σύγχρονα κινήματα, movimenti contemporanei

Η »δεύτερη ζωή»της Eddi; – La «seconda vita» di Eddi?

Ένα σχόλιο επάνω στο άρθρο της εφημερίδας La Stampa του Massimo Numa επάνω στην απόφαση της Eddi να καταταχθεί στις YPJ, τις Μονάδες Υπεράσπισης των Γυναικών στην Ομοσπονδία της Βορείου Συρίας.

Immagine di copertina per il post
Η »δεύτερη ζωή» της Eddi; – La «seconda vita» di Eddi?

Σήμερα, σε ένα άρθρο γεμάτο από ανακρίβειες, παραλείψεις και υπαινιγμούς, η εφημερίδα La Stampa μιλά για την επιλογή μιας από τις συντρόφους μας να ενωθεί στις YPJ  (εδώ θα βρείτε την επιστολή της  -> http://bit.ly/2iYE9JNhttp://bit.ly/2iYE9JN), https://aenaikinisi.wordpress.com/2018/02/05/h-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%AC/

Το άρθρο αρχίζει λέγοντας ότι οι YPJ θεωρούνται από τις τουρκικές αρχές ως «τρομοκρατική οργάνωση», αλλά δεν επισημαίνει ότι δεν θεωρούνται ως τέτοιες από την ΕΕ, τον ΟΗΕ και αρκετές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της δικής μας. Αφού γέμισε τις σελίδες της με επιφανειακή ανάλυση σχετικά με την αυταρχική στροφή στην Τουρκία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, τώρα η Stampa αναφέρεται στον εν λόγω χαλίφη Ερντογάν. Αλλά δεν έχει σημασία, κάθε περιστροφή της πραγματικότητας είναι καλή φτάνει να μπορεί να αφήσει να αιωρείται μέσα στο άρθρο την σκιά που πάντα ενθουσίαζε τον γράφοντα, Massimo Numa, αρκεί να μπορεί να καλέσει τη μαγική λέξη που ρίχνει σύγχυση και σκιές πάνω σε μια θαρραλέα επιλογή που θα υποστήριζαν ενστικτωδώς όλοι οι αναγνώστες του. Το κείμενο που βρίσκεται πιο κάτω είναι προφανές: από επικίνδυνη notav σε επικίνδυνη μαχήτρια των YPJ.

Από την άλλη πλευρά, η μόνη ιστορία της Eddi που περιέχεται στο άρθρο της Stampa είναι εκείνη των δικαστικών της υποθέσεων, εκείνα τα μέτρα μέσω των οποίων οι ιταλικές αρχές αποφασίζουν να τιμωρήσουν αυτή που, έξω από τις λογικές των συνδικάτων και των κομμάτων, μακριά και έξω από προσωπικά κέρδη , αποφασίζει να εμπλακεί σε έναν αγώνα για αλλαγή των πραγμάτων, της υφιστάμενης κατάστασης. Μια ιστορία που η Eddi διεκδίκησε και για την οποία ανέλαβε την ευθύνη πάντοτε με υπερηφάνεια, χωρίς ρητορική ή μεγαλοστομίες, γνωρίζοντας ότι όταν πρόκειται να αγγίξει κάποιος τα συμφέροντα των κυβερνούντων στη χώρα μας, το Κράτος δεν έχει ποτέ αμφιβολίες σχετικά με το ποιον θα υποστηρίξει. Η προσπάθεια, λίγο άτσαλη, είναι να την παρουσιάσουν σαν μια κοπέλα που έχει λιγάκι βαρεθεί τη ζωή της και είναι στοιχείο ταραχοποιό αντί για ένα κορίτσι στρατευμένο πολιτικά που έχει κάνει μια βαθιά και συνειδητή επιλογή. Μήπως έχει αφήσει πίσω της «μιαν αστική και εύπορη οικογένεια»; Είναι το στίγμα της κόρης του μπαμπά, το αγαπημένο βέλος που αρέσουν να πυροβολούν οι υπερβολικά καλά αμειβόμενοι δημοσιογράφοι από τα άνετα διαμερίσματα τους για να προσπαθήσουν να αποκλείσουν από την αρχή όποια πιθανότητα αντίδρασης μιας γενιάς φτωχοποιημένης και βασανισμένης από πολιτικές που υποστηρίζονται από εφημερίδες όπως η Stampa, πολιτικές που μας έχουν φέρει σήμερα στην άβυσσο όπου βρισκόμαστε, στην Ιταλία όπως στη Μέση Ανατολή. Από τις στήλες τους, εκείνες τις ίδιες από τις οποίες αποκαλούσαν μέχρι πριν λίγους μήνες  «σύριους επαναστάτες» τις συμμορίες των σαλαφιστών όπως το ISIS, μετά από κάθε επίθεση εξαπέλυαν πονεμένες όσο και υποκριτικές εκκλήσεις για την επείγουσα ανάγκη καταπολέμησης της βαρβαρότητας του Ισλαμικού Κράτους.

Όταν μια νεαρή ιταλίδα αποφασίζει να το κάνει σε πρώτο πρόσωπο, κρατώντας το όπλο δίπλα στις συνομήλικες της κάθε θρησκείας για να υπερασπιστεί μια διαδικασία κοινωνικής και πολιτικής χειραφέτησης που εξελίσσεται σε όλο τον Βορρά της Συρίας ξεκινώντας απ ‘αυτά τα υποκείμενα που περισσότερο απ’ όλα τα άλλα το Daesh προσπάθησε να εξοντώσει, τις γυναίκες, αντί της υποστήριξης και του θαυμασμού εκεί ανάμεσα στις γραμμές αποπνέει μόνο η απογοήτευση η δυσαρέσκεια και η ανομολόγητη θέληση να δυσφημήσουν τον παντοτινό εχθρό.

Εκείνο που μας ενόχλησε περισσότερο, όμως, είναι το να διαβάσουμε τον τίτλο του άρθρου: μια δεύτερη ζωή. Σαν την επιλογή της Έντι να σημάδευε μια ασυνέχεια με τη στράτευση της στο Τορίνο, σαν να υπήρχε διφορούμενη διπροσωπία στην απόφασή της. Σε μια Δύση που αποσυνδέθηκε, που διαχωρίστηκε από τον εαυτό της, κατά την εποχή της κακίας και της παράνοιας που υιοθετήθηκαν σε παγκόσμιες αξίες, το να ακολουθήσεις τις δικές σου ιδέες θεωρείται ύποπτη χειρονομία. Είναι βασικά ενδεικτικό του τι δεν έχουν καταλάβει ποτέ από εμάς τόσοι πολλοί ξεπουλημένοι γραφιάδες και πολιτικοί εξ επαγγέλματος, αυτό που γι αυτούς είναι τόσο ανυπόφορο και ως εκ τούτου πρέπει να το αποκρύψουν με τη συκοφαντία: δεν κάνουμε αυτό που κάνουμε για να καθόμαστε σε μια πολυθρόνα, να κάνουμε σταδιοδρομία ή λόγω δίψας για περιπέτεια. Το κάνουμε επειδή πιστεύουμε ότι είναι οι αγώνες ενάντια στην καταπίεση και την αδικία που επαναστατούν τον κόσμο, που ελευθερώνουν και μας απελευθερώνουν.

Κανένας διαχωρισμός, καμία ρήξη. Η ζωή μας είναι πάντα η ίδια και είναι η ίδια φλόγα που μας οδηγεί από την Val di Susa στο Τορίνο μέχρι τη βόρεια Συρία.

Aέρα στα πανιά σου Eddi, berxwedan jiyane!

https://www.infoaut.org/conflitti-globali/la-seconda-vita-di-eddi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s