μεγαλείο χαρακτήρα!, grandezza carattere !

Ο μαχόμενος δημοσιογράφος. Συνέντευξη στον Claudio Locatelli

Claudio Locatelli, Τριάντα ετών, από το Curno στην επαρχία Μπέργκαμο, είναι ένας από τους διεθνείς μαχητές που εντάχθηκαν στις κουρδικές τάξεις των YPG για να πολεμήσουν εναντίον του ISIS. Ήταν από τους απελευθερωτές της Raqqa στη Συρία: με τα όπλα στο χέρι αντιμετώπισε τους πολιτοφύλακες του Χαλιφάτου και όταν μπορούσε γύριζε σκηνές αγώνα, παρέχοντας έτσι μια πολύτιμη άμεση δημοσιογραφική μαρτυρία στο πεδίο των μαχών. Ήταν στην Tabqa που τον ονόμαζαν «δημοσιογράφο – μαχητή». Είναι επίσης ο συντάκτης του βιβλίου «No surrender», που γράφτηκε σε συνεργασία με τον Alberto Marzocchi και συνεχίζει να διαδίδει και να ευαισθητοποιεί για την υπόθεση ενάντια στη  νοοτροπία του τρόμου, της κουρδικής αντίστασης και της επανάστασης στη Rojava στη σελίδα: https://www.facebook.com/Claudio-Locatelli-Il-giornalista-combattente-1918536748367010/

Locatelli, από τι γεννήθηκε αυτή η δραστική επιλογή να ενταχθείτε με τους κούρδους για να πολεμήσετε τους τζιχαντιστές στη Μέση Ανατολή;

Πρώτον, για έναν λόγο συνέπειας: δεν μπορούμε πάντα να ισχυριζόμαστε ότι είμαστε ενάντια στα κακά του κόσμου και στη συνέχεια να μην κάνουμε τίποτα γι ‘αυτό. Πρώτα απ ‘όλα πρέπει να βάλουμε τα χέρια μας στη λάσπη, να βουτήξουμε στην πρώτη γραμμή. Για να αλλάξουμε τα πράγματα πρέπει να εργαστούμε σε πρώτο πρόσωπο, να αντιμετωπίσουμε τα προβλήματα: λάβετε υπ όψιν για παράδειγμα ότι βρισκόμουν ήδη στο μέτωπο του σεισμού στην Amatrice, ακόμη νωρίτερα στην Εμίλια και στο Abruzzo και στο Veneto μετά την πλημμύρα. Ο δεύτερος λόγος είναι πιο συναισθηματικός: το 2014 υπήρξε εκείνο το μεγάλο κύμα βιαιοτήτων που μετατράπηκε σε μια γενοκτονία εις βάρος των γυναικών Yazidi. Εντυπωσιάστηκα πολύ από τις εικόνες που διοχέτευσαν οι ειδήσεις στην τηλεόραση, όπου υπήρχε ένας ολόκληρος λαός στο Σενγκάλ, μια πόλη που βρισκόταν στην ορεινή περιοχή με το ίδιο όνομα στο Ιράκ, η οποία δέχτηκε επίθεση από το Isis. Στη συνέχεια, το 2015 πήγα ως διεθνής παρατηρητής κατά τη διάρκεια του Νεβρόζ, κουρδικοί εορτασμοί, στην κουρδική πρωτεύουσα Ντιγιαρμπακίρ της Τουρκίας και συνάντησα εκεί στα στρατόπεδα Yazidi ολόκληρες οικογένειες προσφύγων, στις οποίες, όμως, έλειπαν οι κόρες. Αυτές είχαν απαχθεί και εξαναγκάστηκαν να γίνουν σκλάβες του σεξ από τους άνδρες του Χαλιφάτου, κατάλληλες μόνο στην ευχαρίστηση εκείνων των θηρίων: για μένα όλα αυτά ήταν ανυπόφορα. Αυτός ο τρόπος σκέψης, η ιδέα ότι υπήρχαν ακόμα οργανωμένες πραγματικότητες που έβλεπαν τις γυναίκες σαν αντικείμενα, σαν δευτερεύουσες πραγματικότητες για μένα δεν ήταν πλέον αποδεκτό. Αυτοί οι λόγοι με έσπρωξαν να διακινδυνεύσω τη ζωή μου σε πρώτο πρόσωπο. Θέλω όμως να διευκρινίσω ότι το ISIS δεν είναι μόνο μια τρομοκρατική ομάδα. Το Isis είναι φασισμός, είναι σεξισμός, είναι θρησκευτικός ριζοσπαστισμός, είναι η ιδέα πως μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη βία στην πολιτική, με λίγα λόγια, όλα αυτά τα πράγματα κατά των οποίων έχω αγωνιστεί πάντα στη ζωή μου, προφανώς όχι με το καλάσνικοφ στο χέρι, ενώ στη Συρία ήταν καθήκον να το κάνω και με αυτό τον τρόπο.

Γιατί γοητευτήκατε τόσο πολύ από το κουρδικό ζήτημα και ιδιαίτερα από τις Ypg;

Εκτός από το να πολεμούμε ενάντια σε κάτι πρέπει πάντα να παλεύουμε για κάτι: ας το παραδεχτούμε, δεν θα είχα κατέβει να θέσω σε κίνδυνο τη ζωή μου μόνο και μόνο για την καταπολέμηση του ισλαμικού κράτους, το έκανα και για να φέρω κάτι καλύτερο. Οι YPG, οι YPJ, οι αντρικές μονάδες και οι γυναικείες μονάδες της πρώτης αντίστασης της Kobane το 2015, είναι ίσως ο κύριος λόγος για τον οποίο αποφάσισα να πολεμήσω. Ήταν και εξακολουθούν να είναι μια ελπίδα για ολόκληρο τον κόσμο. Όταν στις 17 του οκτωβρίου 2017 έπεσε η Raqqa, δεν υπήρξε ένας άνθρωπος στον κόσμο που δεν χάρηκε, που δεν ήταν περήφανος για το αίμα των νεκρών συντροφισσών και συντρόφων μου που έπεσαν για να την απελευθερώσουν και να ελευθερώσουν ως εκ τούτου ολόκληρο τον κόσμο. Το κουρδικό ζήτημα εμπλέκεται σε αυτό, οι κούρδοι είναι ο πρώτος καταπιεσμένος λαός, χωρίς εδαφικότητα, έδωσαν τα πάντα για μας. Θυμάμαι ότι η μάχη τους εναντίον του ISIS είναι μια μάχη για ολόκληρο τον κόσμο. Επί πλέον υπάρχει η επανάσταση για τις γυναίκες, μια επανάσταση που ο κουρδικός λαός στην Rojava οδηγεί με αποφασιστικότητα και δύναμη.

Επί του παρόντος, τα φώτα της δημοσιότητας των μέσων μαζικής ενημέρωσης επάνω στα συριακά γεγονότα φαίνεται να έχει σκιάσει, σαν να έχει τελικά ηττηθεί οριστικά το ISIS, και παρ ‘όλα αυτά συνεχίζονται οι μάχες, έτσι δεν είναι;

Ακριβώς, απολύτως! Πρώτα απ ‘όλα θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι το Isis δεν νικήθηκε ως νοοτροπία, στην πραγματικότητα είναι πρωτίστως ένας τρόπος σκέψης. Ένας εξτρεμιστικός τρόπος που θα ήθελε τη γυναίκα μόνο στην κουζίνα, μια στάση, μια συμπεριφορά, μια οπτική των πραγμάτων που ο καθένας και από από εμάς θα μπορούσε να αναλάβει. Θυμάμαι ότι οι ευρωπαίοι τρομοκράτες που εντάχθηκαν στο ISIS, συχνά άνθρωποι απροσάρμοστοι, ήταν υποκείμενα με αυτή τη νοοτροπία. Οπότε αυτή η φάση εξακολουθεί να υπάρχει εκεί πέρα. Αντίθετα, στρατιωτικά αντιστέκεται στο Αφγανιστάν και τη Λιβύη, υπάρχουν κύτταρα στη Βοσνία και την Αλβανία και μικρότερα στην Ιταλία, το Βέλγιο, τη Γαλλία και το Λίβανο. Θυμάμαι ότι μόνο πριν από δύο μήνες οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες οδήγησαν σε 14 συλλήψεις μεταξύ των δικτύων τζιχαντιστών. Στο Udine ένα αγοράκι παραλίγο να τινάξει στον αέρα τον εαυτό του σε ένα γυμνάσιο. Το Isis εξακολουθεί να υπάρχει, αλλά με διαφορετικό τρόπο. Έχουμε εξολοθρεύσει το κύριο στρατιωτικό κέντρο τους, αλλά πρέπει ακόμα να πολεμήσουμε σε υψηλά επίπεδα. Στη Συρία, στην περιοχή του Ευφράτη, στα σύνορα με το Ιράκ, αναμένουμε να συλλάβουμε τον Abū Bakr al-Baghdādī ήτοι τον ιδρυτή του Isis τους προσεχείς μήνες. Ήδη τον περασμένο μήνα συλλάβαμε τον εκπρόσωπό τους και ακόμη νωρίτερα έναν από τους αρχιτέκτονες της επίθεσης της 11ης σεπτεμβρίου, που κατέληξε στις φυλακές του Assad και στη συνέχεια στρατολογήθηκε με το Χαλιφάτο. Συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, πολεμούμε, παρά το γεγονός ότι ο κόσμος στράφηκε προς την άλλη πλευρά. Η άλλη ζώνη μάχης στη Συρία αυτή τη στιγμή είναι η ερημική περιοχή, όπου βρίσκονται μικρά χωριά. Σήμερα είναι εκεί ο Botan, ένα αγόρι από τη Varese με τον οποίο πολέμησα στην Raqqa, ο Paolo «Azadi» και πολλοί άλλοι σύντροφοι μου συμπολεμιστές.

Από τα διαρρεύσαντα νέα, φαίνεται ότι οι στρατιώτες του Χαλιφάτου είχαν εξειδικευμένα, σύγχρονα όπλα, ποιοι τους τα προμηθεύουν;

Το Isis ή το Daesh υποστηρίχθηκε από τα ταμεία της Σαουδικής Αραβίας και του Quatar. Θυμάμαι λοιπόν ότι αρχικά οι ΗΠΑ και η Ευρώπη χρηματοδότησαν επίσης τζιχάντ ομάδες ενάντια στον Assad. Ορισμένα από τα χρήματα που προέρχονται από τους φόρους μας και από τους υπόλοιπους ευρωπαίους φορολογούμενους κατέληξαν επίσης σε αυτές τις ομάδες, μερικές από τις οποίες έφτασαν στη συνέχεια να ενωθούν με το ISIS. Όταν κάποιος λέει ότι η Αμερική έχει δημιουργήσει το ISIS, είναι λάθος: μάλλον είναι σωστό να πούμε ότι η Αμερική δημιούργησε το υπόβαθρο από το οποίο γεννήθηκε το ISIS. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε ότι το Χαλιφάτο έχει ισχυρές διεθνείς ρίζες, καταφέρνει να αποκτά «ισλαμικές δωρεές» από διάφορα μέρη του κόσμου. Όσον αφορά τα όπλα, μπορώ να σας πω ότι, ενώ για παράδειγμα στη Raqqa εμείς χρησιμοποιούσαμε drones με απλές κάμερες, το ISIS χρησιμοποίησε οπλισμένα drones, έκαστο των οποίων έχει κόστος περίπου 60.000 ευρώ. Ας μιλήσουμε λοιπόν για τα τεράστια χρηματικά διαθέσιμα.

Οι αμερικανοί που είχαν κάποτε βοηθήσει την κουρδική επίθεση, φαίνεται να έχουν παρατήσει τους συμμάχους τους: τι σου ανέφεραν οι σύντροφοί σου σχετικά με αυτό;

Οι αμερικανοί υπήρξαν ναι σύμμαχοι μας,αλλά μόνο στρατιωτικά. Ποτέ δεν αποδεχθήκαμε κάποιον πολιτικό συμβιβασμό στην επανάσταση της Rojava. Θυμάμαι ότι ακόμη και ο Κάστρο στην πρώτη φάση της επανάστασης του στην Κούβα άντλησε κεφάλαια που είχαν συγκεντρωθεί στις ΗΠΑ. Στην αρχική φάση μια επανάσταση δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς συμμάχους. Γνωρίζουμε πολύ καλά ότι η Αμερική δεν είναι σύμμαχος εμπιστοσύνης. Αν είχατε τον τρόπο να διαβάσετε το βιβλίο μου, θα είχατε διαβάσει ότι ακόμα και προτού επαληθευτεί αυτό, γνωρίζαμε ότι εκείνη που αποκαλούσα «ημέρα προδοσίας» θα έρθει: όχι επειδή είμαστε προφήτες, αλλά επειδή γνωρίζουμε να διαβάζουμε την ιστορία, ήταν σαφές ότι θα γίνονταν αυτό. 

Οι αμερικανοί ήταν η αεροπορία μας ενάντια στους ισλαμιστές τρομοκράτες, αλλά δεν υπήρξαν τέτοιοι στην Αφρίν. Στις 18 μαρτίου η ελεύθερη πόλη μας έπεσε, εισέβαλε πίσω από τις πλάτες μας η Τουρκία. Οι αμερικανοί μας εγκατέλειψαν, αφήνοντάς τους να εισβάλουν στα μέρη μας μετά από έναν ανταρτοπόλεμο δύο μηνών, που διεξήχθη εναντίον ενός στρατιωτικού συνόλου που είχε εξοπλισμό που δεν μπορούσαμε να αντιμετωπίσουμε. Εκεί χάσαμε εκατοντάδες συντρόφους και συντρόφισσες. Ένα πράγμα που μπορώ να προσθέσω είναι ότι επί του παρόντος μια άλλη θέση είναι εκείνη της Γαλλίας, η οποία θέλει να αποκαταστήσει μια παγκόσμια σύλληψη-επιρροή ισχυρής γεωπολιτικής. Έχουν αναπτύξει στρατεύματα στο έδαφος, τα οποία δεν χρησιμοποιούν. Συντονίζονται μαζί μας από την άποψη της εφοδιαστικής, αλλά δεν κάνουν τίποτα αυτή τη στιγμή. Ελπίζουν ότι από τη στιγμή που θα φύγουν οι αμερικανοί θα μπορούν να πάρουν τον έλεγχο της περιοχής υφαίνοντας μια συμμαχία μαζί μας. Είμαστε πολύτιμοι τόσο για τους αμερικανούς όσο και για τους γάλλους, επειδή αποτελούμε την τελευταία σταθερή πραγματικότητα ενάντια στο ισλαμικό κράτος, δεν στεκόμαστε στο πλευρό του Άσαντ που δεν είναι σύμμαχός μας, αλλά δεν είναι ούτε και εχθρός μας.

Αυτή τη στιγμή, απ’ ότι γνωρίζετε, πόσοι ιταλοί είναι στρατευμένοι και πολεμούν ανάμεσα στις κουρδικές γραμμές;

Μπορώ να σου πω ότι από το 2015 περίπου είκοσι ιταλοί έχουν συμμετάσχει στην επίθεση εναντίον του ISIS με το κουρδικό στρατό. Υπήρχαν τέσσερις από εμάς στη Raqqa: εγώ, ο Botan, ένα αγόρι από το Τορίνο και ένα άλλο αγόρι από τη Senigallia.

Θα ξαναφύγεις για το μέτωπο;

Έδωσα την συμβολή μου, θέτοντας τη ζωή μου σε κίνδυνο, αλλά η μάχη δεν σταματά στο πεδίο. Προς το παρόν προσπαθώ να διαθέσω τις ικανότητές μου, τα μέσα επικοινωνίας μου για να υποστηρίξω την υπόθεση. Αλλά αν η Τουρκία επιτεθεί σε ολόκληρη την επανάσταση μας, ειδικά αν επιτεθεί για να πάρει την Qamişlo, που για μένα είναι πολύ συμβολική επειδή είναι η μεγαλύτερη πόλη που έχουμε, αν δεν ήταν απλώς μια χαμένη μάχη, αλλά ολόκληρη η επανάσταση να καταρρέει, δεν ξέρω αν θα μπορούσα να μείνω εδώ να παρακολουθώ.

Μια τελευταία ερώτηση, διαφορετικού χαρακτήρα από τις προηγούμενες: σε περισσότερες από μία συνεντεύξεις, ο δημοσιογράφος σε υπηρεσία σας ρώτησε αν έχετε σκοτώσει εχθρούς. Ίσως ελπίζοντας στoν εντυπωσιασμό sensazionalità μιας απάντησης, προσποιούμενος πως ξεχνά ότι στον πόλεμο δεν πηγαίνει κάποιος για να παίξει;

Ακριβώς, συχνά θέτοντας μου τέτοιες ερωτήσεις αναζητούν τον εντυπωσιαμό, ξεχνώντας ότι είναι ένας πόλεμος. Όπως έχω πει επανειλημμένα, σιχαίνομαι τον πόλεμο: πρέπει πάντα να αποφεύγεται ως αποτυχία κάθε διπλωματίας. Βεβαίως, η κατοχή, η ζωή σε καταπίεση δεν αποτελεί εναλλακτική λύση, όπως δεν αποτελεί εναλλακτική να αφήνεις εκατοντάδες χιλιάδες γυναίκες να πεθάνουν. Δεν νομίζω λοιπόν ότι είναι μια κατάλληλη ερώτηση: δεν είναι ένα παιχνίδι, δεν βρεθήκαμε εκεί για να παίξουμε. Ήταν μια θυσία που κάναμε και πολλοί από μας πέθαναν.

Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δύο εμπνευσμένες προσωπικότητες της διαδρομής μου ήταν ο Νέλσον Μαντέλα και ο Φιντέλ Κάστρο. Το 2008 είχα δώσει το λόγο μου ότι θα πήγαινα στην κηδεία και των δύο και έτσι έγινε. Το 2013 ήμουν στην κηδεία του Μαντέλα και το 2016 σε εκείνη του Κάστρο. Αυτό για να εξηγήσω ποια είναι η ψυχολογική και πολιτική μου πορεία, και πώς έφτασα να επιλέξω να αφιερώσω τη ζωή μου σε κάτι τόσο βαθύ όπως εκείνο για το οποίο μιλήσαμε.

 – © Αναπαραγωγή δυνατή κατόπιν ρητής συναίνεσης της σύνταξης του CONTROPIANO

Τελευταία μετατροπή: STAMPA

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Από το άτομο στην κοινωνία, η ουσιαστική ουτοπία της Ροζάβα, Rojava

Το βιβλίο της γερμανικής ιστοσελίδας πληροφόρησης Lower Class Magazine βγαίνει στην Ιταλία, μια μακρά έκθεση- reportage από το Κουρδιστάν που επικεντρώνεται στην ανάλυση των εργαλείων του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού και της υλοποίησής του. Σε ένα διπλό επίπεδο: εκείνο το προσωπικό, για το άτομο, την δημιουργία του νέου ανθρώπου, και εκείνο το συλλογικό, τον μετασχηματισμό της κοινωνίας

“Για εμάς ιδεολογία, τρόπος ζωής και στρατιωτικός αγώνας στέκονται μαζί, είναι το ίδιο πράγμα, είναι ένα και το αυτό. Δεν είναι ότι τριγυρνάμε με το Καλάσνικοβ στο ένα χέρι και ένα βιβλίο στο άλλο, αλλά ο τρόπος ζωής μας βασίζεται στην ενότητα της επαναστατικής σκέψης και της καθημερινής πρακτικής”.

Τα λόγια του Heval Azad, που συλλέγονται από το περιοδικό Lower Class, είναι η καρδιά της επανάστασης που βρίσκεται στα σκαριά στο Κουρδιστάν: η προσωπική πορεία του μεμονωμένου επαναστάτη και η συλλογική πορεία ολόκληρης της κοινωνίας. Αφηγημένη από πολλές απόψεις και οπτικές, πρωταγωνίστρια βιβλίων, ρεπορτάζ, ντοκιμαντέρ που προσθέτουν η καθεμιά ένα κομμάτι σε μια μοναδική και συγκεκριμένη διαδικασία, πραγματική, η διαδικασία του δημοκρατικού συνομοσπονδισμού που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Ροζάβα βρήκε μια επιπλέον φωνή στο «Μια πραγματική ουτοπία, Un’utopia concreta «: το μονοπάτι που ακολουθούν οι άνθρωποι που το χτίζουν.

Το βιβλίο, «Μια ουσιαστική ουτοπία. Τα βουνά του Κουρδιστάν και η επανάσταση στη Ροζάβα: ένα ταξιδιωτικό ημερολόγιο «που δημοσιεύθηκε στην ιταλική γλώσσα από το Rete Kurdistan (Unaltrastoria, σελίδες 220, 16 ευρώ) θα παρουσιαστεί σήμερα στο Acrobax στη Ρώμη στη Via della Vasca Navale 6 στις 18.30) . Ένα μεγάλο ρεπορτάζ, παιδί των ταξιδιών στο Κουρδιστάν μιας ομάδας γερμανών δημοσιογράφων μεταξύ του 2016 και του 2017, που αντιμετωπίζει τη Ροζάβα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, που εμβαθύνει τις ψυχές της επανάστασης και τις φυσικές αντιθέσεις της, που μέσω της αφήγησης των δημοσιογράφων του Lower Class Μagazine – ενός γερμανικού ιστότοπου πληροφοριών δραστήριου από το 2013, που αφιερώνεται στην ανάλυση γεγονότων ανά τον κόσμο, από τη Μέση Ανατολή έως τη Λατινική Αμερική – φέρνει τον αναγνώστη μέσα στην Ιστορία.

Η πραγματικότητα της επανάστασης είναι η πραγματικότητα των τόπων, που περιγράφονται και ζωγραφίζονται μεταξύ των σελίδων, καθιστώντας ευκολότερη την απεικόνιση στο φαντασιακό του περιβάλλοντος και των πρωταγωνιστών, των στόχων και των φόβων τους. Ένα δημοσιογραφικό αλλά ταυτόχρονα μαχητικό, αγωνιστικό ντοκουμέντο, ένα μείγμα ανιχνεύσιμο στις μαρτυρίες των δημοσιογράφων που έχουν ζήσει επί μήνες δίπλα στον πληθυσμό, στα σπίτια των γυναικών και στα σπίτια του λαού, των μονάδων λαϊκής άμυνας Ypg και Ypj.

Αναδυόμενο είναι το διπλό επίπεδο της επανάστασης, δύο αναγκαιότητες που συναντιούνται δίδοντας πλαστικότητα στην αλλαγή: το ατομικό επίπεδο, του ατόμου, που εννοεί την πολιτική ως κύρια δραστηριότητα της καθημερινής ζωής, και το συλλογικό επίπεδο, η κοινή πορεία προς έναν αναγνωρισμένο στόχο που συνοψίζεται καλά με την κουρδική λέξη Rehevalti, το αίσθημα κοινότητας ανάμεσα σε συντρόφισσες και συντρόφους που έχει στη βάση το σχηματισμό του νέου ανθρώπου θεωρημένο από τον αρχηγό του Pkk Ocalan. Και μέσω του νέου ανθρώπου η δημιουργία μιας νέας κοινωνίας, δυνατή μόνο μέσω της μετατροπής της ατομικής και συλλογικής νοοτροπίας.

Μέσα στις σελίδες βρίσκει χώρο η περιγραφή των τόπων, του περιβάλλοντος, του φυσικού πλούτου του, η φιλοσοφία του Ocalan, η οποία, μέσω της καθημερινής εργασίας και κατάρτισης, γίνεται συγκεκριμένη, γίνεται πραγματικότητα, η αυτοκριτική και η αυτο-ανάλυση, βασικά-θεμελιώδη εργαλεία για την προώθηση της διαδικασίας. Και υπάρχουν τα φυσικά κοινωνικά εμπόδια, η συνειδητοποίηση της ύπαρξής τους και, συνεπώς, η ανάγκη της δράσης βήμα προς βήμα, χωρίς ρήξεις ούτε επιβολές.

“Ένα από τα πιο εντυπωσιακά πλεονεκτήματα του κουρδικού κινήματος κατά τη γνώμη μου είναι ότι κατά το διάστημα αυτό κατάλαβε τη διαλεκτική των προσωπικών, συλλογικών και κοινωνικών αλλαγών στο σύνολό τους και τις έθεσε σε εφαρμογή – γράφει στο βιβλίο ο Peter Schaber, συντάκτης του περιοδικού Lower Class και το 2017 μέλος των YPG στην επιχείρηση απελευθέρωσης της Raqqa – Ένα μέρος αυτού του αγώνα λαμβάνει χώρα μέσα μας. Οι σχέσεις-δεσμοί με το καπιταλιστικό σύστημα, την πατριαρχία και το Κράτος θα ξεπεραστούν όταν τα κακά χαρακτηριστικά που κληρονομήσαμε θα εγκαταλειφθούν. Το δεύτερο επίπεδο ασχολείται με τον τρόπο ζωής στην συλλογικότητα τους, με συντρόφισσες και συντρόφους, στο περιβάλλον τους, με τον πληθυσμό. Το τρίτο επίπεδο στοχεύει στην επανάσταση της κοινωνίας στο σύνολό της, τελικά σε παγκόσμιο επίπεδο”.

Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσουμε για να κατανοήσουμε καλύτερα μια διαδικασία που προσελκύει την προσοχή πολλών δυτικών αριστερών κινημάτων, τα οποία σήμερα συχνά αδυνατούν να διατυπώσουν νέες στρατηγικές για την ανάλυση της πραγματικότητας, αλλά έχοντας επίγνωση της ανάγκης για ένα παγκόσμιο δίκτυο αντίστασης στον νεοκαπιταλισμό. Με αυτή την έννοια, είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα η εστίαση που αφιερώνει η «Μια συγκεκριμένη-ουσιαστική ουτοπία», “Un’utopia concreta”, στην οικονομία της Ροζάβα, στις νέες μορφές αυτοδιαχείρισης και συνεταιρισμού.

Από Nena News

 – © Αναπαραγωγή δυνατή κατόπιν ρητής συναίνεσης της σύνταξης του CONTROPIANO

Τελευταία μετατροπή: STAMPA

σύγχρονη σκέψη, pensiero di oggi

Τουρκία-Ευρωπαϊκή Ένωση: όλα τα μυστικά της συμφωνίας της ντροπής

Σύμφωνα με τα στοιχεία του UHNCR από την αρχή του έτους υπήρξαν τουλάχιστον 750 μετανάστες που πέθαναν στη θάλασσα. Τα τελευταία 15 χρόνια οι μετανάστες που πέθαναν ενώ προσπαθούσαν να διασχίσουν τη Μεσόγειο Θάλασσα ήταν πάνω από 30.000. Η Μεσόγειος θα μπορούσε να είναι μια θάλασσα ειρήνης, αλλά καθίσταται ένα τεράστιο νεκροταφείο προσφύγων οι οποίοι, στο 60% των περιπτώσεων, δεν έχουν ούτε όνομα ούτε ταυτότητα. Ωστόσο, το να πιστεύουμε ότι η ευθύνη για αυτή την κατάσταση είναι αποκλειστικά των ευρωπαϊκών δεξιών λαϊκισμών θα ήταν σαν να κοιτάζουμε το δάχτυλο αντί για το φεγγάρι.

Μέχρι στιγμής, όσον αφορά τα μεταναστευτικά ρεύματα, η Ευρώπη είχε μια θα ήταν λίγο να πούμε υποκριτική και αηδιαστική πολιτική.
Πρέπει να θυμόμαστε, για παράδειγμα, ότι ήταν η Ευρώπη που ήθελε να βυθιστεί το Mare Nostrum, δηλαδή, η αποστολή σωτηρίας στη θάλασσα των μεταναστών που προσπαθούσαν να διασχίσουν το Κανάλι της Σικελίας από τις ακτές της Λιβύης στο ιταλικό και το μαλτεζικό έδαφος, που έλαβε χώρα από τις 18 οκτωβρίου 2013 έως τις 31 οκτωβρίου 2014 από τις δυνάμεις του ιταλικού Στρατιωτικού Ναυτικού και της ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας μετά το ναυάγιο της Λαμπεντούζα, μια τρομερή τραγωδία που συνέβη στα ανοικτά από το μικρό νησί της Σικελίας στις 3 οκτωβρίου 2013, όταν ανατράπηκε ένα πλεούμενο από την Λιβύη στη θάλασσα προκαλώντας 368 θανάτους. Εκείνη της Λαμπεντούζα ήταν ασφαλώς μία από τις πιο σοβαρές θαλάσσιες καταστροφές στη Μεσόγειο από τις αρχές του 21ου αιώνα.

Από την 1η νοεμβρίου 2014, η Mare Nostrum ακυρώθηκε για να δώσει τη θέση της στη δράση «Triton», η οποία θεωρήθηκε αποκλειστικά ως «δράση ασφάλειας των συνόρων της ευρωπαϊκής Ένωσης» και διεξάγεται από την Frontex, την ευρωπαϊκή υπηρεσία ελέγχου των συνόρων, με στόχο, ακριβώς, να «κρατηθούν ελεγχόμενα τα σύνορα στη Μεσόγειο θάλασσα ».

Η «Mare Nostrum» θεωρήθηκε υπερβολικά ακριβή για μια μόνο χώρα της ΕΕ (9 εκατ. Ευρώ μηνιαίως για 12 μήνες). Ωστόσο, η ιταλική κυβέρνηση είχε ζητήσει πρόσθετα κονδύλια από άλλα Κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά τους τα αρνήθηκαν.

Με τη μετάβαση από την «Mare Nostrum» στην «Triton» και η Ιταλία αναγκάστηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση να θυσιάσει την αρχή της υποχρέωσης διάσωσης των ζωών στη θάλασσα στο νέο ευρωπαϊκό παράδειγμα του «ελέγχου των συνόρων», αν και στη θάλασσα. Η «Ευρώπη Φρούριο» έπρεπε να υπερασπιστεί τα σύνορά της από τους βαρβάρους εισβολείς, με γνώμονα τα χειρότερα συνθήματα των ευρωπαϊκών δεξιών και των ρατσιστών.

Και μετά υπάρχει η ντροπή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας που ανανεώθηκε μόλις πριν από δύο μήνες.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να θεωρεί την Τουρκία ως «στρατηγικό εταίρο» για τη διαχείριση των προσφύγων. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Jean Claude Juncker, μίλησε για «έναν ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο» με την Άγκυρα, απαραίτητο «για να βρεθούν λύσεις σε αυτό που μας χωρίζει». Αναμένοντας τις λύσεις, άλλα τρία δισεκατομμύρια έχουν αποσταλεί πέρα από τον Βόσπορο, φτάνοντας έτσι τα έξι δισεκατομμύρια που υποσχέθηκαν για να μπλοκαριστεί η έξοδος των συρίων προσφύγων μέσα στα τουρκικά σύνορα.

Ωστόσο, σύμφωνα με μιαν έρευνα για τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα πρώτα δισεκατομμύρια, οι δημοσιογράφοι της “The Black Sea” σε συνεργασία με το L’Espresso και την ερευνητική κοινοπραξία EIC * αποκάλυψαν ένα ανησυχητικό υπόβαθρο-παρασκήνιο: αδικαιολόγητες και υπερβολικές πιέσεις σε διεθνείς ΜΚΟ, καμία διαφάνεια, καμία εκτίμηση-αξιολόγηση των παρεμβάσεων.

Αλλά το απίστευτο είναι ότι μπροστά στο αίτημα της Γαλλίας να βρεθεί μια διαμεσολάβηση με τους Κούρδους, ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν έφθασε στην πραγματικότητα στο σημείο να ευχηθεί ο τρόμος να φθάσει στο Παρίσι – «Ελπίζω η Γαλλία να μη ζητήσει τη βοήθειά μας όταν οι τρομοκράτες θα βρουν καταφύγιο στο έδαφός της» , δηλαδή με εκείνα τα στρατεύματα των YPG, που πολεμούν εναντίον του ISIS και στα οποία ο Ερντογάν έχει κηρύξει πόλεμο μέχρι την πρόσφατη σφαγή της Αφρίν για να συνεχίσει στη συνέχεια στις περιοχές που απελευθερώθηκαν από τους κούρδους.

Είναι είδηση αυτών των ημερών ότι στην πόλη της Manbij, στην οποία βρίσκονται στρατοπεδευμένοι και αμερικανοί στρατιώτες, προετοιμάζεται μια επίθεση από τον τουρκικό στρατό και ότι μέρος των κεφαλαίων που λαμβάνει από την ΕΕ για την υποδοχή μεταναστών δαπανήθηκε από τον Ερντογάν για να αγοράσει εξοπλισμό που θα χρησιμοποιηθεί στις περιοχές που κατακτά, αναγκάζοντας χιλιάδες πολίτες να το σκάσουν, να αποδράσουν.

Μια τρέλα. Ωστόσο, σε ορισμένα από τα ίδια βασικά σημεία της συμφωνίας δεν έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή, έχουν παραβιαστεί ή υπήρξε κακοδιαχείριση από την τουρκική κυβέρνηση: Για παράδειγμα, η μη μετεγκατάσταση στην Τουρκία των σύρων που παρέμειναν μπλοκαρισμένοι στα ελληνικά νησιά και η βραδύτητα με την οποία προχωρούν πολλά έργα. Από τις 26 μεγάλες προγραμματισμένες υποδομές, συμπεριλαμβανομένων νοσοκομείων και σχολείων, ξεκίνησαν στην πραγματικότητα λιγότερες από τις μισές. 660 εκατ. ευρώ μεταφέρθηκαν απευθείας σε τρία τουρκικά υπουργεία Μετανάστευσης, Εκπαίδευσης και Υγείας, αλλά στις λεπτομέρειες των δαπανών αυτών, στα έγγραφα που αποδεικνύουν τα αποτελέσματα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπόρεσε να δώσει απαντήσεις.

*L’Espresso της 04 απριλίου 2018

 – © Riproduzione possibile DIETRO ESPLICITO CONSENSO della REDAZIONE di CONTROPIANO

Ultima modifica: STAMPA

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Οι δημοκρατικές συριακές Δυνάμεις περικυκλώνουν την Hajin

Stampa

 

607

Λαμβάνουμε και δημοσιεύουμε από δύο ιταλούς μαχητές των YPG αυτό το report για την κατάσταση στο Deir El Zor, στη Συρία, και για τις επιχειρήσεις των SDF για την απελευθέρωση των τμημάτων των εδαφών που εξακολουθούν να ελέγχονται από το Ισλαμικό Κράτος.

Le Forze siriane democratiche circondano Hajin

Στις 17 Ιουνίου η πόλη Al Dashisha απελευθερώθηκε από τις Sdf, η επιχείρηση Jezira Storm επαναλήφθηκε στις 3 ιουνίου και έχει ως στόχο την απελευθέρωση των τελευταίων περιοχών υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίες βρίσκονται στην επαρχία Hasake ανατολικά του Shaddadi. Δεκάδες χωριά έχουν απελευθερωθεί μέσα σε δύο εβδομάδες, τώρα οι SDF απέχουν μόνο 3 χιλιόμετρα από τα ιρακινά σύνορα.

Η περιοχή υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους εξακολουθεί να είναι πολύ μεγάλη, σχεδόν τόσο μεγάλη όσο ο Λίβανος, στο βορρά υπάρχουν ακόμα δεκάδες χωριά, προς τα νότια η περιοχή είναι πολύ έρημη και ακατοίκητη. Σε μόλις 15 ημέρες, από το μέτωπο του Shaddadi οι Sdf έχουν προχωρήσει 20 χιλιόμετρα. Μετά τις 15 ιουνίου, όταν τελείωσε το Ραμαζάνι, σημειώθηκε έντονη επιτάχυνση της επιχείρησης: μόλις μέσα σε 24 ώρες απελευθερώθηκε η πόλη Al Dashisha.

Ως διεθνείς μαχητές του YPG συμμετέχουμε στην επιχείρηση με το Tabur Enternational, Sheid Kendal Breiz, κάνοντας βάρδιες, εμπρός και πίσω από το μέτωπο. Οι δυνάμεις των SDF, οι οποίες εκτελούν την επιχείρηση, απαρτίζονται σχεδόν εξ ολοκλήρου από άραβες μαχητές και μονάδες βαρέων όπλων των YPJ: η περιοχή κατοικείται σχεδόν αποκλειστικά από τον αραβικό πληθυσμό και γι ‘αυτό οι SDF αποφάσισαν να προωθήσουν την επιχείρηση κυρίως στις αραβικές μονάδες των Sdf.

Η επιχείρηση είδε λίγες άμεσες μάχες και περισσότερο συγκρούσεις από απόσταση, μέχρι να καταρρεύσει η άμυνα των πολιτοφυλακών του ISIS, έτσι ώστε να προωθηθούν οι μαχόμενοι των SDF με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια και περιορίζοντας όσο το δυνατόν περισσότερο τη συμμετοχή των πολιτών, οι οποίοι έχουν εξασφαλισθεί-προστατευτεί, και μετά το τέλος των μαχών μπόρεσαν να επιστρέψουν στα σπίτια τους.26eeebe4 6839 4ed7 89c9 c607a4555891

Αντιθέτως, στη νότια περιοχή, ανατολικά του Ευφράτη, η επιχείρηση είναι σταματημένη. Αυτές τις μέρες, οι επιθέσεις από την πλευρά του Ισλαμικού Κράτους έχουν εντατικοποιηθεί γύρω από την πόλη Hajin, που απαντήθηκαν αμέσως από τις Sdf, εκδιώκοντας το, στην πόλη εκτιμάται ότι υπάρχουν ακόμα 3000 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους, συμπεριλαμβανομένων πολλών διεθνών, διοικητών και του ηγέτη του Ισλαμικού Κράτους Al Bagdadi. Πέρα από την πόλη της Hajin, δώδεκα χωριά βρίσκονται υπό τον έλεγχο των μαχητών του Isis. Οι Daesh, περιτριγυρισμένοι πλέον, στους οποίους δόθηκε η ευκαιρία να παραδοθούν, φαίνονται πρόθυμοι να αντισταθούν μέχρι το τέλος. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις, η επιχείρηση στα Νότια πρέπει να ξεκινήσει μέχρι το τέλος του μήνα.

Αν στη Βορειοανατολική περιοχή η επιχείρηση προχωρά πολύ γρήγορα, στο Νότο η κατάσταση είναι πολύ διαφορετική, δεδομένης της παρουσίας χιλιάδων πολιτοφυλάκων του Ισλαμικού Κράτους. Το Isis – το οποία εδώ και χρόνια έχει σφαγιάσει χιλιάδες ανθρώπους, απήγαγε και βίασε χιλιάδες γυναικών – φαίνεται ότι πλέον έχει τελειώσει. Βεβαίως, δεν θα είναι εύκολο να νικηθεί το ISIS στρατιωτικά και οριστικά · γνωρίζουμε ότι όταν ο εχθρός είναι περιτριγυρισμένος αγωνίζεται μέχρι τέλους.

Γνωρίζουμε ότι μετά την ήττα του ISIS, στο οποίο δύσκολα θα συνεχιστεί η υποστήριξη του διεθνούς συνασπισμού, το μέλλον της Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας της Βόρειας Συρίας θα είναι πολύ αβέβαιο. Στο έδαφος της Συρίας υπάρχουν πολλές στρατιωτικές δυνάμεις, στον πόλεμο οι ισορροπίες και οι στρατιωτικές συμμαχίες αλλάζουν συχνά και πάνω απ ‘όλα πολύ γρήγορα, αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο: οι Ypg / Ypj είναι μια αυτόνομη δύναμη, η οποία δεν εξαρτάται απολύτως από τα παιχνίδια εξουσίας που επιβάλλονται από τα ιμπεριαλιστικά Κράτη, και ως μαχητές του YPG θα υπερασπιστούμε μέχρι τέλους την επανάσταση που βρίσκεται σε εξέλιξη στα απελευθερωμένα εδάφη και, πάνω απ ‘όλα, θα υπερασπιστούμε τους λαούς που αποτελούν μέρος αυτής και που ζουν ελεύθερα σε αυτή την γη, σε αυτά τα εδάφη.

Silav û Raz Soresgeri.

Serkeftin

Azadi Pachino, Botan Sandokan

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/le-forze-siriane-democratiche-circondano-hajin

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

SiAmo Afrin (We Are Afrin) Είμαστε Αφρίν Παγκόσμια εκστρατεία συγκέντρωσης πόρων για την Afrin

Stampa

 

713

Μια παγκόσμια εκστρατεία ξεκίνησε από ακτιβιστές και διάφορες ομάδες αλληλεγγύης για να σπάσει τη διεθνή σιωπή σχετικά με την τουρκική εισβολή στην Αφρίν και την ανθρωπιστική καταστροφή που προκάλεσε. Ζητάμε από όλους τους αναγνώστες του infoaut να συμμετάσχουν στη συγκέντρωση πόρων και να αναπτύξουν τα κανάλια επικοινωνίας του SiAmo Afrin

SiAmo Afrin (We Are Afrin) Campagna globale di raccolta fondi per Afrin

Μετά την έναρξη της «Επιχείρησης Κλάδος Ελιάς» της Τουρκίας, το ειρηνικό, πολυπολιτισμικό και δημοκρατικό καντόνι της Αφρίν στη Ροζάβα (Βορειοανατολικά της Συρίας) υπέστη εισβολή, λεηλατήθηκε, πυρπολήθηκε και καταστράφηκε. Περίπου 450.000 άνθρωποι υπολογίζεται πως έχουν εκτοπιστεί τρομοκρατημένοι, αφού οι τουρκικές δυνάμεις και οι τζιχαντιστές σύμμαχοί τους, πολλοί με ρίζες στην Αλ Κάιντα και στο ISIS, έχουν πάρει τον έλεγχο της πόλης. Οι εκτοπισμένοι ζουν σήμερα σε εξωτερικούς χώρους, χωρίς αγαθά πρώτης ανάγκης όπως τρόφιμα, νερό και σκόνη γάλακτος για παιδιά. Ασθένειες όπως η φυματίωση δεν είναι μόνο παρούσες, αλλά εξαπλώνονται με κάποια ταχύτητα και ταυτόχρονα υπάρχει έλλειψη φαρμάκων και ιατρικού εξοπλισμού. Οι τοπικές ΜΚΟ, όπως η Κουρδική Ερυθρά Ημισέληνος Kurdish Red Crescent (KRC) και το Ίδρυμα Hêvî, προσπαθούν με τα λίγα διαθέσιμα μέσα για τη στήριξη των εκτοπισθέντων. Στην Shahba, η KRC δημιούργησε δύο στρατόπεδα υποδοχής: Berxwedan και Seredem. Ωστόσο, δεν μπορούν να ικανοποιούν όλες τις ανάγκες, ειδικά υπό το πρίσμα της συνολικής αδράνειας των διεθνών ΜΚΟ, πολλές από τις οποίες είναι παρούσες στη Συρία. Χιλιάδες ακόμα ζουν σε εξωτερικούς χώρους, κάτω από πρόχειρα καταφύγια χτισμένα με πλαστικό.

Η εισβολή στην Αφρίν όχι μόνο οδήγησε σε τεράστια ανθρωπιστική κρίση, αλλά και απειλεί την ειρηνική, πολυπολιτισμική και ριζοσπαστική δημοκρατία βασισμένη στην ισότητα ανδρών και γυναικών και την οικολογική αειφορία στην Rojava. Η εισβολή – με μια εθνοκαθαριστική προσήλωση – στοχεύει στον κουρδικό λαό, αλλά ταυτόχρονα επηρέασε και τις άλλες εθνοτικές και θρησκευτικές μειονότητες που υπάρχουν στην περιοχή, όπως τους Γιαζήδες και τους Χριστιανούς, οι οποίοι επί του παρόντος υπόκεινται σε αναγκαστική μεταστροφή στο Ισλάμ από τις τουρκικές δυνάμεις και τους συμμάχους τζιχαντιστές. Η τουρκική κατοχή έχει παγκόσμιες επιπτώσεις και, αν από την μια, οι λαϊκές κουρδικές αμυντικές μονάδες YPG και YPJ ήταν αυτές με τις μεγαλύτερες επιτυχίες στον αγώνα κατά του ISIS, από την άλλη μετά από αυτό που συνέβη στην Afrin τώρα έχουν στρατευτεί για την προστασία των αμάχων και αυτό δυστυχώς προκαλεί ανησυχητική αύξηση των δραστηριοτήτων του Daesh.

Αντιμέτωποι με τη συνεχιζόμενη σιωπή της διεθνούς κοινότητας που δεν καταδίκασε την τουρκική εισβολή στην Αφρίν, ενόψει της αποτυχίας των διεθνών ανθρωπιστικών οργανώσεων που δεν κινητοποιήθηκαν για την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας στους εκτοπισμένους πολίτες, όλες οι ομάδες, οι ακτιβιστές και ενώσεις αλληλεγγύης ξεκίνησαν μια παγκόσμια έκκληση και μια πρόσκληση συμμετοχής στην εκστρατεία «SiAmo Afrin» (We Are Afrin) »Είμαστε Αφρίν»

Η εκστρατεία βλέπει τη συμμετοχή δύο σημαντικών Μκο: μιας ιταλικής, της GUS (Ομάδα Ανθρώπινης Αλληλεγγύης) και μιας στην Ροζάβα που ονομάζεται Hêvî Foundation. Η εκστρατεία θα ξεκινήσει από την Ιταλία στις 25 απριλίου και θα συμπέσει με την 73η επέτειο της απελευθέρωσης της Ιταλίας από το ναζιστικό φασισμό, και αποσκοπεί στη διάδοση παγκοσμίως, θα ολοκληρωθεί με μια διεθνή αντιπροσωπεία που στοχεύει να φτάσει στη Ροζάβα στις 2 ιουνίου για να παραδώσει τους πόρους που συλλέχθηκαν.

Οι στόχοι της εκστρατείας είναι :

Να συλλέξει πόρους για τους εκτοπισμένους της Αφρίν. Την καταδίκη της παγκόσμιας σιωπής και της αδράνειας της κυβέρνησης. Να καταδικάσει την έλλειψη διεθνούς βοήθειας προς την Afrin. Αποστολή διεθνούς αντιπροσωπείας αλληλεγγύης στη Rojava Επισημαίνοντας τη σιωπηρή υποκρισία των μέσων μαζικής ενημέρωσης για το τι συνέβη στην Afrin. Να αυξήσει την προσοχή της κοινής γνώμης και να ενημερώσει για το που έχει οδηγήσει η τουρκική επιθετικότητα – που είναι ακόμη σε εξέλιξη – προς τον κουρδικό λαό και τις άλλες μειονότητες Υποστηρίζοντας τις επαναστατικές και δημοκρατικές δυνάμεις του  RojavaFacebook: Si Amo Afrin Ναι αγαπώ την Αφρίν
Twitter: @SiAmoAfrin
GUS: IoSonoAfrin@gus-italia.org Hêvî: Info@hevifoundation.org

Εδώ το crowdfunding: http://l2l.it/siamoafrinhttp://l2l.it/siamoafrin

Συμμετέχουν: 0161 Festival, Centri Sociali delle Marche, Centri Sociali del Nord Est, Ex Opg – Je so’ pazzo, green Left Weekly, Gus, Hêvî Foundation, Kascina Autogestita Popolare, Kevok Foundation, Kurdistan Solidarity Campaign, Infoaut, Istituto kurdo, Laboratorio Sociale Alessandria, la Cupa Ancona, Manchester Antifascists, Mezzocannone Occupato, Naka – North American Kurdish Alliance, No dal Molin, N.D.O., Osservatorio di genere, Pacì Paciana, Pontid’amore, Progetto Diritti Onlus, Radio 4 Rojava, Red Front Republic, Rojava Poland, Rojava Solidarity Sydney, – SAR, SRQ, Stop Sfratti, Ya Basta Êdî Bese, Yabasta! Marche.

banner 1

 

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/siamo-afrin-we-are-afrin-campagna-globale-di-raccolta-fondi-per-afrin

σύγχρονα κινήματα, movimenti di oggi

Από την Rojava: «η αντίσταση δεν μπορεί να ηττηθεί»

Stampa

 

1263

Λάβαμε και δημοσιεύουμε.

Dal Rojava: «la resistenza non può essere sconfitta»

Τη νύχτα μεταξύ 24 και 25 Απριλίου πριν ένα χρόνο η περιοχή Karackok βομβαρδίστηκε από τον τουρκικό στρατό. Το γενικό επιτελείου του Ypg καταστράφηκε από τις βόμβες, υπήρξαν 30 μάρτυρες.

Όπως και πολλοί άλλοι διεθνείς, βρισκόμασταν στην ακαδημία του YPG, στις 2 το βράδυ ξυπνούσαμε από ένα δυνατό βρυχηθμό, μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από μας, που μας χτύπησε στον ύπνο, οι συντρόφισσες μας και οι σύντροφοί μας βρήκαν το θάνατο. Η βάση μας δεν χτυπήθηκε, ίσως επειδή ήμασταν διεθνείς και επειδή ήταν μια στοχευμένη επίθεση στα κέντρα διοίκησης: οι άλλες κοντινές βάσεις και το κέντρο των μέσων μαζικής ενημέρωσης δεν απέφυγαν τα χτυπήματα από τις βόμβες που έριξαν τα τουρκικά αεροσκάφη. Ήταν η πρώτη μεγάλη επίθεση του τουρκικού στρατού κατά του Ypg, μια επίθεση στην καρδιά της Δημοκρατικής Συνομοσπονδίας της Βόρειας Συρίας. Εκείνη τη νύχτα το όρος Καρακόκ καταστράφηκε από βόμβες, τις ίδιες βόμβες που σχεδόν ένα χρόνο αργότερα σκότωσαν εκατοντάδες πολίτες στην Αφρίν.

Σε ένα χρόνο μέσα, πολλά πράγματα έχουν αλλάξει στο βόρειο τμήμα της Συρίας. Στις 17 Οκτωβρίου 2017, η πόλη Raqqa, πρώην πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους, απελευθερώθηκε μετά από μήνες σκληρών συγκρούσεων και με τη θυσία των συντρόφων και των συντροφισσών που έχασαν τη ζωή τους ή τραυματίστηκαν. Τώρα ο εχθρός έχει ένα άλλο όνομα, ονομάζεται τουρκικός στρατός, αλλά η ιδεολογία είναι η ίδια, στην πραγματικότητα υποστηρίζει και χρηματοδοτεί τζιχαντιστικές ομάδες. Ήδη πέρυσι, μετά τον βομβαρδισμό της κεντρικής διοίκησης του YPG, ήταν σαφές ότι μετά το Isis η σύγκρουση θα διαρκούσε ακόμη για πολύ καιρό και πιο σκληρή από ποτέ.
Η Συρία εδώ και επτά χρόνια βρίσκεται στο μάτι του τυφώνα μιας Μέσης Ανατολής στις φλόγες, μιας φωτιάς που καίει εδώ και δεκαετίες εξαιτίας των πολέμων που διεξάγονται από τα κράτη Έθνη, πόλεμοι που δεν κάνουν τίποτε άλλο από να υποδαυλίζουν μίσος και εντείνουν τις εθνοτικές και θρησκευτικές διαφορές.

Εμείς οι επαναστάτες είμαστε εδώ για να υποστηρίξουμε μια επανάσταση που βασίζεται στον αγώνα κατά της πατριαρχίας και την ισότητα μεταξύ των λαών. Αγαπάμε τη ζωή, τον αγώνα και την επανάσταση, έτσι αντιστεκόμαστε και υπερασπιζόμαστε από τις επιθέσεις των Εθνικών Κρατών. Οι σύντροφοι πριν από κάποιον χρόνο δήλωσαν ότι ο πραγματικός πόλεμος θα ξεσπάσει μετά την ήττα του ISIS, και αυτό συμβαίνει δυστυχώς, με κόστος χιλιάδων ανθρώπινων ζωών.
Μια ειρηνική λύση για ολόκληρη τη Μέση Ανατολή υπάρχει, ονομάζεται δημοκρατικός συνομοσπονδισμός, αναλύει και υπογραμμίζει τις αντιφάσεις και αντιθέσεις ενός καπιταλιστικού συστήματος που καταρρέει και προσπαθεί να επιβιώσει. Για εμάς, η αντίσταση είναι καθημερινή, η αντίσταση δεν μπορεί να περιοριστεί σε μία μόνο ημέρα, ζούμε για να αντισταθούμε και να αγωνιστούμε, και αγωνιζόμαστε για να αντισταθούμε σε ένα καπιταλιστικό σύστημα που βασίζεται στο κέρδος, στον αυταρχισμό και στην λεηλασία των εδαφών. Ένα Κράτος-έθνος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυτά τα θεμέλια.

Για αυτούς τους λόγους επιστρέψαμε στο βόρειο τμήμα της Συρίας, για να συνεχίσουμε να αντιστεκόμαστε, να αγωνιζόμαστε και να υποστηρίζουμε την συνομοσπονδιακή επανάσταση. Θυμίζοντας τους μάρτυρες του Κarackok, αφιερώνουμε αυτή την αντίσταση σε αυτούς. Από τους επαναστατικούς σπόρους που ρίχνουμε καθημερινά στα εδάφη αυτά, μια ημέρα θα γεννηθούν δέντρα και λουλούδια που θα δώσουν δύναμη και θάρρος σ ‘αυτούς τους λαούς.

Κάθε μέρα εμείς μαχόμαστε με αυτές τις λέξεις τυπωμένες στην καρδιά, λέξεις που απαιτούν δέσμευση και εκφράστηκαν από την Sakine Cansiz * : «Η επαναστατική εκδίκηση απαιτεί μια βαθιά ταξική συνείδηση. Το μίσος, η εκδίκηση, ο θυμός και η αγάπη εκλείπουν από το στόχο εάν δεν έχουν το σωστό υπόβαθρο. Αν η συνειδητοποίηση, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες δεν συνδέονται με ένα ιδεώδες, δεν μπορεί κανείς να μιλήσει για θάρρος, αρετή και αξιοπιστία ».

Το επαναστατικό ταξίδι είναι μακρύ, κουραστικό, γεμάτο εμπόδια και αντιφάσεις, αλλά μόνο αν αντισταθούμε και αγωνιζόμαστε μπορούμε να φτάσουμε στη γραμμή τερματισμού.

Η αντίσταση δεν μπορεί να ηττηθεί, ζει μέσα μας.

Azadi Pachino και Botan Sandokan – Μαχητές ιταλοί του Ypg

 

*Sakine Cansiz, Συν-ιδρύτρια του Pkk, σκοτώθηκε από τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες στο Παρίσι το 2013, μαζί με  άλλου δυο αγωνιστές του Pkk.

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/dal-rojava-la-resistenza-non-puo-essere-sconfitta

διεθνισμός, internazionalismo

Πολεμώντας [και πεθαίνοντας] για μια ιδέα: οι »ξένοι μαχητές» της κουρδικής ελευθερίας – Combattere (e morire) per un’idea: i “foreign fighters” della libertà curda

Θυμάστε τις δραματικές ημέρες της πολιορκίας της Kobane; Όταν ο μαύρος εφιάλτης του Daesh, κρέμονταν επάνω στη Συρία και το Ιράκ, και από εκεί σε ολόκληρο τον κόσμο;

Φαινόταν ασταμάτητη, η προώθηση των χασάπηδων του Αλ Μπαγκνταντί, Al Baghdadi: στους χάρτες της Συρίας το μαύρο ήταν το κυρίαρχο χρώμα, ο κυβερνητικός στρατός του Άσαντ δεν φαινόταν ικανός να τους συγκρατήσει, οι ρώσοι δεν είχαν ακόμη παρέμβει, η Τουρκία προωθούσε μια πολιτική ασάφειας, αινιγματική, αόριστη, στην πραγματικότητα την απασχολούσαν περισσότερο τα δικά της συμφέροντα παρά ο περιορισμός της επέκτασης του ISIS (που συχνά βοηθούσε), οι Ηνωμένες Πολιτείες βομβάρδιζαν τις εγκαταστάσεις του Ισλαμικού Κράτους και ταυτόχρονα υποστήριζαν τους «σύριους επαναστάτες» οι οποίοι με τον ριζοσπαστικό ισλαμισμό ήταν απολύτως συναφείς. Κανείς δεν αντιτάσσονταν πραγματικά στις πολιτοφυλακές του Daesh, εκτός από αυτούς: τους κούρδους.

Ayse Deniz Karacagil

Μεταξύ του τέλους του 2014 και των αρχών του 2015 όλος ο κόσμος, ή σχεδόν, ακολουθούσε με συμπάθεια και ενσυναίσθηση την ηρωική αντίσταση των κούρδων της Ροζάβα, οι οποίοι, άσχημα οπλισμένοι και χειρότερα οργανωμένοι, αντιστέκονταν σπίτι προς σπίτι και – απίστευτο! – σιγά σιγά αντέστρεφαν τη μοίρα της μάχης, ξεκινώντας μια σειρά νικών που, μερικούς μήνες αργότερα, έδιωξαν το Ντάες, Daesh από τη Συρία (αν και τα νέα είναι πάντα ασαφή και κατακερματισμένα).

Ο θεοκρατικός φασισμός του ISIS εργαλείο καταπίεσης, αφενός, ο δημοκρατικός συνομοσπονδισμός των κούρδων της Ροζάβα από την άλλη: παρόμοιος με τον αγώνα του κακού ενάντια στο καλό.

Η ατσάλινη και αδάμαστη κουρδική αντίσταση ενέπνευσε πολλά μυαλά και καρδιές: ενεργοποιήθηκε η διεθνής και μαχητική αλληλεγγύη και άρχισε να λειτουργεί ένα δίκτυο υποστήριξης και πληροφόρησης από τα χαμηλά.

Κάποιος αποφάσισε να προχωρήσει ακόμη περισσότερο και να αγκαλιάσει το τουφέκι, για να υπερασπιστεί τις αρχές της δημοκρατίας και της ισότητας στην πρώτη γραμμή που το πολιτικό που το κοινωνικό πείραμα της Rojava μεταμόρφωνε σε πιθανή πραγματικότητα.

Anna Campbell

Στην Ιταλία, οι άνθρωποι άρχισαν να μιλούν για «ξένους μαχητές», “foreign fighters” στις τάξεις των κούρδων YPG χάρη στον Karim Franceschi, έναν νέο ακτιβιστή από τη Senigallia ο οποίος, μετά από μια εμπειρία ενεργούς αλληλεγγύης στον κουρδικό λαό, αποφάσισε να στρατευτεί και να αγωνιστεί: ήταν το 2015, και σε αυτόν έλαχε να υπερασπιστεί την Kobane από την επίθεση του Ισλαμικού Κράτους.

Η εμπειρία του είχε μια ηχηρή απήχηση από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χάρη και σε ένα βιβλίο, το οποίο έγραψε ο ίδιος:  “Il Combattente”, »Ο Μαχητής».

Ήταν εκείνη την εποχή που στην Ιταλία άρχισαν να κυκλοφορούν πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους «ξένους μαχητές» που αγωνίζονταν στις τάξεις των κουρδικών Μονάδων Λαϊκής Προστασίας. Μέχρι τότε, οι «ξένοι μαχητές» ήταν αποκλειστικά οι δυτικοί που προσηλυτίστηκαν ή / και ριζοσπαστικοποιήθηκαν και πήγαν στη Συρία για να «καταταχθούν» στο ISIS, λίγα ήταν γνωστά για τους πολλούς ευρωπαίους, αμερικανούς και τούρκους εθελοντές που αγωνίζονταν πλέον από καιρό, πεθαίνοντας για να υπερασπιστούν την Ροζάβα και την υπόθεση ελευθερίας και δημοκρατίας που περιέχονταν σε εκείνο το πολιτικό και κοινωνικό σχέδιο.

Λίγοι γνώριζαν την ύπαρξη του Τάγματος Διεθνούς Ελευθερίας, International Freedom Battalion, που ιδρύθηκε στις 10 ιουνίου 2015: μια διεθνιστική και αντιφασιστική μαχόμενη ομάδα που αποτελείται από εθελοντές από διάφορες χώρες του κόσμου που δραστηριοποιείται στην πρώτη γραμμή στο πλευρό των Ypg και Jpg. Ρητής μαρξιστικής-λενινιστικής και αναρχικής πολιτικής έμπνευσης σε μερικά από τα συστατικά της και πάνω από όλα έχοντας σαν παράδειγμα τις γραμμές των ισπανικών διεθνών Ταξιαρχιών, η IFB αποτελείται από διάφορες ομάδες και κινήματα που προέρχονται από διάφορα μέρη του κόσμου: το μαρξιστικό-λενινιστικό κομμουνιστικό κόμμα (Τουρκία), (MLKP], Sosial Isian, το TKP, από την Ισπανική Reconstruccion Communist, από την Ελλάδα η Επαναστατική Ένωση για τη διεθνή αλληλεγγύη, από την Αγγλία και την Ιρλανδία η Ταξιαρχία Bob Crow, London Antifascist – και άλλα, από τη Γαλλία η Ταξιαρχία Henry Krasucky, Nantes Rèvolteè και το Blocus Paris. Και επίσης εκπροσωπούνται αλβανοί, ιταλοί, κινέζοι, γερμανοί και πολλές άλλες εθνικότητες.

Μετά υπάρχουν οι νεκροί, δυστυχώς και φυσικά: αυτοί που δεν τα κατάφεραν, και έβαλε τη ζωή τους στο χορό για μια ιδέα και μια ισχυρή αίσθηση δικαιοσύνης: από την Ayse Deniz Karacagil – την τουρκάλα κοπέλα που ήταν επίσης γνωστή ως «Red Hood» και πέθανε κατά τη διάρκεια της μάχης για την ανακατάληψη της Raqqa, την Άννα Κάμπελ, αγγλίδα από το Sussex που πρόσφατα έπεσε κάτω από τον τουρκικό βομβαρδισμό στην Αφρίν. Και πάλι ο Olivier François Jean Le Clainche, γάλλος μαχητής, και ο Sjoerd Heeger, από την Ολλανδία.

Αυτά είναι μόνο μερικά ονόματα, στα οποία πρέπει να προσθέσουμε πολλά άλλα που δεν γνωρίζουμε, ή γνωρίζουμε ελάχιστα.

Η διεθνής αλληλεγγύη από κάτω και αγωνιστική, στρατευμένη, παίζει επίσης το ρόλο της στη Συρία και όπου χρειάζεται (βλ. Donbass): είναι σημαντικό να μιλήσουμε γι ‘αυτό και να γνωστοποιήσουμε τις ιστορίες αυτών των μαχητών στο όνομα της ελευθερίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας.

 – © Η αναπαραγωγή επιτρέπεται κατόπιν ρητής συναίνεσης της σύνταξης του CONTROPIANO

Τελευταία μετατροπή, Ultima modifica: STAMPA