αυτονομία, autonomia

PARCO LAMBRO: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ.

Πλησιάζοντας το καλοκαίρι του 1976, το ιστορικό ραντεβού του φεστιβάλ του πάρκο Lambro επανεμφανίζεται για το μιλανέζικο κίνημα. Η ομάδα του «Re Nudo», η οποία έχει την επιμέλεια των εκδόσεων για χρόνια, συντονίζεται με τους αναρχικούς, την Lotta continua και τους αυτόνομους για να αντιμετωπίσει αυτό που αναμένεται να είναι μια μαμούθ συνάντηση δεκάδων χιλιάδων νέων. Πράγματι, κατά τη διάρκεια των τριών ημερών του φεστιβάλ μαζεύονται γύρω στους 100 χιλιάδες νέοι από όλη την Ιταλία. Οι πολιτικές και πολιτισμικές αντιφάσεις μέσα στο κίνημα και στα οργανωμένα του κομμάτια εκρήγνυνται βίαια, αποκαλύπτοντας ξαφνικά τα όρια της ιδεολογίας της γιορτής, του φεστιβάλ. Είναι ένα τραύμα για όλους γιατί βρισκόμαστε μπροστά στην πραγματικότητα που είναι: μοναξιά, βία, υλική δυστυχία πολλαπλασιασμένη για 100 χιλιάδες νέους.

Σχετική εικόνα

Αυτό κοινωνικοποίησε εκείνο που έπρεπε να είναι η αιχμή της γιορτής του νεανικού προλεταριάτου: «Κυλιόμαστε για τέσσερις μέρες στη μέση μιας θάλασσας σκουπιδιών με τον καταπιεστικό ήλιο και τη λασπώδη βροχή των νυχτών, με τις κατσαρίδες στον σάκκο και τα αηδιαστικά πλαστικά πιάτα […] απαλλοτριώνονται τα περίπτερα των συντρόφων και μεταξύ των απαλλοτριωτών υπάρχουν εκείνοι που καταστρέφουν το γλέντι των gay του Cony, κάποιοι επιτίθεται στις γυναίκες και κατά τη διάρκεια της νύχτας οργανώνουν ομάδες που φωνάζουν: άνδρες του Lambro έφοδος! Η επιθετικότητα της αδυναμίας αναμετράται με την αδυναμία αυτής της επιθετικότητας και όλες οι εντάσεις εκτονώνονται στο γκέτο, όπου η απαλλοτρίωση αντικαθίσταται από την παράστασή της. Εν τω μεταξύ, άλλοι κλείνονται στη σκηνή για να ‘καπνίσουν’ διαμαρτυρόμενοι επειδή «αυτοί ήρθαν εδώ για να αποκαταστήσουν την ενότητα της ψυχής με το σώμα, αλλά και εδώ υπάρχει η βία». Όλα τα σκατά, η μιζέρια, η αδυναμία οικοδομεί εδώ την ιδεολογία της, το κίνημα των διαχωρισμών καταλήγει στον διαχωρισμό των απομονώσεων ή στην εξαπόλυση της επιθετικότητας» (5).
Αποτέλεσμα εικόνας για Re nudo, Parco Lambro
Ο προβληματισμός σχετικά με την έκβαση του φεστιβάλ του πάρκο Lambro φέρνει στο φως τις θέσεις εκείνων των τομέων του κινήματος που αναφέρονται στον χώρο της εργατικής αυτονομίας, οι οποίοι είναι οι μόνοι που μπορούν να διαβάσουν τους λόγους της αποτυχίας και να προσφέρουν μιαν ένδειξη διαδρομών αγώνα για την έξοδο από την κρίση στην οποία κινδυνεύει να βαλτώσει το κίνημα.»Η ιδεολογία της γιορτής και της ζωής όταν το νέο υποκείμενο δεν καταφέρνει να κατανοήσει τον εαυτό του ως μια φιγούρα μέσα στην μεταβαλλόμενη ταξική σύνθεση είναι μια ιδεολογία παρηγορητική, καθολική ιδεολογία, και σε τελική ανάλυση λειτουργική στο σχεδιασμό γκετοποίησης και περιθωριοποίησης των στρωμάτων κοινωνικού χρόνου που απελευθερώνεται από την εργασία» (6).
Σχετική εικόνα
«Οι καταλήψεις σπιτιών, οι οικειοποιήσεις στα σούπερ μάρκετ, οι μισθολογικοί αγώνες, η οργάνωση κατά της διακίνησης ηρωίνης, τα απελευθερωτικά κινήματα, η έκρηξη του φεμινιστικού κινήματος έχουν εισέλθει στο φεστιβάλ σαν πρωταγωνιστές και έχουν διατάξει το θάνατο του ποπ Φεστιβάλ του ‘Re Nudo‘.«Ένα πράγμα ήταν ξεκάθαρο σε όλους: ότι οι νέοι προλετάριοι επιθυμούν να κάνουν την γιορτή για να διασκεδάσουν, αλλά και για να επιβεβαιώσουν τις ανάγκες τους. Και αυτές πηγαίνουν ενάντια στην τάξη της καπιταλιστικής μητρόπολης, ενάντια στην εργασία του εργοστασίου του κεφαλαίου, ενάντια στην καταπίεση της κουλτούρας των αφεντικών. Σε όλο αυτό οι νέοι προλετάριοι θέλουν να κάνουν το πάρτι, την γιορτή.«Η ένταση να βγουν από το πάρκο Lambro, που τώρα θεωρείται σαν ένα γκέτο, και να φέρουν την γιορτή μέσα στην πόλη, εναντίον της πόλης, είναι η κατάκτηση αυτού του φεστιβάλ.
Αποτέλεσμα εικόνας για Re nudo, Parco Lambro
Η ένδειξη που έρχεται από πολλούς συντρόφους μέσα στο φεστιβάλ να επιστρέψουν για να φέρουν τα περιεχόμενα που εκφράζονται στις απαλλοτριώσεις και στην συνέλευση στις συνοικίες είναι ένα πρόγραμμα πολιτικής δουλειάς και συνέχειας. Είναι η συνειδητοποίηση της ανάγκης να επανενωθούν σε μορφές αγώνα και να οργανώσουν τις ανάγκες που εξέφρασε το νεανικό προλεταριάτο στο Lambro με τους αγώνες των εργατών εναντίον της εργασίας, με τους αγώνες των ανέργων για το μισθό, με την επίθεση των κρατουμένων στο καταπιεστικό κράτος, με την άρνηση της κυριαρχούμενης από τους άνδρες καταπίεσης στις γυναίκες. Να επιστρέψουμε στις γειτονιές και τα εργοστάσια ώστε το λουλούδι της εξέγερσης που άνθισε στο Lambro να πολλαπλασιαστεί σε εκατό άνθη της οργάνωσης, σε χιλιάδες επεισόδια οικειοποίσης, σε σταθερές βάσεις αντιεξουσίας. Σε ικανότητα να διοργανώσουμε για το επόμενο έτος μια μεγάλη γιορτή: την δική μας γιορτή ενάντια στην μητρόπολη.»‘
Σχετική εικόνα
 «Ένα ήρεμο festival pop φόβου» (Gianfranco Manfredi).
Το πάρκο έχει πολλές εισόδους ποιος ξέρει ποιος θα πληρώσει αλλά το πάρκο δεν έχει εξόδους την τιμή δεν την γνωρίζουμε ζήτησες μιαν απάντηση και η ομάδα σου τη δίνει είναι κλεισμένη σε ένα σάντουιτς χαμηλής ποιότητας. Η δημοτική αρχή μας έχει χορηγήσει το λιβάδι και το νερό όχι η δημοτική αρχή είναι αριστερή η βρωμιά δεν ξέρω και μετά μας κόψαν το ρεύμα ώστε να ζούμε στο σκοτάδι την αποξένωση μας. Και είμαστε όλοι μαζί αλλά ο καθένας είναι για την πάρτη του ονειρευόμαστε την ανασύνθεση αλλά δεν υπάρχει ο καθένας στον σάκο του ή γυμνός ανάμεσα στην κοπριά μόνος σαν νεοσσός, βρεγμένος σαν σκύλος.Η σκηνή είναι σαν μια γέφυρα που δεν ενώνει τίποτα περνούν οι τραγουδιστές που σφυρίζονται από τον κόσμο κάποιος λίγο εξυπνότερος τους κάνει να χτυπούν τα χέρια ή ξεκινά το κορεό των ναπολιτάνων. Και θέλεις να δεις το νεανικό προλεταριάτο γιατί αυτός είναι ο προσκεκλημένος που έπρεπε να έρθει αλλά ήδη αισθάνεσαι μια παράξενη δόνηση στον αέρα που γεννιέται απ’ τα φετίχ ντυμένα σαν άνθρωποι.Όλα είναι ένα μεγάλο σκατό, φταίει το κράτος, ο ρεφορμισμός, οι ομάδες, ο δεν ξέρω το εμπόρευμα αγκαλιάζει την λαϊκή γιορτή και μπαίνει μέσα στα σώματα ανάμεσα στο κατούρημα και τις σημαίες. Όλα γίνονται κομμάτια μέχρι και η Θεωρία επειδή το Νέο Υποκείμενο φαίνεται να μην υπάρχει και εάν η απαλλοτρίωση σημαίνει κάτι είναι πως η ζωή μας έχει γίνει κάτι.
Αποτέλεσμα εικόνας για parco lambro anni 70
Η επιθυμία φωνάζει: να η αστυνομία! καπνός από δακρυγόνα κανείς δεν ξέρει πού είναι αλλά υπάρχει κάποιος στο άλλο λιβάδι που κάνει μασάζ ίσως με γιόγκα σε πιάνει λίγη αμηχανία. Δεν καταλαβαίνουμε τίποτα θέλουμε να ξεφύγουμε από τη γιορτή … ποια γιορτή; δεν μπορείς να σταθείς πια, κάποιος με τον πούτσο του έξω είναι ακόμα εκεί και ψάχνει θέλει να πάρει μαζί του στη σκηνή την γυναίκα για να γαμήσει.Κάποιος κατόρθωσε να κερδίσει τη νύχτα περιμένοντας την αυγή πιο μπροστά πέφτουν μπουνιές κάποιος κατόρθωσε να μπει στα βλέμματα να διαβάσει στα μάτια πως δεν είναι πολύ αργά. Γιορτάζουν στη σκηνή την τελευταία παντομίμα καίνε τους φακέλους δειλή η ηρωίνη αλλά υπάρχουν εκείνοι που τον εχθρό τους ψάχνουν γύρω στο λιβάδι και μαζί με τον διακινητή χτυπούν με λοστό τον χρήστη. 
Σχετική εικόνα
Είναι η τελευταία παράσταση όχι μόνο της γιορτής η γενιά μου που αδειάζει το κεφάλι της θέλει να δει τα κομμάτια της και δεν θέλει να τα δει θέλει να διαβάζεται στο σώμα, αλλά και στην εφημερίδα. Στις πέντε το πρωί παίζουμε μουσική όλοι μαζί χορεύουμε σαν τρελοί μοιάζει να περνάμε καλά και γυναίκες το έσκασαν υπάρχει μόνο μια μοντέλα που χορεύει all’africana την τελευταία tarantella. Και εδώ στην ιεροτελεστία υπάρχει η αντίφαση στην ευτυχία η νέα καταπίεση το πάρκο είναι τώρα κρυμμένο είναι όλο ένα κουτάκι μπύρα κάναμε τον απολογισμό και τίποτα δεν είναι όπως πριν.
Σχετική εικόνα

Μια σκέψη σχετικά μέ το “PARCO LAMBRO: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑΣ ΤΗΣ ΓΙΟΡΤΗΣ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s