σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Ρουβίκωνας: Παρέμβαση στην οικία του πρέσβη της Βραζιλίας (+βίντεο)

Το πάθος του καπιταλισμού για κέρδη και επέκταση είναι ακόρεστο. Οι επιπτώσεις της περιβαλλοντικής καταστροφής αργούν λίγα χρόνια να φανούν, δεν υπάρχει η άμεση απειλή. Γιαυτό και οι περιβαλλοντικές μάχες είναι πάντα δύσκολες. Αλλά τελικά περιοχές που κάηκαν πλημμυρίζουν και κόσμος πεθαίνει. Η θερμοκρασία ανεβαίνει παντού. Τα νερά λιγοστεύουν. Εκτός από τον Αμαζόνιο κάηκε και η Σιβηρία. Στο νοσηρό αυτό πάθος του κέρδους τα θύματα θα είμαστε όλοι. Δεν είναι βέβαιο ότι ο αγώνας αυτός θα κερδηθεί πριν η ζημιά να γίνει ανεπίστρεπτη. Για να κερδηθεί όμως πρέπει να γιγαντωθεί, πρέπει να απειλήσει το κράτος με την ισχύ του. Ο καθένας και η καθεμιά πρέπει να αναρωτηθεί αν τελικά θα συνεχίσει να μην παίρνει χαμπάρι τίποτα και να αδιαφορεί για το που και πως θα ζει μετά από 4-5 χρονια αυτός/ή και τα παιδιά… Ή αν θα πληροφορηθεί τι συμβαίνει και θα πλαισιώσει τους αγώνες που διεξάγονται σε τόσα μέτωπα στην Ελλάδα δίνοντας την μάχη για την γη και την ελευθερία…

Βραζιλία Περιβάλλον / Οικολογία Καταστροφή δασών


Ας κάνουμε μια υποθετική προβολή αυτού που συμβαίνει στην Βραζιλία, εδώ στην Ελλάδα.

Η μισή χώρα δηλαδή να ήταν τροπικό δάσος στο οποίο ζουν διάσπαρτες φυλές «πρωτόγονων» ιθαγενών. Το δάσος αυτό θα μπορούσε να προμηθεύσει άπειρη ξυλεία, θα μπορούσε να χερσωθεί και να γίνει είτε καλλιεργήσιμη γη είτε βοσκοτόπια για αγελάδες, ενώ στο υπέδαφός του υπάρχουν τεράστια κοιτάσματα χαλκού, χρυσού και άλλων ορυκτών. Την ίδια στιγμή αυτό το δάσος είναι καθοριστικής σημασίας για την περιβαλλοντική επιβίωση, όχι μόνο της Βραζιλίας, αλλά όλου του πλανήτη. Τι θα είχε συμβεί εδώ;

Θα είχαν διαμορφωθεί τέσσερις πλευρές. Μια πλευρά δεν θα είχε πάρει χαμπάρι τίποτα και δεν θα την ένοιαζε τίποτα. Μια πλευρά θα ήταν αυτοί που θα προσπαθούσαν να υπερασπιστούν το δάσος με κάθε μέσο και θα υποστήριζαν ότι πρέπει, χωρίς δεύτερη σκέψη, να χαθούν τα κέρδη, να μην έρθει η ανάπτυξη που μας προπαγανδίζουν με την εκμετάλλευση του δάσους. Μια άλλη πλευρά θα έλεγε πως ανάπτυξη και προστασία «συμβιβάζονται», θα έβγαζε οικολογικές κορώνες ενώ θα έκοβε με τακτ κομμάτια από το δάσος για να τα δώσει προς εκμετάλλευση στα μουλωχτά. Η τέταρτη πλευρά θα αμφισβητούσε την χρησιμότητα του δάσους, θα έλεγε πως πρόκειται για ψέματα «οικολόγων» ή για δικαιολογίες «ακραίων» ή για σχέδια εχθρών του Ελληνισμού, ότι οι ιθαγενείς είναι λίγοι, βάρβαροι και κλέφτες. Θα έλεγε ότι στόχος είναι η ανάπτυξη, ότι έτσι θα μειωθεί η ανεργία και θα ετοίμαζε τις συμφωνίες με τις πολυεθνικές. Αυτές οι πλευρές υπάρχουν και στην Βραζιλία. Και οι πιο ακραίοι της τελευταίας πλευράς είναι σήμερα στην εξουσία. Και ο Αμαζόνιος καίγεται.

Ένα δάσος που αγνοώντας κάθε ιδέα συνόρων και κρατών προμηθεύει όλο τον πλανήτη με το 20% του οξυγόνου, που φιλοξενεί τις τελευταίες ίσως κοινότητες ιθαγενών που διατηρούν πλήρως τον αρχέγονο πολιτισμό τους, που κρατάει σταθερό το κλίμα του κόσμου μας. Και το ερώτημα είναι αν θα μετατραπεί σε κέρδος εταιρειών ή όχι. Για δεκαετίες το τροπικό δάσος μικραίνει. Επίσημα ή ανεπίσημα εκτάσεις του καταπατούνται είτε από φτωχούς αγρότες που σπρώχνονται από το κράτος για να ανοίξουν δρόμο στην καταστροφή που ακολουθεί, είτε από μεγάλες εταιρείες κτηνοτροφίας αλλά και εξορυκτικές δραστηριότητες. Ο νέος πρόεδρος της Βραζιλίας, Ο Ζαΐχ Μπολσονάρου, που φυσικά εκλέχθηκε «δημοκρατικά», επιθυμεί να ανοίξει τον δρόμο στην ανάπτυξη και στην πλήρη εκμετάλλευση του τροπικού δάσους.

Ο Μπολσονάρου είναι ένας φασίστας, πρώην αξιωματικός του στρατού της Βραζιλιάνικης χούντας (που μπροστά της η Ελληνική ήταν πολύ μετριοπαθής) και καταδικασμένος για ακροδεξιά τρομοκρατία. Αντικομμουνιστής, με ατζέντα «νόμος και τάξη» και ασφαλώς πιστεύει απόλυτα στην ελεύθερη οικονομία και την ανάπτυξη. Δεν θα πούμε πως τις χιλιάδες τώρα ενεργές φωτιές παντού μέσα στο δάσος, τις έχει βάλει η κυβέρνηση της Βραζιλίας. Η εξήγηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη και της κλιματικής αλλαγής, με εξαίρεση τους «ψεκασμένους» συνωμοσιολόγους που την αρνούνται, φτάνει και περισσεύει για να τις εξηγήσει. Η αλήθεια όμως είναι ότι η καπιταλιστική ανάπτυξη, που αυτή ευθύνεται για την κλιματική αλλαγή βοηθάει τον εαυτό της. Είναι η κυβέρνηση Μπολσονάρου που θα πρέπει να σβήσει τις πυρκαγιές, είναι αυτή που μετά το τέλος τους θα πρέπει να προστατέψει τις καμένες εκτάσεις. Καθόλου αισιόδοξη προοπτική. Ούτε και στην Ελλάδα η προοπτική είναι αισιόδοξη.

Αυτό που γίνεται εκεί, στο τροπικό δάσος του Αμαζονίου μπορούμε πραγματικά πλέον να το προβάλουμε εδώ. Εδώ λοιπόν στα δάση της Ηπείρου, σε όλη την Δυτική Ελλάδα ανεξέλεγκτες πετρελαϊκές εταιρείες (παγκόσμιοι κολοσσοί) αλωνίζουν και κάνουν γεωτρήσεις μέσα σε προστατευόμενες περιοχές, σε χωράφια, μες την νύχτα σαν μαφιόζοι. Αγωγοί πετρελαίου θα περάσουν από παρθένα δάση, εξορυκτικές εταιρείες καταστρέφουν βουνά και τα χωριά τους στην Χαλκιδική, φράγματα σχεδιάζονται, οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι στην αττική θα γίνουν «ουρανοξύστες». Ακόμα βέβαια στην Ελλάδα δεν έχουν επιστρατευτεί δολοφόνοι για να εκτελούν περιβαλλοντικούς ακτιβιστές ή αντιστεκόμενους ιθαγενείς όπως στην Βραζιλία. Να μην αμφιβάλλουμε ότι αυτό συμβαίνει μόνο γιατί τα κέρδη που απειλούνται είναι πολύ μικρότερα από αυτά του Αμαζονίου.

Ξέρουμε ότι σε πολύ κόσμο όλα αυτά ακούγονται ξένα και αδιάφορα. Η Ήπειρος είναι μακριά πόσο μάλλον ο Αμαζόνιος. Είναι αυτή η πρώτη πλευρά στην κοινωνική βάση που δεν έχει πάρει χαμπάρι τίποτα και δεν την νοιάζει τίποτα. Και τελικά αυτή η πλευρά, όσες δικαιολογίες κι αν έχει για την άγνοια ή την αδιαφορία της, είναι που φέρει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης. Οι πιο αριστερές εξουσίες το πάνε «με το μαλακό», οι πιο δεξιές πιο άμεσα, αλλά αυτή είναι η δουλειά των εξουσιών. Το να μην μας απασχολεί κάτι μόνο και μόνο γιατί η επίδραση του φαίνεται χρόνο με τον χρόνο αντί για μέρα με την μέρα, είναι αυτοκτονικό.

Πέρα από ένα λιθαράκι αύξησης της πίεσης προς την βραζιλιάνικη κυβέρνηση, μέσω της διεθνοποίησης, δεν υπάρχουν πολλά άλλα που μπορούμε να προσφέρουμε από την Ελλάδα στην σωτηρία του Αμαζονίου. Μπορούμε όμως να προσφέρουμε πολλά προστατεύοντας την «φύση» που είναι κοντά μας. Μπορούμε να εμποδίσουμε τα σχέδια που έχουν ξεκινήσει και, με αιχμή την βιομηχανία ενέργειας – παραδοσιακή ή ανανεώσιμη- απειλούν το περιβάλλον, αλλάζουν το κλίμα, υποβαθμίζουν την ζωή όλων. Πρέπει να πούμε ξεκάθαρα ότι δεν τις θέλουμε τις «νέες θέσεις εργασίας» αν, όποτε και όσες κι αν υπάρξουν μέσα από την περιβαλλοντική καταστροφή. Δεν θέλουμε να «κινηθεί το χρήμα», να αυξηθεί το ΑΕΠ, να «δανείζεται φτηνά η χώρα». Δεν θέλουμε επίσης ούτε το «δώρο» που θα κάνουν – γιατί σίγουρα κάποιο καρότο κοινωνικής πολιτικής θα εμφανίσουν για να πείσουν τους πολλούς να σιωπήσουν για το μεγάλο έργο.

Μπορούμε να κινητοποιηθούμε και να σώσουμε αυτά που είναι δίπλα μας. Με κάθε μέσο, νόμιμο ή λιγότερο νόμιμο. Ατομικό, αλλά πάνω από όλα συλλογικό. Στις πόλεις αλλά και τα ίδια τα χωριά. Κάτοικοι και αλληλέγγυοι. Να μην αφήσουμε να μολυνθούν τα νερά που πίνουμε ή ο αέρας που αναπνέουμε.. Να μην χερσωθεί η γη. Τα βουνά να παραμείνουν άγρια και οι λίγοι που επέλεξαν – ή υποχρεώνονται από την επιβίωση– να ζουν σε αυτά, να συνεχίσουν τουλάχιστον να το κάνουν σε ένα ανθρώπινο μέρος.

Το πάθος του καπιταλισμού για κέρδη και επέκταση είναι ακόρεστο. Οι επιπτώσεις της περιβαλλοντικής καταστροφής αργούν λίγα χρόνια να φανούν, δεν υπάρχει η άμεση απειλή. Γιαυτό και οι περιβαλλοντικές μάχες είναι πάντα δύσκολες. Αλλά τελικά περιοχές που κάηκαν πλημμυρίζουν και κόσμος πεθαίνει. Η θερμοκρασία ανεβαίνει παντού. Τα νερά λιγοστεύουν. Εκτός από τον Αμαζόνιο κάηκε και η Σιβηρία. Στο νοσηρό αυτό πάθος του κέρδους τα θύματα θα είμαστε όλοι. Δεν είναι βέβαιο ότι ο αγώνας αυτός θα κερδηθεί πριν η ζημιά να γίνει ανεπίστρεπτη. Για να κερδηθεί όμως πρέπει να γιγαντωθεί, πρέπει να απειλήσει το κράτος με την ισχύ του. Ο καθένας και η καθεμιά πρέπει να αναρωτηθεί αν τελικά θα συνεχίσει να μην παίρνει χαμπάρι τίποτα και να αδιαφορεί για το που και πως θα ζει μετά από 4-5 χρονια αυτός/ή και τα παιδιά… Ή αν θα πληροφορηθεί τι συμβαίνει και θα πλαισιώσει τους αγώνες που διεξάγονται σε τόσα μέτωπα στην Ελλάδα δίνοντας την μάχη για την γη και την ελευθερία…
ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ
Αναρχική συλλογικότητα Ρουβίκωνας

Αρχεία:

vrazil22.mp4

   

 

https://athens.indymedia.org/post/1599916/

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Ενημέρωση από την 6η Συνάντηση Αγώνα για Γη & Ελευθερία

(Σάββατο 9 Φεβρουαρίου | Αυτόνομο Στέκι Καβάλας)

Η 6η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στην Καβάλα. Συμμετείχαν άτομα και συλλογικότητες από Βέροια, Κιλκίς, Θεσσαλονίκη, Χαλκιδική, Σέρρες, Καβάλα & Κομοτηνή.

Παρουσιάστηκαν οι κατά τόπους δράσεις:

  • Καβάλα: T.A.P., Χ.Υ.Τ.Α., Β.Φ.Λ., ιδιωτικοποίηση νερού

  • Σέρρες: T.A.P., διόδια, λατομεία Άνω Βροντούς, εξόρυξη στο Άγκιστρο, ιδιωτικοποίηση νερού

  • Κιλκίς: εξόρυξη, αιολικά, υδροηλεκτρικά

  • Μ.Παναγία Χαλκιδικής: εξόρυξη, συμμετοχή στην πανελλαδική συμμαχία για το νερό, συμμετοχή στην πανελλαδική συνέλευση για την αποανάπτυξη & την άμεση δημοκρατία

  • Βέροια: αιολικά στο Βέρμιο

  • Κομοτηνή: εξόρυξη στη Θράκη, T.A.P.

  • Ενημέρωση για την εξόρυξη υδρογονανθράκων στην Ήπειρο & το Ιόνιο

  • Ενημέρωση για τα αιολικά στη Σαμοθράκη

  • Ενημέρωση για τη ρύπανση από τα ΕΛ.ΠΕ. στη δυτική Θεσσαλονίκη

Παρουσίαση έρευνας από Καβάλα για το θέμα της παραγωγής τροφής, την εξέλιξή της σε βάθος δεκαετιών, τις προβληματικές και τα χαρακτηριστικά που είναι θεμιτό να έχει.

Εκτενής συζήτηση για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των Β.Α.Π.Ε. και για τη διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης επί του ενεργειακού, σε αντικαπιταλιστική βάση.

Πρόταση για ναύλωση πούλμαν με σκοπό τη συμμετοχή στο συλλαλητήριο ενάντια στην εξόρυξη υδρογονανθράκων στις 21/02 στην Αθήνα.

Πρόταση για τη διερεύνηση περί δραστηριοποίησης στα χωριά του Στρυμονικού Κόλπου σχετικά με τις επιπτώσεις της εξόρυξης στη Χαλκιδική.

Πρόταση για την αποσαφήνιση της θεωρητικής βάσης της δικτύωσης για Γη & Ελευθερία, χρησιμοποιώντας το κείμενο της Μεσοχώρας με τίτλο “Δώδεκα θέσεις για τη διαχείριση της ενέργειας” (το οποίο επισυνάπτουμε).

Δώδεκα θέσεις για τη διαχείριση της ενέργειας (2018)

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Το τελευταίο διάστημα σχεδόν ολόκληρη η βόρεια Ελλάδα και γενικότερα τα νότια Βαλκάνια αποτελούν πεδίο δράσης πολυεθνικών κολοσσών εξόρυξης μεταλλευμάτων, ορυκτών καυσίμων κ μεταφοράς φυσικού αερίου.

 

Πολυεθνικές σε συνεργασία με το ντόπιο κεφάλαιο επιχειρούν να απομυζήσουν κάθε διαθέσιμο φυσικό πόρο κ πλούτο, προσφέροντας δήθεν προοπτικές «ανάπτυξης» και απασχόλησης.
Η κυβέρνηση παραδομένη ουσιαστικά στις επιλογές των εταιρειών παραδίδει στη βορά των νέων αποικιοκρατών, τη Θράκη, τη Μακεδονία, τελευταία και την Ηπειρο.
Αγωνιζόμαστε για την ανατροπή των καταστροφικών για την φύση αλλά και για τις ζωές μας, σχεδίων τους.
Προσπαθούμε να πετύχουμε ένα συντονισμό των κινημάτων όλης της περιοχής που απειλούνται απ την επέλαση των «βαρβάρων.»
Ποτές να μην επιτρέψουμε τα κέρδη τους να μπούνε πάνω απ τις ζωές των παιδιών μας.
«Αγώνας για γη και ελευθερία
ενάντια στης φύσης την λεηλασία»

«Δίπλα στη πόλη της Καβάλας η Βιομηχανία Φωσφορικών Λιπασμάτων και τα πετρέλαια ξερνούν δηλητηριώδη αέρια στην ατμόσφαιρα, που εισπνέονται από τον τοπικό πληθυσμό, επικάθονται στο έδαφος και την χλωρίδα της περιοχής, περνούν στην τροφική αλυσίδα και σωρεύονται με ανυπολόγιστες συνέπειες στους ανθρώπινους οργανισμούς.

Και το τοπίο συμπληρώνεται από τερατώδεις αγωγούς μεταφοράς ορυκτών καυσίμων (ΤΑΡ, Ποσειδών και άλλοι που έχουν συμφωνηθεί και έπονται), που κυκλώνουν την πόλη και τους πεδινούς οικισμούς, στερώντας πολύτιμες εκτάσεις από την καλλιέργεια τροφής, διακινδυνεύοντας τη δημόσια υγεία και την ασφάλεια του πληθυσμού από πιθανά ατυχήματα και εμπλέκοντας τη χώρα σε γεωπολιτικούς ανταγωνισμούς με αντικείμενο το έλεγχο της ενέργειας.

Στη Θάσο, τις Σέρρες, τις Σκουριές της Χαλκιδικής και τους οικισμούς περί του Στρυμονικού κόλπου, το Βέρμιο και την Ήπειρο ο δημόσιος χώρος περιφράσσεται και δεσμεύεται, το φυσικό περιβάλλον (γη, υπέδαφος, νερό, δάση, αέρας) παραδίδεται προς λεηλασία σε πολυεθνικές εταιρίες και ντόπιο κεφάλαιο.

Ο τόπος μας μετατρέπεται βίαια σε ζώνη υψηλής βιομηχανικής όχλησης, σε μια απέραντη χαβούζα. Οι διαθέσιμοι φυσικοί πόροι, η βιοποικιλότητα και το ανθρώπινο δυναμικό της χώρας παραδίνονται βορά στα επιχειρηματικά σχέδια διαπλεκόμενων με την πολιτική εξουσία κερδοσκόπων εταιριών στο όνομα της «ανάπτυξης»».

ΓΗ και ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ συνέλευση Καβάλας κ Σερρών
σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 21 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ

Την Πέμπτη 9 Ιούνη, δικάζονται στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, 21 αγωνιστές κάτοικοι των αντιστεκόμενων χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής, κατηγορούμενοι για τον εμπρησμό του εργοταξίου της εξορυκτικής εταιρίας χρυσού ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (θυγατρική της ELDORADO GOLD και του ομίλου Μπόμπολα), που πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 17ης Φεβρουαρίου του 2013 στις Σκουριές.

Η δίκη αυτή αποτελεί μέρος μιας τεράστιας κατασταλτικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει το κράτος απέναντι στην πολύχρονη, μαζική και μαχητική αντίσταση στα καταστροφικά σχέδια των χρυσοθήρων που μετατρέπουν το αρχέγονο δάσος των Σκουριών σε ανοιχτό μεταλλείο εξόρυξης χρυσού, μολύνοντας τη γη, τον αέρα και το νερό της ευρύτερης περιοχής, αφανίζοντας τη φύση και καταστρέφοντας την δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης χιλιάδων ανθρώπων που ζουν στα χωριά της Χαλκιδικής.

Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται από τα κάτω και με αξιοπρέπεια φωνάζοντας πως: «σ΄αυτόν τον αγώνα δε θα είναι κανένας μόνος του. Την 9η  Ιουνίου δεν δικάζονται μόνο 21 αγωνιστές, δικαζόμαστε όλοι. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία που αγωνίζεται για την ύπαρξή της. Η στήριξη αυτών των ανθρώπων, όπως και η νίκη, είναι μονόδρομος». [Επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού]
απο την ανακοίνωση της ΑΝΑΡΧΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ

 

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ 21 ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΠΟΥ ΔΙΩΚΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΤΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟΥΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΡΥΣΟΘΗΡΩΝ ΟΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΙ Ή ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΙ!

Την Πέμπτη 9 Ιούνη, δικάζονται στο Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, 21 αγωνιστές κάτοικοι των αντιστεκόμενων χωριών της Β.Α. Χαλκιδικής, κατηγορούμενοι για τον εμπρησμό του εργοταξίου της εξορυκτικής εταιρίας χρυσού ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ (θυγατρική της ELDORADO GOLD και του ομίλου Μπόμπολα), που πραγματοποιήθηκε τη νύχτα της 17ης Φεβρουαρίου του 2013 στις Σκουριές.
Η δίκη αυτή αποτελεί μέρος μιας τεράστιας κατασταλτικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει το κράτος απέναντι στην πολύχρονη, μαζική και μαχητική αντίσταση στα καταστροφικά σχέδια των χρυσοθήρων που μετατρέπουν το αρχέγονο δάσος των Σκουριών σε ανοιχτό μεταλλείο εξόρυξης χρυσού, μολύνοντας τη γη, τον αέρα και το νερό της ευρύτερης περιοχής, αφανίζοντας τη φύση και καταστρέφοντας την δυνατότητα αξιοπρεπούς διαβίωσης χιλιάδων ανθρώπων που ζουν στα χωριά της Χαλκιδικής.
Έτσι, ιδιαίτερα από το Μάρτη του 2012, όπου έμμισθοι τραμπούκοι της εταιρίας με τη συνδρομή αστυνομικών δυνάμεων επιτέθηκαν βάναυσα σε αγωνιζόμενους κατοίκους στη περιοχή του Χονδρού Δέντρου τραυματίζοντας αρκετούς και καταστρέφοντας το φυλάκιο αγώνα στο δάσος των Σκουριών μέχρι σήμερα, βρίσκεται σε εξέλιξη μια κατασταλτική επιχείρηση που προωθεί την ποινικοποίηση και εγκληματοποίηση κάθε έκφρασης αντίστασης και περιλαμβάνει:
Την ενεργοποίηση του «αντι»τρομοκρατικού νόμου και την μαζική δίωξη αγωνιζόμενων κατοίκων ως μελών «εγκληματικής οργάνωσης». Την προφυλάκιση τεσσάρων αγωνιστών για τον εμπρησμό του εργοταξίου της εταιρίας στις Σκουριές με ανύπαρκτα στοιχεία (οι δυο εκ των οποίων παρέμειναν στις φυλακές Διαβατών για έξι μήνες και οι άλλοι δυο για τρεις). Τη δίωξη δεκάδων αγωνιζόμενων κατοίκων με κακουργηματικές κατηγορίες και εκατοντάδων άλλων με πλημμεληματικές. Τις δεκάδες προσαγωγές – απαγωγές αγωνιστών. Την βίαιη απόσπαση γενετικού υλικού (DNA) από ολόκληρους πληθυσμούς χωριών. Την ευρεία χρήση τηλεφωνικών υποκλοπών. Τους αστυνομικούς αποκλεισμούς και την κατοχή ολόκληρων χωριών και πόλεων, όπως η εισβολή πολυάριθμου στρατού ΜΑΤ – ΕΚΑΜ στην πόλη της Ιερισσού την Πέμπτη 7 Μάρτη 2013. Τις βάναυσες επιθέσεις με δακρυγόνα και ξυλοδαρμούς κατά διαδηλωτών ακόμα και κατά μαθητών και ηλικιωμένων, οι οποίες έχουν προκαλέσει πλήθος βαρύτατων τραυματισμών. Την προπαγανδιστική εκστρατεία ψεύδους, παραπληροφόρησης, απομόνωσης, και τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων κατοίκων. Την επαναδιατύπωση  της «θεωρίας των άκρων» εστιάζοντας αυτή τη φορά στον αγώνα στη Β.Α. Χαλκιδική, και του φασιστικής έμπνευσης δόγματος περί «νόμου και τάξης» που αποτελούν τους πυλώνες της ιδεολογικής επίθεσης του κράτους και προωθούνται από τα καθεστωτικά ΜΜΕ.
Αυτή η τεράστια κατασταλτική επιχείρηση αποτελεί πείραμα και προοίμιο της καταστολής κάθε κοινωνικού αγώνα σε μια περίοδο που το κράτος επιχειρεί να επιβάλλει στην κοινωνία ένα μόνιμο καθεστώς έκτακτης ανάγκης δομώντας το σύγχρονο ολοκληρωτισμό για την πλήρη καθυπόταξη της κοινωνίας στις επιταγές του κράτους και των αφεντικών. Σε μια περίοδο που για το ελληνικό κράτος και το κεφάλαιο η λεηλασία των φυσικών πόρων, η ιδιωτικοποίηση και ο έλεγχος του δημόσιου και ελεύθερου χώρου και η σκλήρυνση των όρων εκμετάλλευσης και καταπίεσης της κοινωνίας μέσα σε συνθήκες βαθιάς συστημικής κρίσης, ως αναπόσπαστες πτυχές της κρατικής και καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, προβάλλονται ως υπόθεση «εθνικού συμφέροντος» και επιχειρείται να επιβληθούν με κάθε τρόπο και με όχημα το ιδεολόγημα της ανάπτυξης που εμφανίζεται ως «μονόδρομος εξόδου από τη κρίση», όχι μόνο στη Χαλκιδική αλλά σε όλη την επικράτεια της χώρας. Η σημερινή κυβέρνηση (συριζα/ανελ) – που το προηγούμενο καλοκαίρι υπέγραψε την 3η δανειακή σύμβαση-μνημόνιο-, αποσπώντας την κοινωνική συναίνεση για τη συνέχιση των πολιτικών των αναδιαρθρώσεων, βασιζόμενη κατά κύριο λόγο στο φτηνό εμπόριο ελπίδας και στην προσπάθεια να καπηλευθεί και να αφομοιώσει τους κοινωνικούς και ταξικούς αγώνες των τελευταίων χρόνων, πάτησε επάνω σε αυτούς τους αγώνες για να τους αφοπλίσει, να διατηρήσει την κοινωνική ειρήνη μέσα σε συνθήκες έντονης κοινωνικής από-νομιμοποίησης του πολιτικού συστήματος.
Η βασική της ιδεολογικοπολιτική πρόταση δεν είναι άλλη από την αποδοχή της βαρβαρότητας του κράτους και του καπιταλισμού -αρκεί να φορά το απομεινάρι ενός δημοκρατικού προσωπείου-, με την ταυτόχρονη απειλή προς τους καταπιεσμένους για το ξεδίπλωμα της ίδιας βαρβαρότητας, χωρίς τα προσχηματικά δημοκρατικά της προσωπεία τα οποία εξευτελίζονται και καταρρακώνονται διαρκώς. Σήμερα, επιχειρεί να επιβάλει παράλληλα με τα νέα μέτρα (π.χ ασφαλιστικό, φορολογικό) που υπέγραψε λίγους μήνες πριν, τον οριστικό αφανισμό της ζωής στο όρος Κάκκαβος στη Β.Α. Χαλκιδική (με την θεσμική έγκριση του ανοιχτού μεταλλείου χρυσού), όπως και στη κοιλάδα του Αχελώου στη Ν. Πίνδο (με την έγκριση λειτουργίας του Υ/Η φράγματος της Μεσοχώρας) και σε πλήθος άλλων περιοχών που προστίθενται καθημερινά στη μακρά λίστα ιδιωτικοποιήσεων του ΤΑΙΠΕΔ. Την ώρα που η κοινωνική ανοχή απέναντι σε αυτήν την κυβέρνηση φαίνεται να εξαντλείται διαρκώς, καθώς όχι μόνο δεν μπορούν να σταθούν οι αυταπάτες που έσπειρε για τον εξωραϊσμό του κράτους και του καπιταλισμού, αλλά γίνεται όλο και πιο εμφανής η προοπτική μίας ακόμα χειρότερης για τους πληβείους επιβίωσης.
Σε μια εποχή που η κρατική και καπιταλιστική βαρβαρότητα επιχειρεί να διαλύσει τις ζωές των εργατών, των ανέργων, των φτωχών και πληβείων της κοινωνίας, σε μια εποχή που καμία κυβέρνηση, κόμμα, κοινοβούλιο και διαμεσολαβητικός μηχανισμός δεν μπορούν να υποσχεθούν παρά μόνο υποταγή και εξαθλίωση, θέλουμε και πρέπει να αναπτύξουμε σε κάθε κοινωνικό χώρο, στις πόλεις και τα χωριά, στους χώρους εκμετάλλευσης, στις γειτονιές, στα σχολεία και τις σχολές, αυτοοργανωμένες δομές αγώνα και αλληλεγγύης και να κρατήσουμε ανοιχτά τα μονοπάτια του αγώνα για την προάσπιση του φυσικού κόσμου.
Αυτή είναι η εποχή που πρέπει να συνδεθούν οι μερικοί και αιτηματικοί αγώνες για μόνιμη και σταθερή εργασία, για πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά της στέγασης, της περίθαλψης, της εκπαίδευσης, για την υπεράσπιση εργατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, για την προστασία της φύσης, με το συνολικό και επίκαιρο κοινωνικό και πολιτικό αίτημα για ανατροπή του κόσμου της εξουσίας και τον ελευθεριακό μετασχηματισμό της κοινωνίας.
Από τη μεριά μας εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στους 21 αγωνιστές κατοίκους της Χαλκιδικής που κατηγορούνται για τον εμπρησμό του εργοταξίου της ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΧΡΥΣΟΣ, καθώς και σε όλους όσοι διώκονται για τον αγώνα προάσπισης της φύσης και των χωριών της περιοχής.
Ενώνουμε τη φωνή μας μαζί με όλους όσοι αγωνίζονται από τα κάτω και με αξιοπρέπεια φωνάζοντας πως: «σ΄αυτόν τον αγώνα δε θα είναι κανένας μόνος του. Την 9η  Ιουνίου δεν δικάζονται μόνο 21 αγωνιστές, δικαζόμαστε όλοι. Δικάζεται ολόκληρη η κοινωνία που αγωνίζεται για την ύπαρξή της. Η στήριξη αυτών των ανθρώπων, όπως και η νίκη, είναι μονόδρομος». [Επιτροπές αγώνα Χαλκιδικής και Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού]

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΤΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ | Ομοσπονδία Συλλογικοτήτων
Ιούνης 2016 http://apo.squathost.com/

https://athens.indymedia.org/feature/10230/

Uncategorized

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ 15-16-17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016 ΔΑΣΟΣ ΣΚΟΥΡΙΩΝ Μ.ΠΑΝΑΓΙΑ

πηγή: Επιτροπή Αγώνα Μ. Παναγιάς

Η ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΘΕΣΗ

Η ελπίδα έχει πια πεθάνει και μέρα με τη μέρα θάβεται όλο και πιο βαθιά. Η σχεδόν βέβαιη αλλαγή του πολιτικού σκηνικού όπως αυτή διαφαινόταν καθ’ όλο το 2014 μαζί με την προσδοκία για άμεση ανάσχεση της ολοκληρωτικής καταστροφής που επιβάλλει καθημερινά η Eldorado, επέτρεψαν την ανάδυση νέων σωτήρων και την ανάθεση της λύσης του προβλήματος στα πολιτικά κόμματα. Δημιουργήθηκε λοιπόν μια νέα ελπίδα αυτή της άνωθεν επίλυσης των προβλημάτων που μας αφορούν άμεσα.  Αρχικά  προς τη νεοεκλεγείσα δημοτική αρχή και στη συνέχεια προς τους οραματικούς της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Δυστυχώς για τους ευελπιστούντες, η δημοτική αρχή επικαλείται σχετική αναρμοδιότητα  εμμένοντας σε μια καθαρά γραφειοκρατική και μυστικοπαθή διεκπεραίωση του ζητήματος  και η κυβέρνηση του «στις 25 βγαίνουμε στις 26 κλείνει» αποδείχτηκε πολύ κατώτερη των περιστάσεων. Δεν γνωρίζουμε αν πρόκειται για απουσία πολιτικής βούλησης ή για πολιτική αδυναμία (που δεν θα ήταν η πρώτη), γνωρίζουμε όμως ότι η σχέση κυβέρνησης και εταιρείας είναι άριστη αφού κάθε εβδομάδα υπογράφονται και κάποιες από τις πολυαναμενόμενες “άδειες ρουτίνας”. Το ζητούμενο είναι ότι η καταστροφή του βουνού τον τελευταίο χρόνο έχει επιταχυνθεί και έχει μπει στη φάση του μη αναστρέψιμου.

Η εταιρεία, που τα τελευταία δύο χρόνια έχει βραβευτεί πολλάκις για την εταιρική της υπευθυνότητα, από τη μία συνεχίζει να επιτίθεται, να καταστρέφει, να λεηλατεί και να ρυπαίνει το περιβάλλον και από την άλλη να διαφθείρει και να εξαπατά την κοινωνία της ΒΑ Χαλκιδικής.

Όσο για την τυφλή και αδέκαστη Δικαιοσύνη, θα συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμη να παράγει δικογραφίες και να ασχολείται με τον εκφοβισμό των αντιδρώντων στη μεταλλευτική δραστηριότητα αφού ο αριθμός των διωκόμενων και το φάσμα των κατηγοριών (ειδικά το τελευταίο διάστημα) αυξάνεται δραματικά.

Είμαστε μόνοι μας λοιπόν, μόνοι ενάντια σ’ ένα συμπύκνωμα ξενόδουλης υποτέλειας και νταβατζίδικης ξετσιπωσιάς  και ο κλήρος ξαναπέφτει σ’ εμάς τους άμεσα ενδιαφερόμενους και σε όσους αντιλαμβάνονται το μέγεθος του προβλήματος.

Μόνη λύση, μόνη διέξοδος ο αδιαμεσολάβητος και ακηδεμόνευτος αγώνας. Ο αγώνας που με τη φαντασία και την αποφασιστικότητά του εδώ και δέκα χρόνια κατάφερε να γνωστοποιήσει παντού στον πλανήτη τα απολύτως δίκαια αιτήματά του:

-Αποχαρακτηρισμός ολόκληρης της περιοχής από μεταλλευτική και αποκατάστασή της από τον κύριο υπεύθυνο, το ελληνικό κράτος.

-Φθίνουσα πορεία και τελικά οριστικό κλείσιμο (στην εξάντλησή του) του ενεργού μεταλλείου των Μαύρων Πετρών (που μέχρι το 2012 απασχολούσε μόλις 350 μεταλλωρύχους), ακολουθώντας – τολμώντας το λαμπρό παράδειγμα αυτοδιαχείρισης των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ στη Θεσσαλονίκη και των Ρομπέν του Ξύλου στην Πατρίδα Ημαθείας.

“Προστασία του περιβάλλοντος και του δημόσιου συμφέροντος” σημαίνει άμεση παύση της καταστροφής και αποχώρηση/εκδίωξη της Eldorado.

Στην κυβερνητική  επίκληση της “νομιμότητας’’ απαντάμε με τη συνέχιση του δίκαιου αγώνα.

ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΩΝ

15-16-17 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2016

ΔΑΣΟΣ ΣΚΟΥΡΙΩΝ Μ.ΠΑΝΑΓΙΑ

ΠΑΡ-ΣΑΒ(15 – 16/4) ΔΡΑΣΕΙΣ – ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤ’ ΕΠΙΦΑΣΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ  11:00 πμ ΚΟΜΒΟΣ Μ.ΠΑΝΑΓΙΑΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ  11:00 πμ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΣΤΙΣ ΣΚΟΥΡΙΕΣ

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ : 11:00 πμ ΧΟΝΤΡΟ ΔΕΝΤΡΟ

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Ιερισσός: Μια μεγάλη συναυλία για να σωθεί ένας τόπος (Βίντεο)

Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Ιερισσός: Μια μεγάλη συναυλία για να σωθεί ένας τόπος (Βίντεο)

 

15:46 | 28 Σεπ. 2014

Τελευταία ανανέωση 01:09 | 29 Σεπ. 2014

Χιλιάδες άνθρωποι συμμετείχαν στη συναυλία που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο στην Ιερισσό ενάντια στην εξόρυξη χρυσού στην περιοχή από την «Ελληνικός Χρυσός». Οι καλλιτέχνες, που συμμετείχαν εθελοντικά, έβαλαν τις δικές τους νότες στον αγώνα των κατοίκων για τη «σωτηρία ενός τόπου», όπως ανέφεραν στο κάλεσμά τους οι Επιτροπές Αγώνα και Χαλκιδικής.
«Και να που ήρθε η ώρα να σμίξουμε γι΄ άλλη μια φορά…», έγραφαν. «Τραγουδάμε για να σώσουμε, αδερφέ μου, έναν τόπο. “Δεν υπάρχει άλλος δρόμος”, μας λένε. “Το δρόμο τον φτιάχνουμε εμείς”, τους απαντάμε. Με αγώνες, λόγια, μουσικές, εικόνες». Στη συναυλία, την οποία αναμετέδωσε και το Tvxs.gr, συμμετείχαν οι Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Σωκράτης Μάλαμας, Γιάννης Αγγελάκας, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Γιάννης Χαρούλης, Παύλος Παυλίδης και B Movies, Ματούλα Ζαμάνη και οι μουσικοί τους.
Μπήκαν στο χωριό τα ΜΑΤ:…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 612 επιπλέον λέξεις