκε επίσημα το 2017, με μια βάση ακτιβιστών από διάφορες χώρες. Μερικοί από τους κοινοτικούς, τους κομμουνάρους, προέρχονται από την Ευρώπη και άλλοι από τη Λατινική Αμερική. Πολλοί αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί, φεμινίστριες και κομμουνιστές. Πολλοί αυτοπροσδιορίζονται και με τους τρεις τρόπους.

«Η ποικιλία των ταυτοτήτων και του ιστορικού εμπλουτίζει τις συζητήσεις μας και την οργάνωσή μας», δήλωσαν στην The Region.

Η διεθνιστική κοινότητα της Rojava είναι μια από τις 3732 κοινότητες που δημιουργήθηκαν στη Δημοκρατική Ομοσπονδία της Βόρειας Συρίας. Συνεργάζεται στενά με το Y.C.R (Yekitiya Ciwanen Rojava), το νεανικό κίνημα της Βόρειας Συρίας, και βασίζεται στις αρχές της δημοκρατικής αυτονομίας. Ελπίζει να γίνει καταφύγιο για τη διεθνιστική νεολαία σε ολόκληρο τον κόσμο. «Προσπαθούμε να ενισχύσουμε τη διεθνιστική διάσταση αυτής της επανάστασης», δήλωσε εκπρόσωπος στην The Region.

Σε συνεργασία με το νεανικό κίνημα της Βόρειας Συρίας, η Διεθνιστική Κομμούνα κατάφερε επίσης να κάνει ό, τι πολλοί από τους διεθνιστές προκατόχους της δεν μπόρεσαν να κάνουν. Είναι μια επίσημα αναγνωρισμένη πολιτική οντότητα στο επαναστατικό πείραμα της Βόρειας Συρίας.

Το κοινωνικοπολιτικό πείραμα στη Βόρεια Συρία ξεκίνησε το 2012, όταν οι δυνάμεις του Assad αποσύρθηκαν από το βόρειο τμήμα της χώρας και άφησαν ένα κενό που γρήγορα γεμίστηκε από κούρδους ακτιβιστές. Αυτοί οι ακτιβιστές συναντήθηκαν για να σχηματίσουν το Tev-Dem, το Κίνημα για μια Δημοκρατική Κοινωνία. Μαζί με ένα κουρδικό κόμμα που κυνηγήθηκε από την κυβέρνηση Assad, που ονομάζεται Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης (PYD), το κίνημα ξεκίνησε μια διαδικασία ανοικοδόμησης της κοινωνίας κατά μήκος περισσότερο κοινοτικών γραμμών.

Το κίνημα TEV-DEM και το PYD εμπνέονται από τις ιδέες του ηγέτη του PKK, Abdulah Ocalan, που είναι φυλακισμένος. Από την αρχή της συριακής επανάστασης, προσπάθησαν να μην υποστηρίξουν την κυβέρνηση του Άσαντ ούτε την ένοπλη εξέγερση κατά της κυβέρνησής του. Αντίθετα, πρότειναν ένα σύστημα που ονομάζεται «Δημοκρατικός Συνοσπονδισμός», το οποίο στις ρίζες του θα βασίζεται στις αποφάσεις της περιφερειακής κοινότητας, της κοινότητας της γειτονιάς. Η εξουσία, ανέφεραν, πρέπει να μεταβιβάζεται προς τα πάνω σε επίπεδο του χωριού, της πόλης και του καντονιού. Και παρόλο που η ιδέα προτάθηκε από το κουρδικό κίνημα, υποστηρίζουν πως αφορά όλους, τους πάντες.

«Το δημοκρατικό έθνος», έγραφε ο Οτσαλάν από το κελί φυλάκισης του στο νησί Imrali, «είναι το πρότυπο ενός έθνους που είναι το λιγότερο εκτεθειμένο σε ασθένειες με τις οποίες βρίσκεται αντιμέτωπο το έθνος-κράτος.» Για τους κούρδους του κινήματος Tev-Dem, το ίδιο το έθνος επαναπροσδιορίστηκε για να αγκαλιάσει τους διάφορους λαούς της περιοχής, από τους άραβες στους κούρδους, από τους ασσύριους μέχρι τους Yezids, Γεζίντι.Το έθνος δεν ήθελε να έχει ένα κράτος, ήθελε να οργανωθεί αυτόνομα από το κράτος. Το έθνος δεν ήταν αυτό που καθιστούσε διαφορετικές εθνοτικές ομάδες, φυλές και ομάδες. Ήταν αυτό που τους καθιστούσε το ίδιο πράγμα: η επιθυμία να κυβερνούν την καθημερινή τους ζωή.

Η Tev-Dem υποστήριξε ότι όλοι οι λαοί πρέπει να έχουν τη δύναμη και την εξουσία να αποφασίζουν αυτόνομα για τα θέματα που τους αφορούν ειδικότερα. Οι γυναίκες έχουν κεντρικό ρόλο στο σχέδιο δημοκρατικής συνομοσπονδίας, και σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης όχι μόνο περιλαμβάνονται, αλλά έχουν την εξουσία να αποφασίζουν αυτόνομα για τα δικά τους προβλήματα.

Μετά την πολιορκία της Kobane από το ISIS, με 1500 κούρδους μαχητές που εκδίωξαν περίπου 9000 μαχητές του ISIS από το προπύργιο τους, πολλοί αναρχικοί και κομμουνιστές προσπάθησαν να μείνουν στη Βόρεια Συρία για να βοηθήσουν όσο καλύτερα θα μπορούσαν. Αρχίσαμε να κάνουμε συγκρίσεις μεταξύ της Rojava (Δυτικό Κουρδιστάν) και της επαναστατικής Ισπανίας του 1936. Η «επανάσταση της Rojava» προσέλκυσε τόσο θαυμασμό όση περιφρόνηση μέσα στους κύκλους της ριζοσπαστικής αριστεράς, και ανεξάρτητα από το πού θα οδηγούνταν ένας αριστερός άνθρωπος, δεν μπορούσε πλέον να αγνοηθεί.

«Έχει γίνει μια νέα ελπίδα για τους επαναστάτες σε όλο τον κόσμο», δήλωσε εκπρόσωπος του CIR στο The Region.

«Αυτό έκανε πολλούς ανθρώπους από διαφορετικές χώρες να πάνε στη Rojava». Ενώ πολλοί ήρθαν στη Βόρεια Συρία για να μάθουν περισσότερα για την ιδεολογία και να προσπαθήσουν να κάνουν περισσότερα σύμφωνα με το δικό τους ρόλο, υπήρχε το πρόβλημα της εξεύρεσης τόπου υποδοχής τους, ειδικά σε περιόδους πολέμου. «Στην αρχή ήταν δύσκολο για τους διεθνιστές να βρουν τη θέση τους, ειδικά για εκείνους που ήρθαν να εργαστούν στην κοινωνία των πολιτών», αναφέρθηκε από την CIR στο The Region.

Σε μια οικονομία πολέμου, το θεμελιώδες ενδιαφέρον είναι η επιβίωση. Πολλοί από τους πόρους έχουν διατεθεί για την πολεμική προσπάθεια, και έχουν περιοριστεί σημαντικά εξαιτίας ενός εμπάργκο της Κουρδικής Περιφερειακής Κυβέρνησης στο Ιράκ και της τουρκικής Kυβέρνησης.

Αλλά ευτυχώς η Βόρεια Συρία ήταν διαφορετική από σήμερα. «Με τη βοήθεια του κουρδικού κινήματος και τη συνεργασία του νεανικού κινήματος της Ροζάβα εργαζόμαστε μέσα στις δομές της επανάστασης» – ο εκπρόσωπος με μεγάλη ευχαρίστηση ανέφερε.

Από τη μάχη της Kobane, πολλοί κάτοικοι της βόρειας Συρίας λαχταρούν για την ανακατασκευή των σπιτιών τους τώρα που το Ισλαμικό Κράτος είναι σχεδόν νικημένο. Τον περασμένο σεπτέμβριο, το Reuters ανέφερε ότι περίπου 3700 κοινότητες που εξαπλώθηκαν σε τρεις περιοχές άρχισαν να ψηφίζουν για τους τοπικούς εκπροσώπους τους. Την 1η δεκεμβρίου η δεύτερη φάση των εκλογών εγκαινίασε την ψηφοφορία για τα επίπεδα διακυβέρνησης των χωριών, των πόλεων, της περιοχής και του καντονιού. Η τεράστια προσέλευση δεν περιελάμβανε μόνο τους κούρδους, αλλά και τους άραβες και τους ασσύριους. Και ενώ η τουρκική εισβολή παραμένει μια υπαρξιακή απειλή για το έργο της, η Διεθνιστική Κοινότητα της Rojava λειτουργεί σε ένα περιβάλλον σχετικής ειρήνης σε σχέση με την υπόλοιπη χώρα.

Η CIR προσπαθεί τώρα να οικοδομήσει μια διεθνιστική ακαδημία έτσι ώστε οι επαναστάτες όλου του κόσμου να μπορούν να έρθουν και να μάθουν για το έργο που προωθείται στη Βόρεια Συρία. Εργάζονται επίσης σε ένα οικολογικό σχέδιο για την αναδάσωση της περιοχής.

«Δεν θέλουμε μόνο να διδάξουμε στους ανθρώπους τις αρχές αυτής της επανάστασης, θέλουμε να ζήσουμε μια κοινοτική ζωή που να δίνει νόημα στην εκπαίδευση, θέλουμε να θέσουμε σε εφαρμογή αυτές τις έννοιες». Ελπίζουν ακόμη να διαχειριστούν μια διεθνιστική βιβλιοθήκη, που να φιλοξενεί τα σημαντικότερα ιδεολογικά κείμενα των επαναστατικών παραδόσεων της Ευρώπης, της Αφρικής, της Μέσης Ανατολής, και γενικότερα ολόκληρου του κόσμου.

Είναι δύσκολο να μην παρατηρήσουμε την απόκριση του έργου τους με το παρελθόν. Ακόμη και το 1917, κατά τη διάρκεια του έτους κατά το οποίο η μπολσεβίκικη επανάσταση απομάκρυνε με επιτυχία την τσαρική Ρωσία, οι κομμουνιστές διανοούμενοι μιλούσαν για την ανάγκη μιας σοσιαλιστικής δημοκρατίας που θα ξυπνούσε «τους λαούς της ανατολής». Μετά την επιτυχία της επανάστασης, αριστεροί απ’ όλο τον κόσμο ταξίδεψαν στην ΕΣΣΔ για να λάβουν την ιδεολογική εκπαίδευση που θεωρούσαν απαραίτητη για να διεξάγουν τους δικούς τους αγώνες στη χώρα τους. Θα ήταν δύσκολο να φανταστούν τότε ότι έναν αιώνα αργότερα οι ανατολικοί κάνουν ό, τι μπορούν για να ξυπνήσουν «τους λαούς της δύσης».

Οι μπολσεβίκοι πίστευαν ότι μια ρωσική επανάσταση δεν ήταν μόνο για τη Ρωσία, και ότι έπρεπε να βοηθηθούν με τους αντι-αποικιακούς αγώνες που λάμβαναν χώρα στην Ασία και την Αφρική. Το 1921, οι μπολσεβίκοι ίδρυσαν το Κομμουνιστικό Ανατολικό Πανεπιστήμιο των Εργαζομένων. Το 1928, περίπου 1.000 ξένοι φοιτητές ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα σπουδών.

Αυτοί ήταν αντιαποικιοκράτες θεωρητικοί που ένιωθαν απογοητευμένοι με τους ισχυρισμούς των δυτικών αποικιακών δυνάμεων περί ελευθερίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ήλπιζαν να λάβουν υποστήριξη από την ΕΣΣΔ, αλλά και ήλπιζαν να μάθουν τις ιδεολογικές αρχές εκείνης της επαναστατικής προσπάθειάς της. Μεταξύ αυτών ήταν ένας πρώην μάγειρας που ακολούθησε αρχικά τη δυτική διαδρομή προς την ανεξαρτησία, αλλά απορρίφθηκε από τη Γαλλία. Στη συνέχεια θα ονομαζόταν Ho Chi Minh, Χο Τσι Μιν, ο ηγέτης που θα οδηγούσε το Βιετνάμ στην ανεξαρτησία. Άλλοι συμπεριέλαβαν τον Χάρι Χέιγουντ, Harry Haywood, έναν μαύρο επαναστάτη μαρξιστή που θα έθετε τα θεμέλια για μια μαύρη κομμουνιστική παράδοση στις ΗΠΑ και τον Ναζίμ Χικμέτ, έναν Τούρκο ποιητή, του οποίου τα τραγούδια εξακολουθούν ακόμη και τώρα να αποτελούν κινητήρια δύναμη για τους επαναστάτες της σημερινής Τουρκίας. Όταν όλοι τους πήγαν στη KUTV, βρίσκονταν ακόμα στα πρώτα στάδια του ιδεολογικού τους σχηματισμού. Η παραμονή τους στη Μόσχα τους άλλαξε και, κατ ‘επέκταση, άλλαξε και τις χώρες τους.

Μπορεί η διεθνής Κοινότητα της Rojava να είναι ένα είδος σημερινού KUTV; Δεν είναι σίγουρο, ειδικά τώρα, αφού κτίζουν την ακαδημία τους τούβλο στο τούβλο. Λένε ότι ελπίζουν να αποτελέσουν ένα σημείο αναφοράς και έμπνευσης για άλλα κινήματα, τα οποία να μπορέσουν αισίως να οικοδομήσουν τις δικές τους αυτοδιαχειριζόμενες διεθνιστικές ακαδημίες. Αλλά η CIR δεν ενδιαφέρεται καν να ασχοληθεί με τρόπο ρομαντικό για το παρελθόν. «Αν θέλουμε να οργανώσουμε τους εαυτούς μας ως διεθνιστές», δήλωσαν στην The Region, «πρέπει να μάθουμε, να γνωρίζουμε για την ταυτότητά μας και τις κοινωνίες μας, μαθαίνοντας από τα λάθη των προκατόχων μας».

Για τη CIR, η πρώτη Διεθνής (1865-1877) έθεσε τα θεμέλια της έννοιας του διεθνισμού, αλλά και οδηγούσε επίσης σε αδιέξοδο. «Βασίστηκε στην ταυτότητα των εργαζομένων, αποκλείοντας όλες τις άλλες καταπιεσμένες ταυτότητες».

Υποστηρίζουν ότι, αν και τα κινήματα του παρελθόντος είναι πηγή έμπνευσης, επηρεάζονται επίσης από τη νέα πρωτοπορία των γυναικών που βρίσκεται επικεφαλής του κουρδικού κινήματος. «Στην Rojava, η επανάσταση είναι μια νέα κούρδη γυναίκα» όπως θέλουν να λένε. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι γυναίκες στην κοινότητα οργανώνονται αυτόνομα μόνες τους. Όχι μόνο η γυναίκα είναι το επαναστατικό υποκείμενο, σύμφωνα με την CIR, αλλά είναι μόνο εξετάζοντας την ιστορία της που μπορεί κανείς να αρχίσει να μιλάει για επανάσταση. Έχουν αυτόνομες συναντήσεις, και οι γυναίκες της CIR έχουν πει στην The Region ότι δημιούργησαν αυτόνομο χώρο στην ακαδημία. Είναι το «κλειδί για την καταπολέμηση της καπιταλιστικής πατριαρχίας», ένας αγώνας που αποκαλούν «πολυδιάστατο». Συνεπώς τι ακριβώς είναι αυτό που σε πρώτη φάση έφερε αυτούς τους νέους επαναστάτες στο αεροπλάνο για την Βόρεια Συρία; Υποστηρίζουν ότι είναι η κρίση με την οποίαν βρίσκεται αντιμέτωπη η ανθρωπότητα, από την υποβάθμιση του περιβάλλοντος και τη γενοκτονία του οικοσυστήματος μέχρι την ανδρική βία και την καπιταλιστική εκμετάλλευση. Πολλοί έχουν εκφράσει την απογοήτευση απέναντι στην πολυτέλεια αυτού που ονομάζουν δυτική επαναστατική σκέψη, που έχει τη βάση της μέσα στα «πανεπιστημιακά αμφιθέατρα και στους καναπέδες των αστικών squat».

Ωστόσο, το πιο σημαντικό, υπογραμμίζουν ότι ήταν η κοινή ανθρωπιά που τους ώθησε να διασχίσουν τον μισό κόσμο.

Όταν ρωτήθηκαν αν θα ήταν πιο χρήσιμοι στη χώρα τους ή όχι, αυτή ήταν η απάντησή τους: «Οι επαναστάτες αγαπούν τον λαό και την πατρίδα τους, αλλά δεν ενδιαφέρονται για σύνορα και κράτη. Η αλληλεγγύη είναι η τρυφερότητα των λαών, και η ζωή ξεκινά εκεί που τελειώνει το κράτος. Και αυτός είναι ο σύγχρονος διεθνισμός ».

Πάρθηκε από TheRegion.org

https://www.infoaut.org/approfondimenti/incontro-con-la-comune-internazionalista-del-rojava

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

»Θέληση να υπερασπιστούμε μια ελευθερία που έχει κατακτηθεί»: συνέντευξη σε έναν ιταλό σύντροφο στην Αφρίν – «Voglia di difendere una libertà conquistata»: intervista a un compagno italiano ad Afrin [IT/FR]

Stampa

 

25220

[TRADUCTION FRANCAISE ICI] Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με τον Jacopo, ένα σύντροφο από το Torino που αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο καντόνι της Afrin. Η Afrin βρίσκεται υπό καθεστώς επίθεσης εδώ και πλέον δέκα ημέρες από πλευράς της Τουρκίας με την επιχείρηση «κλάδος ελαίας», που επίσημα ξεκίνησε από τον Erdogan για να «προστατεύσει την Τουρκία από την τρομοκρατία», εκ των πραγμάτων γα να επιτεθεί στο σχέδιο συνομοσπονδικής επανάστασης το οποίο ξεδιπλώνεται στην βόρεια Συρία από το ξεκίνημα του εμφυλίου πολέμου στη χώρα.

«Voglia di difendere una libertà conquistata»: intervista a un compagno italiano ad Afrin [IT/FR]

Γιατί αυτό που συμβαίνει στην Afrin συμβαίνει ακριβώς στην Afrin και γιατί συμβαίνει τώρα;

Αυτό που συμβαίνει είναι μέρος μιας μακρύτερης διαδικασίας που ξεκίνησε το 2011 με την έναρξη της συριακής επανάστασης και του εμφυλίου πολέμου. Ο Ερντογάν ενδιαφέρεται για αυτό το καντόνι για διάφορους λόγους. Ο ένας είναι εσωτερικός, να εμποδίσει τον αγώνα του κουρδικού λαού, να καταστρέψει μια επαναστατική διαδικασία που βρίσκεται σε εξέλιξη στη βόρεια Συρία και βλέπει τους κούρδους ως πρωταγωνιστές μαζί με όλες τις άλλες γλωσσικές ομάδες και πληθυσμούς που ζουν σε αυτόν τον τομέα, σε αυτή την περιοχή. Είναι μια διαδικασία που έχει επιτυχία και ως εκ τούτου το ενδιαφέρον του Ερντογάν είναι να την σταματήσει και να την καταστρέψει για να μπορέσει στη συνέχεια να διευθετήσει τους λογαριασμούς του μέσα στο τουρκικό κράτος. Ένας άλλος λόγος είναι ότι ανάμεσα στα καντόνια της βόρειας Συρίας εκείνο της Afrin είναι ένα πλούσιο καντόνι, τόσο από οικονομική άποψη όσο και από άποψη πληθυσμού. Συνεπώς, το να χτυπήσει αυτό το καντόνι σημαίνει να δώσει ένα ισχυρό πλήγμα στην επανάσταση της βόρειας Συρίας. Υπάρχει επίσης προφανώς ένα στρατιωτικό στοιχείο, επί επτά χρόνια το καντόνι της Αφρίν ήταν πάντα απομονωμένο, περιβαλλόμενο από δυνάμεις εχθρού. Από τις δύο πλευρές, τη δυτική και τη βόρεια περιβάλλεται από την Τουρκία, στην ανατολική πλευρά τόσο από τον τουρκικό στρατό όσο και από τις ισλαμικές συμμορίες που είναι οι σύμμαχοί του. Αυτό συμβαίνει επίσης για το μεγαλύτερο μέρος από τα νότια σύνορα του καντονιού, από τα οποία μόνο ένα μικρό μέρος εξακολουθεί να ελέγχεται από το καθεστώς Assad, το οποίο δεν είναι φιλική δύναμη ούτως ή άλλως. Έτσι, ακόμη και από στρατιωτική άποψη, είναι ένας στόχος που πιστεύεται, ή μάλλον έτσι πίστευαν, εύκολος.

Ένα άλλο γεγονός είναι ότι το μακροπρόθεσμο σχέδιο του Ερντογάν είναι αυτό που αποκαλείται εδώ «νεο-οθωμανικό» σχέδιο, το οποίο αρχικά αποσκοπούσε στην ανατροπή του Άσαντ για την αύξηση της εξουσίας του στη Μέση Ανατολή, τoν διαμελισμό του συριακού κράτους και την κατοχή μέρους του. Ο Ερντογάν σε αυτή την περιοχή παρενέβη πάντα μέσω των «proxy», «αντιπροσώπων» του, όπως της Al Nusra ή άλλων ισλαμιστικών ομάδων που χρησιμοποίησαν την ετικέτα του Ελεύθερου συριακού στρατού, Free syrian army [τους επονομαζόμενοι «μετριοπαθείς αντάρτες»] μέχρι το καλοκαίρι του 2016 όταν οι Συριακές δημοκρατικές δυνάμεις [ ο συνομοσπονδιακός στρατός με κουρδικό πρόσημο που συμπεριλαμβάνει και τις YPG / YPJ, άρχισε να απελευθερώνει τα εδάφη Ανατολικά της Kobane από την κυριαρχία του ISIS. Εκείνη τη στιγμή η Τουρκία, και με τη συμφωνία των ΗΠΑ, έστειλε το στρατό της στην περιοχή της Sheba, ειδικότερα στη Jarablus και την Al Bab. Από εκείνη την περιοχή ο Daesh αποσύρθηκε χωρίς μάχη όταν έφτασε ο τουρκικός στρατός. Τώρα σε αυτή την περιοχή υπάρχει μια σαφής συμμαχία, κάτω από την ετικέτα της επιχείρησης «ασπίδα του Ευφράτη», μεταξύ των υπολειμάτων του ISIS, της al Nusra και του τουρκικού στρατού. Τότε περίπου πριν από τέσσερις μήνες, χάρη σε συμφωνία με τη Ρωσία και το καθεστώς, ο τουρκικός στρατός πήρε τον έλεγχο της πόλης της Idlib. Συμφωνία που έπρεπε να είναι λειτουργική για μια «από-κλιμάκωση, de-escalation » στην περιοχή αλλά αυτό όπως είδαμε ήταν ουσιαστικά λειτουργικό για την επίθεση στην Afrin. Προς το παρόν λοιπόν κατέλαβε την περιοχή της Idlib, η οποία βρίσκεται νότια από το καντόνι της Afrin, της περιοχής της Sheba, η οποία βρίσκεται ανατολικά. Η επιθυμία κατοχής του καντονίου της Afrin προέρχεται από την ιδέα της απόκτησης μιας συνεχούς και ομοιογενούς περιοχής σε άμεση επαφή με την Τουρκία.

Ποιες είναι οι εντυπώσεις σου φτάνοντας στην Afrin, και σχετικά με άλλες ζώνες της Συρίας που επισκέφτηκες αυτούς τους μήνες;

Εδώ η κοινωνία είναι πλουσιότερη, φυσικά μέσα στα συριακά πλαίσια. Η σύγκριση με ό, τι μπορεί να ειπωθεί σχετικά με την Ευρώπη πρέπει πάντα να είναι σχετικοποιημένη (σε σχέση με την υποδομή, τις δυνατότητες κατανάλωσης κ.λπ.), αλλά ας πούμε ότι είναι μια περιοχή περισσότερο «μεσαίας τάξης». Υπάρχουν, για παράδειγμα, πολλοί φοιτητές,  ακόμη και που ζουν σε «φοιτητικές» εστίες, άνθρωποι που ήρθαν εδώ για σπουδές και οι οποίοι είναι στο σπίτι με πέντε ή έξι άλλους νέους. Υπάρχει λοιπόν μια νοοτροπία που οδηγεί επίσης στο να ταχτοποιηθείς μέσα στο «σύστημα», στην εύρεση καλύτερης εργασίας ή ίσως στην αποδημία, στη μετανάστευση στην Ευρώπη. Όντως, πριν από τον πόλεμο και την επανάσταση πολλοί εδώ εργάζονταν για το συριακό κράτος, στα δημόσια γραφεία. Είναι ένα μέρος κάπως διαφορετικό, μπορείτε να το δείτε και από τους ανθρώπους που βλέπετε να τριγυρνούν, τόσο στο ντύσιμο, στη σχέση με τις οικογένειες, ακόμα και στην ίδια την ιδέα των σπουδών. Είναι επίσης ένα πολύ θετικό γεγονός, για παράδειγμα βλέπω επίσης πολλούς νέους που πραγματικά θέτουν το ερώτημα του τι σημαίνει να είσαι φοιτητής και να είσαι επαναστάτης.

Πως δέχτηκε ο λαός το επαναστατικό σχέδιο του δημοκρατικού συνοσπονδισμού και πως αντιδρά τώρα μπροστά στην επίθεση από πλευράς Erdogan? 

Το γεγονός ότι μέχρι πριν από λίγες μέρες στο καντόνι της Αφρίν δεν υπήρξε ποτέ ο πόλεμος επέτρεψε στην επανάσταση να ριζώσει τις δομές της και να οργανώσει την κοινωνία με τρόπο πιο ήρεμο, ας πούμε, σε σύγκριση με άλλα καντόνια όπου υπήρχαν πολλά «άλματα» λόγω των συγκυριών και των απρόβλεπτων του πολέμου. Επομένως, η επαναστατική διαδικασία αναπτύχθηκε με συνέχεια τα τελευταία επτά χρόνια. Επομένως, αυτό που βλέπουμε είναι ότι στα χωριά και τις πόλεις οι επαναστατικές δομές των νέων και των γυναικών ειδικότερα είναι πολύ καλά ριζωμένες και οργανωμένες στην επικράτειά τους.

Η επίθεση του Ερντογάν κατά κάποιο τρόπο ήταν αναμενόμενη. Αλλά πώς είναι δυνατόν ο δεύτερος στρατός του ΝΑΤΟ – με τις καλύτερες διαθέσιμες τεχνολογίες πολέμου, βομβαρδιστικά αεροπλάνα, ελικόπτερα cobra, χιλιάδες τεθωρακισμένα – να μην κατάφερε να περάσει περισσότερο από κάποιο χιλιόμετρο τα σύνορα του καντονιού σε εννέα ημέρες; Αυτό είναι δυνατό επειδή είναι πραγματικά ένας αγώνας όλου του πληθυσμού ενάντια σε αυτή την επίθεση. Όλοι συμβάλλουν. Για παράδειγμα, επισκέπτομαι πολλές οικογένειες εδώ που με φιλοξενούν. Σε κανένα σπίτι δεν υπάρχουν νέοι, είναι όλοι στο μέτωπο ή προσφέρουν ένα χέρι στα μετόπισθεν για να στηρίξουν την πολεμική προσπάθεια. Σε γενικές γραμμές, ο πληθυσμός αυτού του καντονιού, μετά από επτά χρόνια επανάστασης, βρίσκεται στη συντριπτική πλειοψηφία του ενάντια στην απειλή μιας τουρκικής εισβολής. Για τους κούρδους είναι ο παντοτινός εχθρός. Αλλά και για τους άλλους πληθυσμούς, τους άραβες, τους αρμένιους, τους κιρκάσιους και τους τουρκομάνους, αυτό σημαίνει το φόβο της επιστροφής του ισλαμικού εξτρεμισμού. Ο σύμμαχος του Ερντογάν εδώ είναι η al Nusra, ο συριακός κλάδος της αλ Κάιντα. Και έτσι υπάρχει και η επιθυμία να εμπλακούν σε αυτό, να υπερασπιστούν μια κατακτημένη ελευθερία. Γνωρίζω επίσης και κατανοώ από τις ερωτήσεις που μου κάνουν εδώ σχετικά με την Ευρώπη. Πρόκειται για ζήτημα ιδεολογίας, αλλά όχι όπως το σκεφτόμαστε στην Ευρώπη. Μας οδηγεί να σκεφτόμαστε την ιδεολογία ως κάτι που έχει πολύ αφηρημένες έννοιες και χροιές, πάνω στις οποίες δεν υπάρχουν πολλά να κερδηθούν ή να χαθούν, ενώ εδώ η επανάσταση έχει πραγματικά επιφέρει μια αλλαγή στις προοπτικές ζωής αυτών των ανθρώπων. Οπότε όλοι, ή τουλάχιστον η συντριπτική πλειοψηφία, είναι πεπεισμένοι ότι η υπεράσπιση της επαναστατικής διαδικασίας αξίζει τον κόπο, μερικές φορές μέχρι να διακυβεύσουν τη ζωή τους.

Για παράδειγμα, σήμερα είδα μια διαδήλωση νέων από μια γειτονιά, όπου εκδηλώνονταν το γεγονός ότι θα ενταχθούν στην προσπάθεια των YPG / YPJ, τις μονάδες άμυνας του λαού. Στην πρώτη σειρά υπήρχε μια ομάδα κοριτσιών με τα Καλάσνικοφ, μου είπαν για το ποιες ήταν και με πληροφόρησαν πως επρόκειτο για μερικές φοιτήτριες που είναι μέρος του κινήματος. Η ώθηση τους, για παράδειγμα, είναι το γεγονός ότι σε αυτή την επανάσταση οι γυναίκες έχουν κεντρικό ρόλο, δεν μπορεί να ληφθεί απόφαση χωρίς αυτές. Φανταστείτε τι μπορείτε να γίνει ως προοπτική αν σε λίγες εβδομάδες αυτή η επικράτεια θα μπορούσε να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της αλ Κάιντα. Κάνει τεράστια διαφορά.

Εντυπωσιάστηκα, για παράδειγμα, από το γεγονός ότι η διαδικασία αυτή δεν αφορά μόνο τον κουρδικό πληθυσμό, έστω κι αν αυτός είναι προφανώς ο πιο σημαντικός πρωταγωνιστής, αλλά περιλαμβάνει πραγματικά όλους, ιδίως τους νέους. Παραδείγματος χάριν, υπάρχει το παράδειγμα του αραβικού πληθυσμού, ο οποίος υποστηρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτή την επανάσταση, αλλά κυρίως οι νέοι άραβες, που εισέρχονται ακριβώς στις επαναστατικές οργανώσεις νεολαίας της πολιτικής ζωής ή ακόμα και συμμετέχουν στις YPG. Αυτή η επανάσταση αντιπροσωπεύει μια συγκεκριμένη, μια πραγματική αλλαγή στις ζωές, ακόμη και στις σχεσιακές μορφές που υπάρχουν.

Το γεγονός πως ο Ερντογάν είπε ότι μετά από επτά ημέρες θα είχε εξαλείψει τις YPG από την Αφρίν και ότι αντιθέτως σήμερα [χθες] βρισκόμαστε στην ένατη ημέρα κατά την οποία ουσιαστικά δεν κατάφερε να επιτύχει κάποιο σημαντικό στρατιωτικό αποτέλεσμα, είναι επίσης η απόδειξη ότι όταν ένας αγώνας λαϊκός συμπίπτει όχι μόνο με μια επαναστατική διαδικασία αλλά και με μια σύγκρουση, στο τέλος η δύναμη που μπορεί να τεθεί σε ισχύ είναι τόσο μεγάλη που μπορεί επίσης να κερδηθεί, αυτός ο αγώνας. Αυτό πραγματικά, σε πολύ μικρότερη κλίμακα, είναι εκείνο που νομίζω ότι έζησα στο σπίτι μας στην Val di Susa, όπου ο πληθυσμός μπλοκάρει εδώ και είκοσι χρόνια το έργο-σχέδιο του ιταλικού κράτους να φτιάξει την γραμμή των τρένων υψηλής ταχύτητας TAV.

 

28/01/2017

 https://www.infoaut.org/conflitti-globali/voglia-di-difendere-una-liberta-conquistata-intervista-a-un-compagno-italiano-ad-afrin

 

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Γιατί θέλουμε να φθάσουμε στην Αφρίν: μιλούν οι ιταλοί μαχητές στην βόρεια Συρία – «Perché vogliamo raggiungere Afrin»: parlano i combattenti italiani in Siria del nord

Stampa

 

20513

Λαμβάνουμε και διαδίδουμε, Riceviamo e diffondiamo.

«Γιατί θέλουμε να πάμε στην Afrin»: μιλούν οι ιταλοί μαχητές στη βόρεια Συρία

Είμαστε ιταλοί μαχητές και πολίτες στη Συρία. Βρισκόμαστε στη δημοκρατική Ομοσπονδία της βόρειας Συρίας που γεννήθηκε από την Ροζάβα, Rojava. Είμαστε αφοσιωμένοι στην επανάσταση των γυναικών και της νεολαίας σε αυτά τα εδάφη και στον πόλεμο ενάντια στο Ντάες, Daesh. Βρισκόμαστε σε αυτά τα μέρη εδώ και αρκετό καιρό και είμαστε υπερήφανοι που συμμετέχουμε σε αυτή τη σημαντική επανάσταση για την ιστορία του Κουρδιστάν, της Συρίας και της Μέσης Ανατολής.

Αποφασίσαμε να μεταβούμε στην Αφρίν, όπου τώρα ο άμαχος πληθυσμός σφαγιάζεται από αεροπλάνα, τεθωρακισμένα και τουρκικά ολμοβόλα. Οι απειλές του φασίστα Ερντογάν έχουν γίνει πραγματικότητα. Δεκάδες αθώα θύματα δεν λείπουν, ακόμα και παιδιά. Πρέπει να μείνουμε απαθείς και να παρακολουθούμε;

Ήρθαμε στη Συρία για να πολεμήσουμε το ISIS, αλλά γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί δολοφόνοι που κόβουν λαιμούς στη Συρία και έχουν διαφορετικά ονόματα. Και η Hayat Tahirir al-Sham, γνωστή και ως Al-Qaeda, δεν διαφέρει από το Daesh. Επιβάλλουν τις ίδιες ασχήμιες και την ίδια βιαιότητα στον πληθυσμό της Συρίας. Υποστηρίζονται από την Τουρκία σε αυτούς τους τομείς, σε αυτές τις περιοχές. Το ίδιο ισχύει και για το Ahrar al-Sham και άλλους πολλούς ψεύτικους «αντάρτες, εξεγερμένους» που σκοτώνουν τους πολίτες και κόβουν τα χέρια ή τα κεφάλια σε ανθρώπους σε αυτή την κακοποιημένη, βασανισμένη χώρα.

Αυτές είναι οι πολιτοφυλακές που επιτίθενται στην Αφρίν, υποστηριζόμενες από το δεύτερο στρατό του ΝΑΤΟ, την Τουρκία. Αυτό είναι ντροπή. Δεν σκοπεύουμε να αποδεχτούμε ότι η επανάσταση που συντρίβει το Ντάες και απελευθέρωσε την Ράκκα, Raqqa θα δεχτεί επίθεση από εκείνους που έφεραν μόνο πόνο στη Συρία και στην ίδια την Τουρκία: τον φασίστα δικτάτορα Ερντογάν

Είμαστε Ιταλοί, αλλά δεν είμαστε αδιάφοροι για αυτό που συμβαίνει στον κόσμο και στη Συρία. Πολλοί από εμάς είναι μέρος των YPG. Να πολεμήσουμε το Daesh ήταν η προτεραιότητα μας. Τώρα ο δρόμος μας είναι για τον ίδιο αγώνα, προς την Afrin

Serkeftin yan serkeftin

Βόρεια Συρία, Siria del Nord, 24.01.18

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/perche-vogliamo-raggiungere-afrin-parlano-i-combattenti-italiani-in-siria-del-nord