ιστορία, storia

“Η επίθεση επεκτείνεται στην ιστορική μνήμη των εκμεταλλευόμενων”

των Alex De Gironimo* – Luciano Vasapollo

“Αναρωτιέμαι τι κρύβεται πίσω από αυτήν την διερεύνηση του Paolo Persichetti αν όχι η θέληση να μας κλείσουν το στόμα, να μην αφηγούμαστε εκείνη την ιστορία της δεκαετίας του ’70 με όλα τα λάθη, και όλες τις αντιφάσεις, αλλά είναι μια πολιτική ιστορία αυτής της χώρας”. Συνέντευξη στον Luciano Vasapollo, που πραγματοποιήθηκε από τον Alex De Gironimo, της εφημερίδας Il Faro di Roma, για την απίστευτη διερεύνηση και κατάσχεση ερευνητικού υλικού εις βάρος του Paolo Persichetti.

*****

Ένα ανησυχητικό γεγονός συνέβη πριν από λίγες ημέρες. Ένας από τους ταξιδιωτικούς μας συντρόφους, από τη γενιά που ακολούθησε τη δική μου, και ο οποίος υπήρξε σαν εμένα ένας πολιτικός κρατούμενος και σήμερα είναι ένας ερευνητής δημοσιογράφος, ο Paolo Persichetti, υποβλήθηκε σε μια παράξενη έρευνα από αστυνομικούς κατόπιν εντολής ενός δικαστή που εργάζεται στην Εισαγγελία της Ρώμης”, λέει ο καθηγητής Luciano Vasapollo, καθηγητής με πλήρη τίτλο Οικονομικών στo Panepistòhmio Sapienza, σε συνέντευξη από τον FarodiRoma κατά την επιστροφή του από την Μπολόνια, όπου μίλησε σε μια δημόσια εκδήλωση υπέρ του Persichetti και των φερόμενων τρομοκρατών των οποίων η Γαλλία έχει υποσχεθεί την έκδοση στην Ιταλία (νομικά δύσκολο να χορηγηθεί).

Για τι πράγμα κατηγορήθηκε ο Paolo Persichetti;

Ο Paolo πλήρωσε βαρύτατα με τη φυλακή και έπειτα την ημιελευθερία παρά το γεγονός ότι δεν διέπραξε εγκλήματα αίματος. Σήμερα κατηγορείται και πάλι για «ανατρεπτική ένωση», εκεί όπου δεν υπάρχουν συγκεκριμένα γεγονότα, ούτε καν τα ονόματα άλλων συνεργατών.

Ούτε εξηγείται με τι τρόπο θα προωθούσε ανατρεπτικές ενέργειες, αν όχι, ερευνώντας και αφηγούμενος τα χρόνια του μολυβιού και τις αντιφάσεις του Κράτους που θα έπρεπε να υπερασπίζεται το Σύνταγμα, αντίθετα από την πλευρά του το ανέστειλε για να θεσπίσει τους ειδικούς νόμους που επέτρεπαν τις καταδίκες συντρόφων που δεν είχαν διαπράξει εγκλήματα αίματος.

Δυστυχώς, και σήμερα υπάρχει ένα γενικό σχέδιο για την επιβολή (στην Ιταλία και στον κόσμο) ως μόνη δυνατή αλήθεια αυτή του ισχυρού και, κατά συνέπεια, για την καταστολή κάθε πιθανότητας να ζούμε ενάντια σε αυτήν και να μην τυποποιούμε τη σκέψη, συμμορφούμενοι με ένα κυρίαρχο κοινωνικό ή πολιτιστικό μοντέλο.

Θέλουν να χτυπήσουν τις νεότερες γενιές που επιθυμούν να διατρέξουν τη σύγκρουση ακόμη και προτού εκδηλωθεί. Είναι η προληπτική επίθεση στην πιθανότητα-δυνατότητα ενός άλλου κόσμου έξω από τους αδίστακτους νόμους του κεφαλαίου, είναι η στρατηγική της αποκλίνουσας επικοινωνίας για τον απόλυτο έλεγχο των ζωών, μέσα σε ένα πλαίσιο όπου η ιστορική μνήμη του να ζεις διαφορετικά έρχεται σε σύγκρουση με την επιπεδότητα, την ομοιομορφία της πραγματικότητας που θέλουν να μας επιβάλουν και πως οι επαναστατικές φιγούρες θα επαναφερθούν μέσα σε μια εικόνα υποταγής ή τρέλας και θα καταντήσουν στις διάφορες μορφές της σύγχρονης δουλείας.

Καθηγητά Vasapollo, μα είναι δυνατόν να αντιταχθούμε σε μια τέτοια στρατηγική;

Σήμερα καλούμαστε σε μια μάχη ταξικής κουλτούρας στην οποία η σύγκρουση συνίσταται στην ενεργό επανάληψη ενός πολιτιστικού πολιτικού σχεδίου, ή μάλλον στη δημιουργία συνθηκών για την καθημερινή επανάσταση και την ταξική πολιτική κουλτούρα, η οποία ξεκινώντας από την ιστορία μπαίνει στο παρόν στις προκλήσεις του σήμερα.

Πρέπει να είμαστε καλλιεργημένοι για να είμαστε ελεύθεροι, όπως έλεγε ο κουβανός ποιητής José Martì και να παράγουμε κοινωνική γνώση, ποτέ να δεχόμαστε πως κάποιος το κάνει για εμάς, στη θέση μας.

Αλλά στη σημερινή Ιταλία υπάρχει μια μη βίαιη στράτευση προς υποστήριξη εκείνων που διώκονται σήμερα, όπως οι μετανάστες που ρίχνονται πίσω στη θάλασσα και, ακριβώς, προς τους πλέον ηλικιωμένους εξόριστους αγωνιστές στο Παρίσι;

Αυτή είναι η χώρα με αριστερά και δεξιά που ισοδύναμα παλεύουν ενάντια σε συνεπείς επαναστάτες κομμουνιστές ή απλά ενάντια σε εκείνους που με συνέπεια δεν συμφωνούν να ομαλοποιηθούν, να συμμορφωθούν. Η απλοποίηση της ιστορίας είναι το αποτέλεσμα της θέλησης για εξουσία που οδηγείται στις ακραίες συνέπειές της.

Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να συνεχίσουμε υπομονετικά να πολεμούμε και να καταθέτουμε μαρτυρία με ενεργό και μαχητικό τρόπο, στρατευμένο.

Με τον Persichetti τις τελευταίες εβδομάδες είχαμε μιλήσει για μια εκστρατεία πολιτικής και ανθρώπινης αλληλεγγύης υπέρ των συντρόφων της γενιάς μου στα χρόνια ’70 που έλαβαν πολιτικό άσυλο στη Γαλλία πριν από σαράντα χρόνια. σήμερα έχουν μια οικογένεια, παιδιά, μια ζωή. Αλλά τώρα η λογική της εκδίκησης επιστρέφει, ζητώντας την έκδοσή τους στην Ιταλία, για να εκτίσουν μια ποινή που επιβλήθηκε πριν από μισό αιώνα.

Ο σύντροφος που απαντά στο όνομα Paolo Persichetti, υποβλήθηκε σε έρευνα με την παρουσία πολλών αστυνομικών. πριν από λίγες μέρες, επειδή γράφει βιβλία, όπως πολλοί από εμάς που αφηγούμαστε μια ιστορία αλλά μιλάμε γι’ αυτήν πραγματικά, στα γεγονότα, και δεν αποδεχόμαστε οι ισχυροί να λεν «η ιστορία είμαστε εμείς», γιατί Εμείς είμαστε η ιστορία, η ταξική ιστορία, η ιστορία του προλεταριάτου. Αυτή είναι η ιστορία, και όχι εκείνη για την οποία μιλούν αυτοί με τις απόλυτες αλήθειες τους.

Και ο Πάολο έχει ένα παιδάκι με σοβαρή ασθένεια, ένα μειονέκτημα, handicap, και πήγαν να τον πάρουν ακριβώς μπροστά στο σχολείο αυτού του παιδιού πριν από τρεις ημέρες, τον πήραν σπίτι και έκαναν μια έρευνα αποσπώντας βιβλία και έγγραφα που γράφτηκαν για την προετοιμασία ενός νέου βιβλίου για τη δεκαετία του ’70.

Μετά τον πρώτο τόμο ετοίμαζε τον δεύτερο, τον οποίο έπρεπε να παραδώσει στους εκδότες τον αύγουστο και όλο το υλικό του αφαιρέθηκε, το απομάκρυναν. Και τα ιατρικά αρχεία του γιου του αφαιρέθηκαν, πήραν επίσης οικογενειακές αναμνήσεις.

Αναρωτιέμαι τι βρίσκεται πίσω από αυτήν την αναζήτηση, αν όχι η θέληση να μας κλείσουν το στόμα, να σιωπήσουμε, να μην μιλάμε για εκείνη την ιστορία της δεκαετίας του ’70 με όλα τα λάθη, και με όλες τις αντιθέσεις, αλλά είναι μια πολιτική ιστορία αυτής της χώρας.

Μια πολιτική ιστορία πολλών οργανώσεων της ταξικής αριστεράς που αντιτάχθηκαν στις σφαγές, τις φασιστικές συμμορίες, τις αποκλίνουσες μυστικές υπηρεσίες, την ατιμώρητη πολιτική σφαγών της χώρας, η οποία συχνά οδηγούνταν και από τομείς των μυστικών υπηρεσιών της CIA και των ΗΠΑ.

Όμως η έννοια των συμπεριφορών αυτού του τύπου, όπως το αίτημα έκδοσης των συντρόφων στο Παρίσι ή αυτή η αβάσιμη διερεύνηση του Paolo, δεν ανταποκρίνεται μόνο σε μια δικαστική λογική, αλλά αναλαμβάνει τα χαρακτηριστικά της εκδίκησης για να μας κρατήσει σιωπηλούς, και του πολιτικού εκφοβισμού που απευθύνεται στους πολλούς νέους, στα παιδιά στους άνεργους και σε εκείνους που θα ήθελαν να αναζητήσουν έναν συλλογικό δρόμο διέξοδο από μια κατάσταση στην οποία οι τελευταίες γενιές εξαναγκάζονται στην επισφαλή εργασία και ζωή.

Αλλά δεν είναι καθαρά ουτοπικό να προσπαθoύμε να αντιταχθούμε στην αλήθεια που επιβάλλουν οι εισαγγελείς σε αυτές τις περιπτώσεις; 

Μας λένε ότι μετά από σαράντα χρόνια, εάν έγραψες κάτι στους τοίχους που δεν έπρεπε να κάνεις, έρχονται να σε πάρουν, πληρώνεις για τα πάντα και έτσι δεν έχεις κανένα δικαίωμα στην ιστορία.

Δεν θέλω να μείνω σιωπηλός, δεν το έκανα στα δεκαπέντε, δεν το κάνω σήμερα στα εξήντα πέντε.

Λέγαμε για τι κατηγορήθηκε ο Πάολο; Κατηγορήθηκε για ανατρεπτική ένωση. Ο ποινικός κώδικας, του οποίου το άρθρο 270, λέει ότι η ανατρεπτική ένωση αποτελείται από πολλά άτομα, πρέπει να διαπράξουν αδικήματα.

Ποιο είναι το αδίκημα, να γράφεις βιβλία; Ποιο είναι το όνομα αυτής της ένωσης; «Πολιτιστικός σύλλογος με σκοπό τη λαϊκή και ταξική μνήμη;»

Ποια είναι η κατηγορία; Μιλώ στους δικαστές που θα έκαναν καλά να παραδεχτούν ότι έφαγαν μια σφαλιάρα, έχουν κάνει λάθος. γιατί τώρα γύρω από αυτές τις ιστορίες υπάρχουν εκατοντάδες βιβλία, εκατοντάδες χιλιάδες σελίδες και δημόσια έγγραφα, χωρίς Κρατικό μυστικό εδώ και χρόνια.

Εκτός από το Contropiano που είναι η εφημερίδα μας, πρέπει να ευχαριστήσω δημόσια τον δικό σας FarodiRoma. Μια εφημερίδα που κάνει μια εκστρατεία και μας βοηθά για τους συντρόφους στη Γαλλία, για τον Πάολο κ.λπ., γιατί μας βοηθούν στο συνταγματικό δικαίωμα στην ελεύθερη σκέψη, στον ελεύθερο λόγο, στην ελευθερία να γράφουμε.

Η FarodiRoma και πολλοί φίλοι, συμπεριλαμβανομένων χριστιανών της βάσης, μας βοηθούν δίνοντας μας το δικαίωμα να μιλούμε, να αφηγούμαστε ιστορίες διότι πρέπει να συνεχίσουμε να κάνουμε ιστορία.

Σύντροφοι ηλικιωμένοι σαν εμένα και νέοι, παιδιά στα οποία δεν είναι εγγυημένο ένα μέλλον, εμείς δεν θέλουμε να τα παρατήσουμε, δεν τα παρατάμε, εσείς είστε μέρος της τάξης που συνεχίζει την πολιτιστική, κοινωνική, πολιτική και συνδικαλιστική μας εμπειρία, ο καθένας μέσα στο δικό του πλαίσιο, ο καθένας με τα δικά του μέσα, ο καθένας με τις δικές του μορφές και με τους τρόπους που δίνει το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο, χωρίς μύθους και χωρίς εξτρεμισμούς.

Και είμαστε συνέχεια αυτής της ιστορίας εμείς, της σκληρής σύγκρουσης κεφαλαίου-εργασίας στην Ιταλία από τη μεταπολεμική περίοδο έως σήμερα. Εάν θέλουμε να επικεντρωθούμε στο περιβάλλον της λεγόμενης πνευματικής εργασίας, έχουμε ανάγκη την λαϊκή και ταξική κουλτούρα.

Καθηγητά τότε, η λογική της αποκλίνουσας επικοινωνίας για τη διαγραφή της μνήμης και της σύγκρουσης αγγίζει όλα τα μεγάλα θέματα των αντιφάσεων του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. για παράδειγμα, τα ψέματα και οι εργαλειακές μισές αλήθειες στη συμβατότητα του συστήματος αναπτύσσονται και στο θέμα της διαμάχης μεταξύ κεφαλαίου και φύσης στο οποίο αναφερθήκατε στην προηγούμενη συνέντευξή σας…

Ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής δεν κάνει διάλογο με τη φύση, δεν διαλεκτικοποιείται με τη φύση, δεν χρησιμοποιεί τη διαλεκτική με τη φύση, οικειοποιείται τη φύση. Γιατί; Τι πρέπει να κάνει το κεφάλαιο; Θέλει να μετατρέψει τη φύση σε κεφάλαιο.

Η πραγματικότητα που μας περιβάλλει είναι μια πραγματικότητα σε διαμάχη, όπου οι οικονομικές και πολιτικές συγκρούσεις κρύβονται από ψέματα. Εθνοτικοί πόλεμοι, λέγεται, θρησκευτικοί πόλεμοι, πόλεμοι για τη δημοκρατία, για τη λεγόμενη ισότητα που έπρεπε να δημιουργηθεί με μονοπολικότητα, με την παγκοσμιοποίηση, αλλά τι πραγματικά συνέβη;

Αυτό που συνέβη είναι ότι ο κόσμος βρίσκεται όλο και περισσότερο στα χέρια μερικών πλούσιων και λίγων καπιταλιστικών χωρών, και αυτό που ονόμασαν «παγκοσμιοποίηση», εγώ το ονόμασα «παγκόσμιο ανταγωνισμό» μεταξύ ιμπεριαλιστικών περιοχών που βοηθά στην καταστροφή της φύσης. Αυτός ο ανταγωνισμός είναι στοιχείο καταστροφής της φύσης.

Η σχέση, επομένως, μεταξύ του τρόπου παραγωγής και της διανομής και του αντίκτυπου με το κοινωνικό και τη φύση, εξαρτάται όλο και περισσότερο από μια σχέση εξαναγκασμού, μια σχέση, ας πούμε, μεταξύ του διακρατικού κεφαλαίου (πολυεθνικές) της διακρατικής μπουρζουαζίας και τους διάφορους χώρους επιρροής, δηλαδή νέες μορφές αποικιοκρατίας, νεοαποικιοκρατίας, συνεπώς οι νέες εθνικές οικονομίες, τίθενται πλέον σε συνάρτηση της διεύρυνσης και του επαναπροσδιορισμού των διεθνών γεωοικονομικών πόλων.

Η διαρθρωτική αντίφαση είναι μια δομική συνθήκη όχι των καπιταλισμών, προσοχή, αλλά του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής. Οι καπιταλισμοί εκπροσωπούνται με διαφοροποιημένο τρόπο, ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είναι μόνο ένας, και ο Μαρξ, με σαφή, σαφέστατο, άμεσο τρόπο, λέει: κοιτάξτε, αυτό είναι ένα από τα τρία όρια που το κεφάλαιο συναντά στην εξέλιξή του, ο καπιταλισμός δεν μπορεί να διαρκέσει για την αιωνιότητα, επειδή οι αντιφάσεις ονομάζονται: εργατικό δυναμικό. Δηλαδή; πως ονομάσαμε την αντίφαση κεφαλαίου / εργασίας; Ταξική πάλη, ο ιστορικός υλισμός.

Μετά το ίδιο το κεφάλαιο. Γιατί το ίδιο το κεφάλαιο; επειδή ο καπιταλισμός τείνει προς την πτώση του ποσοστού κέρδους, επομένως όχι πτώση της μάζας του κέρδους, αλλά του νόμου που περιγράφει την τάση πτώσης του ποσοστού κέρδους.

Και η τρίτη αντίφαση είναι η περιβαλλοντική.

16 Ιουνίου 2021 – © Αναπαραγωγή δυνατή κατόπιν ρητής συναίνεσης της σύνταξης του CONTROPIANO Τελευταία μετατροπή: 16 Ιουνίου 2021, ώρα 7:45

Θέματα:

https://contropiano.org/news/cultura-news/2021/06/16/lattacco-alla-memoria-storica-degli-sfruttati-0139869

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s