θεωρία, teoria

The revolution will not be televised: εικόνες μιας θωρακισμένης δημοκρατίας

Δημοσιεύτηκε στις  · in Interventi ·στις Παρεμβάσεις

του Sandro Moiso

Η Δύση, στη θέση του Θεού (θεϊκής παντοδυναμίας και απόλυτης ηθικής νομιμότητας), γίνεται αυτοκτονική και κηρύσσει πόλεμο εναντίον της (Jean Baudrillard, 3 νοεμβρίου 2001)

Αρκετές φορές τα τελευταία χρόνια, όσον αφορά τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά όχι μόνο, έχει αναπτυχθεί ένας προβληματισμός στις σελίδες της Carmilla σχετικά με τη θραύση των σχέσεων μεταξύ του Κράτους και των πολιτών και μεταξύ του Κράτους, των τάξεων και των μεσαίων τάξεων, πιθανώς προοριζόμενη, και όχι με τη συνειδητή βούληση των δεύτερων, να εξελιχθεί σε έναν παγκόσμιο εμφύλιο πόλεμο. Το Κράτος ενάντια (σχεδόν) σε όλους, όλοι εναντίον όλων, αλλά και (σχεδόν) όλοι εναντίον του Κράτους.

Έτσι, οι εικόνες μιας βαριά θωρακισμένης Ουάσιγκτον και δεκαπέντε χιλιάδων στρατιωτών της Εθνικής Φρουράς που παρατάχτηκαν στους ερημικούς δρόμους και στρατοπέδευσαν μέσα στο Κογκρέσο, για την προστασία της ενθρόνισης του νεοεκλεγέντος προέδρου Μπάιντεν, συνέβαλαν περαιτέρω στην ενίσχυση αυτής της υπόθεσης. Στην πραγματικότητα, εάν η καλή μέρα φαίνεται από το πρωί, μπορούμε ήδη να φανταστούμε από τώρα τη μοίρα της κοινωνικής σύγκρουσης μέσα σε αυτό το νέο, και ίσως τελευταίο, μοντέλο θωρακισμένης δημοκρατίας, στο οποίο οι στρατιώτες στρατοπεδεύουν σε κυβερνητικά κτίρια όπως την εποχή του πολέμου στο Ιράκ και των πεζοναυτών που στεγάζονταν στα δωμάτια που ανήκαν στον Σαντάμ Χουσεΐν.

Αυτοκρατορική δημοκρατία, μυώδης και ταυτόχρονα αδύναμη, που τα τελευταία απομεινάρια μιας αριστεράς του καθωσπρεπισμού
που έχουν μετατραπεί σε μια νέα σιωπηλή πλειοψηφία χειροκροτούν στο όνομα μιας ασφυκτικής πολιτικά σωστής αφήγησης-politically correct, η οποία μοιάζει όλο και περισσότερο με μια νέα μορφή κομφορμισμού της σκέψης και λογοκρισίας οποιασδήποτε άλλης άποψης που να μπορεί, ακόμη και από απόσταση, να αναλάβει πτυχές πολιτικού ή κοινωνικού ριζοσπαστισμού.

Το 1969, στις Ηνωμένες Πολιτείες που συμμετείχαν σε έναν πόλεμο στη Νοτιοανατολική Ασία που ξεκίνησε από δύο δημοκρατικούς προέδρους, τον John Fitzgerald Kennedy και τον Lyndon Johnson, και συνέχισε ο ρεπουμπλικανός Ρίτσαρντ Νίξον, ο «μαύρος» Jimi Hendrix παραμόρφωνε και με την ηλεκτρική του κιθάρα κάνοντας να ακούγεται βασανιστικός ο αμερικανικός ύμνος μετατρέποντας τον σε μια κραυγή πόνου και εξέγερσης ενάντια στον πόλεμο στο Βιετνάμ και την καταστολή των αντιπολιτευόμενων κοινωνικών κινημάτων, «λευκών» και «μαύρων», στο σπίτι. Σήμερα, στην Αμερική του Τζο Μπάιντεν, ένα «λευκό» αστεράκι που πέφτει από το στερέωμα της ποπ, καλά ρυθμισμένο από μια σωστή ισορροπία μεταξύ του τι μπορεί να δείξει από το σώμα του και του τι μπορεί να πει για να ευχαριστήσει τους ισχυρούς, τυλιγμένο σε ένα φόρεμα που θυμίζει τη σημαία με τα αστέρια και τις λωρίδες, ερμήνευσε τον ίδιο ύμνο με πάθος που εξυπηρετεί ένα σκοπό και ψεύτικο πατριωτικό συναίσθημα, συνοδευόμενη από τη χορωδία των πάντα πιστών πεζοναυτών, semper fidelis.

Μια 22χρονη ραπ ψευδο-ποιήτρια απαγγέλλει στίχους για την αξία της «ανακτημένης» δημοκρατίας, ενώ οι λευκές και οι κρεολικές εξουσίες συγκινούνται, με το θετικό ράλι του χρηματιστηρίου που εν τω μεταξύ αύξανε την ικανοποίηση για το εκλογικό αποτέλεσμα και για το ότι ο «κίνδυνος πέρασε», ενώ η ανάμνηση της οργισμένης ποίησης του γκέτο των Τελευταίων Ποιητών-Last Poets και του Gil Scott-Heron, το φλογερό μήνυμα του Grand Master Flash & the Furious Five, η βία και η ειρωνεία των κειμένων των Public Enemy, αυθεντικών προφητών του θυμού του δρόμου, και το body count του Ice T απαγορεύονταν μόνιμα και διαγράφονταν από την ιστορία της αφροαμερικανικής κουλτούρας. Την εποχή της εξέγερσης του Λος Άντζελες το 1991, η αστυνομία διαφόρων αμερικανικών κρατών κατάφερε ο δίσκος του Ice T που περιείχε το τραγούδι Cop Killer να αποσυρθεί από την αγορά, αλλά σήμερα η δημοκρατική σκηνογραφία μοιάζει αρκετή για να συμβάλει στην κοινωνική ειρηνοποίηση και την άρνηση της σύγκρουσης. Λευκαίνοντας-ξεθωριάζοντας το περιεχόμενο των κειμένων, που βγαίνουν μέσα από την παράδοση των αφρικανικών ταραχών και εξωραϊσμένων στο πεδίο εφαρμογής του καλού τόνου-del bon ton της λευκής και αφροαμερικάνικης προοδευτικής αστικής τάξης. I’m black and proud! είχε μουγκρίσει ο James Brown, πολύ πριν ο Michael Jackson ξεκινήσει να λευκαίνει το δέρμα του, ενώ και η μαύρη μουσική, η οποία από τις απαρχές της είχε χαρακτηριστεί ως «μουσική του διαβόλου» λόγω του κατηγορηματικού αισθησιασμού της και της εκφραστικής της ένταση, είχε από καιρό δει το αρχικό της χρώμα να γκριζάρει.

Η συνιστώσα των Black Lives Matter που φαίνεται να βασίστηκε περισσότερο στο όνειρο της αμερικανικής δημοκρατίας, η οποία σε στενότερη θεώρηση δεν μοιάζει καν με το όνειρο του Martin Luther King, κινδυνεύει να καταλήξει σε μια παγίδα από την οποία δεν υπάρχει διέξοδος γιατί με αυτή την επιλογή, για να παραφράσω έναν παλιό επαναστάτη, κινδυνεύει να κάνει τα αφροαμερικανικά κινήματα διαμαρτυρίας να κινηθούν δύο βήματα πίσω και κανένα μπροστά. Το πρώτο, το πιο σημαντικό, σε σχέση με τις διεκδικήσεις του παλιού, αλλά που ακόμη δεν έχει ποτέ ξεπεραστεί, Κόμματος των Μαύρων Πανθήρων-Black Panther Party που συγχώνευε το ζήτημα της απελευθέρωσης των αφροαμερικανών με το γενικότερο της απελευθέρωσης από την ιμπεριαλιστική και ταξική κυριαρχία. Το άλλο προς την κατεύθυνση μιας ασφυκτικής αποκλειστικά φυλετικής ταυτοποίησης προορισμένης να εκτοξεύσει εκ νέου μονάχα τις ανάγκες κοινωνικής αναγνώρισης της αφρικανικής αμερικανικής ανώτερης μεσαίας τάξης-upper-middle class, της οποίας η κύρια (και ανεπιτυχής-αποτυχημένη) έκφραση υπήρξε, προς το παρόν, με την προεδρία του Ομπάμα.
Για να μπορεί μια πλούσια και ισχυρή γυναίκα όπως η Καμάλα Χάρις να προσποιείται ότι είναι η αυθεντική εκπρόσωπος όλων των αφροαμερικανών, ακόμη και των φτωχών, περιθωριοποιημένων και φυλακισμένων, με το πρόσχημα της Αντι-προέδρου, ενώ στους έρημους δρόμους της πρωτεύουσας φωτορεπόρτερ και ενσωματωμένοι δημοσιογράφοι-embedded δείχνουν τα αλεξίσφαιρα γιλέκα τους για να υπογραμμίσουν τους σοβαρούς κινδύνους που αντιμετωπίζει η αμερικανική δημοκρατία.

Μια δημοκρατία πραξικοπηματική στο εξωτερικό και δολοφονική πολιτικών ηγετών σε κάθε γωνιά του κόσμου, καθώς και εσωτερικά, με βάση την εκμετάλλευση του εργατικού δυναμικού στο σπίτι, στην χώρα δηλαδή, και οπουδήποτε οι αμερικανικές εταιρείες εξάγουν τα κεφάλαιά τους για να τα αυξήσουν στο χαμηλότερο εφικτό κόστος και με το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος. Μια αυταρχική δημοκρατία που γεννήθηκε από την καταστροφή των ιθαγενών και τη δουλεία των αφρικανών σκλάβων και των απογόνων τους1 και διαρθρώθηκε γύρω από μια κάθετα άνιση κατανομή του πλούτου που πάντα απαιτούσε ένα τεράστιο φόρο αίματος. Μια δημοκρατία που βασίζεται στη δύναμη του δολαρίου και στηρίζεται στη δύναμη των όπλων, όπως σχεδόν σε καμία άλλη χώρα στον κόσμο και η οποία τώρα, με τα στρατεύματα που αναπτύσσονται γύρω από το Καπιτώλιο και τον Λευκό Οίκο, σε πολύ μεγαλύτερο μέγεθος από αυτά που αναπτύχθηκαν το καλοκαίρι του 2020 από τον Τραμπ λόγω της απόρριψης του Πενταγώνου εκείνη την εποχή στην παρέμβαση του στρατού στους δρόμους της Αμερικής, δείχνει το αληθινό, μοναδικό και τελευταίο της πρόσωπο.

Ως συνήθως, οι ενσωματωμένοι «αριστεροί», και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, θα συνεχίσουν να φωνάζουν για το αποτυχημένο πραξικόπημα των υποστηρικτών του Τραμπ, προσποιούμενοι ότι δεν βλέπουν πως, ίσως, το πραγματικό πραξικόπημα πραγματοποιείται από μια πολιτική και οικονομική φατρία που την εικόνα του γηραιότερου προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών, ανθρώπου που σχεδόν δεν μπορεί να σύρει τα πόδια του, έκανε εικόνα της, και τη εν μέρει φάρσα της 6ης ιανουαρίου το δεκανίκι της υποστήριξης του. Ένας ηλικιωμένος πρόεδρος ο οποίος, ωστόσο, διεκδίκησε αμέσως πλήρεις εξουσίες για τον «αγώνα ενάντια στον Covid» και ο οποίος στην εναρκτήρια ομιλία του υπενθύμισε ότι στη «δημοκρατία» είναι δυνατόν να εκφράζονται αποκλίνουσες απόψεις αρκεί να μην δημιουργούν ή να τροφοδοτούν διχασμούς. Λες και οι κοινωνικές διαιρέσεις, οι ταξικές και φυλετικές διαφορές ήταν απλώς ατυχήματα στην πορεία, που δημιουργήθηκαν μόνο από τρελές κουβέντες και, σιωπηρά, «φασιστικές”.

Οι τηλε-ειδήσεις της 21ης ​​ιανουαρίου, ωστόσο, μετέδωσαν επίσης τις εικόνες διαδηλωτών, ντυμένων στα μαύρα, που σε αρκετές αμερικανικές πόλεις έκαψαν την εθνική σημαία μπροστά στα κυβερνητικά κτίρια. Πράγματι, σε συνδυασμό με την ενθρόνιση του νέου προέδρου, πραγματοποιήθηκαν κινητοποιήσεις για να δώσουν φωνή σε μια σαφή αντι-καπιταλιστική αντίθεση στην άφιξη της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης του Biden. Από την άλλη πλευρά, οι μάχες του δρόμου το περασμένο καλοκαίρι, μετά τις δολοφονίες της αστυνομίας, άφησαν το σημάδι τους. Στη συνείδηση ​​και την προθυμία να προχωρήσουν στον αγώνα πολλών νέων, τόσο μαύρων και λευκών όσο και λατίνων, αλλά και σε αυτόν της ασπρόμαυρης αστικής τάξης. Οι δύο τελευταίοι συμφωνούν ότι θέλουν να αποτρέψουν οποιαδήποτε περαιτέρω οργανωτική, συνεταιριστική και αγωνιστική ανάπτυξη του πιο ριζοσπαστικού στοιχείου αυτών των κινημάτων2.

Ενώ οι δυνάμεις που είναι επί του παρόντος η έκφραση της νέας αμερικανικής επανάστασης της οικονομίας Gig (πλατφόρμες κοινωνικού και ηλεκτρονικού εμπορίου-piattaforme social e di E-commerce, Big Data, Big Tech, Big Pharma) προετοιμάζονται ήδη να διανείμουν άδειες ορθότητας στη χρήση της πολιτικής γλώσσας, λογοκρίνοντας κάθε διαφορετική μορφή επικοινωνίας (ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις: ήταν πρώτα ενάντια στον Τραμπ και τους οπαδούς του, στη συνέχεια σε οποιονδήποτε άλλο παρεμποδίζει πραγματικά την «προοδευτική» πορεία της θωρακισμένης δημοκρατίας) και πιστοποιήσεις εμβολιασμού που οι πολίτες, αντί για την κατάσταση της υγείας τους, θα ενημερώνουν για την άμεση προσαρμογή σε οποιουσδήποτε νέους κανόνες θεσμοθετούνται από το Κράτος και από την κοινωνία του «δημοκρατικού αυταρχισμού»”.

Welcome to the terrordome συνεπώς, ακόμα κι αν μεταμφιέζεται ως ένα αθώο luna park της ισότητας των τυπικών και ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων, που προορίζονται να απορρίψουν εκείνα τα πραγματικά οικονομικά, υγειονομικά και πολιτικά, που προορίζονται να πνιγούν και να κρυφτούν σαν σκόνη κάτω από το χαλί της αυταρχικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας.
Η υπερνίκηση των προκαταλήψεων σημαίνει, και πριν απ’ όλα, προσπάθεια επανένωσης όλων όσων έχουν διαιρεθεί άδικα και υπέρ των λίγων. Ξεκινώντας ξανά από τους αγώνες από κάτω θα είναι το μόνο πραγματικό υποχρεωτικό βήμα στο άμεσο μέλλον και η αναπόφευκτη αντίσταση ενάντια στην κοινωνία του κεφαλαίου. Ενώ όλες οι κοινοτοπίες που αποδίδονται σε ένα πολιτικά ορθό όραμα-visione politically correct απαλλάσσονται από οποιαδήποτε αναφορά στην ταξική σύγκρουση και το δημοκρατικό-κοινοβουλευτικό κλαψούρισμα δεν θα μπορούν παρά να αποδειχθούν άχρηστες και επιβλαβείς · για να τις πολεμήσουμε όπως το κεφάλαιο, τον (πραγματικό) φασισμό και όλα τα υλικά και φαντασιακά εργαλεία που εξακολουθούν να υποστηρίζουν την παραμονή του στη ζωή.


  1. Σχετικά με τη σημασία της κυριαρχίας και του φυλετικού διαχωρισμού για την ανάπτυξη του αμερικανικού καπιταλισμού, ακόμη και μετά τη χειραφέτηση που ακολούθησε τον εμφύλιο πόλεμο, δείτε το πολύ πρόσφατο: Robin Blackburn, Il crogiolo americano. Schiavitù, emancipazione e diritti umaniΤο αμερικανικό χωνευτήρι. Δουλεία, χειραφέτηση και ανθρώπινα δικαιώματα, Giulio Einaudi editore-εκδότης, Torino 2020  
  2. “Στο Πόρτλαντ, αφότου εκατοντάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους, το DHS και τα ομοσπονδιακά στρατεύματα επιτέθηκαν βίαια και ψέκασαν με αέρια ένα πλήθος που συγκεντρώθηκε σε διαμαρτυρία μπροστά από ένα κτίριο ICE. Στο Σιάτλ, οι διαδηλωτές επιτέθηκαν στις βιτρίνες μεγάλων πολυεθνικών και φώναξαν δυνατά ότι «ο Μπάιντεν δεν είναι η λύση”. Στο Ντένβερ μια αντιδιαδήλωση, που οργανώθηκε ενάντια σε μια ακροδεξιά συγκέντρωση κοντά στο Καπιτώλιο (η οποία αργότερα ακυρώθηκε), βάδισε στους δρόμους της πόλης με αποφασιστικότητα. Από το Λος Άντζελες στο Πίτσμπουργκ, από τη Μινεάπολη στη Φιλαδέλφεια, πραγματοποιήθηκαν περιφρουρήσεις, αντιδιαδηλώσεις, επιδείξεις banner και τοιχογραφιών-murales.” Δες: Insediamento di Biden: manifestazioni e scontri in varie città degli USAΕνθρόνιση Biden: διαδηλώσεις και συγκρούσεις σε διάφορες πόλεις των ΗΠΑ, INFOaut, 22 ιανουαρίου 2021  

TAGGED WITH → «Jimi Hendrix» • Big Data • Big Pharma • Big Tech • Black Panther Party • body count • Capitol Hill • cop killer • Gig Economy • Gil Scott-Heron • Golpe • Grand Master Flash and the Furious Five • griot • Ice T • James Brown • Joe Biden • John Fitzgerald Kennedy • Kamala Harris • Last Poets • Los Angeles • Lyndon Johnson • Martin Luther King • politically correct • Public Enemy • rap • Richard Nixon • Stati Uniti • Trump • Washington

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s